|
เสียงเชียร์ที่ดังกึกก้องเกือบทุกขอบสนามการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ของเหล่ากองเชียร์นับพันคน ส่วนหนึ่งต้องยกความดีให้กับผู้นำเชียร์จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตที่รับหน้าที่ให้กำลังใจนักกีฬาถึงสนามแข่ง หลังจากทีมจากมหาวิทยาลัยดังกล่าวได้คว้าแชมป์สุดยอดกองเชียร์ซีเกมส์ครั้งที่ 24 และรับถ้วยพระราชทานพระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าสิริวัณวดี นารีรัตน์...วันนี้ พี่ลาเต้ เลยพาไปดูเบื้องหลังการทำงานของพวกเขากันครับ... ตูมตาม สาโรจน์ ธำรงรัตน์ นักศึกษาชั้นปี 4 สาขาประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต ประธานทีมเชียร์เอ่ยถึงความรับผิดชอบครั้งยิ่งใหญ่นี้ว่า "หลังจากที่ได้แชมป์สุดยอดกองเชียร์ซีเกมส์ และต้องทำหน้าที่ควบคุมกองเชียร์กว่าพันชีวิตในสนามกีฬา เราถือว่าเป็นเกียรติแก่ทีมเชียร์ของพวกเรามาก และซีเกมส์ก็เป็นงานระดับชาติ ใหญ่กว่าทุกงานที่ผ่านมาของเรา จึงมีความประทับใจมากมาย โดยเฉพาะพิธีเปิดการแข่งขันซีเกมส์ ทุกคนในสนามให้ความร่วมมือและการตอบรับดีมาก ส่วนการแข่งขันในช่วงนี้ เราก็ต้องแบ่งหน้าที่กันไปเป็นกองเชียร์ให้ประเทศต่าง ๆ เพื่อให้กำลังใจกับประเทศผู้เข้าแข่งขันกีฬา
 |
สำหรับ เหน่ง อรรถพล สมัครการ นักศึกษาชั้นปี 1 เอกภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต เผยถึงความรู้สึกที่ได้เป็นหนึ่งในสุดยอดกองเชียร์ซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ว่า "ความรู้สึกของผมจะมากกว่าคำว่าดีใจ ที่เป็นหนึ่งในตัวแทนสุดยอดซีเกมส์ และทำหน้าที่อบรมกองเชียร์ให้กับน้องๆ ที่โคราช แม้ว่าช่วงแรก ๆ รู้สึกเหนื่อยบ้าง แต่เราได้ความร่วมมือจากน้องทุกคน รวมทั้งอาจารย์แต่ละโรงเรียนอย่างดีจึงผ่านพ้นปัญหาไปได้ และภาพที่ออกมาค่อนข้างสมบูรณ์ดีทีเดียว"
เราไม่ได้ทำหน้าที่ควบคุมน้องๆ แต่เราทำกิจกรรมร่วมกันมากกว่า มันมากกว่าความผูกพัน เพราะเราอยู่ด้วยกัน น้อง ๆ ทุกคนน่ารักมาก พวกเราเต็มที่กับงานนี้ เราสนุก น้องก็สนุก" น้องรุ้ง เด็กหญิง วิรากานต์ ชุมกระโทก นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสุรนารีวิทยา 2 เล่าถึงความประทับใจที่ได้ร่วมกิจกรรมกับพี่ ๆ จากมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิตว่า เห็นพี่ ๆ ทุกคนสนุก พวกเราก็สนุก และทุ่มเทไปพร้อมกัน
ถือเป็นโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตที่ได้มีส่วนร่วมในการซีเกมส์ และจัดขึ้นที่จังหวัดโคราช หนูได้รับคัดเลือกให้ทำหน้าที่กองเชียร์ในงานนี้ รู้สึกประทับใจที่ได้ทำหน้าร่วมกับพี่ ๆ จากมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต พี่ทุกคนน่ารักมาก สนุก สอนท่าง่ายๆ ได้รหัสมือง่ายๆ ไม่น่าเบื่อ พวกหนูไม่เหนื่อยเลย ด้าน กอล์ฟ วีระศักดิ์ ภาคถิน โค้ชพิเศษประจำทีมเชียร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต กล่าวถึงการเตรียมพร้อมสำหรับงานยิ่งใหญ่ครั้งนี้ว่า แม้ว่าจะผ่านงานใหญ่มาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ต้องวางแผนการทำงานใหม่ให้สมกับงาน
 |
เราเคยผ่านงานประกวดกองเชียร์ที่ต้องใช้ผู้ร่วมงานมากกว่าพันคนไม่ว่าจะเป็น งานกีฬามหาวิทยาลัยโลก และงานกีฬาราชภัฎทั่วประเทศ แต่สำหรับงานซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทยเราเป็นเจ้าภาพ ถือว่าเป็นครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตที่เราโอกาสได้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมการแสดง ต้องพร้อมทุกอย่าง ทั้งท่าประกอบที่จะต้องสอนนักเรียนจากแต่ละโรงเรียนทั่วจังหวัดโคราช ต้องคิดใหม่ ทำใหม่ทั้งหมด เรามีทีมเชียร์จากมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต 30 คน แบ่งเป็น 6 ทีม ทีมละ 5 คน แบ่งตารางเพื่อสอนน้องจาก 11 โรงเรียน ตั้งแต่ 09.00-18.00 น.หลังจากนั้นเป็นเวลาประชุมและพักผ่อน ทุกคนรู้จักความรับผิดชอบ รู้จักคำว่าหน้าที่
 |
กอล์ฟ เล่าว่า หลังจากที่ต้องควบคุมคอยดูแลภาพรวมทั้งหมด ยังต้องดูแลสภาพจิตใจของน้อง ๆ ทีมเชียร์ที่กังวลเรื่องการเรียน บางคนกลัวว่าจะเรียนไม่ทันเพื่อน เพราะเรามาอยู่ที่โคราชตั้งแต่กลางเดือนที่แล้ว มาซ้อมพิธีเปิดงานซีเกมส์ และต้องทำหน้าที่เป็นสตาฟฟ์คอยดูแลน้องกองเชียร์จากโคราชตลอดงานซีเกมส์ แต่เราได้ทำการติดต่อไปยังมหาวิทยาลัยในเรื่องของเวลาเรียนของน้องๆ และได้คุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาแต่ละวิชา เพราะถือว่าเราได้มาทำหน้าที่เป็นตัวแทนมหาวิทยาลัย และเป็นตัวแทนของคนไทยในการทำหน้าที่เจ้าภาพที่ดีด้วย
ส่วนบทพิสูจน์ว่าเสียงเชียร์จากน้อง ๆ เหล่านี้จะปลุกใจให้นักกีฬาไทยฮึกเหิมได้มากเพียงใด คงต้องวัดจากจำนวนเหรียญทองที่เหล่านักกีฬาทำได้เสียแล้ว...ซึ่งวัดจากตอนนี้ ก็ลอยลำนำโด่งจากที่ 2 ไปเรียบร้อยแล้วหละคับ...
|
13 ความคิดเห็น
ดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับพี่ๆ ราชภัฎสวนดุสิต
พวกพี่ๆ น่ารักมากเลยอ่าค่ะ โดยเฉพาะพี่โน้ต ฮ่าๆ (อันนี้ปลื้มเป็นพิเศษ >_<)
จากน้องราชสีมาวิทยาลัย 2 นะง้าบบบบ~ ^o^
โหะๆ อาทิตย์นี้โดดเรียนพิเศษทั้งอาทิตย์เลย = =" ไปดูซีเกมส์ทุกวัน นอนตีสามทุกวันแต่ก็สปิริตสูงตื่นไปดู 55+
เห็นด้วยที่ปลื้มนักกีฬา กับ กีฬา แต่ไม่ค่อยปลื้มการดำเนินงานสักเท่าไหร่
นักกีฬาหลายคนน่ารัก โดยเฉพาะของสิงคโปร์ เป็นมิตรมากๆ นักยิมสิงคโปร์หล่อ นักธนูก็ใจดี หุหุ กีฬาก็ตื่นตาตื่นใจ
แต่วันนี้เคืองมากๆ ไปดูบอลชายรอบชิง พม่ากับไทย
หาบัตรแทบตาย ได้บัตรสี่ร้อยมา เข้าไปถึงไม่มีที่นั่งได้ยังไง? ต้องไปนั่งตรงบันไดพื้นปูน แถมนั่งเบียดๆอีกตะหาก คนเดินผ่านไปมาแทบจะเหยียบตาย ข้างหลังก็มีคนต้องยืนตั้งเยอะ ซ้อนกันสองสามแถว
ทำไมไม่มีการล็อคที่นั่งล่ะ? นั่งมั่วแบบนี้แย่มากๆเลย ไม่ประทับใจ
พวกเด็กที่เข้าฟรี เค้าให้นั่งตักผู้ปกครอง แต่เมื่อไม่มีการล็อคที่นั่ง ก็มาทำเนียนๆ เพราะไม่มีเจ้าหน้าที่คอยเดินตรวจด้วย ที่สำคัญ พกเจ้าหน้าที่น่ะแหละตัวดีที่มาแย่งที่นั่งคนซื้อบัตร มองไปพวกเสียตังค์ต้องยืนต้องนั่งตามบันไดมองย๊ากยาก เจ้าหน้าที่ไม่เสียตังค์เข้ายังไปแย่งที่นั่งอีก
แต่ก็น่าภูมิใจนะ
ทำเพื่อประเทศ