5 เรื่องที่เด็ก ม.ปลาย เข้าใจผิดเกี่ยวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

สวัสดีค่ะ น้องๆ ชาว Dek-D ทุกคน พอขึ้น ม.ปลาย หลายคนคงเริ่มวางแผนสอบเข้ามหาวิทยาลัย และน่าจะได้ยินคำแนะนำมากมาย เช่น ต้องอ่านหนังสือวันละ 8 ชั่วโมง ต้องเก่งทุกวิชา จนบางครั้งเราอาจคิดว่า ถ้าเตรียมตัวไม่เหมือนคนอื่น แปลว่ากำลังทำผิด

แต่จริง ๆ แล้ว การสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่มีสูตรสำเร็จที่ใช้ได้กับทุกคน สิ่งสำคัญคือการรู้ว่า เป้าหมายของเราคืออะไร และควรเตรียมตัวยังไงให้เหมาะกับตัวเอง มาดู 5 ความเข้าใจผิดที่เจอกันบ่อย พร้อมวิธีรับมือที่ทำได้จริงกันเลยค่ะ

ชวนเช็ก 5 ความเข้าใจผิด เกี่ยวกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย พร้อมวิธีเตรียมตัวให้เหมาะกับเป้าหมาย!

1. ต้องรู้ตั้งแต่ ม.4 ว่าจะเรียนคณะอะไร

ความจริง : ยังไม่รู้ตอน ม.4 ก็ไม่เป็นไร ค่อย ๆ สำรวจตัวเองได้ 

พอขึ้น ม.ปลาย หลายคนมักโดนถามว่า “อยากเรียนคณะอะไร?” พอตอบไม่ได้ น้องอาจรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเป้าหมาย แต่จริง ๆ แล้วการที่ยังไม่รู้ ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีอนาคต สิ่งที่ควรทำไม่ใช่การบังคับตัวเองให้ตอบว่า “เราจะเรียนคณะอะไร” ให้ได้ทันที แต่ค่อย ๆ สำรวจตัวเองผ่านการลงมือทำ ลองใช้วิธี 3 ลิสต์ โดยแบ่งกระดาษออกเป็น 3 ช่อง
 

จากนั้นลองดูว่า 3 อย่างนี้มีอะไรที่เชื่อมโยงกันบ้าง เช่น ชอบภาษา + เขียนได้ดี + ไม่ชอบการคำนวณ อาจลองสำรวจคณะสายภาษา นิเทศศาสตร์ อักษรศาสตร์ มนุษยศาสตร์ หรือสาขาที่เกี่ยวข้อง แต่ยังไม่ต้องรีบเลือกทันที ลองหาข้อมูลต่อว่าแต่ละคณะเรียนอะไร จบไปทำงานอะไร และชีวิตจริงของคนที่เรียนสายนั้นเป็นอย่างไร ถ้ามีโอกาสลองคุยกับรุ่นพี่หรือเข้ากิจกรรม Open House ก็จะช่วยให้เห็นภาพมากขึ้น 

ที่สำคัญ เป้าหมายเปลี่ยนได้เสมอ สิ่งที่ชอบตอน ม.4 อาจเปลี่ยนไปเมื่อเราได้ลองเรียนหรือลองทำอะไรใหม่ ๆ เพราะฉะนั้นไม่ต้องรีบหาคำตอบที่ใช่ที่สุดตั้งแต่วันแรก ค่อย ๆ สำรวจและปรับเป้าหมายไปตามสิ่งที่เราเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองก็ได้

2. ต้องอ่านหนังสือวันละหลายชั่วโมง 

ความจริง : ชั่วโมงที่อ่านไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่ได้จากการอ่าน 

ช่วงเตรียมสอบ เรามักเห็นหลายคนแชร์ว่าอ่านหนังสือวันละหลายชั่วโมง บางคน 6 ชั่วโมง บางคน 8 ชั่วโมง จนอดคิดไม่ได้ว่า “เราอ่านน้อยไปหรือเปล่า?” แต่จริง ๆ แล้ว จำนวนชั่วโมงไม่ได้เป็นตัววัดว่าเราเตรียมตัวได้ดีหรือไม่ดี เพราะแต่ละคนมีวิธีเรียนรู้และสมาธิไม่เหมือนกัน บางคนอ่านวันละไม่กี่ชั่วโมง แต่เข้าใจและจำเนื้อหาได้ดี ก็ถือว่าเป็นการอ่านที่มีประสิทธิภาพเหมือนกัน

แทนที่จะตั้งเป้าจำนวนชั่วโมง ลองเปลี่ยนมาโฟกัสว่า วันนี้เราจะอ่านอะไรให้จบบ้าง เช่น “ทำโจทย์คณิต 30 ข้อ + ทบทวนเรื่องที่ผิด + อ่านชีวะ 1 บท” แบบนี้เราจะรู้ชัดเจนว่าวันนี้ต้องทำอะไร และเมื่อทำเสร็จก็เห็นความคืบหน้าของตัวเองได้ทันที 

ระหว่างอ่าน ลองวางมือถือไว้ไกลตัว และกำหนดให้ชัดว่าเวลาที่มีในแต่ละรอบจะใช้ทำอะไร ถ้าวันนี้มีเวลาแค่ 2 ชั่วโมง ก็ใช้ 2 ชั่วโมงนั้นให้เต็มที่ และหลังจากอ่านจบให้ลองเขียนสรุปสั้นๆ ตาม 3 หัวข้อนี้

• วันนี้ได้เรียนรู้อะไรบ้าง?
• เรื่องไหนที่ยังไม่เข้าใจ?
• พรุ่งนี้จะกลับมาแก้ตรงไหน?

ทำแบบนี้ต่อเนื่อง เราจะเริ่มเห็นพัฒนาการของตัวเองชัดกว่าการนับจำนวนชั่วโมงอ่านหนังสือ

3. ต้องเก่งทุกวิชา ถึงจะมีโอกาสสอบติด

ความจริง : ไม่จำเป็นต้องเก่งทุกวิชา แค่รู้ว่าวิชาไหนสำคัญกับเป้าหมาย

อีกความเชื่อที่ทำให้เด็ก ม.ปลายเครียดไม่น้อย คือต้องเก่งทุกวิชา ถึงจะสอบติดคณะในฝัน แต่จริง ๆ แล้ว ถ้าเรามีเป้าหมายว่าจะเข้าคณะไหน ก็ไม่จำเป็นต้องเก่งทุกวิชาเท่ากัน เพราะน้องต้องรู้ก่อนว่าคณะ/มหาวิทยาลัยที่สนใจใช้เกณฑ์อะไรในการคัดเลือก และแต่ละวิชามีสัดส่วนคะแนนเท่าไร  เช่น

คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  
ใช้คะแนน TGAT 20% , TPAT3 30%,  คณิต1 20%,  ฟิสิกส์  20%,  เคมี  10 %

จากนั้นค่อยนำข้อมูลเหล่านี้มาวางแผนว่า วิชาไหนควรให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ แนะนำให้น้องๆ ลองแบ่งวิชาออกเป็น 3 กลุ่ม

เพราะฉะนั้น ถ้ามีเวลาอ่านหนังสือวันละ 4 ชั่วโมง ก็ไม่จำเป็นต้องแบ่งให้ทุกวิชาเท่ากัน อาจให้เวลากับวิชาหลักมากกว่า แล้วแบ่งเวลาที่เหลือไปทบทวนหรือทำโจทย์วิชาอื่นตามความเหมาะสม สิ่งสำคัญไม่ใช่การพยายามเก่งทุกวิชาพร้อมกัน แต่คือการรู้ว่าอะไรควรทำก่อน แล้วค่อย ๆ จัดเวลาให้สอดคล้องกับเป้าหมายของเรา แบบนี้จะช่วยให้เราโฟกัสได้มากขึ้น และเห็นพัฒนาการของตัวเองชัดเจนขึ้นด้วย

4. ม.6 แล้ว เทเกรดได้เลย 

ความจริง : ห้ามเท GPAX  เพราะบางคณะยังใช้เป็นเกณฑ์ 

แม้หลายคณะในรอบ Admission จะใช้คะแนนสอบกลาง เช่น TGAT/TPAT และ A-Level เป็นหลัก แต่ GPAX ก็ยังมีผลในบางเกณฑ์การคัดเลือก เช่น บางคณะกำหนด GPAX ขั้นต่ำไว้ หรือบางคณะนำ GPAX มาเป็นส่วนหนึ่งในการคำนวณคะแนน ในกรณีที่คะแนนของผู้สมัครใกล้เคียงกัน ความแตกต่างของ GPAX เพียงเล็กน้อยก็อาจมีผลต่ออันดับได้ เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งคิดว่า ม.6 แล้วจะปล่อยเกรดได้เต็มที่ ลองเช็กเกณฑ์ของคณะและมหาวิทยาลัยที่สนใจไว้ก่อนว่าใช้ GPAX หรือไม่ และใช้ในรูปแบบไหน โดยสามารถเช็กจากระเบียบการรับสมัครของในเว็บไซต์ของแต่ละมหาวิทยาลัยได้เลย

ฟังดูอาจจะเหนื่อยหน่อย ทั้งต้องเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย สอบภายในโรงเรียน การบ้านก็ต้องทำ และยังต้องรักษาเกรดอีก แต่ถ้าเกรดดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ยื่นรอบไหนก็ไม่ลำบากค่ะ 

5. ต้องมีกิจกรรมเยอะ ๆ ถึงจะมี Portfolio ที่ดี

ความจริง : ควรเลือกผลงานที่คณะ “ต้องการ” 

พูดถึง Portfolio หลายคนอาจเริ่มกังวลว่า ตัวเองมีกิจกรรมน้อยไปหรือเปล่า? โดยเฉพาะเวลาเห็นเพื่อนมีทั้งเกียรติบัตร รางวัลการแข่งขัน หรือเข้าร่วมกิจกรรมมากมาย จนรู้สึกว่าถ้าเรามีไม่เยอะ ก็คงสู้คนอื่นไม่ได้ แต่จริง ๆ แล้ว Portfolio ไม่ได้วัดกันที่จำนวนกิจกรรมหรือจำนวนใบประกาศเพียงอย่างเดียว สิ่งสำคัญกว่าคือ กิจกรรมที่เรามี สะท้อนความสนใจ ความสามารถ และตัวตนของเราได้มากแค่ไหน

สมมติว่าอยากเข้าคณะนิเทศศาสตร์ เราอาจเคยทำเพจโรงเรียน ถ่ายวิดีโอ ทำโปสเตอร์ หรือช่วยประชาสัมพันธ์งานโรงเรียน กิจกรรมเหล่านี้อาจไม่ได้ดูยิ่งใหญ่ในตัวมันเอง แต่ถ้าเราอธิบายได้ว่า ทำอะไร >> รับผิดชอบอะไร >> เจอปัญหาอะไร >> แก้ยังไง >> ได้เรียนรู้อะไร ก็สามารถทำให้เห็นได้ว่าเราสนใจและมีประสบการณ์ในด้านนั้นจริง

อย่าเพิ่งกังวลว่าตัวเองมีกิจกรรมน้อยกว่าคนอื่น แต่ลองดูว่าจากสิ่งที่เราสนใจ มีอะไรที่สามารถลงมือทำและพัฒนาต่อได้บ้าง เพราะเกณฑ์รอบ Portfolio ของแต่ละมหาวิทยาลัยและคณะไม่เหมือนกัน บางที่กำหนดประเภทหรือคุณสมบัติของผลงานไว้อย่างชัดเจน ดังนั้นก่อนสมัครควรเช็กเกณฑ์ให้ละเอียดว่าเราต้องเตรียมผลงานอะไรบ้าง และผลงานที่มีตรงตามเงื่อนไขที่กำหนดหรือไม่

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่มีสูตรตายตัวว่า ต้องอ่านกี่ชั่วโมง ต้องเก่งทุกวิชา หรือมีกิจกรรมเยอะแค่ไหน เพราะแต่ละคนมีเป้าหมายและพื้นฐานต่างกัน ถ้าตอนนี้ยังไม่พร้อมก็ไม่ต้องกังวล ค่อย ๆ ลอง ค่อย ๆ ปรับ และเตรียมตัวให้ตรงกับเป้าหมายของตัวเองก็พอค่ะ