10 เรื่องแฟนตาซีของ ‘คอร์นเวลล์’
นักเขียนแนวสืบสวนที่เป็นแรงบันดาลใจของ CSI

 

สวัสดีค่ะชาวเด็กดีทุกคน พี่น้ำผึ้งมั่นใจว่าคอสืบสวนสอบสวนจะต้องรู้จักนิยายเรื่อง ‘คุณหมอเคย์ สการ์เพตตา’ จากปลายปากกาของ ‘แพทริเซีย คอร์นเวลล์’ แน่นอน น้องๆ คะ นอกจากหนังสือของเธอจะค่อนข้างสมจริงในเชิงนิติวิทยาศาตร์แล้ว ยังได้รับเครดิตว่าเป็นแรงบันดาลใจให้ซีรี่ส์ชื่อดังหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น CSI: Crime Scene Investigation และ Criminal Minds ซึ่งเรื่องส่วนใหญ่ที่เธอเขียนล้วนแล้วแต่เคยเกิดขึ้นจริงในชีวิตของเธอ

วันนี้พี่น้ำผึ้งเลยได้โอกาสดีรวบรวม 10 เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอมาฝากน้องๆ กัน มีตั้งแต่พาตัวเองไปอยู่กับศพจนชิน ต้องกินเนื้อแรร์เพราะเขียนนิยายกินคน รวมไปถึงลงทุนเดินทางไปยังสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรมจริงๆ เพื่อให้ได้ข้อมูลมาประกอบในนิยาย บอกเลยว่าแฟนตาซีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว นึกว่าชีวิตของนิยายอีกเรื่องเลยจ้า ซึ่งพี่เชื่อว่าอ่านจบแล้วน้องๆ จะต้องได้แรงบันดาลใจมากขึ้นแน่นอน!

 

แพทริเซีย คอร์นเวลล์
 

Backstory Demons เบื้องหลังของปีศาจ

คอร์นเวลล์ชื่นชอบ Dr.Suess เพราะในช่วงเวลาอันยากลำบาก เหล่าคนจรจัดและเด็กๆ ในหนังสือของเขาได้ดูแลเธอไว้ ก่อนที่เธอจะกลายมาเป็นคนเข้มแข็งแบบฮีโร่ในนิยาย ครอบครัวของเธอใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในบ้านปูนสีเหลือง ณ รัฐฟลอริดา จนกระทั่งเช้าวันคริสต์มาสในปี 1961 ตอนนั้นคอร์นเวลล์เพิ่งจะอายุ 5 ขวบ บิดาของเธอผู้เป็นอัยการที่มีชื่อเสียงได้ทอดทิ้งครอบครัวไป เด็กหญิงกอดขาของพ่อเธอไว้แต่กลับโดนสะบัดออก แล้วเขาก็ลากกระเป๋าออกจากบ้านไป

แม้ว่าจะยังอาศัยอยู่ในบ้านของครอบครัว แต่แม่ของเธอก็หายไปตามทาง คอร์นเวลล์และพี่ชายอีกสองคนจึงไม่ได้รับความใส่ใจ นำมาซึ่งอันตรายที่กำลังย่างกรายเข้าหาเด็กหญิงวัยห้าขวบ เธอได้พบกับเฒ่าหัวงูซึ่งเป็นเพื่อนบ้านหลังจากที่พ่อได้จากไปเพียงครู่เดียว เขาเป็นเพียงตำรวจท้องถิ่นที่ลากเธอเข้าไปในรถ จูบเธอ และล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขาสั้นสีแดงของเธอ

โชคดีที่พี่ชายของเธอปั่นจักรยานมาเห็นก่อนที่จะมีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น ทว่าชายคนนั้นหนีไปแล้ว แต่สัมผัสน่าขยะแขยงและฟันอันน่ารังเกียจยังคงฝังลึกในความทรงจำของเธอ เธอใช้กางเกงสีแดงนั้นเพื่อเป็นหลักฐานในการแจ้งความ สถานีตำรวจได้รับเรื่องไว้ แต่คดีไม่เคยได้รับการสืบสวน เธอคิดในแง่ดีว่าเขาคงจะเข้าคุกไปแล้ว แต่ไม่มีการบันทึกใดๆ เมื่อเธอได้ตรวจสอบอีกครั้งในตอนโต

สองสามปีถัดจากนั้น ด้วยสถานภาพทางการเงินที่ขาดแคลน ทำให้เธอต้องดิ้นรนและย้ายไปเช่าบ้านอยู่ในมอนทรีต นอร์ธแคโรลินา ที่นั่น พวกเธอถูกมองเป็นตัวประหลาด “ฉันเป็นเด็กเพียงคนเดียวที่พ่อแม่หย่าร้างกันในโรงเรียน” คอร์นเวลล์เล่า “พวกเรารู้สึกเหมือนเราผิดที่มาจากครบครัวที่แตกแยก ฉันรู้สึกแปลกแยก”

หลังจากย้ายบ้านไม่นานนัก แม่ของเธอต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเนื่องจากความเครียดเป็นเวลาถึง 4 เดือน หลังจากแม่ของเธอกลับมา เด็กๆ ได้ถูกส่งไปยังครอบครัวอุปถัมภ์ แม่บุญธรรมของคอร์นเวลล์เป็นคนปากเสียและอารมณ์ร้าย ผู้หญิงคนนั้นด่าทอเหยียดหยามเธอ นำสุนัขของเธอไปทิ้ง และบังคับให้เธอกินอาหารที่ทำให้เธอป่วย บางทีนี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอเป็นโรคเบื่ออาหาร แต่อาการนั้นได้หมดไปเมื่อเธอได้มีชีวิตเป็นของตนเอง

 

 

นักข่าว แพทซี แดเนียล

ในบรรดาเรื่องดีๆ ทั้งหลายที่เกิดขึ้นในชีวิต นี่เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่ขับเคลื่อนตัวละครหลักของเธอให้ลงมือกระทำอะไรบางอย่างที่เป็นส่วนสำคัญในนวนิยาย สำหรับคอร์นเวลล์ เรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อเธอเป็นผู้สื่อข่าวอาชญากรรมที่กลางเมืองชาร์ลอตต์ซึ่งเป็นอาชีพแรกของเธอหลังจากเรียนจบ โดยเธอใช้ชื่อว่าแพทซี แดเนียล คอร์นเวลล์เป็นคนมุ่งมั่นและมีพลังในการทำงาน เธอไล่ตามหาข่าวจนกว่าจะค้นพบความจริง ประสบการณ์ด้านข่าวอาชญากรรมของเธอได้บ่งบอกถึงความปรารถนาในการเขียนนิยายแนวสืบสวน

“ฉันไปในที่เกิดเหตุ และศพก็ไม่อยู่แล้ว” เธอพูด “ฉันอยากรู้ว่าพวกเขาทำอะไรกับศพ ร่างนั้นบอกอะไรแก่พวกเขา ฉันอยากรู้อยากเห็นอย่างเหลือเชื่อ จากนั้นฉันก็เลยตัดสินใจเริ่มเขียนนิยายอาชญากรรม ฉันค้นหาข้อมูลงานวิจัย ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ เยี่ยมชมอุปกรณ์ต่างๆ ในห้องแล็บ มันเหมือนกับย้อนไปตอน 1984 ที่พวกเราเพิ่งเริ่มจะพูดคุยเรื่อง DNA และเลเซอร์ แล้วฉันก็ร้องว่า ‘ว้าว นี่แหละโลกที่ฉันอยากรู้’ ”

หลังจากนั้น คอร์นเวลล์ได้ย้ายไปทำงานที่ออฟฟิศของผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ในริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย ที่นี่เธอได้ดูการชันสูตรพลิกศพและทำงานเป็นอาสาสมัครตำรวจเพื่อหาความรู้เชิงนิติศาสตร์สำหรับนำไปใช้ในนิยายที่จะได้ตีพิมพ์เร็วๆ นี้ของเธอ

 

หนังสือเรื่องแรกของเธอ
 

จากยาจกสู่เศรษฐี

หลังจากที่นิยายของเธอได้รับการปฏิเสธ คอร์นเวลล์ยังคงเดินหน้าเขียนนิยายต่อไปจนได้รับการตีพิมพ์นวนิยายเรื่องแรกอย่าง ศพ (Postmortem) ในนปี 1990

แม้ว่าในปัจจุบัน นิยายอาชญากรรมชื่อดังจะเต็มไปด้วยวิทยาศาสตร์และนิติศาสตร์มากมาย แต่ไม่เคยมีใครก่อนหน้าคอร์นเวลล์ที่เขียนได้ลึกซึ้งได้เท่าเธอ สำนักพิมพ์ส่วนมากปฏิเสธต้นฉบับของเธอก่อนที่สุดท้ายสำนักพิมพ์ Scribner จะตกลงรับตีพิมพ์ คอร์นเวลล์เล่าว่า “ฉันได้รับข้อความจากสำนักพิมพ์นิวยอร์กพับลิชชิงว่าไม่มีใครที่อยากอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับห้องแล็บหรือโรงเก็บศพ และแน่นอนว่าพวกเขาไม่ต้องการอ่านเรื่องของผู้หญิง (เคย์ สการ์เพตตา ตัวละครหลักของเรื่อง) ที่ทำงานในที่แบบนั้นด้วย”

ในตอนแรก ส่วนมากแล้วเธอได้รับคำวิจารณ์อย่างรุนแรง อีกทั้งนักวิจารณ์บางคนยังอ้างว่าตัวละครหลักของเธอเป็นผู้ชาย และมีคนขายหนังสือคนหนึ่งที่พยายามเปลี่ยนตัวละครของเธอให้กลายเป็นผู้ชายโดยการแก้ไขเองและตีพิมพ์หนังสือใหม่ เธอเกือบจะเลิกเขียนนิยายไปแล้วถ้าหาก Postmortem ไม่ได้รับรางวัลวรรณกรรมที่คาดไม่ถึงมากมายในปีนั้น เธอเป็นนักเขียนคนแรกที่ชนะทั้งรางวัลแอนโทนี่, รางวัลเอ็ดการ์, Creasey New Blood Dagger, French Prix de Roman d’Adventure และรางวัล Macavity ในปีเดียวกัน ตอนที่เธอได้รับรางวัลจากสมาคมนักเขียนอาชญากรรมอังกฤษ เธอได้เข้าเฝ้าเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งสหราชอาณาจักร ที่นั่นเองอาชีพด้านวรรณกรรมของเธอจึงได้เริ่มต้นขึ้น

นี่คือหนทางจากยาจกสู่เศรษฐีของเธอ ปัจจุบัน คอร์นเวลล์ขายหนังสือได้มากกว่าร้อยล้านเล่มทั่วโลก โดยส่วนมากเป็นหนังสือชุดคุณหมอเคย์ สการ์เพตตา งานเขียนของเธอนำมาซึ่งรายได้มหาศาล จนเธอสามารถครอบครองทรัพย์สินมูลค่าสูงทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น เฟอร์รารี่สีแดง หรือเฮลิคอปเตอร์ นอจากนี้เธอยังมีเมตตาด้วยการบริจาคเงินหลายล้านดอลลาร์เพื่อการกุศลมากมาย ตั้งแต่มูลนิธิกู้ภัยสัตว์จนถึงการสนับสนุนการเรียนรู้กฎหมาย

 

 

งานวิจัยจากชีวิตจริง

ในตอนที่คอร์นเวลล์ศึกษาหาข้อมูลและข้อเท็จจริงเพื่องานเขียนของเธอ เธอไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่แค่ในห้องสมุดหรืออินเทอร์เน็ต เธอค้นหางานวิจัยมากมายเกี่ยวกับขีปนาวุธ การตรวจ DNA และข้อมูลเชิงนิติศาสตร์ แต่เธอก็ยอมรับว่าตัวเอกของเธออย่าง เคย์ สการ์เพตตานั้นเป็นตัวละครที่มีความกระตือรือร้นเพราะนักอ่านชื่นชอบการผจญภัย แต่ในความเป็นจริงนั้น ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์มักจะรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้าจากการทำงานหนักในแต่ละคดีมากกว่า

ในตอนที่สการ์เพตตายิงปืนระยะไกลหรือดำน้ำลึกเพื่อลงไปดูซากเรืออัปปาง คอร์นเวลล์ก็ทำแบบนั้นเช่นกัน เธอทดลองทำจริงๆ เพื่อจะได้สามารถเก็บรายละเอียดจากประสบการณ์จริงเพื่อให้นักอ่านมีความรู้สึกร่วม แต่บางครั้งมันก็มากเกินไปสำหรับเธอ เธอเคยรู้สึกพะอืดพะอมเมื่อเคี้ยวเนื้อแรร์เพราะช่วงนั้นเธอเขียนเกี่ยวกับการกินคน และเธอจะไม่มีทางทำมันอีก

นับตั้งแต่นิยายและซีรี่ส์แนวอาชญกรรมโด่งดัง คอร์นเวลล์พบว่าบางสิ่งเปลี่ยนไปอย่างน่าประหลาดใจ โดยเฉพาะสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรม มีคดียกเค้าอย่างน้อยสองคดี เธอมาถึงสถานที่เกิดเหตุและพบว่าเหยื่อได้ทำการลบล้างหลักฐานด้วยตัวเอง เมื่อคอร์นเวลล์ถามผู้หญิงคนนั้นว่าทำไมจึงทำเช่นนั้น เธอก็ตอบว่า “ฉันดูในทีวีและพบว่าลายนิ้วมือไม่ได้สำคัญสักหน่อย” คอร์นเวลล์จึงได้บอกกับทุกคนว่า ผู้หญิงคนนั้นได้ทำลายหลักฐานทิ้งไปด้วยตัวเอง

 

เจ้าหน้าที่ FBI มาร์โก้ อดีตคนที่คอร์นเวลล์ตกหลุมรัก
(via: Notey)
 

เรื่องจิ๊บจ๊อยแต่ผลกระทบมหาศาล

เรื่องราวยิบย่อยในชีวิตของคอร์นเวลล์นั้นช่างน่าทึ่ง แต่บางครั้งก็อันตรายเช่นกัน ซึ่งเรื่องจิ๊บจ๊อยที่ว่านี้เกิดขึ้นในช่วงปี 1990 นำมาซึ่งเรื่องราวใหญ่หลวงสำหรับคอร์นเวลล์ เมื่อเพื่อนขี้อิจฉาของเธอแฉเรื่องราวชีวิตที่เธอต้องการเก็บเป็นเรื่องส่วนตัว “พวกเขาไม่มีความสุขกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่นั่นหรอก ฉันคิดว่าพวกเขาต้องการถูกทำลายมากกว่า” คอร์นเวลล์ว่า “ความอิจฉาเป็นเรื่องเลวร้าย มันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ และฉันก็ไม่พร้อมสำหรับรายละเอียดมากมายเกี่ยวกับชีวิตของฉันที่ถูกคายออกมาอย่างน่ารังเกียจ”

ความลับหลักๆ ของเธอเป็นเรื่องรสนิยมทางเพศ มันเป็นสิ่งที่เธอปฏิเสธมาตลอดหลายปีเนื่องจากในช่วง 1990 การแสดงออกว่าชอบเพศเดียวกันเป็นเรื่องที่นิยมน้อยกว่าในปัจจุบัน หลังจากที่คอร์นเวลล์หย่าร้างกับสามีของเธออย่างชาลส์ คอร์นเวลล์ เธอได้ตกหลุมรักเจ้าหน้าที่ FBI สาวอย่าง “มาร์โก เบนเนธ” พวกเขาพบกันในตอนที่เธอกำลังค้นหาข้อมูลเพื่อเขียนนิยาย เรื่องนี้เป็นความลับเล็กๆ น้อยๆ ก่อนถูกเผยแพร่ในอีก 4 ปีถัดมา

ยูจีน เบนเนธ สามีที่ร้างรากันไปของมาร์โกได้พยายามก่อเหตุฆ่าอดีตภรรยาหลังจากล่อลวงมาที่โบสถ์เวอร์จิเนียและจับเป็นตัวประกันไว้ มาร์โกมีปืนและยิงยูจีนที่พยายามหนี อย่างไรก็ตาม เขาถูกจับกุมในเวลาต่อมาและถูกพิพากษาให้จำคุก 23 ปีในข้อหาลักพาตัว พยายามฆ่าและอื่นๆ อดีต FBI ยูจีน เบนเนธกล่าวหาว่าความสัมพันธ์ของอดีตภรรยากับคอร์นเวลล์เป็นสาเหตุที่ทำให้เขามีพฤติกรรมเช่นนี้และทำให้ต้องหย่าร้างกันในที่สุด

 

การบริหารการเงินที่ย่ำแย่

ในชีวิตจริงของคอร์นเวลล์ เธอได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเงินส่วนตัว เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อปี 2009 เธอฟ้องร้องบริษัท Anchin, Block & Anchin LLP และบริษัทของอดีตหัวหน้า อีวาน สแนปเปอร์ด้วยข้อหาพวกเขาจัดการธุรกรรมการเงินของเธอผิดพลาด เนื่องจากเธอได้ฝากเงินประจำปีสูงสุดถึง 10 ล้านดอลลาร์ในบางปี แต่เธอพบว่ามีเงินเข้าในบัญชีเพียงแค่ 13 ล้านดอลลาร์จากการฝากเงินนานถึง 20 ปีตลอดอาชีพนักเขียนของเธอ

บริษัทได้เข้ามาจัดการเงินของเธอตั้งแต่ปี 2004 คอร์นเวลล์ฟ้องร้องว่าบริษัทแอนชินได้เรียกเก็บค่าบริการจากเธอมากกว่าสามล้านดอลลาร์ในเวลาเพียง 4 ปี ทั้งที่เธอตกลงว่าจะเก็บ 40,000 ดอลลาร์ต่อเดือน หรือน้อยกว่า 2 ล้านในช่วงเวลานั้น เธอยังฟ้องร้องอีกว่าพวกเขาให้คำแนะนำที่ไม่เป็นประโยชน์และทำการยักยอกเงินของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอสูญเสียเงินรวมแล้วมากกว่า 89 ล้านดอลลาร์

เงินบางส่วนที่ได้มาจากการยักยอกโดยไม่ถูกต้องจากบัญชีของคอร์นเวลล์ถูกนำไปใช้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น 5000 ดอลลาร์ที่สแนปเปอร์มอบให้ลูกสาวโดยอ้างว่าเป็นรางวัลจากคอร์นเวลล์ และสแนปเปอร์ยังยอมรับอีกว่าเขาจ่ายเงินของคอร์นเวลล์มากกว่า 50,000 ดอลลาร์ไปกับค่าบัตรคอนเสิร์ตของฮิลลารี คลินตัน รวมทั้งยังจ่ายเงินเพื่อละเมิดนโยบายเกี่ยวกับกฎหมายการเงิน

ในส่วนของการโต้แย้ง แอนชินแย้งว่าไลฟ์สไตล์ที่ฟุ่มเฟือยของคอร์นเวลล์ต่างหากที่ผลาญเงินของเธอ และเพราะสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่ตกต่ำจึงทำให้สูญเสียเงิน บริษัทกล่าวว่าคอร์นเวลล์จ่ายเงิน 11 ล้านดอลลาร์ไปสำหรับเฮลิคอปเตอร์และที่ดินในรัฐแมสซาชูเซสต์ 5 ล้านดอลลาร์สำหรับเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว และเดือนละ 40,000 ดอลลาร์สำหรับค่าเช่าอพาร์ตเมนต์ในนิวยอร์ก จากการจัดการภาษีและรายจ่ายแล้ว แอนชินฟ้องว่าคอร์นเวลล์เป็นลูกค้าที่ใช้จ่ายเกินตัว นั่นทำให้รายจ่ายของเธอเพิ่มขึ้นสูงมาก พวกเขายังกล่าวอีกว่าเธอรู้เรื่องค่าใช้จ่ายมหาศาลของเธอเป็นอย่างดี

กระทั่งในปี 2013 ศาลตัดสินให้คอร์นเวลล์เสียเงินเกือบ 51 ล้านดอลลาร์เพื่อต่อสู้กับแอนชิน และศาลตัดสินให้มีการดำเนินคดีใหม่

 

 

แจ็คเดอะริปเปอร์

ในปัจจุบัน ยังคงมีการถกเถียงกันเรื่องคดีฆาตกรรมต่อเนื่องสุดโหดอย่าง “แจ็คเดอะริปเปอร์” เสมอ คอร์นเวลล์เองก็ได้มีข้อสรุปโต้แย้งที่ได้มาจากการศึกษาและตรวจสอบคดีนี้อีกครั้ง โดยใช้เทคนิคทางนิติวิทยาศาสตร์ (ซึ่งต่อมามันทำให้เธอเชี่ยวชาญมากขึ้น) หลังจากสูญเสียเงินไปหลายล้านดอลลาร์ เธอได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง Portrait of A Killer: Jack the Ripper – Case Closed ในปี 2002 และเรียงความเกี่ยวกับการสืบสวนของเธอในชื่อ “ตามจับเดอะริปเปอร์” ในปี 2014

ในผลงานตีพิมพ์ของเธอ คอร์นเวลล์อ้างว่าวอลเทอร์ ซิคเคิร์ต จิตกรอิมเพรชันนิสต์และครอบครัวชาวอังกฤษชนชั้นสูงคือฆาตกรต่อเนื่องในยุคปลายของศตวรรษที่ 19 คอร์นเวลล์กล่าวว่า “นี่เป็นคดีที่ละเอียดที่สุด วิทยาศาสตร์ที่แท้จริงเท่านั้นที่เราสามารถพึ่งพาได้ หลังจากหลายปีที่ผ่านมาเราใช้การวิเคราะห์เชิงนิติศาสตร์ ซี่งมันยากที่จะรู้สึกว่ามันตรงกันหากคุณมองเห็นลายน้ำบนกระดาษที่แจ็คเดอะริปเปอร์ (เขาได้ส่งจดหมายมาหาตำรวจหลังจากก่อคดีฆาตกรรม) กับของซิกเคิร์ต” นักวิจารณ์โต้แย้งว่ามีจดหมายปลอมมากมายที่ถูกส่งไปให้ตำรวจ และลายมือของหลักฐานเหล่านั้นอาจจะแค่บอกว่าซิกเคิร์ตเป็นคนส่งจดหมายปลอมก็ได้

คอร์นเวลล์เชื่อว่ามีโอกาสเป็นไปได้ที่ซิกเคิร์ตจะเป็นฆาตกรต่อเนื่อง เขาอายุ 28 ปีในครั้งแรกที่ก่อคดีฆาตกรรม ซึ่งก็ตรงกับที่สันนิษฐานว่าผู้ร้ายมีอายุอยู่ในช่วง 25-30 ปี เธอยังเชื่ออีกว่าซิกเคิร์ตไร้สมรรถภาพทางเพศ ซึ่งยิ่งเติมเชื้อเพลิงความเกลียดชังต่อผู้หญิง และเขายังมีสถานที่หลบภัยถึง 3 แห่งในไวท์เชเปิลและลอนดอน ซึ่งทำให้ง่ายต่อการหลบหนี

คอร์นเวลล์อ้างว่าซิกเคิร์ตได้วาดภาพที่คล้ายกลับภาพการชันสูตรของเหยื่อโดยบังเอิญ เธอต่อว่าอย่างรุนแรงเรื่องการทำลายรูปภาพรูปหนึ่งของเขาเพื่อลบล้างความผิด อย่างไรก็ตามยังมีคนแย้งกับสิ่งที่เธอพูดถึง โดยริชาร์ด สโตน ผู้ดูแลกล่าวว่า “เธอหมกหมุ่นไปหรือเปล่า ทำไมเธอจึงไม่ตระหนักว่าการทำลายผลงานของศิลปินเกี่ยวข้องกับทฤษฎีงี่เง่านี่ ถ้าหากซิกเคิร์ตเป็นแจ็คเดอะริปเปอร์จริง มันคงไม่เป็นเช่นนี้ มันเหมือนการแยกคาราวัจโจออกมาเพื่อบอกว่าเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ มันไร้สาระ”

หลังจากที่เขาเสียชีวิต ศพของวอลเตอร์ ซิกเคิร์ตได้ถูกเผา เป็นเหตุให้ไม่เหลือดีเอ็นเอให้ตรวจสอบ อย่างไรก็ตาม ในปี 2014 รัสเซล เอ็ดเวิร์ด นักเขียนคนหนึ่งได้กล่าวในหนังสือ Naming Jack the Ripper ว่าเขาได้ทำการเชื่อมโยงหลักฐาน DNA จากผ้าคลุมไหล่ของแคทเธอรีน เอ็ดโดวส์ หนึ่งในเหยื่อของริปเปอร์ และคาดว่าฆาตกรตัวจริงคือ แอรอน คามินสกี

 

(via: Charisma Magazine)
 

หญิงเคร่งศาสนาที่ไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์เธอ

คอร์นเวลล์ เด็กผู้โดดเดี่ยวในมอนทรีต ได้พบกับเพื่อนแท้และแม่คนที่สองในละแวกบ้าน รัธ เบลล์ เกรแฮม ภรรยาของบาทหลวง บิลลี เกรแฮม นั่นเอง นางเกรแฮมได้ช่วยแม่ของคอร์นเวลล์เรื่องการรักษาโรค ดูแลสวัสดิการของเด็กๆ เธอแนะนำคอร์นเวลล์ให้เขียนไดอารี่ และยังช่วยคอร์นเวลล์เมื่อเธอเริ่มเขียนชีวประวัติของรัธ เบลล์ เกรแฮมในหนังสือ Ruth, A Portrait: The Story of Ruth Bell Graham

“ฉันไม่มีทางเป็นคนเดียวกับเมื่อก่อนเพราะเธอมีอิทธิพลกับฉันมากเมื่อฉันโตขึ้น มันไม่ใช่เพราะศาสนานะ นั่นเพราะความใจดีต่างหาก” คอร์นเวลล์กล่าว

พวกเขาใช้เวลาร่วมกันนานนับหลายปี แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นางเกรแฮมยังคงรักและสนับสนุนเธอเสมอ แม้กระทั่งในตอนที่คอร์นเวลล์มีข่าวเรื่องรสนิยมทางเพศที่แตกต่างจากคนอื่น และแม่ของเธอเรียกเธอว่าความอัปยศของครอบครัว แต่นางเกรแฮมไม่เคยตัดสินหรือวิจารณ์อะไรเธอเลย

ในปี 2006 ก่อนที่นางเกรแฮมเสียชีวิตลง เธอได้ขอร้องกับคอร์นเวลล์ว่าให้ฝังศพของเธอไว้ใกล้บ้านเธอ แต่เมื่อนางเกรแฮมเสียชีวิตลงแล้ว ครอบครัวของเธอกลับนำเธอไปฝังไว้ที่ห้องสมุดบิลลี่ เกรแฮม ในชาร์ลอตต์ นอร์ธแคโรลินา ทำให้คอร์นเวลล์ต้องกลับไปเยือนมอนทรีตอีกครั้งเพื่อต่อสู้กับคำขอของนางเกรแฮม แต่ก็ไม่เป็นผล และเนื่องจากคอร์นเวลล์รู้จักแค่นางเกรแฮม ดังนั้นคอร์นเวลล์จึงไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวเกรแฮมอีกเลย

 

(via: goodreads)
 

ไซเบอร์สตอล์กเกอร์

หนึ่งในเรื่องราวที่อันตรายที่สุดในชีวิตของคอร์นเวลล์ก็คือสตอล์กเกอร์ออนไลน์ เหตุการณ์นี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเธอได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง The Last Precinct

เลสไล แซค กล่าวหาลงบนเว็บไซต์ส่วนตัวของเขาว่า คอร์นเวลล์ลอกเลียนผลงานทำมือเรื่อง The Virginia Ghost Murders จนทำให้คอร์นเวลล์ตัดสินใจฟ้องร้องเขา เขาจึงได้แปะสติกเกอร์ลงบนหนังสือของเขาว่า “หนังสือที่แพทริเซีย คอร์นเวลล์ผู้โด่งดังขู่จะทำลาย”

แซคได้จู่โจมและอาละวาดหลายครั้ง เขาเรียกตัวเองว่าเป็นคนเขียนชีวประวัติของคอร์นเวลล์ เขาเริ่มเขียนเรื่องราวต่างๆ ลงบนเว็บไซต์ของตนเอง กล่าวหาว่าเธอกำลังถูกรัฐบาลสืบสวน กล่าวหาว่าเธอฆาตกรรมผู้คนมากมายและเป็นพวกต่อต้านยิว ยึดมั่นในนาซี และยังบอกว่าเธอฆ่าแมวของเขาอีกด้วย!

และอีกครั้ง คอร์นเวลล์ฟ้องร้องแซคให้ลบชื่อของเธอออก แต่เขากลับหนีไปเบลเยี่ยมในฐานะผู้ลี้ภัยทางการเมืองเพื่อหลีกหนีคดีความ แต่ท้ายที่สุด คอร์นเวลล์ได้รับเงิน 35,780 ดอลลาร์จากการตัดสินเบื้องต้นของศาล แซคถูกสั่งให้หยุดสร้างเรื่องราวข่าวลือเกี่ยวกับเธอ

ก่อนหน้านี้ คอร์นเวลล์ได้กล่าวว่าเธอเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของเธอเนื่องจากเว็บไซต์ชองแซค เธอได้จ้างบอดี้การ์ดสองคนและไม่อยากไปพบแฟนๆ ของเธอในงานแจกลายเซ็น ทั้งหมดเป็นเพราะสิ่งที่แซคทำ

 

คอร์นเวลล์และแฟนคนปัจจุบัน
 

มีความสุขตลอดไป

แม้คอร์นเวลล์จะประสบความสำเร็จเพราะหนังสือที่โด่งดังตลอดกาล แต่เรื่องความรักกลับดราม่าสุดๆ แม้ว่าเธอจะแต่งงานกับอาจารย์ภาษาอังกฤษของเธออย่าง “ชาลส์ คอร์นเวลล์” และหย่าร้างในเวลาถัดมาแต่เขาก็ยังคงช่วยเธอแก้ไขปรับปรุงนิยายของเธอ คอร์นเวลล์กล่าวว่า “ฉันจ้างสามีเก่าของฉันในการตรวจต้นฉบับเพื่อให้เขาบอกฉันว่าต้องทำอะไร แต่เมื่อก่อน ฉันไม่ต้องจ่ายนะ”       

เธอแต่งงานครั้งแรกตอนอายุ 23 ปีกับผู้ชายที่อายุมากกว่าเธอถึง 17 ปี ในช่วงเวลาหลายปีที่เธออยู่กับเขา เธอพบว่าเธอรู้สึกดีกับผู้หญิงมากกว่า! คอร์นเวลล์เชื่อว่าเธอเลือกชาลส์ คอร์นเวลล์เพราะเขาเป็นคนที่ดีสำหรับเธอ เขาอายุมากกว่าจนเกือบจะเป็นพ่อเลยล่ะ แล้วก็เป็นที่ปรึกษาที่ดีด้วย

หลังจากที่เธอหย่ากับสามีของเธอ เธอเริ่มเดทกับผู้หญิงแต่ยังคงรู้สึกไม่สบายใจเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของตัวเอง เธอรู้ดีว่าในโลกที่เธอเติบมา หลายคนเชื่อว่าเธอจะต้องลงนรกหากเธอยังคงเดินไปในทางที่เธอคิดว่าใช่สำหรับเธอ

เธออธิบายถึง ‘อคติของการชื่นชอบเพศเดียวกัน’ ในแง่ของศพว่า “สำหรับฉัน ร่างที่ไร้วิญญาณก็เป็นเพียงหลอดไฟที่เสียแล้ว ไม่มีไฟฟ้าอีกต่อไป เหลือเพียงรูปร่างที่ยังคงอยู่ ซึ่งนั่นทำให้อคติเป็นเรื่องที่น่ากลัว เพราะเรากำลังตัดสินผู้อื่นโดยสิ่งที่พวกเขาสื่อออกมา คุณกำลังทำตัวโหดร้ายและไม่มีความเคารพต่อจิตวิญญาณของพวกเขา จิตวิญญาณไม่ได้มีเพศ สี สำเนียงหรือแม้กระทั่งศาสนา”

ในปี 2005 เธอแต่งงานอีกครั้งกับสแตซี กรูเบอร์ จิตแพทย์ระบบประสาทหญิงที่อายุน้อยกว่า พวกเขาพบกันในตอนที่คอร์นเวลล์กำลังค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับระบบประสาทวิทยา เธอบอกว่าตอนที่สแตซีก้าวเข้ามาในห้อง มันเหมือนกับว่ามีแสงสว่างขึ้น นอกจากนี้คอร์นเวลล์ยังกล่าวอีกว่าเธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับสแตซี ซึ่งทำให้ความรักของคอร์นเวลล์ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

ยังไม่มีเรื่องราวตอนที่สามของคอร์นเวลล์ แต่ในละครชีวิตของเธอนั้น ราวกับว่าเธอได้ค้นพบรักแท้อย่างมีความสุขตลอดไปแล้ว
 
 

เป็นอย่างไรบ้างคะกับเรื่องที่นำมาฝากในวันนี้ อ่านชีวประวัติของนักเขียนคนเก่งอย่าง "แพทริเซีย คอร์นเวลล์" แล้วรู้สึกยังไงบ้างคะ ไม่แปลกใจเลยที่เรื่องราวของเธอจะถูกหยิบไปทำเป็นซีรี่ส์ของ CSI และก็ไม่เเปลกใจเช่นกันที่งานเขียนของเธอจะโด่งดังระดับตำนาน เพราะคอร์นเวลล์ทุ่มเทให้กับงานที่ทำนั่นเอง ถึงขั้นออกสถานที่จริง ทดลองทำจริงๆ นักเขียนอย่างพวกเราควรเอาอย่างนะคะ เพราะถ้าเราตั้งใจและทุ่มเทซะอย่างแล้ว ไม่ว่ายังไงงานของเราก็จะออกมาดีเยี่ยมค่ะ ^o^

     

 

พี่น้ำผึ้ง :)

 

ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพจาก

https://www.amazon.com/
https://www.wsj.com/articles/patricia-cornwell-on-her-crime-library-1418152358
https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/patricia-cornwell-the-woman-who-made-crime-pay-2151579.html
https://www.telegraph.co.uk/culture/books/3669542/Patricia-Cornwell-Finally-I-feel-rooted-somewhere.html
http://www.capecodtimes.com/article/20141106/ENTERTAINMENTLIFE/141109792/101099
http://www.charlotteobserver.com/entertainment/books/article9205733.html
https://reviews.libraryjournal.com/2014/11/in-the-bookroom/authors/opening-locked-drawers-behind-the-book-november-15-2014/
https://www.cbsnews.com/news/patricia-cornwell-im-the-pop-culture-mother-of-csi/
http://usatoday30.usatoday.com/life/books/news/2008-12-01-patricia-cornwell_N.htm
http://www.dispatch.com/content/stories/life_and_entertainment/2014/12/01/evolution-of-heroine-a-constant-for-writer.html
http://www.philly.com/philly/archives/
http://www.bostonglobe.com/metro/2013/01/09/patricia-cornwell-case-that-reads-like-one-her-mysteries-sues-her-financial-management-firm-alleging-cost-her-tens-millions/zbm35N6sZXjRaOQOaVsvPO/story.html
http://www.onpointnews.com/docs/cornwell2.pdf
https://www.advocate.com/news/2008/05/07/patricia-cornwell?page=full