001mimip.i นักเขียนผู้เริ่มต้นเขียนนิยาย
เพราะชอบอ่านทุกอย่างยกเว้นหนังสือเรียน!

สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน ปกติเวลาพี่หญิงสัมภาษณ์นักเขียน ก็มักสอบถามอยู่เสมอว่า… ทำไมเราถึงมาเขียนนิยาย เป็นความฝันตั้งแต่เด็กของตัวเองเลยไหม ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะมีจุดเริ่มต้นที่คล้ายๆ กัน คือมาเขียนเพราะชอบอ่าน อยากสร้างเรื่องราวของตัวเองขึ้นมาบ้าง และคำตอบนี้ก็เป็นคำตอบที่พี่หญิงได้จาก  001mimip.i  เช่นกัน เพียงแต่ความคิดนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นแค่ปีหรือสองปี แต่มันเป็นความฝันตั้งแต่วัยเด็ก ฝันว่าวันหนึ่งจะสามารถเขียนหนังสือให้สนุกเหมือนกับเล่มที่อ่านให้ได้...

จากความฝันวัยเด็กสู่ปัจจุบัน 001mimip.i ก็มีผลงานให้ชาวเด็กดีอ่านกันแล้วสองเรื่อง ได้แก่   Garden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก และFlaming free อัคคีเริงระบำ นิยายแนวแฟนตาซีต่างโลกที่ไม่เพียงสานฝันวัยเด็ก แต่มันยังได้กลายเป็นแหล่งสร้างรายได้อันน่าภาคภูมิใจของเจ้าตัวอีกด้วย และวันนี้พี่หญิงก็ได้ชวน  001mimip.i    มาร่วมแชร์ และแบ่งปันเส้นทางการทำตามความฝันกับทุกคนกันค่ะ 

 

 001mimip.i จากความฝันวัยเด็ก
สู่การเป็นนักเขียนเด็กดี

สวัสดีครับ ผมฮันนะครับ อายุ 23 ปี สูง 160 เซน (ช้ำใจแต่ก็บอก) หนัก 55 (น้ำหนักตั้งแต่วัยรุ่นจนถึงลงพุงไม่ไปไหน) เป็นผู้ชายไซส์หมากระเป๋า (เพื่อนผู้หญิงชี้หน้าปรามาส) เป็นคนจังหวัดชายแดนใต้ครับ หนุ่มยะลา ผลงานที่ผ่านมามันนานมากแล้วครับ ไม่มีในเว็บไหนแล้วลบออกหมดแล้ว   (ฮา)

นามปากกา 001mimip.i มีที่มาอย่างไร… เรียกว่านามปากกาแบบชุ่ยดีกว่าครับ ถ้าไม่เพิ่มจุดอ่านว่ามิมิปี เป็นคำอ้อแอ้น้ำลายยืดของหลานผมเอง ตอนน้องอ้าปากเรียกซึ่งไม่รู้ความหมายหรอกมันกินใจ (หลงหลานไปหน่อย) เลยเอามาทำเป็นนามปากกาเสียเลย ฮาๆๆๆ

ส่วน 001 ความหมายหลานชายคนโตครับ หลานคนแรก 00 ข้างหน้าไว้แช่งพี่ชายให้มีหลานเยอะๆ จะได้ไม่มีเวลามาเจ้ากี้เจ้าการผมเหมือนพ่อ (เคยเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่ ได้รับจิตสังหารกลับมาหลายวิอยู่ 5555)

จุดเริ่มต้นเส้นทางนักเขียน เริ่มจากชอบอ่านหนังสือ บ้าตัวหนังสือและคลั่งไคล้วรรณกรรม นิทาน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับการอ่านเขียนตั้งแต่เด็กเลยครับ (ยกเว้นหนังสือเรียนกับวิชาการพาง่วงนะ อิอิ) เด็กแบบ จำความได้ก็ชอบแล้ว ความฝันแน่นอนตั้งแต่ประถมว่าโตขึ้นจะเขียนหนังสือให้สนุกเหมือนเล่มที่เราอ่านๆ มาให้ได้

 

ลงมือเขียนนิยายครั้งแรกถึงสู้คนอื่นไม่ได้
แต่ประสบความสำเร็จในความรู้สึก

นิยายครั้งแรกตอน ม1.ครับ ตอนนั้นเริ่มเขียนวายก่อน แรงบันดาลใจมาจากหนังสือต่างๆ รอบกาย อยากลองเขียนดูว่าได้ไหม ได้หรือเปล่า ลองทำดูครับ

เขียนครั้งแรกประสบความสำเร็จในความรู้สึกเราครับ โดยรวมยังไงก็สู้คนอื่นไม่ได้อ่ะแหละเพราะเราอ่านเก่งมาก อ่านเร็วมาก แต่ปฏิบัติจริงตอนนั้น คะ กับ ค่ะ ยังไม่เข้าใจเลยว่ามีหลักการเขียนยังไง ปัญหาเยอะแยะมาก อย่างที่ทุกคนรู้ว่างานทุกอย่างไม่มีคำว่าสบาย เราทำนานๆ ข้ามาท้อ ล้า ขี้เกียจ และตันมาก 

และก่อนหน้านั้นผมยังไม่เจอเส้นทางในแนวตัวเองครับ ไม่รู้ว่าตัวเองถนัดแบบไหน ใช้เวลาค้นหานานมาก เคยเขียนสยองขวัญ แฟนตาซี สืบสวน ไซไฟ จีนโบราณ กำลังภายในและอื่นๆ มากมายก่ายกองเพื่อค้นหาความถนัดของตัวเอง สุดท้ายมาแตกที่แฟนตาซี วายไม่วายไม่เน้นครับ ผมอ่าน ดู และเสพสื่อทุกอย่างไม่จำกัด จะวายไม่วายถ้าสนุกและเพิ่มกรอบความคิดให้เรานำไปต่อยอดคือดูหมด

ถ้านับตามจริง นิยายปัจจุบันคือแฟนตาซีเรื่องแรกเลยครับที่ผมเขียนจริงจังมาก เคยบอกนักอ่านหน้านิยายว่าเรื่องแรก เรื่องแรกที่จริงจังหลังจากทดลองเขียนแบบผ่านๆ มานาน

เพราะรู้สึกขัดใจเลยเขียน
Garden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก 

เรื่องนี้มีความเป็นมาและแรงบันดาลใจจากความรู้สึกขัดใจครับ ทำไม๊ทำไมมีแต่ตัวเอกนิยายที่เก่งแบบโอ้มายก๊อด กระดิกนิ้วแหวกจักรวาล มองตาศัตรูฉีกวิญญาณ บู้ล้างผลาญแบบไม่เว้นพักช่วงหายใจของชีวิต อยากได้ที่นิยายกลิ่นอายเบาบ้างหนักบ้าง ไม่มีใครแต่ง แต่งเองก็ได้วะ (วะจริงๆ นะ ตอนนั้นมาอารมณ์นี้เลยครับ 555)

ผมมองว่าเสน่ห์ของเรื่องคือพระเอกมีเวทมนตร์ธาตุพืชครับ โดยส่วนใหญ่เวทมนตร์หรือพลังของตัวเองไม่ไฟก็พลังเทพ พลังมาร พลังแบบพลังของชนชั้นปกครองที่เหนือจินตนาการซึ่งบอกนักอ่านตั้งแต่เปิดเรื่อง ไม่ค่อยมีพลังแบบพืช หรืออะไรที่มันแหวกแนวไปจากนี้ ผมเลยเห็นว่าเอ้อ ถ้าธาตุนอร์มอลอย่างพืชไหนลองเขียนสิว่าจะไปได้แค่ไหน เราจะจินตภาพมันออกมากว้างยังไงบ้าง

ผลตอบรับแรกๆ คือไม่หวังเลย เหลือบมองท็อปนิยายแต่ละคนโอ้โหแม่เจ้า เราคงอยู่ในระดับพอได้มั้ง ไม่ได้คาดหวังว่าคนจะตอบรับดีเพราะผมห่างหายการเขียนมาสองสามปีเพราะป่วยนะครับ เลยวางมือไปชั่วคราว

จากเรื่องราวของ เคิร์ก สู่ชีวิตของ ไอแวน  
ใน   Flaming free อัคคีเริงระบำ

เรื่องราวของไอแวน อันนี้อารมณ์เดียวกับเคิร์กครับ เราคิดว่าถ้าเป็นพลังไฟที่ไม่ใช่สายดาเมจล่ะ มันจะออกมาในรูปแบบใดหนอ ถ้าตัวเอกเป็นไฟที่ไม่ได้มีความสำคัญในแนวหน้า ไม่ได้มีการโจมตีหนักๆล้างผลาญมันจะน่าอ่านและต่อยอดได้ไหม

ส่วนแรงบันดาลใจมาจากผมดูอนิเมะญี่ปุ่นเรื่อง fairy tail ครับ เห็นว่าพระเอกกับพลังไฟเท่มาก เป็นดราก้อนสเลเยอร์ เราเลยจับเฟลมมิ่งมา ตัดเอาไอแวนมาเป็นขั้วตรงข้ามกับนัตสึในแฟร์รี่เทล แล้ววางภูมิหลังโดยหยิบฟินิกซ์มาแทนมังกรในการ์ตูน 555

เขียนสองเรื่องพร้อมกันไม่สับสน
เพราะแยกคาแรกเตอร์ตัวละครชัดเจน

เขียนสองเรื่องพร้อมกันมีจำเนื้อหาสับสนบ้างไหม? ไม่ครับ อารมณ์ตอนเขียนเราแยกเลย เพราะบุคคลิกของเคิร์กกับไอแวนนั้นคนละขั้ว

เคิร์กคืออดีตทายาทนักธุรกิจรวยล้นฟ้า ถึงนางจะสโลว์ไลฟ์แต่อิมเมจด้านในนั้นโหดร้าย ส่วนไอแวนชีวิตก่อนคือคนธรรมดาทั่วไป พนักงานรับจ้างทั่วไป อารมณ์ทั่วไป ชีวิตเรียบเรื่อยไม่หวือหวาของไอแวนเป็นของจริงโดยที่ไม่มีเบื้องหลังอะไร นอกจากความทรงจำที่มนุษย์คนหนึ่งในสังคมเคยประสบมา

จุดแตกต่างของทั้งสองเรื่องอย่างที่บอก แตกต่างแค่ไอแวนคือใสๆ ของจริงครับ น้องเติบโตมาท่ามกลางความรักอบอุ่นของหลวงตาและพ่อบุญธรรม ส่วนเคิร์กโตมากับความกดดันและการชิงดีชิงเด่น ทว่าเพราะผมวางสองเรื่องให้อยู่ในโหมดสโลว์ไลฟ์มีกลิ่นอายการเกิดใหม่ มีการใช้ชีวิตใหม่ อยู่ในแผ่นดินเดียวกันแค่ต่างช่วงเวลา บางอย่างจึงเหมือนกันครับ 

สาเหตุที่เขียนนิยายเกี่ยวกับเด็ก? 

ตอบตามตรงเวลาเขียนนิยายที่มีเด็กผมขึ้นมือมาก สามารถถ่ายทอดอารมณ์งุ้ย อารมณ์น่าเอ็นดูได้ดีครับ เลยชอบเป็นพิเศษ ส่วนประเด็นครอบครัวอาจเพราะเป็นคนครอบครัวอบอุ่นครับ แล้วเพื่อนๆ รอบตัวบางคนไม่ได้เกิดมาโชคดีแบบเรา เขาเข้ามาปรึกษาเราถึงปัญหาที่เขาเผชิญ ทำให้ซึมซับในประเด็นนี้จนสามารถถ่ายทอดออกมา อาจจะไม่สมบูรณ์แบบ หรืออาจจะขาดๆ เกินๆ ไปบ้าง

แนวคิดเรื่องครอบครัวเหรอ ผมว่าผมไม่ได้มีแนวคิดซับซ้อนหรือต้องการบอกอะไรมากกว่าพ่อแม่หรือลูกทุกคน ไม่ใช่จะสมบูรณ์แบบ ดูอย่างแคนเดอร์นัสพ่อของเคิร์ก เขารักลูกนะ แต่บางครั้งเขาก็ไม่ได้เป็นพ่อที่เก่ง ไม่ได้เก่งขนาดจัดการทุกอย่างเพื่อลูกได้ เขาแค่เป็นพ่อที่ดีเพราะความรักที่เขามีต่อลูกเป็นของจริง

 

ผลดีของการลงนิยายออนไลน์
คือรายได้ที่เราหาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองเพิ่มขึ้น

เราก็ไหลไปตามกระแสของวงการนิยายแหละครับ ในมุมมองของผมมันเติบโตกว่าเดิมไปมาก เพิ่มทางเลือกในการหารายได้ให้กับเรา ผลดีของการลงนิยายออนไลน์คือรายได้ที่เราหาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองเพิ่มขึ้นมาครับ ถนนความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับตลาดอีบุ๊คกับสำนักพิมพ์แค่สองทางแล้ว มันมีทางที่สามคือเปิดขายนิยายออนไลน์รายตอนเพิ่มขึ้นมาด้วย

สำหรับการเปิดขายนิยายออนไลน์ ผมว่าก็ดีนะ เทียบกับแต่ก่อนกว่าจะได้เงินจากนิยายถ้าไม่เขียนจบจนออกอีบุ๊คก็ต้องออกเล่ม ผมคิดว่านิยายคือสิทธิ์เต็มที่ๆ เราสามารถจำหน่ายได้ แค่คุณมั่นใจว่าฝีมือดี หรือมั่นใจว่ามันสนุก มันคุ้มพอจนคนที่อ่านรู้สึกว่า เห้ย! มันน่าซื้อ ก็จัดการได้ตามสมควรเลย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ใจเขาใจเราบ้างนะ บางคนพอเห็นว่านิยายของตนผลตอบรับดี อื้อหือ ติดเหรียญโหดเกิ๊นอันนี้ผมว่ามันก็เยอะไป 555

ก่อนเปิดขายคิดไหมว่าจะมีคนที่ยอมจ่ายเงินซื้อนิยาย?

เรามั่นใจผลงานตัวเองมากว่าสนุกจากที่เหล่านักอ่านคอมเมนต์ชมครับ ตอนลงเหรียญเลยถามคนอ่านก่อน ถ้าขายจะมีคนซื้อหรือเปล่า แต่เพราะคนเมนต์ตอบไม่เยอะ และนักอ่านที่ไม่ยอมคอมเมนต์ก็เยอะ เลยไม่คาดหวังว่าจะได้เยอะ พอขายจริงได้เยอะ เนื่องมาจากนักอ่านเงาที่ไม่ยอมแสดงความเห็น แต่คอยสนับสนุนเราเงียบๆ ตามประสาความพอใจของเขา ประมาณขี้เกียจคอมเมนต์ถ้ามาฉันก็ซื้อ ไรงี้

ผลตอบรับหลังจากเปิดขาย?

คาดหวังในเรทที่เราพอใจครับ แต่พอขายจริงยอดคนซื้อทำเราตาเหลือกเลย (กรี๊ดด้วยนะ โดนพี่ตบหัวไปฉาดหนึ่ง555) ส่วนกังวลนักอ่านไม่เข้าใจไหมทุกคนมีความกังวลครับ แต่ไอ้หัวข้อเลิกอ่านอันนี้ผมไม่ซีเรียส เพราะยังไงนิยายของเราไม่ได้สนุกสำหรับทุกคนอยู่แล้ว พวกเขามีสิทธิ์ที่จะเลือกอ่านครับ

 

ขยัน! คือเคล็ดลับการเขียนนิยาย

เคล็ดลับแรก… ขยันครับ ต้องขยัน 555 

คุณสมบัติที่ขาดไม่ได้คือความขยันอีกเช่นกัน

ในส่วนของความอินผมค่อนข้างเครียดหนักครับ แต่สำหรับผมจะพยายามร่างอิมเมจ มโนว่าหากตัวเองคือตัวละครนี้แล้วโดนแบบนี้ จะต้องทำยังไง เคยร้องไห้เพราะเขียนเคิร์กฉากๆ หนึ่ง เราเลยสามารถลากความอินนั้นสู่นักอ่านได้มั้ง (โดนพี่จิกตาใส่อีกเช่นเคยข้อหาตอแหล นางบอกผมตอแหล 5555)

จากใจ “001mimip.i” ถึงชาวเด็กดี

กำลังใจง่ายๆ ครับ คิดถึงเงินครับ 5555 

แค่คิดว่าถ้าเราฝึกเยอะๆ เราจะเก่ง เมื่อเก่งก็เขียนสนุก เขียนสนุกคนอ่านชอบ เมื่อคนอ่านชอบเขาจะซื้อผลงานเรา และเราจะได้เงินนนนน

ผมสามารถซื้อชุด รองเท้า กระเป๋านักเรียน เครื่องเขียนเป็นของขวัญสอบติดอันดับให้น้องจากเงินที่เราหามาได้ อย่าไปท้อเพราะแค่ว่าไม่มีคนอ่าน ผมเริ่มต้นเขียนแรกๆคนอ่านไม่ถึงพันเลยครับ เราต้องเกลาตัวเอง สังเกตผลงานคนอื่นว่าอะไรที่ทำให้นิยายเขาเด่น และเอามาปรับใช้เป็นแบบของเรา

สำหรับแฟนๆ ที่คอยติดตามผลงาาน ขอบคุณครับ รักนะกอดหน่อย (เขิน5555)

และสุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนสำหรับยอดคอมเมนต์ สนับสนุน วิวและอื่นๆ ครับ เป็นเกียรติมากที่ได้เขียนนิยายซึ่งทำให้ทุกคนสนุกและอินได้ ผลงานของผมตอนนี้แฟนตาซีมี garden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก และ Flaming free อัคคีเริงระบำครับ ส่วนนิยายวายที่มีเรื่องที่สามนั้นพักไว้ก่อนครับ มีปัญหานิดหน่อยเลยตัดสินใจพักไว้รอจัดการอารมณ์ตัวเองค่อยกลับไปเขียนใหม่ ฝากด้วยนะ!!

สำหรับคนที่มีความฝัน แต่ว่ายังไม่เคยลองทำตามความฝันนั้นให้เป็นจริง พี่หญิงมองว่าบทสัมภาษณ์นี้น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นแรงบันดาลใจได้ดีมากๆ เลยค่ะ 

001mimip.i ฝันอยากเป็นนักเขียนตั้งแต่ยังเด็ก และได้เริ่มต้นทำตามความฝันตั้งแต่มัธยมต้น แม้ระหว่างทางจะมีสะดุด และหยุดพักไปบ้าง แต่มันเหมือนอย่างที่ น้องฮัน หรือ นักเขียนนามปากกา 001mimip.i ได้กล่าวเอาไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า... งานทุกอย่างไม่มีคำว่าสบาย แม้ตอนเริ่มแรกงานของเขาจะไม่ได้รับความสนใจจากนักอ่านมากเท่าไหร่ แต่น้องฮันก็ประสบความสำเร็จในความรู้สึกของตัวเอง อย่างน้อยเขาก็ได้ลองทำตามความฝัน กระทั่งในปัจจุบันการเขียนนิยายออนไลน์ก็ได้กลายเป็นหนึ่งช่องทางหารายได้ที่ภาคภูมิใจของน้องฮันเรียบร้อยแล้ว

หากใครมีความฝันหรืออยากมีนิยายของตัวเองก็อย่ารอช้าค่ะ คลิกเริ่มเขียนนิยาย แล้วเริ่มสร้างผลงานของเรากัน^^    เริ่มต้นเขียนนิยายได้ที่ >>> bit.ly/writer-howto

.  

อ่านผลงานของ  001mimip.i คลิก!

>>> Garden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก 

>>> Flaming free อัคคีเริงระบำ

พี่หญิง