กลางวันเป็นไรเดอร์ กลางคืนเป็นไรเตอร์ | The Chosen EP. 28 Mr. Montora

กลางวันเป็นไรเดอร์ 
กลางคืนเป็นไรเตอร์

The Chosen EP.28 Mr.Montora

ส่องสัมภาษณ์นักเขียน

. . . . . . . . . . . . 

เรื่องราวของนักเขียนหนุ่มคนนี้ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งแต่ยุคนักเขียนไส้แห้ง ชายหนุ่มชอบอ่านนิยายมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกตอนที่กำลังบวชอยู่ แต่สมัยนั้นการเป็นนักเขียนต้องส่งเรื่องไปสำนักพิมพ์เพียงอย่างเดียว จึงจะมีรายได้จากนิยายที่แต่ง ด้วยขั้นตอนที่ยุ่งยาก ทำให้เขาหันกลับไปทำอาชีพเกษตรกรรม และโบกมือลาเส้นทางนักเขียนไปอย่างน่าเสียดาย

กระทั่งหลายปีต่อมา ชายหนุ่มตัดสินใจเข้ามาหางานทำในกรุงเทพ และเริ่มต้นอาชีพเป็นไรเดอร์ ขับรถส่งอาหารและพัสดุทั่วกรุงเทพ ในช่วงเวลานี้ เขาใช้เวลาว่างอ่านนิยายออนไลน์จากเว็บเด็กดีทุกวัน จนวันหนึ่งขับรถอยู่ดีๆ ก็เกิดปิ๊งไอเดียอยากแต่งนิยายของตัวเองขึ้นมาบ้าง จึงตัดสินใจแบ่งเวลามาแต่งนิยายแฟนตาซีเรื่อง “ข้าจะเป็นหมอยา” และในเวลาไม่นาน นิยายเรื่องนี้ก็ก้าวขึ้นไปติดท็อปหมวด และกลายเป็นอีกหนึ่งช่องทางในการหารายได้มาจุนเจือครอบครัว!

. . . . . . . . . . . . . . . 

01
เริ่มเขียนนิยายตั้งแต่ยุคไส้แห้ง
______________

จุดเริ่มต้นจริงๆ ผมอ่านนิยายมาตั้งแต่ผมอยู่ ม.4 ครับ เรื่องแรกคือ The last fantasy เรารู้สึกว่ามันสนุก มันแปลกใหม่ มันจุดประกายความอยากอ่านของเรา เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เรามีความรู้สึกอยากแต่งนิยายครับ

ตอนที่ผมเขียนนิยายเรื่องแรก “ชาวนาหน้าโหด” ตอนนั้นเราเป็นพระใหม่ที่แบบไม่เก่งบาลี ไม่เก่งการท่องมนต์ เรามีเวลาว่าง เราก็เลยมาลองแต่งนิยาย วันหนึ่งเราแต่งได้ 7-8 ตอนเลยครับ ลงเดือนหนึ่งมีเกือบร้อยตอน มันกลายเป็นดันยอดคนอ่าน จนดันไปติดอันดับ 1 ของท็อปแฟนตาซี เราตกใจ เราเป็นมือใหม่มากๆ ตอนนั้นเราคิดเลยว่า ถ้าไม่โดนด่าเยอะมากนะ เรารู้สึกว่าเราอยากเป็นนักเขียนเลย 

ตอนนั้นที่เราแต่งเรื่องแรก อยู่เพชรบูรณ์ครับ การที่จะส่งเอกสารสักเรื่อง หรือการปริ้นเนี่ย มันยากมากกับการที่เราจะมีรายได้ คือเราต้องแต่งนิยายก่อนเป็นร้อยๆ ตอนเลยนะ กว่าเขาจะมาคัดเลือกเรา กว่าจะเข้าไปคุย กว่าจะมีรายได้เข้ามาจริงๆ เรารู้สึกว่ามันอยู่ไกลบ้าน ไกลการทำงาน  เราเลยไม่มั่นใจกับการทำอาชีพนี้เลย การเป็นนักเขียนเมื่อก่อน เรามองเลยว่ามันไส้แห้งแน่ๆ มันทำให้บางคนทิ้งอาชีพการเขียนไปเลย อย่างผม ผมกลัวผมก็ไม่แต่งต่อเลย 

02
จากไรเดอร์ สู่นักเขียนเด็กดี
______________

ช่วงเดือนตุลาคมปีที่แล้ว เราขับรถส่งอาหารลูกค้าอยู่ อยู่ๆ ก็อยากเขียนนิยาย อยากเขียนเลย 

วันแรกที่เปิดเรื่องไม่ได้เขียนชื่อเรื่องว่า “ข้าจะเป็นหมอยา” ด้วย เราไม่ได้ตั้งใจจะตั้งชื่อเรื่องนี้ เราคิดแค่ว่าหมอยาเฉยๆ เพราะว่าปู่ย่าตายายเราก็เป็นคนธรรม เป็นหมอเก่ามาก่อน เรารู้สึกว่าตำนานที่ยายเคยเล่าให้ฟัง เกี่ยวกับยายชวด เราเอามาใส่ได้ เรารู้สึกว่าการเขียนนิยายมันสนุกมาก มันไม่ต้องใช้อะไรเลย ใช้จินตนาการแล้วก็ประสบการณ์ตัวเราเองนั่นแหละ ที่เราได้เห็นจากข่าว จากชีวิตประจำวันเรา จากการทำงาน แล้วก็นิยายที่เราเคยอ่าน 

ช่วงเขียนนิยาย เราสามารถกำหนดได้ว่าจะเขียนกี่ตอน กี่ชั่วโมง บางทีเราเหนื่อยเราเขียนได้วันละตอน แต่วันไหนที่เรามีแรงบันดาลใจ เรารู้สึกว่าวันนั้นเที่ยงคืนเราก็ไหว พอสนุกกับมันแล้ว เราก็ไม่เหนื่อย ทำงานกลับบ้านมา เราเขียนนิยายต่อ เรารู้สึกว่ามันได้ระบายความกดดันที่เราได้เจอบนท้องถนน ได้เจอกับผู้คน แล้วเราก็มาใส่ในนิยาย 

03
งานอดิเรกที่ช่วยกู้วิกฤติช่วงโควิด
______________

ตอนที่เราเขียนถึงตอนที่ 30 กว่าๆ เราอ่ะลองไปเปิดท็อป วันนั้นเราติดประมาณท็อป 18 แล้วเราก็รู้สึกว่าอันดับที่ 1-8 เนี่ย เขาขายนิยายนะ แล้วเขาขายเท่าไหร่ แล้วเขาเขียนประมาณกี่ตัวอักษร เราคร่าวๆ แล้วรู้สึกว่า เราเขียน 7,000-8,000 คำ เราก็มีคนอ่านนะ 

เราก็คิดว่าจะได้เงินจริงๆ เหรอ พอเราติดเหรียญตอนแรกอ่ะ กดเข้ามาเลย 20 กว่าคน คือแบบเราช็อกอ่ะ 20 เลยเหรอ คือซื้อกันจริงๆ เหรอ แล้วพอเรารีเฟรชเรื่อยๆ มันก็ขึ้นมาเรื่อยๆ มีคนสนับสนุนเราจริงๆ อ่ะ เขาไม่ได้พูดเล่น ตอนเราขายวันแรกวันที่ 22 ธันวาคม ขายถึงวันที่ 31 ธันวาคม ตัดมาเลย 2,000 บาท นี่คือค่าน้ำค่าไฟ เราตกใจ เราก็ไม่คิดว่ามันจะยอดเยอะขนาดนี้ มีคนมาอ่านเยอะขนาดนี้ เรารู้สึกว่ามันได้เกินค่าน้ำค่าไฟอ่ะ

พอมาเดือนนี้ เดือนใหม่กุมภาพันธ์เกือบ 20,000 บาท เห้ย มีคนซื้อนิยายเราถึง 20,000 บาท มันเป็นไปได้ เงินนี้มันมาช่วยชีวิตเรา ทั้งจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ค่าน้ำมัน ค่าอาหารที่ปกติเราจะต้องหาจากอาชีพไรเดอร์ เอามาซื้อกับข้าวให้ที่บ้าน ให้คุณยายได้ทำกับข้าวได้ทานกินร่วมกัน 

04
กลางวันตั้งใจขับไรเดอร์ 
กลางคืนตั้งใจเขียนนิยาย
______________

การเป็นไรเดอร์กับการเขียนนิยาย มันต่างกันนิดหน่อย มันเป็นการทำงานเหมือนกัน แต่การเป็นไรเดอร์ เราต้องใช้สมาธิทุกอย่างมาอยู่กับมัน 

1. ทั้งกดงาน ทั้งกดแย่งงานกัน
2. ขับรถ เราต้องใช้สมาธิในการขับรถ เพราะเราอยู่บนท้องถนน ห้ามขาดสติเด็ดขาด
3. ทางร้านค้า ลูกค้า เราต้องทำตามข้อจำกัดของบริษัท

แต่กับการเขียนนิยายมันอยู่กับเวลาของเราเอง เราอยากทำเวลาไหน ก็ลงมือทำเวลานั้น แล้วเราก็ไม่ต้องไปจำกัดจินตนาการ เราไม่ต้องไปทะเลาะกับลูกค้า เราไม่ทะเลาะกับร้านค้า เราไม่ต้องไปตีกับใครเลย ตีกันในนิยายของเรานั่นแหละ 

ความแตกต่างของมันก็เลยมี แต่มันกลายเป็นความเหมือนที่มีรายได้เท่ากัน มีรายได้มาเหมือนกัน แค่จะมากจะน้อยก็อยู่ตามผู้อ่าน ผู้ที่สนับสนุนเรา  เราพิสูจน์ตัวเราเองแล้วว่า มันเป็นอาชีพของเราได้อีกอย่างหนึ่ง โดยที่เราไม่จำเป็นต้องทำงาน Work Hard ตลอดเวลา

โอ้โห กลางวันทำงานเป็นไรเดอร์ ส่วนกลางคืนทำงานเป็นไรเตอร์ ชีวิตการทำงานต่างขั้วที่ลงตัวแบบสุดๆ  !!!

อ่านสัมภาษณ์นี้จบแล้ว คนที่อยากเป็นนักเขียน ต้องหมดคำถามไปหลายข้อแน่ๆ  เพราะเรื่องราวของไรเดอร์หนุ่มในวันนี้ พาทุกคนไปหาคำตอบกันตั้งแต่สเต็ปแรกเลยว่า เขามาเริ่มต้นเขียนนิยายได้อย่างไร เอาข้อมูลจากไหนมาแต่งนิยาย และที่สำคัญเขาแบ่งเวลาจากงานประจำมาเขียนนิยายได้อย่างไร 

เชื่อว่าเรื่องราวของนักเขียนหนุ่มคนนี้ จะเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจดีๆ ให้นักอยากเขียนทุกคน ไม่ยอมแพ้บนเส้นทางนักเขียนแห่งนี้กันนะคะ มาเริ่มต้นเขียนนิยาย และทำความฝันการเป็นนักเขียนของเราให้สำเร็จกัน! ^^ 

พี่แนนนี่เพน

อ่านนิยายของ Mr.Montora

• ข้าจะเป็นหมอยา
• ชาวนาหน้าโหดรีเทิร์น (Farmer face brutal)