“ผู้ฝึกยุทธ์เช่นพวกท่าน วันๆ เอาแต่ฆ่าฟันกัน ต่อสู้ชิงชัย เอาชีวิตไปทิ้งขว้างเช่นนี้

ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพวกท่านทุ่มเทฝึกฝนไปเพื่ออะไร”

จิงเลี่ยและเยียนเหิงคลาดกับกลุ่มโจรประหลาดระหว่างตามรอย

ทว่าพวกมันกลับได้พบคณะบัณฑิตของหวังโส่วเหริน

ขุนนางบุ๋นผู้สัตย์ซื่อเป็นที่นับหน้าถือตา

ครั้นทราบข่าวโจรโฉด หวังโส่วเหรินจึงเลือกรั้งอยู่หลูหลิงอันแสนอันตราย

ขอยืมกำลังพวกเยียนเหิงพิทักษ์คุณธรรม ปราบโจรร้ายช่วยชาวบ้าน

เป็นเพียงปราชญ์ไร้พลังกลับเด็ดเดี่ยวเช่นนี้!

จิงเลี่ยจึงคิดอาศัยค่ำคืนลอบเร้นตามรอยไปสอดแนมค่ายโจร

ศัตรูที่เพิ่งแตกพ่ายย่อมมิทันระวังเป็นแน่…เพียงแต่มีสิ่งหนึ่งที่มันลืมนึกถึง

เคลื่อนไหวจู่โจมยามวิกาล…มิมีเพียงพวกมันที่คิดได้!