ให้ตัวละครพาเราเดิน
มากกว่าบังคับให้พวกเขาก้าวตามเรา, ธารธารา
สวัสดีชาวเด็กดีทุกคนค่ะ นาทีนี้คงไม่มีอะไรจะฮอตฮิตไปกว่านิยายจีนสัญชาติไทยอย่างเรื่อง "จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ" จากปลายปากกา "ธารธารา" อีกแล้ว พูดเลยว่านิยายเรื่องนี้ดังมาก การันตีความสนุกด้วยยอดวิวในเว็บเด็กดีเกินสามล้าน แถมธารธาราก็เพิ่งจะคลอดนิยายเรื่องนี้เป็นเล่มให้แฟนๆ ได้เชยชม งานนี้พี่น้ำผึ้งเลยอดไม่ได้ที่จะชวนธารธารามาพบปะพูดคุยกับน้องๆ ค่ะ รับรองว่านอกจากจะได้รู้จักนักเขียนคนเก่งมากขึ้นแล้ว น้องยังได้แรงบันดาลใจในการเขียนนิยายด้วยค่ะ ถ้าพร้อมแล้วตามมาดูกันเลยดีกว่า
รูปแทนตัวธารธารา
สวัสดีค่ะ ช่วยแนะนำตัวให้น้องๆ ชาวเด็กดีรู้จักหน่อยค่ะว่าเป็นใครมาจากไหน
ธารธารา: สวัสดีค่ะ ธารธารา ค่ะ ปกติจะแทนตัวเองว่าไรท์กับคนอ่านมากกว่าจะใช้นามปากกา เพราะว่าบังเอิญนามปากกานี้ในเด็กดีมีคนใช้ไปแล้ว พอดีตอนที่เช็คข้อมูลยังไม่มีคนใช้ จนออกอีบุ๊คขายไปเรียบร้อยแล้ว จะกลับมาเปลี่ยนในเด็กดี ปรากฎมีคนยึดไปซะละ ในเด็กดีจึงเป็นนามปากกาว่า ลิลลี่ขาวแห่งหุบเขา ค่ะ
นามปากกานี้ได้แต่ใดมาคะ
ธารธารา: ตอนนึกนามปากกากำลังยืนอาบน้ำอยู่ค่ะ ชื่อนามปากกาจึงเป็นคำที่มีความหมายว่าน้ำ แถมเป็นคำไวพจน์อีก นึกแล้วก็เขินอยู่บ้าง เพราะชื่อนิยายที่ใช้ ถ้าว่าตามความหมายก็เป็นคำไวพจน์อีกเหมือนกัน ทำให้โดนแซวเรื่องนี้อยู่บ่อยๆเลยค่ะ สงสัยเป็นพวกชอบคำซ้ำ ต้องย้ำความหมายบ่อยๆ
เขียนนิยายมานานเท่าไหร่แล้วคะ ทำไมถึงเข้าสู่วงการนักเขียนล่ะ
ธารธารา: เริ่มเขียนมาก็นานแล้วปีแล้วค่ะ ตอนนั้นเขียนจบไปสองเรื่อง แล้วแอบดองไว้อีกหนึ่งเรื่อง (สารภาพผิด) แต่จะมีช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง จึงเว้นช่วงห่างมานานเหมือนกันกว่าจะกลับมาเขียนใหม่อีกครั้ง น่าจะประมาณสองปีได้ค่ะ หากจะถามว่าทำไมถึงเป็นนักเขียน ก็คงจะมีคำตอบเหมือนหลายๆคนว่าเริ่มจากการอ่านมาก่อน จนบางครั้งจินตนาการมันลอยฟุ้งอยู่ในหัว เลยจับมารวมเป็นรูปเป็นร่าง
เห็นเพิ่งคลอดนิยาย ‘จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ’ ออกมา ช่วยเล่าเรื่องย่อคร่าวๆ ให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ
ธารธารา: เป็นคนที่ย่ออะไรได้ไม่ค่อยเป็นด้วยน่ะสิคะ ฮ่าๆ คือย่อมาไม่สั้นมากก็ยาวเหยียด... จอมนางเคียงหทัยเป็นเรื่องของคุณหนูสี่แห่งจวนแม่ทัพไร้พ่าย ที่จับผลัดจับผลูถูกส่งตัวเข้าวัง เป็นหนึ่งในสตรีสามพันของฮ่องเต้ ตัวนางที่ไม่ต้องการถูกดึงไปร่วมวังวนแห่งการแย่งชิงอำนาจและไม่อยากเป็นหมากให้ใครใช้ จึงพยายามทำตัวสงบเสงี่ยมภายใต้ใบหน้าอัปลักษณ์ ด้วยเป็นคนไม่อินังขังขอบกับทุกเรื่อง นางจึงใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยในวังจนวันหนึ่งกลับพลั้งเผลอให้ฮ่องเต้ได้เห็นใบหน้างดงามที่แท้จริง สุดท้ายจึงไม่อาจขัดขืน ถูกเขาลากไปวางไว้กลางกระดาน เป็นหมากตัวหนึ่งให้ฮ่องเต้ใช้สอย เพราะความมึนบวกอึนของนางเอก นางจึงใช้วิธีแกล้งโง่ หน้าซื่อตาใส ปล่อยให้คนอื่นด่าว่าโง่งมไปวันๆ ทุกคนในวังหลังหลงเชื่อว่านางนั้นมีแค่ความงาม เมื่อปราศจากปัญญาก็หาใช่ศัตรูที่น่ากลัว เพียงแต่คนที่นางอยากให้เชื่อที่สุดอย่างฮ่องเต้ เขากลับระแวงสงสัยในตัวนางมากที่สุด เรื่องราวต่อจากนั้นจึงเป็นการชิงไหวชิงพริบกันระหว่างพระนาง
จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ
อะไรคือแรงบันดาลใจให้เขียนนิยายเรื่องนี้คะ
ธารธารา: แรงบันดาลใจคงมาจากช่วงสองปีมานี้อ่านนิยายจีนมาเยอะมาก จึงคิดอยากจะลองเขียนนางเอกในแบบที่อยากให้เป็น และเป็นคนที่ค่อนข้างสุขนิยมจึงรู้สึกว่าอยากแต่งนิยายซักเรื่องที่ทำให้หลังจากอ่านจบแล้ว คนอ่านรู้สึกว่าอิ่มอกอิ่มใจ
ธารธารา: แรงบันดาลใจคงมาจากช่วงสองปีมานี้อ่านนิยายจีนมาเยอะมาก จึงคิดอยากจะลองเขียนนางเอกในแบบที่อยากให้เป็น และเป็นคนที่ค่อนข้างสุขนิยมจึงรู้สึกว่าอยากแต่งนิยายซักเรื่องที่ทำให้หลังจากอ่านจบแล้ว คนอ่านรู้สึกว่าอิ่มอกอิ่มใจ
ใช้เวลาวางพล็อตและหาข้อมูลนานมั้ยคะ
ธารธารา: เรื่องนี้วางพล็อตไม่นานค่ะ พออยากเขียนพล็อตก็โผล่ขึ้นมาในหัวเป็นโครงร่างใหญ่ แต่รายละเอียดปลีกย่อยจะปล่อยให้ตัวละครพาไปมากกว่า ส่วนเรื่องหาข้อมูลนี้จะเป็นการแต่งไปหาไปมากกว่าค่ะ อาศัยจากที่อ่านมาหลายเรื่องก็เก็บเล็กผสมน้อย จนตอนนี้พอเริ่มจะเขียนจริงจังก็หาซื้อหนังสือพวกประวัติศาสตร์ของจีนมาไว้หลายเล่ม แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสำนวน คำพังเพยมากกว่าที่ต้องใช้บ่อย เวลาอ่านเจอเมื่อไหร่ก็จะพิมพ์เก็บไว้ในคลัง ว่างๆก็จะเปิดอ่านเพื่อสามารถหยิบมาใช้ได้คล่องขึ้น
ธารธารา: เรื่องนี้วางพล็อตไม่นานค่ะ พออยากเขียนพล็อตก็โผล่ขึ้นมาในหัวเป็นโครงร่างใหญ่ แต่รายละเอียดปลีกย่อยจะปล่อยให้ตัวละครพาไปมากกว่า ส่วนเรื่องหาข้อมูลนี้จะเป็นการแต่งไปหาไปมากกว่าค่ะ อาศัยจากที่อ่านมาหลายเรื่องก็เก็บเล็กผสมน้อย จนตอนนี้พอเริ่มจะเขียนจริงจังก็หาซื้อหนังสือพวกประวัติศาสตร์ของจีนมาไว้หลายเล่ม แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสำนวน คำพังเพยมากกว่าที่ต้องใช้บ่อย เวลาอ่านเจอเมื่อไหร่ก็จะพิมพ์เก็บไว้ในคลัง ว่างๆก็จะเปิดอ่านเพื่อสามารถหยิบมาใช้ได้คล่องขึ้น
นางเอกของเรื่องดูแซ่บมากเลย ได้ใครเป็นไอดอลหรือเปล่าคะ
ธารธารา: เป็นคนชอบนางเอกเก่งอยู่แล้ว คือหลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมนิยายจีน โดยเฉพาะข้ามภพข้ามชาติ นางเอกต้องเก่ง ซึ่งสำหรับมี่อิงนั้นตัวเองมองว่า คนที่จะเคียงข้างองค์จักรพรรดิได้มันต้องมีอะไรดีมากกว่าความงาม นางจึงออกจะแมรี่ซูหน่อยๆ แต่ด้วยความที่นางเอกเป็นคนฉลาดรอบรอบ คิดเยอะ หรืออีกอย่างก็คือมโนเก่ง นอกจากจะทำให้นางทันเกมฮ่องเต้แล้ว ยังทำให้นางมึนในบางครั้ง คือคนที่จะแกล้งโง่ได้โดยไม่สะทกสะท้านมันต้องผ่านการมึนและอึนขั้นสุดมาแล้ว แม้นนางเอกจะไม่รักฮ่องเต้ แต่ก็มีความภักดีเต็มที่ นางจึงแยกระหว่างความรักกับหน้าที่ พอแยกอย่างอย่างนี้มันเลยดูเหมือนนางจะซึนกับเรื่องรักๆใคร่ๆ ยิ่งไม่ค่อยไว้ใจพระเอกอยู่แล้วด้วย นางเอกก็เลยเป็นส่วนผสมของคนฉลาดที่หน้ามึน และอาจจะเพราะความหน้ามึนของนางที่ทำให้คนอ่านตกหลุมรัก
ธารธารา: เป็นคนชอบนางเอกเก่งอยู่แล้ว คือหลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมนิยายจีน โดยเฉพาะข้ามภพข้ามชาติ นางเอกต้องเก่ง ซึ่งสำหรับมี่อิงนั้นตัวเองมองว่า คนที่จะเคียงข้างองค์จักรพรรดิได้มันต้องมีอะไรดีมากกว่าความงาม นางจึงออกจะแมรี่ซูหน่อยๆ แต่ด้วยความที่นางเอกเป็นคนฉลาดรอบรอบ คิดเยอะ หรืออีกอย่างก็คือมโนเก่ง นอกจากจะทำให้นางทันเกมฮ่องเต้แล้ว ยังทำให้นางมึนในบางครั้ง คือคนที่จะแกล้งโง่ได้โดยไม่สะทกสะท้านมันต้องผ่านการมึนและอึนขั้นสุดมาแล้ว แม้นนางเอกจะไม่รักฮ่องเต้ แต่ก็มีความภักดีเต็มที่ นางจึงแยกระหว่างความรักกับหน้าที่ พอแยกอย่างอย่างนี้มันเลยดูเหมือนนางจะซึนกับเรื่องรักๆใคร่ๆ ยิ่งไม่ค่อยไว้ใจพระเอกอยู่แล้วด้วย นางเอกก็เลยเป็นส่วนผสมของคนฉลาดที่หน้ามึน และอาจจะเพราะความหน้ามึนของนางที่ทำให้คนอ่านตกหลุมรัก
รูปแทนตัวธารธารา
มีเคล็ดลับการสร้างคาแร็กเตอร์พระเอกยังไงคะ ทำไมถึงทำให้นักอ่านหลงใหลขนาดนี้
ธารธารา: ถ้าอ่านจนถึงตอนจบจะรู้ว่าพื้นฐานชีวิตตอนเด็กของพระนางจะค่อนข้างคล้ายกัน มันเลยทำให้พระเอกจับไต๋นางเอกได้ตั้งแต่ต้น ทั้งสองคนใช้ชีวิตท่ามการสังคมที่ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน ต้องเสแสร้งแกล้งแสดงละคร ก่อนจะเป็นฮ่องเต้ พระเอกเป็นแค่องค์ชายที่ไม่ได้มีความสลักสำคัญ ไม่มีวี่แววว่าจะได้บัลลังก์ด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายก็สามารถพาตัวเองไปถึงในจุดสูงสุดได้ นอกจากโชคช่วยแล้ว ก็ต้องมีความเก่ง มีเล่ห์เหลี่ยม ผู้ชายแบบนี้จึงไม่ไว้ใจใครง่ายๆค่ะ จากที่คอยจับตาดูนางเอกตลอด จึงทำให้เขาได้เห็นความจริงใจของนาง สุดท้ายเลยกลายเป็นรัก และเพราะแทบจะไม่เคยได้รู้ความรัก ดังนั้นพอรักใครแล้วก็รักจริง รักแบบชนิดนี้ที่คนอ่านยังแซวว่าพี่จื้อหลงเมีย แกเป็นพระเอกสายรุก บุกหนักมากจริงๆ แต่บุกหนักขนาดนี้ ทั้งๆที่ก็ตั้งป้อมไว้ว่าจะไม่ยอมรับใครเข้ามา สุดท้ายเพราะความดีของนางเอง เลยกลายเป็นป้อมตัวเองโดนตีแตกก่อนซะงั้น ยิ่งเคยทำกับเขาไว้มาก ตอนหลังจึงต้องมาเร่งจีบเมียตัวเองสุดฤทธิ์
ธารธารา: ถ้าอ่านจนถึงตอนจบจะรู้ว่าพื้นฐานชีวิตตอนเด็กของพระนางจะค่อนข้างคล้ายกัน มันเลยทำให้พระเอกจับไต๋นางเอกได้ตั้งแต่ต้น ทั้งสองคนใช้ชีวิตท่ามการสังคมที่ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน ต้องเสแสร้งแกล้งแสดงละคร ก่อนจะเป็นฮ่องเต้ พระเอกเป็นแค่องค์ชายที่ไม่ได้มีความสลักสำคัญ ไม่มีวี่แววว่าจะได้บัลลังก์ด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายก็สามารถพาตัวเองไปถึงในจุดสูงสุดได้ นอกจากโชคช่วยแล้ว ก็ต้องมีความเก่ง มีเล่ห์เหลี่ยม ผู้ชายแบบนี้จึงไม่ไว้ใจใครง่ายๆค่ะ จากที่คอยจับตาดูนางเอกตลอด จึงทำให้เขาได้เห็นความจริงใจของนาง สุดท้ายเลยกลายเป็นรัก และเพราะแทบจะไม่เคยได้รู้ความรัก ดังนั้นพอรักใครแล้วก็รักจริง รักแบบชนิดนี้ที่คนอ่านยังแซวว่าพี่จื้อหลงเมีย แกเป็นพระเอกสายรุก บุกหนักมากจริงๆ แต่บุกหนักขนาดนี้ ทั้งๆที่ก็ตั้งป้อมไว้ว่าจะไม่ยอมรับใครเข้ามา สุดท้ายเพราะความดีของนางเอง เลยกลายเป็นป้อมตัวเองโดนตีแตกก่อนซะงั้น ยิ่งเคยทำกับเขาไว้มาก ตอนหลังจึงต้องมาเร่งจีบเมียตัวเองสุดฤทธิ์
ส่วนไหนของเรื่องที่คิดว่าเขียนยากที่สุดคะ
ธารธารา: บทพูดที่ต้องเชือดเฉือนกัน เวลาผู้หญิงมารวมกันเยอะๆมันก็ต้องมีการจิกกัด เหน็บแนม เสียดสี แต่เพราะเป็นผู้ดีอยู่ในวังจะให้เท้าสะเอวชี้หน้าด่าคงไม่ได้ คำพูดเวลาคุยกันเลยเหมือนต้องอ้อมเขาไปสามลูกกว่าสามารถสรุปได้ว่าด่าอะไรกัน มันเลยเป็นความยากในการคิดบทเชือดเฉือน บางทีจะด่ากันทีก็ต้องไปเปรียบกับดอกไม้ใบหญ้า ทำให้ยิ่งเขียนต้องยิ่งระวังเพราะกลัวว่าคนอ่านจะงง หรือบางทีใช้คำผิด
ธารธารา: บทพูดที่ต้องเชือดเฉือนกัน เวลาผู้หญิงมารวมกันเยอะๆมันก็ต้องมีการจิกกัด เหน็บแนม เสียดสี แต่เพราะเป็นผู้ดีอยู่ในวังจะให้เท้าสะเอวชี้หน้าด่าคงไม่ได้ คำพูดเวลาคุยกันเลยเหมือนต้องอ้อมเขาไปสามลูกกว่าสามารถสรุปได้ว่าด่าอะไรกัน มันเลยเป็นความยากในการคิดบทเชือดเฉือน บางทีจะด่ากันทีก็ต้องไปเปรียบกับดอกไม้ใบหญ้า ทำให้ยิ่งเขียนต้องยิ่งระวังเพราะกลัวว่าคนอ่านจะงง หรือบางทีใช้คำผิด
จุดเด่นของเรื่องคืออะไรคะ
ธารธารา: มีนักอ่านเคยบอกว่าจุดเด่นของเรื่องนี้คือตัวละคร ทุกคนที่ได้อ่านจะหลงรักมี่อิง หมั่นไส้ฮ่องเต้ ทำให้ต้องคอยลุ้นไปกับนาง ว่าจะสามารถผ่านสถานการณ์ต่างๆไปได้ไหม ซึ่งพอมาทบทวนดูก็ค่อนข้างเห็นด้วย เพราะพล็อตเรื่องความรักในวังมันเป็นพล็อตที่ค่อนข้างเบสิค เหมือนอย่างที่บอกไปตอนแรกว่าเราอยากสร้างนางเอกในแบบที่ตัวเองชอบ ดังนั้นพอเขียนออกมาจึงกลายเป็นว่าตัวละครมีเสน่ห์ ทำให้คนหลงรักและคอยติดตามเอาใจช่วยนางอยู่ตลอด ลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่ความรักแรกพบ แต่เป็นการค่อยๆสร้างความผูกพันของคนทั้งคู่
ธารธารา: มีนักอ่านเคยบอกว่าจุดเด่นของเรื่องนี้คือตัวละคร ทุกคนที่ได้อ่านจะหลงรักมี่อิง หมั่นไส้ฮ่องเต้ ทำให้ต้องคอยลุ้นไปกับนาง ว่าจะสามารถผ่านสถานการณ์ต่างๆไปได้ไหม ซึ่งพอมาทบทวนดูก็ค่อนข้างเห็นด้วย เพราะพล็อตเรื่องความรักในวังมันเป็นพล็อตที่ค่อนข้างเบสิค เหมือนอย่างที่บอกไปตอนแรกว่าเราอยากสร้างนางเอกในแบบที่ตัวเองชอบ ดังนั้นพอเขียนออกมาจึงกลายเป็นว่าตัวละครมีเสน่ห์ ทำให้คนหลงรักและคอยติดตามเอาใจช่วยนางอยู่ตลอด ลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่ความรักแรกพบ แต่เป็นการค่อยๆสร้างความผูกพันของคนทั้งคู่
มีเทคนิคอะไรทำให้คนอ่านชื่นชอบนิยายเรื่องนี้คะ
ธารธารา: ไม่มีเทคนิคอะไรเลยค่ะ แค่เวลาแต่งไปแล้วเรารู้สึกอินกับตัวละครนั้นจริงๆ พยายามให้ตัวละครพาเราเดิน มากกว่าบังคับให้พวกเขาก้าวตามเรา
ถ้าเปรียบนิยายเรื่องนี้เป็นอะไรก็ได้ในโลก จะเปรียบเป็นอะไรคะ แล้วทำไมถึงเปรียบเป็นสิ่งนั้น
ธารธารา: ขนมหวานอร่อยๆสักจานที่มีให้คนทานหายเครียด หลังจากค่อยๆละเอียดชิมไปแล้วจะรู้สึกเลยว่าทั้งอิ่มใจ อิ่มท้อง และมีความสุขค่ะ
ธารธารา: ขนมหวานอร่อยๆสักจานที่มีให้คนทานหายเครียด หลังจากค่อยๆละเอียดชิมไปแล้วจะรู้สึกเลยว่าทั้งอิ่มใจ อิ่มท้อง และมีความสุขค่ะ
ถ้ามีโอกาสได้ไปเที่ยวกับตัวละครของเราทีไหนก็ได้ในโลก อยากไปกับใครและที่ไหนคะ
ธารธารา: ไป๋เพ่ยจวิน ท่านรองอัครเสนาบดี มั้งคะ พาไปเดินตลาดสดซักวันน่าจะสนุกดี ดูเป็นอะไรที่แตกต่างระหว่างคุณชายผู้เพียบพร้อมสูงส่งทว่าอ่อนโยนกับตลาดสดโช้งเช้ง ที่สำคัญอยู่กับสุภาพบุรุษคงสบายไม่ต้องทำอะไร ฮ่าๆ นี่ไม่รู้พาไปเที่ยวหรือพาไปเป็นเบ้
ธารธารา: ไป๋เพ่ยจวิน ท่านรองอัครเสนาบดี มั้งคะ พาไปเดินตลาดสดซักวันน่าจะสนุกดี ดูเป็นอะไรที่แตกต่างระหว่างคุณชายผู้เพียบพร้อมสูงส่งทว่าอ่อนโยนกับตลาดสดโช้งเช้ง ที่สำคัญอยู่กับสุภาพบุรุษคงสบายไม่ต้องทำอะไร ฮ่าๆ นี่ไม่รู้พาไปเที่ยวหรือพาไปเป็นเบ้
มีอะไรอยากบอกแฟนๆ นักอ่านที่ติดตามผลงานมั้ยคะ
ธารธารา: ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจกันมาตลอดค่ะ รู้สึกเหมือนได้เพื่อนใหม่ที่คอยพูดคุยให้คำชี้แนะ แฟนน่ารักมากค่ะ แต่ละตอนที่ลงก็จะเข้ามาคอมเม้นต์พูดคุย หลายคนบอกเลยว่าอ่านนิยายจบต้องอ่านเม้นต์ด้วย ฮาไม่ต่างกัน ยิ่งช่วงแรกที่คิดหาวิธีล่มเรือพระเอก บอกเลยว่าเหมือนผู้บัญชาการกองทัพเรือมาเอง ปกป้องน่านน้ำนางเอกกันเต็มที่ ฮา... ขอบคุณทุกๆคนที่มีแต่ความหวังดีให้แก่กันค่ะ
ธารธารา: ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจกันมาตลอดค่ะ รู้สึกเหมือนได้เพื่อนใหม่ที่คอยพูดคุยให้คำชี้แนะ แฟนน่ารักมากค่ะ แต่ละตอนที่ลงก็จะเข้ามาคอมเม้นต์พูดคุย หลายคนบอกเลยว่าอ่านนิยายจบต้องอ่านเม้นต์ด้วย ฮาไม่ต่างกัน ยิ่งช่วงแรกที่คิดหาวิธีล่มเรือพระเอก บอกเลยว่าเหมือนผู้บัญชาการกองทัพเรือมาเอง ปกป้องน่านน้ำนางเอกกันเต็มที่ ฮา... ขอบคุณทุกๆคนที่มีแต่ความหวังดีให้แก่กันค่ะ
ถ้าแฟนคลับหน้าใหม่อยากติดตามผลงาน สามารถตามได้ที่ไหนบ้างคะ
ธารธารา: สามารถติดตามได้ที่เพจ ธารธาราค่ะ
สุดท้ายแล้ว มีอะไรอยากฝากถึงน้องๆ ชาวเด็กดีที่อยากเป็นนักเขียนมั้ยคะ
ธารธารา: คิดว่านักเขียนทุกคนมีจุดเริ่มต้นมาจากการเป็นนักอ่าน เพราะเรารักการอ่านจึงทำให้อยากเป็นนักเขียน ดังนั้นจึงอยากให้ทุกคนสนุกกับเวลาที่เขียนเหมือนเวลาเราอ่าน แค่นี้ก็จะสามารถสร้างสรรค์ผลงานดีๆออกมาได้แล้วค่ะ เมื่อเราสนุก เราจะไม่รู้สึกท้อ และความสนุกนี้ก็จะสามารถถ่ายทอดไปถึงผู้อ่านได้ค่ะ
รูปแทนตัวธารธารา
เป็นอย่างไรบ้างคะกับบทสัมภาษณ์ธารธาราที่พี่น้ำผึ้งนำมาฝากในวันนี้ ใครยังไม่เคยอ่านนิยายเรื่อง "จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ" สามารถทดลองอ่านได้ที่นี่เลยค่ะ จิ้ม ส่วนใครอยากอ่านเวอร์ชั่นหนังสือเล่ม บอกเลยว่าตอนนี้วางแผงแล้ว อย่าลืมไปหาอ่านกันนะคะ สำหรับครั้งหน้าพี่จะชวนใครมาพบปะพูดคุยนั้น รอติดตามเลยค่ะ
พี่น้ำผึ้ง :)
3 ความคิดเห็น
ข้าน้อยข้าคำนับ 1 จอก
ทันมั้ยคะถ้าจะหลงรักนักเขียนคนนี้55555
ชอบตรงนี้มากค่ะ
ดังนั้นจึงอยากให้ทุกคนสนุกกับเวลาที่เขียนเหมือนเวลาเราอ่าน แค่นี้ก็จะสามารถสร้างสรรค์ผลงานดีๆออกมาได้แล้วค่ะ
เราเอง เวลาเขียนก็จะสนุกกับตัวเรื่องทุกครั้ง ก็ได้แต่หวังว่าจะสื่อไปถึงผู้อ่านได้...แม้ว่าในตอนนี้เราจะเขียนเป็นแฟนฟิคชั่น แต่เชื่อมั่นว่าความรักในงานเขียนนี้ก็มีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร...
ขอบคุณสำหรับบทสัมภาษณ์ดี ๆ นะคะ :))