ไม่ว่างานเขียนหรืองานอะไรก็ตาม
"วินัยคือสิ่งสำคัญที่สุด"
D-dora
สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน กลับมาเจอพี่หญิงในคอลัมน์ “พบปะพูดคุย” แบบนี้ แน่นอนว่าวันนี้พี่หญิงจะต้องไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมนักเขียนเด็กดีมากความสามารถที่จะมาแนะนำให้ทุกคนรู้จักนั่นเอง ซึ่งขอบอกเลยนะคะว่าสำหรับใครที่เป็นแฟนนิยายแนวแฟนตาซี เชื่อว่าจะต้องคุ้นเคยกับนักเขียนคนนี้กันมาไม่น้อย เพราะ “D-dora” เป็นนักเขียนที่อยู่กับเด็กดีของเรามากว่าสิบปีแล้วน่ะสิ แถมยังตีพิมพ์นิยายมาแล้วหลากหลายเรื่อง ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ เอาเป็นว่าอย่ารอช้าอยู่เลยเราไปทำความรู้จักกับเธอคนนี้กันเลยดีกว่าค่ะ
สวัสดีค่ะ D-dora ก่อนอื่นเลยช่วยทักทาย แนะนำตัวกับชาวเด็กดีกันหน่อย เป็นใครอะไรยังไง ตีพิมพ์หนังสือมากี่เล่มแล้ว โปรดชี้แจงแถลงไขมาค่ะ
D-dora : สวัสดีชาวเด็กดีทุกท่าน ข้าน้อยโดรามารายงานตัวขอรับ 555+ เป็นรูปแบบการทักทายที่เก่ากึกและซ้ำซากมาก ใช้แบบนี้มาสิบปีจนชินเสียแล้ว แต่เนื่องจากกลัวว่าท่านผู้อ่านที่ยังไม่รู้จักกันจะไม่ชิน ถ้ายังไงจากนี้ก็ขอพิมพ์แบบปกติ (ซึ่งไม่คุ้นเลย555+) นะขอรับ
สวัสดีค่ะ ทักทายแบบเป็นทางการกันอีกสักรอบ นามปากกา D-dora เรียกโดราก็ได้ค่ะ^^ ตอนนี้เป็นนักศึกษาปริญญาโทอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในอังกฤษ เรียกทางด้านกฎหมายค่ะ
นิยายที่ตีพิมพ์มาแล้ว ก็มี...
ผลึกสุดท้าย อัญมณีแห่งหายนะ (4เล่มจบ)
Blade A.X. อภินิหารศาสตราสยบโลก (5เล่มจบ)
ลิเคียวร์กับสมบัติแห่งความทรงจำ (เล่มที่2 จาก ชุด M. HOUSE จ้างมา ป๋าจัดให้)
A Rondo of Journeys หนึ่งทำนองที่เวียนวน (เรื่องสั้นจากในชุด Riva Estella)
ทำไมถึงมาเป็นนักเขียนได้ เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ
D-dora : ส่วนตัวไม่ได้มีแรงบันดาลใจยิ่งใหญ่อะไรค่ะ จำได้ว่าตอนที่เริ่มจับดินสอ (ตอนนั้นใช้ดินสอเขียนลงสมุดจริงๆ) ครั้งแรกก็สักม.3 เนื่องจากเสพติดนิยายแนวโรงเรียนเวทมนตร์อย่างหนัก และอ่านจนไม่มีเรื่องไหนน่าสนใจเหลือจะให้อ่านอีกแล้ว ก็เลยแต่งสนองนี๊ดตัวเอง เหตุผลเท่านี้จริงๆ ค่ะ
ด้วยความที่แต่งนิยายที่โรงเรียน ช่วงพักกลางวันบ้าง พักระหว่างคาบบ้าง ก็เลยมีเพื่อนคนหนึ่งเห็นแนะนำให้รู้จักกับเว็บเด็กดี ประกอบกับที่ตอนนั้นเริ่มหัดใช้คอมพิวเตอร์ (มั่นใจว่าเด็กยุคนั้นต้องคุ้นกับบทเรียน asdfjkl;555+) จึงได้เริ่มฝึกการพิมพ์กับนิยายตัวเองและลงนิยายในเว็บเด็กดีเรื่อยมาค่ะ
ช่วยเล่าถึงนิยายเรื่องแรกให้เราฟังหน่อยสิ ตอนนั้นจำได้ไหมว่าเป็นยังไงบ้าง ตอนเริ่มเขียนยากไหมคะ
D-dora : อย่างที่เล่าไปว่าตัวเองเขียนนิยายครั้งแรกเพื่อสนองนี้ด จึงไม่ได้คำนึงถึงองค์ประกอบใดๆ สำหรับนิยายที่ดีมากนัก ก็แค่อยากอ่านอะไรก็เขียน อยากได้ตัวละครแบบไหนก็ใส่ นิยายเรื่องแรก (ผลึกสุดท้ายฯ) จึงเต็มไปด้วยความคิดแบบเด็กๆ อย่างแท้จริง แต่ในตอนนั้นไม่เคยมองว่ามันเป็นปัญหาเพราะไม่ได้ตั้งใจเขียนเป็นกิจจะ ปัญหาที่รู้สึกกลับเป็นเรื่องความสามารถทางด้านภาษาค่ะ คงเพราะเดิมก็ง่อยภาษาอยู่แล้ว เลยทำให้ภาษาติดขัดไม่ค่อยลื่นไหล บางทีคิดอะไรก็อธิบายออกไปได้ไม่ดีพอ แต่ทุกอย่างก็เป็นประสบการณ์ที่ดีค่ะ เก็บไว้แล้วเอามาพัฒนา (อย่างน้อยก็ทักษะภาษาล่ะนะ555+)
กลับมาครั้งนี้มีอะไรมาฝากแฟนๆ บ้างคะ
D-dora : ล่าสุดมีนิยายเรื่องXeno Greet ยินดีต้อนรับคุณแขกผู้มี ‘เกลียด’ กำลังตีพิมพ์กับสนพ. Enter Books ค่ะ
ปกนิยายเรื่องล่าสุดของ D-dora
D-dora : เรื่องนี้เป็นแนวแฟนตาซี ตลก เฮฮา ตบตี (บู๊) กันไปตามประสา และกระเดียดไปทางไร้สาระ (เดี๋ยวนะ555+) เป็นพล็อตเก่าที่เคยร่างไว้นานแล้วเอามาปรับปรุงที่จำได้มีแค่เลือนรางรู้สึกว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากค่ะซิส เกิดขึ้นจากคำคำเดียวที่ได้เรียนในคาบชีวะตอนนั้น
Xeno ที่เป็นชื่อเรื่องเป็น prefix ที่แสดงถึงความแตกต่างทางด้านชาติพันธุ์หรือพันธุกรรมค่ะ ใช้เป็นแสลงที่หมายถึงชาวต่างชาติได้ด้วย ส่วนจะเกี่ยวข้องกับเรื่องยังไง ก็ต้องขอให้ไปลองอ่านกันดูนะคะ
สปอยล์เรื่องคร่าวๆ ให้ฟังหน่อยได้ไหม ขอไม่ต้องยาวมาแต่ครบคลุมทุกส่วน
D-dora : เป็นเรื่องเกี่ยวกับ ซีน ซัลล์ ตัวเอกที่เป็นเด็กกำพร้า วันหนึ่งได้รับข้อเสนอเป็นมรดกมหาศาล แต่มีเงื่อนไขแปลกๆ พ่วงมาด้วยคือ เธอต้องรับตำแหน่งผู้ดูแลของคฤหาสน์หรูที่บัดนี้มีผู้เช่าอาศัยอยู่แปดชีวิต พร้อมสัญญาที่ว่า จะต้องดูแลไม่ให้เหล่าผู้เช่าทั้งหลายหนีไปจากคฤหาสน์แห่งนี้ได้
คำถามถ้าไม่ชอบจนอยากหนีแล้วจะมาเช่าทำไม? 555+
โทนของเรื่องนี้เป็นแนว Feel Good ค่ะ ชูประเด็นความสำคัญของการใส่ใจผู้คนรอบข้าง เนื่องจากส่วนตัวไม่ค่อยชอบดราม่า ชอบสุขนิยม จะบอกว่าโลกสวยก็ได้ค่ะ เพราะในความเป็นจริงชีวิตเจออะไรที่มันไม่สวยเยอะแล้ว 555+ แต่ก็ใช่ว่าเรื่องจะดำเนินไปแบบราบเรียบนะคะ ปมประเด็นของเรื่องจะเกี่ยวข้องกับเหล่าผู้เช่า และอาจรวมถึงคุณผู้ดูแลของเราด้วยค่ะ คุคุคุ =_,=+
หากใครที่กำลังมองหานิยายตลก เบาสมอง (กรายๆ จะไร้สาระ) นางเอกถึกและตายยากยิ่งกว่าแมลงสาบ ก็หวังว่าจะถูกใจกับนิยายเรื่องนี้นะคะ^^
พูดถึงนางเอกของเรื่องนี้กันสักนิด เห็นว่าเป็นคาแร็คเตอร์ที่ อึก ถึก ทน รถสิบล้อเหยียบต้องไม่ตาย! จริงหรือเปล่าคะ
D-dora : อย่าว่าแต่สิบล้อเหยียบ ต่อให้แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด นางก็ไม่ตายค่ะ! โปรดนึกถึงน้องปีเตอร์ที่อยู่รอดจากยุคไดโนเสาร์มาจนถึงปัจจุบันสิเค๊อะ แบบ ต่อให้โดนกระทืบเท่าไหร่ก็ไม่ตายห่านสักที อารมณ์ประมาณนั้น=_,=+
ขอย้ำว่านี่ไม่ได้หมายถึงนางเก่งที่สุดในเรื่อง ซีนมีจุดด้อยมากมาย เพียงแต่จุดเด่นของตัวละครตัวนี้คือความถึกค่ะ!
เรื่องนี้ คิดว่าส่วนไหนเขียนยากที่สุดคะ
D-dora : พระเอกค่ะ! คนอะไรจะทั้งเบียวทั้งเหวี่ยงทั้งซึนทั้งโรคจิตทั้งซาดิสม์ทั้งปากจัด ฯลฯ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ยิ่งกว่าผู้หญิงวันแดงเดือด พูดในแง่ดีก็นับเป็นสีสันของเรื่อง คาแร็คเตอร์แบบนี้ส่วนตัวคิดว่าเข้ากับเรื่องเฮฮานะคะ แต่บางทีก็น่าตบล้างน้ำวันละสามรอบมากค่ะ 555+ ก็ได้แต่หวังว่าท่านผู้อ่านจะเปิดใจรับ และลองศึกษาตัวละครนี้ไปจนจบเพราะยังไงเจ้าตัวก็ได้ชื่อว่าพระเอก (ทางนิตินัย) ย่อมมีมุมแซ่บๆ อยู่เหมือนกันค่ะ คุคุคุ
แอบเห็นว่าตัวละครในเรื่องนี้เยอะมากๆ แชร์หน่อยสิ มีเคล็ดลับในการเกลี่ยบทตัวละครยังไง
D-dora : ผู้เช่าแปด ผู้ดูแลหนึ่ง อาจเหมือนเยอะ แต่จริงๆ มีการแบ่งลำดับความสำคัญไม่เท่ากันค่ะ เรื่องนี้ตัวดำเนินเรื่องมีแค่คนเดียวก็คือนางเอกที่เป็นผู้ดูแล เราจะได้เห็นมุมมองที่เติบโตและเปลี่ยนไปผ่านตัวละครนี้เป็นหลัก ดังนั้นก็จะถูกจัดไว้ในลำดับความสำคัญสูงสุด
รองมาก็เป็นพระเอก แต่ถึงบทจะเด่นก็เป็นแค่ key character ไม่ได้ดำเนินเรื่อง อาจมีบ้างที่เล่าผ่านมุมพระเอก แต่เป็นส่วนน้อยค่ะ
ต่อมาก็ผู้เช่าที่เหลือ จะแบ่งระดับความเด่นเป็นสองหลุ่มใหญ่ๆ ทำให้ไม่มีปัญหาเวลาบริหารบท เพราะเราขีดเส้นไว้แต่แรกแล้วว่ากลุ่มไหนจะได้บทที่เด่นกว่าเวลาที่ออกฉากพร้อมกันทุกคน ซึ่งเกณฑ์ในการแบ่งนี้ก็แล้วแต่ผู้เขียนค่ะ ส่วนตัวใช้ระดับความสามารถ เพราะนิยายเรื่องนี้มีฉากตบตี (บู๊) เป็นระยะๆ ดังนั้นคนที่ต่อสู้เก่งก็จะถูกดึงให้มีบทที่เด่นกว่าได้ง่ายและสมเหตุสมผลกว่าค่ะ
แต่แน่นอนว่าก็จะมีฉากที่เป็นของผู้เช่าคนนั้นๆ แต่ละคนจะได้ช่วงเด่นของตัวเอง โดยการโยงความสัมพันธ์เป็นกลุ่มย่อยจะทำให้เลือกตัวละครมาใช้ในแต่ละฉากได้ง่ายขึ้น เราไม่จำเป็นต้องเอาทุกคนมาเทอยู่ในฉากเดียวกันค่ะ
แล้วเสน่ห์ของนิยายเรื่องนี้ล่ะ คิดว่าอยู่ที่ตรงไหน
D-dora : คิดว่าเป็นคาแร็คเตอร์ ที่หลากหลายและค่อยข้างแตกต่างชัดเจนค่ะ เหมือนกระดาษขาวที่ถูกระบายด้วยหลากหลายสี แต่ก็ต้องระวังไม่ระบายให้ทับกันเกินไปเพราะจะออกมาเป็นสีช้ำเลือดช้ำหนองได้ค่ะ 555+
สีรุ้งที่มันสวยก็เพราะทุกสีได้แสดงสีสันของตัวเอง ถ้าเอาทุกสีมาผสมกันจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แบบนั้นก็คงไม่สวยแล้วใช่มั้ยล่ะคะ
เขียนนิยายมาแล้วก็หลายเรื่อง เคยคิดไหมคะว่า จุดเด่นนิยายของเราคืออะไร
D-dora : ไม่รู้จะเรียกว่าจุดเด่นได้มั้ยนะคะ เรียกว่าเป็นสไตล์ที่ชอบเขียนดีกว่า ส่วนตัวเป็นคนที่ชอบนิยายที่มีคาแร็คเตอร์ที่โดดเด่น ชัดเจน และหลากหลายค่ะ ส่วนที่ขาดไม่ได้เลยค่ะฉากตีกันสนองนี้ดคนเขียนค่ะ 555+
ขอสามคำที่ตรงตัวบอกความเป็น "D-dora" ได้ดีที่สุดค่ะ
D-dora : Love to Sleep 555+
ถ้าให้เปรียบ "Xeno Greet" เป็นอาหารคิดว่าคือเมนูอะไรคะ และเพราะอะไร
D-dora : คงเป็นขนมขบเคี้ยวมั้งคะมีหลากหลาย กินง่าย กินเพลิน อาจไม่ใช่จานหลัก แต่หลายคนก็ชอบและมีติดบ้านไว้ เหงาปากก็คว้ามากิน 555+
อยากกล่าวอะไรกับแฟนๆ ที่คอยติดตามผลงานของเรา
D-dora : สำหรับท่านผู้อ่านที่ติดตามกันมาตลอด ข้าน้อยคงไม่มีอะไรจะกล่าวไปมากกว่าคำว่าขอบคุณ จากผลึกสุดท้ายฯ ถึง Xeno ก็ผ่านมาสิบปีแล้ว ข้าน้อยไม่ใช่คนที่เขียนนิยายเร็วหรือออกนิยายบ่อยนัก แต่ก็ยังมีท่านที่ให้การสนับสนุนกันมาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ จากผลงานของเด็กอายุสิบห้าที่ยังจับดินสอเขียน ถึงตอนนี้ข้าน้อยจะไม่แน่ใจว่ามันพัฒนาไปเท่าไหร่ แต่ก็หวังว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานิยายของตัวเองจะได้สร้างความสุขให้กับทุกท่านไปบ้างมากก็น้อยนะขอรับ ^^
สำหรับคนที่เพิ่งรู้จักกัน ก็หวังว่านิยายเรื่องใหม่นี้จะทำให้พอใจและสนุกไปกับมันได้นะคะ^^
ก่อนจากลากันไปมาบอกลาแฟนๆ ฝากผลงาน และช่วยฝากอะไรถึงชาวเด็กดีที่อยากเป็นนักเขียนกันสักนิด
D-dora : สำหรับท่านที่สนใจ Xeno สามารถสั่งซื้อได้ทางเพจของสำนักพิมพ์แจ่มใส ตอนนี้เล่ม1-2 วางขายที่ทางหน้าเว็บแจ่มใสแล้ว ส่วนเล่ม 3-4 (จบ) จะออกในงานหนังสือนี้ค่ะ (ฉบับรูปเล่มเปลี่ยนชื่อเล็กน้อยเป็น Xeno Greet Mansion ยินดีต้อนรับคุณแขกผู้มี ‘เกลียด’ ค่ะ)//โค้งงามๆ
สำหรับพี่ๆ น้องๆ ชาวเด็กดีทุกคน ขอออกตัวก่อนสักนิดว่าตัวเองก็ไม่ได้มีฝีมือพอจะแนะนำใคร แต่สิ่งที่เชื่ออย่างหนึ่งและทำมาตลอดคือ ไม่ว่าจะงานเขียนหรืองานอะไรก็ตาม ‘วินัย’ คือสิ่งที่สำคัญที่สุด ส่วนตัวไม่ปฏิเสธว่าพรสวรรค์ ฯลฯ ก็สำคัญ แต่ไม่ว่าจะมีสิ่งเหล่านั้นหรือไม่ หากขาดซึ่งวินัย ก็จะไม่มีทางทำอะไรไปได้ตลอดรอดฝั่ง ดั่งภาษิตที่ว่า ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน นั่นเองค่ะ
จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับบทสัมภาษณ์นักเขียนในวันนี้ ได้ความรู้และแรงบันดาลใจดีๆ ไปไม่น้อยเลยใช่ไหมเอ่ย พี่หญิงเองก็เป็นคนหนึ่งที่ติดตามผลงานของโดรามาตั้งแต่ผลงานเรื่องแรก ผลึกสุดท้ายฯ (เรื่องราวของเรมีอาและคาลอสยังติดอยู่ในความทรงจำไม่ลืมเลือน อร๊าย) ต้องขอบอกเลยว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ โดราเองก็มีการพัฒนาผลงานอยู่ตลาดเวลาเช่นกัน ดังนั้นสำหรับใครที่รู้สึกว่าตอนนี้ผลงานของเรายังไม่ดีมาก ก็อย่ายอมแพ้ค่ะ พี่หญิงก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนพัฒนาผลงานกันต่อไปนะคะ
สุดท้ายนี้พี่หญิงขอลาไปก่อน เจอกันใหม่ครั้งหน้าวันนี้สวัสดีค่ะ
พี่หญิง
.jpg)











0 ความคิดเห็น