ความหวาน

ความหวาน

พิมพ์เดือนวางศีรษะกับอกแกร่ง ใจเต้นจังหวะสม่ำเสมอ 

“เพิ่งสังเกตว่าชื่อเราเป็นคู่ตรงข้ามกัน”

รังสิมันต์ประหลาดใจ “ยังไงครับ” 

“คุณเป็นดวงอาทิตย์ เดือนเป็นดวงจันทร์…เราอยู่บนฟ้าคนละเวลา” 

น้ำเสียงของหล่อนเจือความโหยหาอาวรณ์ ทั้งที่เพิ่งคบกับเขา...

“มันก็แค่คำแทนตัว เราไม่ใช่ดวงจันทร์กับดวงอาทิตย์ หรือถ้าอยากอยู่ด้วยกัน…” 

เขาพูดทิ้งท้ายแล้วรั้งร่างบางให้เอนนอนบนชิงช้าตัวยาวที่ขยับเบาๆ 

พิมพ์เดือนตกตะลึง เมื่อมองท้องฟ้า ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้น 

พระจันทร์ขึ้นแล้ว…

รังสิมันต์เอนตัวมาใกล้จนแทบจะแลกลมหายใจกัน เขามองหล่อน... 

“ผมก็จะหาดวงเดือนมาให้คุณ”

มือเล็กประคองแก้มเขาอย่างทะนุถนอม ดวงตากลมมองแฟนคนปัจจุบันอย่างสำรวจ 

ตอนนี้...เวลานี้...เขาเป็นของเธอคนเดียว