Q&A เขียนนิยายวายให้ปัง
เหมือน “Darin” เจ้าแม่แนวฟีลกู๊ดขวัญใจนักอ่าน!
ถ้าพูดถึงนักเขียนนิยายวายขวัญใจนักอ่านแนวฟีลกู๊ด เชื่อได้เลยว่าชื่อ “Darin” ต้องเป็นนามปากกาอันดับแรกๆ ที่นักอ่านนึกถึงกันแน่นอนค่ะ เพราะเธอคือนักเขียนนิยายแนวฟีลกู๊ดที่เขียนนิยายแนวครอบครัวได้น่ารัก และอบอุ่นหัวใจสุดๆ นิยายของเธอขึ้นไปติดท็อปนิยายเด็กดีได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นนิยายเรื่องล่าสุดอย่าง คุณคนเดียวกัน หรือ ฝนหลงฤดู ก็ล้วนทำให้นักอ่านชื่นชอบและอยากมีพวกเขาเหล่านั้น(ตัวละคร)ในชีวิตจริงกันเลยค่ะ
แต่กว่าที่เธอจะกลายเป็นนักเขียนขวัญใจนักอ่านอย่างทุกวันนี้ได้ เธอก็ต้องฝ่าฝันอุปสรรคต่างๆ มาไม่น้อยเหมือนกันค่ะ ซึ่งพี่แนนนี่เพนชื่นชมความคิดและไอเดียในการเขียนนิยายของเธอมาก เพราะเธอมีเป้าหมายในการเขียนนิยายที่ชัดเจน และมีความมุ่งมั่นอย่างหนึ่ง ที่ใครอยากลองเขียนนิยายให้ปังเหมือนเธอบ้าง ต้องมาติดตามกันเลยค่ะ
Q : “Darin” คือใคร?
สวัสดีค่า พริมนะคะ ^^ นามปากา Darin ค่ะ ตอนนี้กำลังเริ่มเขียนนิยายเรื่องใหม่อยู่ค่ะ มีทั้งนิยายวายและนิยายนอร์มอล เป็นนิยายแนวจีนโบราณ(นอร์มอล) คาดว่าจะได้อ่านกันเร็วๆ นี้ค่ะ (ถ้าเขียนรอดนะคะ^^) ช่วงนี้ก็ทำงานส่วนตัวด้วยค่ะ ก็เลยเขียนนิยายได้ช้านิดหนึ่ง ^^ แต่จะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ
“พริมเริ่มเขียนนิยายหลังจากจากมีรุ่นน้องมาแนะนำให้อ่านนิยายวายค่ะ ก็เลยลองหาอ่านดู น่าจะเข้าเรื่องที่สองหรือสามไม่แน่ใจ นักเขียนเขียนดีมาก ดราม่าหนัก อ่านแล้วอินสุดๆ จิตตกไปเลย พริมเลยเปิดคอมลองแต่งนิยายเล่นๆ เอาแบบสุขสุดๆ เป็นการเยียวยาใจตัวเอง พอเขียนไปสักพักเลยลองเอาลงเว็บให้คนอ่าน หลังจากนั้นก็เขียนมาตลอดค่ะ”
Q : เขียนนิยายช่วยเยียวยาได้อย่างไร?
งานเขียนพริมยังคงคอนเซปต์นิยายคั่นเวลาเหมือนเดิมค่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้งานเขียนของตัวเองสามารถฮีลความรู้สึกของคนอ่านได้ อยากให้รู้สึกหายเหนื่อยและมีรอยยิ้มกันค่ะ
ช่วงที่ผ่านมาการเขียนนิยายก็ยังเป็นความสุขอย่างหนึ่งในชีวิตของพริมค่ะ ยังรู้สึกสนุกที่ได้คิดและเขียนเรื่องใหม่ๆ สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาคือความอยากรู้อยากเห็น อยากเขียนนิยายหลายๆ แนว อยากเขียนตัวละครในแบบที่ไม่เคยเขียน
ส่วนที่ชอบเขียนแนวครอบครัว ส่วนตัวพริมชอบอ่านนิยายแนวครอบครัวค่ะ ก็เลยชอบเขียนไปด้วย เสน่ห์ของนิยายที่มีเด็ก คือความไร้เดียงสา คือศูนย์รวมของรอยยิ้มและความเอ็นดูของคนอ่าน คือความอบอุ่นของนิยาย และคือความสุขของคนเขียนค่ะ ^^
Q : เขียนนิยายปังมาตลอด รู้สึกกดดันบ้างไหม ?
มีกดดันบ้างค่ะ เวลาพบว่ามีคนอ่านที่ไม่ชอบงานเขียนของเรา ก็มีแอบซึมไปบ้าง แต่พอคิดว่าเราเองก็ไม่ได้ชอบหนังสือทุกเล่มที่อ่าน บางเล่มชอบมาก บางเล่มไม่ใช่แนว คนอื่นก็ต้องเป็นเช่นกัน พอคิดแบบนั้นแล้วก็หายค่ะ ไม่เศร้าแล้ว
ถ้าอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจที่ว่า ไม่ใช่นิยายทุกเรื่องที่เราเขียนออกมาแล้วคนอ่านจะชอบ ก็ลดความกดดันไปได้มาก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขียนมันออกมาให้ดีที่สุด ในแบบที่เราชอบและมีความสุข พริมเชื่อว่าคนอ่านก็จะรู้สึกถึงมันได้เช่นกันค่ะ
Q : เขียนนิยายติดท็อปตลอด แนะนำหน่อยได้ไหม?
นิยายของพริมเองเรื่องแรกก็ไม่ได้มีคนอ่านมากมาย ตอนนั้นแค่สี่ห้าคอมเม้นท์ก็ดีใจแล้ว แต่ละตอนที่ลงเพราะสนุกที่ได้เขียนได้พัฒนาฝีมือ ถ้าเริ่มจากความรู้สึกแบบนั้น เราจะไม่เสียกำลังใจไปค่ะ
เราต้องเริ่มจาก อย่าเพิ่งคาดหวังกับกระแสความนิยมของนิยายที่เขียนค่ะ เขียนในสิ่งที่เรารักก่อน เขียนในสิ่งที่ตัวเราอ่านเองแล้วมีความสุข แค่สนใจว่าเราชอบเรื่องที่ตัวเองเขียนหรือยัง พอใจกับมันหรือยัง สนุกไปกับมัน คอยปรับปรุงและพัฒนาฝีมือ แล้ววันหนึ่งจะมีคนที่ชอบเหมือนกันมาพบเราค่ะ
อยากให้ทุกคนสู้ๆ นะคะ อย่าเพิ่งท้อแท้ เก็บรักษาความชอบของเราเอาไว้อย่าให้มันสั่นคลอน ค่อยๆ เติบโตไปพร้อมกับมันค่ะ พริมเป็นกำลังใจให้นะคะ
Q : เริ่มเขียนนิยาย 1 เรื่อง มีไอเดียอย่างไรบ้าง?
สำหรับแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายของพริมส่วนใหญ่มาจากสิ่งรอบตัวค่ะ อย่างเช่นเรื่อง Hi ! Stranger ไง ! คนแปลกหน้า ก็เกิดจากเห็นคนแปะโน้ตด่าไว้หน้ารถที่จอดขวางรถตัวเองในลานจอดรถ เรื่อง 15&14 หมีขาวกับเพนกวิน (ที่กำลังเขียนอยู่) ก็มาจากการอ่านสารคดีค่ะ เหตุการณ์เล็กๆ ประโยคสั้นๆ ภาพบางภาพก็ทำให้เกิดพลอตเรื่องขึ้นได้ค่ะ
ส่วนเวลาเขียนนิยายนั้น มักเป็นตอนที่กำลังทำอย่างอื่นอยู่ค่ะ เช่นระหว่างเดินทาง ตอนกำลังเดินเล่น หรือทำความสะอาดบ้าน เวลาพวกนี้สมองจะแล่นมาก คิดออกมาเป็นฉากๆ ในหัว แล้วรีบบันทึกไว้ ค่อยกลับมาพิมพ์ภายหลังค่ะ ส่วนเวลาอัปนิยายขึ้นอยู่กับความสะดวกเลย
ตัวอย่าง “ฝนหลงฤดู”
- เริ่มมาจากคำว่า ฝนหลงฤดู เลยค่ะ ส่วนตัวชอบคำนี้มากก็เลยอยากเอามาเป็นชื่อนิยาย คิดว่าถ้าฝนกับฤดูเป็นตัวแทนของคนคงน่ารักดี ตอนแรกยังนึกไม่ออกว่าจะเขียนแนวไหน พอดีมีคนอ่านขอนิยายที่มีเด็กมา ก็เลยจับมัดรวมกันซะเลยค่ะ
- ส่วนพี่เหมกับน้องเรน มาลงตัวกันเพราะคำว่า หลงรัก ตามชื่อเรื่องเลยค่ะ เพราะแอบหลงรักจึงต้องซ่อนความจริงเอาไว้ไม่ให้โดนจับได้ คนหนึ่งจึงพยายามทำตัวกวนประสาทเพื่อปิดบังความรู้สึก อีกคนเป็นผู้ใหญ่กว่าจึงมองว่าเป็นเพียงเด็กไม่รู้ความ ความต่างขั้วนี้จึงเกิดขึ้นมาค่ะ
- โดยรวมสำหรับพริมฟีดแบ็กดีมากค่ะ สิ่งที่พีคที่สุดไม่มี มีแต่สิ่งที่ทำให้ดีใจที่สุด คือ คนอ่านคอมเม้นท์ว่า ทุกครั้งที่เข้ามาอ่านทำให้เขายิ้มได้และหายเหนื่อย กับ นิยายของเราทำให้เขารู้สึกว่าความรัก นี่มันดีจริงๆ ทำเอาคนเขียนยิ้มกว้างไปเลยค่ะ
Q : สิ่งที่ทำให้คนหลงรักนิยายเราคืออะไร?
สิ่งที่ทำให้คนหลงรักนิยาย นอกจากเนื้อเรื่องแล้วพริมคิดว่าคือ "ตัวละคร" ค่ะ ถ้าถามว่าอยากให้ฝึกอะไร ก็อยากให้ทำความรู้จักตัวละครของเราให้ดี ดึงเสน่ห์ของตัวละครตัวนั้นๆ ออกมา ทำให้ตัวละครมีชีวิตให้ได้ เช่นตัวละครมีนิสัยหัวรั้น ก็ต้องคิดว่าคนหัวรั้นเวลาเจอเหตุการณ์หนึ่งจะคิดยังไง ทำยังไง ไม่ใช่ตัวเรา(คนเขียน) คิดยังไง ทำยังไง เพราะหากเราเผลอใส่ตัวเราลงไป ตัวละครตัวนั้นจะไม่ชัดเจนทันทีค่ะ
พริมมักย้ำเรื่องนี้เสมอเกือบทุกครั้งที่ให้สัมภาษณ์ เพราะคิดว่าคนอ่านน่าจะชอบนิยายพริมเพราะสิ่งนี้ ก็เลยเอามาแบ่งปันกันค่ะ
Q : การเขียนนิยายให้อะไรเราบ้าง?
การเขียนนิยายให้ความสุขเวลาได้จินตนาการเนื้อเรื่องไปตามแต่ใจเราค่ะ ให้เพื่อนและครอบครัว (คนอ่าน) แน่นอนว่าให้รายได้ด้วยค่ะ^^ อันนี้ต้องขอบคุณมากจริงๆ
ส่วนเป้าหมายในอนาคต บอกตรงๆ ว่าไม่ได้คิดค่ะ พริมแค่สนุกและมีความสุขกับการเขียน และอยากให้เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ค่ะ แต่แพลนในปีนี้พริมมีแพลนเขียนนิยายใหม่หลายเรื่องเลย รวมทั้งที่เป็นซีรีส์เรื่องราวของพี่น้องสามคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แน่นอนว่าต้องมีแนวครอบครัวด้วยค่ะ ( พลอตมีแล้วเหลือแค่ความขยันค่ะ ^^)
ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตามผลงานและสนับสนุนพริมมาโดยตลอดนะคะ เป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปอีกนานๆ นะคะ ^^ ที่สำคัญอย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วย หวังว่าทุกคนจะแข็งแรงและปลอดภัยค่ะ
. . . . . . . .
แม้ว่าเส้นทางนักเขียนของเธอจะเรียบง่าย เริ่มต้นจากการเป็นนักอ่านมาก่อน จนได้ไปอ่านนิยายที่ทำให้อินสุดๆ ดราม่าหนักจนจิตตก ก็เลยอยากจะลองเขียนนิยายเยียวยาตัวเองดูบ้าง คิดแค่ว่าจะเขียนให้ฟีลกู๊ดสุดๆ ไปเลย ก็เท่านั้น แต่ใครจะคาดคิดว่านิยายที่เขียนเยียวยาตัวเองจะช่วยเยียวยาคนอื่นได้เหมือนกัน!
เรื่องราวของ Darin ทำให้เรามองเห็นสิ่งสำคัญของการเป็นนักเขียนได้ดีมากๆ เพราะก่อนที่เราจะเขียนนิยายให้ปัง เขียนนิยายให้ฮิตติดท็อปได้ เราถามตัวเองบ้างหรือยังว่า นิยายที่เราเขียนอยู่ เราอยากจะเล่าอะไรออกมา เราสนุกกับการเขียนบ้างไหม แล้วเรากดดันตัวเองมากไปหรือเปล่า ลองกลับมาดูจุดเริ่มต้นการเขียนนิยายของเรา ไม่สำคัญว่าเป้าหมายของเราคืออะไร สำคัญที่ใจของเราว่าชอบหรือเปล่า ถ้าชอบก็ลุยเลยค่ะ มาลงมือเขียนนิยายของเรากัน! ^^
มาเขียนนิยายกันพี่แนนนี่เพน
อ่านนิยายของ Darin
0 ความคิดเห็น