รวมให้แล้ว! คำศัพท์เศรษฐศาสตร์ คุ้นหู ชวนสับสน แถมออกสอบบ่อย!

 รวมคำศัพท์เศรษฐศาสตร์ คุ้นหู ชวนสับสน แถมออกสอบบ่อย!

สวัสดีค่ะน้อง ๆ ชาว Dek-D กลับมาอีกครั้งกับเนื้อหาวิชาเศรษฐศาสตร์นะคะ ไหน ๆ มีใครชอบวิชาเศรษฐศาสตร์บ้างเอ่ย? วิชานี้เนี่ยจะว่ายากก็ไม่ใช่ง่ายก็ไม่เชิง เป็นวิชาที่สร้างความสับสนให้ไม่น้อยโดยเฉพาะคำศัพท์เฉพาะทางหลายคำที่อ่านแล้วถึงกับงง คอลัมน์ ‘รู้ไว้เผื่อออกสอบ’ ในวันนี้ ได้รวบรวมคำศัพท์ทางเศรษฐศาสตร์ที่น่าสนใจมาอธิบายขยายความกันให้เข้าใจกันมากขึ้น จะมีคำว่าอะไรบ้าง ไปดูกันค่ะ!

1. อุปสงค์ - อุปทาน

          อุปสงค์ คือ ปริมาณความต้องการซื้อสินค้าและบริการของผู้บริโภค ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง โดยที่ผู้บริโภคมีความสามารถมากพอที่จะซื้อและมีความเต็มใจที่จะจ่าย ซึ่งจะแปรผกผันกับราคาสินค้าและบริการตามกฎอุปสงค์ คือ เมื่อราคาสินค้าหรือบริการใดสูงขึ้น อุปสงค์ต่อสินค้าหรือบริการนั้นจะลดลง หรือพูดอย่างง่ายคือเมื่อของแพงขึ้น คนจะอยากซื้อน้อยลง

          อุปทาน หมายถึง ปริมาณความต้องการขายสินค้าและบริการที่ระดับราคาหนึ่ง ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง มีลักษณะแปรผันตามราคาสินค้าและบริการตามกฎอุปทาน คือ เมื่อสินค้าหรือบริการราคาสูงขึ้น อุปทานต่อสินค้าหรือบริการนั้นจะสูงตาม พูดอย่างง่าย คือ เมื่อของแพงขึ้น คนจะอยากขายมากขึ้น

          หากมีการเปลี่ยนแปลงในราคาสินค้าหรือบริการออกจากจุดดุลยภาพ จะทำให้อุปสงค์และอุปทานเปลี่ยนตามด้วย เมื่อสินค้าราคาสูงขึ้น ความต้องการซื้อจะลดลง ในขณะที่ความต้องการขายจะเพิ่มขึ้น ทำให้ของที่ขายมีมากกว่าความต้องการซื้อ เกิดเป็น 'อุปทานส่วนเกิน' และเมื่อสินค้าราคาถูกลง ความต้องการซื้อจะเพิ่มขึ้น ในขณะที่ความต้องการขายจะลดลง ทำให้ของที่ขายมีน้อยกว่าความต้องการซื้อ เกิด 'อุปสงค์ส่วนเกิน' อุปสงค์ส่วนเกินและอุปทานส่วนเกินนี้จะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนของราคาดุลยภาพและปริมาณดุลภาพที่จุดใหม่

2. สินค้าปกติ - สินค้าด้อยคุณภาพ

          ความต้องการซื้อของคนเปลี่ยนแปลงไปตามรายได้ ถ้าเรามีรายได้ที่ลดลง ความต้องการซื้อสินค้าก็ลดลงตามรายได้ แต่ถ้าเรามีรายได้เพิ่ม ความต้องการซื้อสินค้าก็เพิ่มตามไปด้วย เรียกสินค้าลักษณะนี้ว่า สินค้าปกติ (Normal goods) 

          ในทางตรงกลับกัน เมื่อเรามีรายได้ลดลงกลับมีความต้องการซื้อสินค้านั้นมากขึ้นและเมื่อมีรายได้เพิ่มขึ้น ความต้องการซื้อกลับลดลง เรียกสินค้าแบบนี้ว่า สินค้าด้อยคุณภาพ (Inferior goods) 

3. ดุลการค้า

          ดุลการค้า (Trade Balance) หมายถึง ผลต่างสุทธิระหว่างมูลค่าสินค้าส่งออกกับมูลค่าสินค้านำเข้า โดยเป็นไปได้ใน 3 ลักษณะ คือ

• ดุลการค้าสมดุล หมายถึง สินค้าส่งออกเท่ากับสินค้านำเข้า
• ดุลการค้าขาดดุล หมายถึง สินค้าส่งออกน้อยกว่าสินค้านำเข้า
• ดุลการค้าเกินดุล หมายถึง สินค้าส่งออกมากกว่าสินค้านำเข้า

4. ค่าเงินบาทแข็ง - ค่าเงินบาทอ่อน

          สมมติให้เงินสกุลอื่นเป็นสินค้าอย่างหนึ่ง ราคาของเงินสกุลอื่น คือ อัตราแลกเปลี่ยน ที่แสดงให้เห็นว่าต้องใช้เงินบาทเท่าไรจึงจะแลกเปลี่ยนเป็นเงินสกุลนั้น ๆ ได้ เช่น 35 บาท แลกได้ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ ราคาของ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ  จึงเท่ากับ 35 บาท

          ในระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัว ค่าเงินสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นจึงหมายถึงการที่เงินบาทจำนวนเท่าเดิมสามารถแลกเงินสกุลอื่นได้มากขึ้น หรือในอีกแง่คือ ใช้เงินบาทน้อยลงเพื่อการแลกเปลี่ยนเป็นเงินสกุลอื่น เช่น เมื่อวานใช้เงิน 35 บาท แลกได้ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ แต่วันนี้ใช้เงินเพียง 30 บาท ก็สามารถแลกเป็นเงิน 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ ได้ ค่าเงินบาทแข็งขึ้นจึงหมายความว่าเงินบาทมีค่ามากขึ้นหรือแพงขึ้นนั่นเอง

          ในทางตรงข้าม ค่าเงินบาทอ่อนลง หมายถึง เงินบาทจำนวนเท่าเดิมสามารถแลกเงินสกุลอื่นได้น้อยลง หรือในอีกแง่ คือ ใช้เงินบาทมากขึ้นเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นเงินสกุลอื่น เช่น เมื่อวานใช้เงิน 35 บาทแลกได้ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ วันนี้กลับต้องใช้เงินถึง 40 บาท เพื่อแลกเป็น 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ แบบนี้เรียกว่าค่าเงินบาทอ่อนลง หมายความว่า เงินบาทมีค่าน้อยลงหรือถูกลงนั่นเอง

5. เงินเฟ้อ – เงินฝืด

          ภาวะเงินเฟ้อ (Inflation) คือ ภาวะที่ระดับราคาสินค้าและบริการทั่วไปเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องมาจากความต้องการซื้อมีมากแต่ปริมาณสินค้าและบริการต่าง ๆ มีไม่เพียงพอจะตอบสนองความต้องการนั้น นอกจากนี้ยังเกิดจากสาเหตุอื่น ๆ ได้ด้วย เช่น ราคาของปัจจัยการผลิตสูงขึ้น ผู้ผลิตแบกรับต้นทุนไม่ไหว ในที่สุดจึงปรับราคาสินค้าและบริการให้สูงขึ้น เมื่อเกิดภาวะเงินเฟ้อจะทำให้ค่าของเงินลดลง คือแม้จะมีเงินที่หมุนเวียนในตลาดมาก แต่เพราะของแพงขึ้นจึงซื้อของได้น้อยลงเรื่อย ๆ

          ภาวะเงินฝืด (Deflation) เป็นสภาวะที่ตรงกันข้ามกับเงินเฟ้อ คือ เป็นภาวะที่ระดับราคาสินค้าและบริการทั่วไปลดลงเรื่อย ๆ เนื่องจากปริมาณความต้องการซื้อมีน้อยกว่าปริมาณสินค้าและบริการที่ผลิตออกมา ทำให้ผู้ผลิตต้องลดราคาของเพื่อให้ขายได้ เปรียบสเหมือนเงินมีค่ามากขึ้น เพราะของถูกลงเงินเท่าเดิมจึงซื้อของได้มากขึ้น

6. ตราสารหนี้ – ตราสารทุน      

          ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างตราสารหนี้และตราสารทุน คือ 'สถานะของผู้ถือตราสาร' โดยผู้ถือตราสารหนี้จะมีสถานะเป็นเจ้าหนี้ ตราสารหนี้จะแสดงความเป็นลูกหนี้ของผู้ออกตราสารและแสดงความเป็นเจ้าหนี้ของผู้ถือตราสาร ผู้ลงทุนจะได้รับผลตอบแทนในรูปแบบของดอกเบี้ยในอัตราที่ชัดเจนตามเวลาที่กำหนด และจะได้รับเงินต้นคืนเมื่อครบถึงเวลาครบกำหนดไถ่ถอน

ในขณะที่ผู้ถือตราสารทุนจะมีสถานะเป็นเจ้าของ โดยตราสารทุนจะแสดงความเป็นเจ้าของในกิจการของผู้ออกตราสาร  ผู้ลงทุนในตราสารทุนจะได้รับผลตอบแทนในรูปของเงินปันผล ไม่มีวันครบกำหนดไถ่ถอนเหมือนตราสารหนี้ สามารถซื้อ-ขายกันได้ในตลาดหลักทรัพย์

7. ค่าเสียโอกาส

          ความต้องการของคนมีไม่สิ้นสุดต่างจากทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ทำให้เราต้องตัดสินใจเลือกสิ่งใดสิ่งหนึ่งภายใต้เป้าหมาย คือ ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ค่าเสียโอกาส (Opportunity cost) เกิดเมื่อคนทำการตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีที่สุด ทำให้เสียโอกาสในการเลือกสิ่งอื่น ๆ ไป ค่าเสียโอกาสไม่จำเป็นต้องเป็นเงินเสมอไป สามารถเป็นอย่างอื่นได้ เช่น เวลา 

8. อรรถประโยชน์

          อรรถประโยชน์ (Utility) คือ ตัวแปรในการชี้วัดระดับความพึงพอใจหรือความสุข ที่ผู้บริโภคได้รับจากการบริโภคสินค้าหรือบริการ โดยจะมีค่ามากหรือน้อยขึ้นอยู่กับความต้องการสินค้าหรือบริการนั้น ๆ ยิ่งความต้องการมีมาก อรรถประโยชน์จากการบริโภคจะมากตามไปด้วย

9. GDP - GNP

          GDP (Gross Domestic Products) หรือ ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ หมายถึง มูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย (Final Product) ทั้งหมดที่ผลิตได้ภายในประเทศในระยะเวลาที่กำหนด เช่น 1 ปี โดยไม่คำนึงว่าผลผลิตนั้นเป็นการผลิตโดยใช้ทรัพยากรของประเทศดังกล่าวหรือไม่ คำนวณจาก

          GNP (Gross National Products) หรือ ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ หมายถึง มูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย (Final Product) ทั้งหมดที่ผลิตได้ในระยะเวลาหนึ่งโดยใช้ทรัพยากรของประเทศนั้น ๆ โดยไม่คำนึงว่าผลิตในประเทศใด

คำศัพท์เศรษฐศาสตร์ที่รวบรวมมาวันนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ยังมีคำน่าสนใจอีกมากมาย น้อง ๆ รู้จักคำไหนอีกบ้าง มาคอมเมนต์แชร์ต่อเป็นความรู้ได้เลยนะ! :D