/>

แสดเม บลูซาตาน []

วิว

ฮึ้บๆ เชื่อว่าน้องๆ หลายคนกำลังรอคอยคอลัมน์นี้กันอยู่แหงๆ

ต้องขอโทษในความล่าช้าน้า เพราะว่าตอนนี้เป็นเทศกาลสอบ (รู้ๆ กันอยู่)

ทำให้พี่ตินค่อนข้างวุ่นวาย กว่าจะจับตัวน้อง บลูซาตาน ของเรามาได้

แต่ในเมื่อได้มาแล้ว ก็ต้องลงสัมภาษณ์กันอย่างจุใจทีเดียว เชื่อแน่ว่าน้องๆ ต้องชอบใจจ้า

 

 

หมวดแนะนำตัว

 

พี่ติน : บอกเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองคร่าวๆ ซิ
บลูซาตาน
: สวัสดีค่ะ ^O^ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองเลยแล้วกันนะคะ

ชื่อ ปาจรีย์ บุญมณีประเสริฐ ชื่อเล่น ชื่อ เมค่ะ ปัจจุบันเป็นนักเขียนสมัครเล่นที่

สนพ. Z-Girl ในเครือสถาพรบุ๊คส์ นามปากกาคือ บลูซาตานค่ะ

เพื่อนๆในเด็กดีส่วนใหญ่เลยเรียกกันว่า บลู เจ๊บลู เม เจ๊เม ฯลฯ

ตอนนี้เมก็อายุย่าง 17 แล้ว (เดือนเมษานี้เอง >//<)

 

พี่ติน : เล่าเรื่องสถานที่เรียนในตอนนี้ให้ฟังหน่อย
บลูซาตาน : ตอนนี้เมกำลังจะขึ้นชั้น ม.6 ที่โรงเรียนมอ.วิทยานุสรณ์ สายวิทย์-คณิตค่ะ

สำหรับโรงเรียน มอ.วิทยานุสรณ์บางคนก็อาจจะยังไม่รู้จัก เพราะเป็นโรงเรียนที่เปิดใหม่ได้ประมาณ 3 ปีค่ะ

 (เมื่อก่อนจบชั้น ม.ต้น จากโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยา ตรัง ค่ะ)

ตั้งอยู่ใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (แต่ค่อนข้างกันดารเข้าไปอีกนิด 555)

บรรยากาศในโรงเรียนค่อนข้างจะเป็นธรรมชาติเพราะอยู่ติดเขาไปเลย

แล้วก็ที่ชอบมากก็คือตึกเรียนเพราะมีสีสันมากมาย จนตอนที่เข้าโรงเรียนแรกๆ

เพื่อนๆ จะแซวกันว่าเป็นโรงเรียนอนุบาล แต่เท่าที่จำจากที่ครูพูดมารู้สึกว่าสีสันพวกนี้จะช่วยในการคิด

ความจำ ส่งผลให้สติปัญญาพัฒนาขึ้นค่ะ

 

พี่ติน : พูดถึงจังหวัดสงขลา

บลูซาตาน : แต่เดิมแล้วเมเป็นเด็กตรังค่ะ อยู่ตรังมาจนจบม.ต้น

เพิ่งมาย้ายเข้าโรงเรียน มอ.วิทยานุสรณ์ก็ตอน ม.ปลาย ก็เลยมาอยู่หอ ตอนนี้ก็ย่างเข้าปีที่ 3 แล้ว

เมไม่ค่อยมีโอกาสเข้าไปในตัวเมืองสงขลาเท่าไหร่ ถ้ามีโอกาส ก็จะเป็นไปพวกทะเลกับเพื่อนๆ

ไม่ก็ทำกิจกรรมกับค่ายต่างๆ เคยมีโอกาสนั่งรถผ่านสะพานติณสูลานนท์

ตอนกลางคืนจะมีไฟเปิดสวยมาก แล้วก็มีถนนที่เลียบกับทะเล จำได้ว่าตอนมาเรียนที่นี่ใหม่ๆ

มีโอกาสได้ล่องเรือทัศนศึกษาตามคลองอู่ตะเภา ออกสู่ทะเลสาบสงขลาค่ะ

สำหรับสถานที่อื่นๆเมก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเท่าไหร่ T^T เพราะส่วนใหญ่อยู่แต่ในหาดใหญ่

เพราะต้องเรียนพิเศษค่ะ แต่หาดใหญ่นี่มีโอกาสได้เห็นเมืองตอนกลางคืนบ่อย

ชอบแสงไฟตอนกลางคืนสวยดี >_<

 

พี่ติน : แล้วอนาคต
บลูซาตาน : สำหรับอนาคตนี่เมแพลนไว้หลายอย่างเลยค่ะ 555

แบบว่าอยากทำโน่นอยากทำนี่เต็มไปหมด แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว

ด้วยความที่ชอบหลายอย่างก็หาอันที่อยากทำสุดๆ ไม่ค่อยจะเจอ -_-

เหมือนเมเป็นคนชอบเรียนภาษามากๆ เพราะอยากไปต่างประเทศ

อยากคุยกับคนต่างชาติ อยากเรียนภาษาโน่นภาษานี่เต็มไปหมด เคยเรียนภาษาจีนตอน ม.ต้น

แต่เรียนได้ไม่นานก็ต้องเลิก เพราะไม่มีเวลาไปเรียน -_- เหมือนเมเป็นคนจับจด 555

แต่สำหรับอนาคตใกล้ๆ ตอนนี้ของเมคงจะเป็นเรื่องสอบเข้ามหาลัยค่ะ เพราะตอนนี้จะ ม.6 แล้ว TOT

 

พี่ติน : สิ่งที่สนใจอยู่ตอนนี้คือ 
บลูซาตาน : สิ่งที่สนใจก็มีหลายเรื่องมากๆ 555 คงเพราะเป็นวัยรุ่นก็เลยสนใจแฟชั่น เพลง ซีรี่ส์

บ้าดารา นักร้องต่างๆ เหมือนตอนนี้กำลังติดอู๋จุน (ปิ๊งรักสลับขั้ว)

แต่ของเมก็ไม่ได้สนใจแต่เรื่องแบบนี้อย่างเดียวนะ ตอนนี้ก็สนใจเรื่องเรียนต่อ ว่าจะเรียนอะไร

ทำงานด้านไหนดี คิดไว้หลายอย่างค่ะ แล้วที่สำคัญก็อยากพัฒนางานทุกอย่างที่ตัวเองทำตอนนี้ให้ดีขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นงานเกี่ยวกับการเรียน หรืองานด้านการเขียนนิยายค่ะ

 

หมวดนิสัย

พี่ติน : เป็นคนนิสัยยังไง แบบไหน ลองเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังหน่อย
บลูซาตาน : เมเป็นคนเรียบร้อยค่ะ 5555 คือคนภายนอกมองมาว่าเมเป็นคนเรียบร้อยมากๆ

แต่พอมารู้จักจริงๆแล้วจะเห็นว่าเมไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่คิด แต่บางทีก็มีขี้อายบ้างเล็กน้อย(เหรอ -_-?)

สำหรับเมจะเป็นคนหลายบุคลิกบางทีก็เฮฮา ปัญญาอ่อน บางทีก็นิ่งๆ เงียบๆ

แบบบางคนก็บอกมาเมน่ากลัว -_- เพราะเป็นคนตาดุ บางทีเมก็อยู่ปกติๆ ของเม

แต่เพื่อนบางคนจะคิดว่าตอนนี้เมกำลังโกรธ ทั้งที่เฉยๆ 555

หลังๆ ก็เลยชอบแกล้งอำเพื่อน ทำหน้านิ่งๆ บ่อยๆ 555

พี่ติน : ตัวหนังสือ A-Z ชอบตัวไหนมากที่สุด เพราะ
บลูซาตาน : ชอบตัว Z ค่ะ รู้สึกว่าตัว Z มันเป็นอะไรที่เท่ๆ ยังไงก็ไม่รู้

ก็เลยชอบตัว Z มากๆ ขนาดคำว่าบลูซาตานของเม ถ้าเขียนเป็นภาษาอังกฤษเมจะเขียนว่า Bluezatan
               

พี่ติน : ชอบกินอะไรบ้างเอ่ย
บลูซาตาน
: เรื่องกินนี่ชอบแทบจะทุกอย่างเลยค่ะ เรื่องกินไม่มีเกี่ยง 555

แต่ไม่ชอบอะไรขมๆ เหมือนมะระ พยายามจะลองกินเท่าไหร่ก็แต่กินไม่ได้ซักที เพราะมันขมมากๆๆๆ TOT

 

พี่ติน : สีอะไรที่ชอบที่สุด
บลูซาตาน : ชอบหลายสีค่ะ 555 เหมือนถ้าเป็นเสื้อผ้าจะชอบสีดำมากๆ

แต่ถ้าเป็นสิ่งของก็จะชอบของอะไรที่เป็นพวกขาวดำๆ แดงๆ แต่บางครั้งก็ชอบสีสันสวยๆ

เหมือนสีชมพู ฟ้า ส้ม เขียว ขึ้นอยู่กับอารมณ์ในตอนนั้นค่ะ ^^

 

พี่ติน : หนังสือที่ชอบมาก คิดว่าดีสุดๆ
บลูซาตาน : ถ้าชอบมากๆเลยก็คงเป็นเรื่อง Harry Potter ค่ะ ตอนแรกๆ ที่ Harry เริ่มออก

ตอนนั้นยังเป็นเด็กประถมอยู่ เห็นเพื่อนอ่านกันก็งงว่าสนุกตรงไหน แต่พออ่านไปอ่านมาก็ติดค่ะ

ชอบที่เจเค.ผูกปมค่ะ เมว่าเขาผูกปมได้เก่งมากๆ แล้วเวลาที่เขาเฉลยปมเหมือนมันเป็นอะไรที่

เออเนอะ นึกไม่ถึง แต่ทุกอย่างที่เจเค.เฉลยมันลงล็อคกันได้ดีเลยค่ะ

แล้วก็อีกเรื่องหนึ่งเพิ่งมีโอกาสได้อ่านตอนทำงานภาษาไทย เป็นนวนิยายซีไรต์เรื่องความสุขของกะทิ

ของงามพรรณ เวชชาชีวะค่ะ เป็นซีไรต์เล่มแรกที่เมอ่านเลย เป็นเรื่องที่อ่านง่าย

แล้วก็ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมากๆ บางทีอ่านไปก็แอบน้ำตาซึมตามค่ะ

 

 

พี่ติน : นักเขียนในดวงใจ
บลูซาตาน : JK. Rowling , Dan Brown , Rabbit , งามพรรณ เวชชาชีวะ ฯลฯ

 

พี่ติน : ข้อดีของตัวเองคิดว่าคืออะไร
บลูซาตาน : น่าจะเป็นเฮฮา ปัญญาอ่อนมั้งคะ -_-? เพราะส่วนใหญ่กับเพื่อนๆ ที่สนิทกัน

เมก็จะชอบเล่าเรื่องให้ฟัง ชอบหัวเราะปัญญาอ่อน แกล้งเพื่อนค่ะ

 

พี่ติน : แล้วข้อเสียล่ะ
บลูซาตาน : เมเป็นคนค่อนข้างใจร้อนค่ะ จะเป็นคนที่ทำอะไรเร็ว ไม่ชอบอะไรช้าๆ

แล้วสุดท้ายพอทำอะไรเร็วๆ เมก็มักจะสะเพร่าทุกที -_- โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนทำข้อสอบนี่แหละค่ะ

สะเพร่าบ่อยสุดๆ แล้วก็เมเป็นคนที่อารมณ์แปรปรวนบ่อยบางคนตามอารมณ์ไม่ทัน

ก็เลยโดนลูกหลงไปบ้าง แหะๆ

 

พี่ติน : คติประจำใจในการดำเนินชีวิต
บลูซาตาน : อย่าบอกว่าทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ลองทำมัน

 

พี่ติน : ถ้ามีเวลาว่าง จะทำอะไร

บลูซาตาน : จะไปเรียนภาษาให้เก่งๆ เรียนทำอาหาร ฝึกเป็นแม่บ้านแม่เรือน 555

ไปเที่ยวกับครอบครัวเพราะปัจจุบันไม่ค่อยมีเวลาไปเที่ยวเท่าไหร่ค่ะ

 

หมวดเว็บเด็กดี

 

พี่ติน : คิดว่าเว็บเด็กดีนี่เป็นยังไง
บลูซาตาน : เว็บเด็กดีเป็นเหมือนบ้านบนอินเตอร์เน็ตค่ะ เป็นบ้านที่อบอุ่นมากๆ ค่ะ

คือเว็บเด็กดีเป็นเว็บแรกที่เมติดจนต้องเข้าทุกครั้งที่เล่นอินเตอร์เน็ต แล้วก็เข้าเป็นเว็บแรกประจำเลย

ตั้งแต่สมัยลงนิยายในเด็กดีใหม่ๆ เหมือนเป็นเว็บที่ขาดไม่ได้เลยค่ะ

แล้ววันไหนที่เว็บเด็กดีล่ม วันนั้นก็แบบจะทรมานใจมากๆ เพราะเข้าหลักๆ อยู่เว็บเดียว

ไม่มีเด็กดีก็ไม่รู้จะเข้าอะไรแล้ว 555

 

พี่ติน : คิดยังไงกับบรรดาเว็บมาสเตอร์ทั้งหลาย
บลูซาตาน : เว็บมาสเตอร์เด็กดี น่ารัก ใจดีสมชื่อ 555 แต่เมไม่ค่อยกล้าคุยเท่าไหร่ แบบยังกลัวๆ อยู่ 555

เคยมีเมื่อหลายปีมาแล้ว สมัยที่เด็กดีปรับปรุงรูปแบบเว็บใหม่ๆ ตอนนั้นถึงวันเกิดเมพอดี

ก็มีพี่หยกมา Happy Birthday ให้ แบบว่าตื่นเต้นค่ะ เว็บมาสเตอร์มีอวยพรวันเกิดให้ด้วย

แต้งส์กิ้วอีกครั้งย้อนหลังค่ะ >_< ,, อยู่เด็กดีมานานรู้สึกว่าเว็บมาสเตอร์ทุกคนเอาใจใส่เมมเบอร์มากๆ เลย

เวลามีปัญหาอะไรเกี่ยวกับเว็บพี่เว็บมาสเตอร์ทั้งหลายก็มาแก้ให้แบบเร็วมากๆ

เหมือนตั้งกระทู้วันนี้ หรือบอกปัญหาวันนี้ อีกไม่กี่นาทีพี่ก็จะบอกว่าเว็บโอเคแล้ว น่ารักมากๆ ค่ะ


พี่ติน : เว็บเด็กดีให้อะไรกับเราบ้าง
บลูซาตาน : ให้หลายอย่างเลยค่ะ อันดับแรกเลยก็คือให้เพื่อน เมรู้จักเพื่อนๆ มากมายจากเด็กดี

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนนักเขียนนักอ่าน ทั้งพี่ๆ แกงค์เดวิล, Z-Gang ก็เริ่มรู้จักมาจากเด็กดีทั้งนั้นเลยค่ะ

นอกจากเพื่อนแล้วเว็บเด็กดีก็ยังให้ประสบการณ์ ให้โอกาสให้เด็กธรรมดาๆ

ได้มีโอกาสเป็นนักเขียน มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยรู้ค่ะ

เหมือนเว็บนี้สอนให้เมรู้จักโลกใหม่ที่กว้างขึ้นกว่าเดิม

 

พี่ติน : อยากให้มีอะไรเพิ่มเติมในเว็บ
บลูซาตาน : เมว่าเว็บเด็กดีค่อนข้างครบครันแล้วนะคะ เหมือนฟังก์ชั่นในเว็บบางตัวยังใช้ไม่หมดเลย 555

แต่ถ้าอยากให้มีอะไรเพิ่มเติมก็คงเป็นเพิ่มความเร็วเวลาโหลดเว็บค่ะ

เพราะตอนนี้ไม่ได้ใช้ ADSL เนตมันช้ามากๆ T___T

พี่ติน : คิดว่าอยากดูแลคอลัมน์ไหนมากที่สุด ถ้ามีโอกาส
บลูซาตาน : คอลัมน์นี้แหละค่ะ เหมือนพี่อติณ 555

 

พี่ติน : อยากบอกอะไรเพื่อเป็นกำลังใจกับคนทำเว็บบ้างไหม
บลูซาตาน : Fighto! เพื่อสร้างบ้านหลังนี้ให้อบอุ่นยิ่งๆ ขึ้นไป ฮิ้วววว~!

 

หมวดนิยาย

 

พี่ติน : จุดเริ่มต้นของการเขียนเรื่องคือ
บลูซาตาน : จุดเริ่มต้นมาจากการอ่านค่ะ ตอนแรกอ่านนิยายเพื่อนนี่แหละค่ะ

นิยายที่เพื่อนแต่งเป็นเรื่องของเพื่อนๆในห้อง เมก็เลยเข้ามาอ่าน ก็เลยทำให้รู้จักเว็บเด็กดีเป็นครั้งแรก

หลังจากนั้นเมก็อ่านนิยายในเด็กดีเรื่อยมา จนแบบเรื่องที่ติดตามอยู่ก็ไม่อัพซักที

สุดท้ายไม่รู้คิดอะไร เลยได้สมัครเป็นนักเขียนในเว็บ แล้วเริ่มเขียนเรื่องขึ้นมาทั้งที่ไม่มีพล็อตอะไรเลย –O-;;

พอแต่งแรกๆก็ได้รับผลตอบรับค่อนข้างดี มีทั้งเสียงติชม

ทำให้เราฝึกพัฒนามาเรื่อยๆ ได้คอมเมนท์จากพี่ๆ นักเขียน ทำให้เราฝึกฝนมาเรื่อยๆ

และแต่งนิยายมาเรื่อยๆ จนถึงทุกวันนี้ค่ะ

 

พี่ติน : วางพล็อตอย่างไร แบบไหน

บลูซาตาน : เวลานั่งเฉยๆ เมจะชอบคิดโน่นคิดนี่ แล้วเหมือนเรื่องบางเรื่องมันก็ฉุกคิดขึ้นมา

ทำให้สร้างสรรค์ต่อเป็นเรื่องราวออกมาได้คร่าวๆ แล้วเหมือนพอเมนึกออกว่าอยากได้เรื่องสไตล์นี้

เมก็จะค่อยๆคิดว่าถ้าอยากได้เรื่องแนวนี้ ตัวละครต้องเป็นแบบไหน

เรื่องนี้เริ่มยังไงจบยังไง แล้วเมก็ค่อยๆ คิดออกมาเรื่อยๆ ค่ะ เหมือนในตัวพล็อตแต่ละเรื่องที่คิด

ก็จะมีอะไรที่แตกต่างกันออกไป บางทีก็แหวกแนวสุดกู่ไปเลยก็มี

แล้วเมก็ชอบคิดชื่อตัวละครเก๋ๆ แบบชอบอยากได้มาเป็นชื่อตัวเอง 55

คือตัวเองชื่อเมมันโหลๆ หน่อย ชื่อตัวละครเราก็เลยอยากได้แบบไม่ค่อยซ้ำใคร

เหมือนเป็นเอกลักษณ์ว่าตัวละครชื่อนี้ นึกถึงเรื่องนี้เลย

เหมือนที่เมชอบมากๆ ก็คือ ควอซาร์ พัลซาร์ (จากเรื่อง Evil Love)

 

พี่ติน : ที่มาของนามปากกา บลูซาตาน
บลูซาตาน
: เริ่มตั้งแต่ตอนที่สมัครนักเขียนจะต้องมีการกรอกนามปากกา

แล้วเหมือนตอนนั้นเป็นเด็กวัยรุ่นเขาจะชอบเรียกตัวเองว่าเป็น เดวิล ซาตาน

เมก็ชอบคำว่าซาตานค่ะ เพราะคำว่าซาตาน มันเขียนทับศัพท์เป็นตัว Z ได้ด้วย (Zatan)

แล้วคำว่าซาตานนี่ก็ไม่ได้หมายถึงซาตานแบบที่ว่าเป็นปีศาจอย่างเดียว

แต่มันเหมือนเป็นคำเฉพาะของเมไปเลย เพราะ Zatan เป็นคำที่ไม่มีความหมายค่ะ  

แล้วพอมีคำว่าซาตานๆ อย่างเดียวมันสั้นๆ ก็เลยเติมบลูลงไปข้างหน้า

เพราะรู้สึกว่าคำว่าบลู มันหมายถึงสีฟ้าสีน้ำเงิน มันดูสดใสดีค่ะ

 

พี่ติน : พูดถึงหนังสือเล่มใหม่ Alien Code รักพันธุ์เพี้ยนนายเอเลี่ยนสุดหล่อ  
บลูซาตาน
: เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งนานมากกกก~ (เริ่มแรกแต่งได้เร็วมากๆ

เพราะได้แรงบันดาลใจมาจากไมค์ 555) แต่งมาตั้งแต่กลางๆ เมษาปีที่แล้วเลยค่ะ

แต่ด้วยความที่เมเรียนเยอะก็เลยทำให้ไม่ค่อยได้แต่งบ่อย เรื่องมันก็เลยดูเหมือนแต่งนานมาก 555

เรื่องนี้บ่งบอกได้เลยค่ะว่าเพี้ยนสุดๆ เป็นอะไรที่หลุดโลกไปเลย (หลุดไปเลยจริงๆ 555)

เรื่องนี้คิดพล็อตแป๊บเดียวค่ะ ไม่นานเลย เหมือนทุกอย่างมันไหลพรั่งพรูออกมา

ก่อนที่จะมาเป็น Alien Code เมแต่งอีกเรื่องก่อนหน้านี้ แต่จู่ๆ พล็อตนิยายมันซ้ำกับคนอื่น

ก็เลยรู้สึกอยากได้อะไรที่มันหลุดโลกแล้วก็นึกถึงเอเลี่ยนขึ้นมา

เมก็เลยจัดแจงวางพล็อตเป็นแบบฉบับเอเลี่ยนออกมาเลยค่ะ แล้วไหนๆ นิยายมันก็หลุดโลก

ออกแนวเอเลี่ยนมาแล้ว ก็ขอมีอะไรที่มันแตกต่างอีกนิดเหอะ แล้วนิยายเรื่องนี้ก็มีโค้ดลับให้คิด 555

เหมือนไม่ใช่นิยายรัก -_-;; สำหรับเรื่องนี้นอกจากจะแต่งนานที่สุด แล้วก็เป็นเรื่องที่ยาวที่สุด

เท่าที่เคยแต่งมาด้วย ที่สำคัญตอนจบของเรื่องนี้เป็นอะไรที่แต่งยากมาก -_-“ (สำหรับตัวเม)

แล้วก็เป็นอะไรที่เมคิดว่าต่างจากเรื่องรักแนวนี้ทั่วไป

จบยังไงนั้นต้องไปหาอ่านเองนะคะ 5555 (แอบขายของ -.,-)

 

 

พี่ติน : พูดถึงสำนักพิมพ์ สถาพรบุ๊คส์
บลูซาตาน
: สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์เป็นสำนักพิมพ์ที่ให้โอกาสเมมากๆ เลย

เหมือน สำนักพิมพ์กล้าเสี่ยงที่จะลงทุนกับเม 555 ซึ่งตอนนั้นเมเพิ่งจะอายุ 13-14 ปี -..-

ตอนนี้ก็ จะ 17 ปีแล้ว ตลอดเวลาที่เป็นนักเขียนสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์รู้สึกภูมิใจมากเลยค่ะ

พี่ๆ สำนักพิมพ์น่ารักมากๆ มีการให้กำลังใจเป็นระยะๆ มีของสมนาคุณให้ตลอด

(อันนี้ชอบเป็นพิเศษ 555) รักสำนักพิมพ์มากๆ ค่ะ

 

พี่ติน : พูดถึง แสดแก๊งค์
บลูซาตาน : ใน Z-Gang เมจะเป็นคนที่อยู่ต่างจังหวัด ไม่ค่อยได้ไปมีทติ้งแก๊งค์ T^T

แก๊งค์เราเลยไม่เคยอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันซักที  แล้วเวลาที่เมได้ไปมีทติ้งแก๊งค์

แสดๆ บางคนก็ติดภารกิจ หวังว่าซักวันจะได้เจอหน้ากันครบแก๊งค์ 555

ตั้งแต่พี่ใหญ่ แสดโย๊ะ แสดออฟ แสดผักบุ้ง แสดเทมส์ แสดบุ้งลิง แล้วก็ล่าสุด แสดแจน

แต่ถึงจะไม่ได้เจอกันตัวเป็นๆ เราก็ยังเจอกันในเอ็มทักทายกันตลอดค่ะ

มีเรื่องอะไร มีปัญหาอะไร ก็จะบอกในแก๊งค์เสมอๆ พี่ๆ ในแสดแก๊งค์เป็นพี่ที่ดีมากๆ

คอยให้คำแนะนำได้แทบจะทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องนิยาย เรื่องเรียน เรื่องส่วนตัว

เหมือนแสดแก๊งค์เป็นมิตรภาพดีๆ ที่เมื่อก่อนเมไม่เคยคิดเลยว่าจะหาเพื่อนๆ พี่ๆ ที่น่ารักแบบนี้ได้

โดยจุดเริ่มต้นก็คือ อินเตอร์เน็ตรัก Z-Gang เสมอ >O<

 

พี่ติน : พูดกับคนที่อ่านเรื่องของเรา

บลูซาตาน : ก่อนอื่นขอกราบงามๆ ที่มาอ่านเรื่องของเม 555

รู้สึกดีใจมากมายที่ยังมีคนอ่านนิยาย มีคนคอยคอมเมนท์ให้กำลังใจ

ขอบคุณมากๆ นะคะ ทุกวันนี้ที่เมเติบโตขึ้นมาได้ ก็เพราะคอมเมนท์ ความคิดเห็นของทุกคนค่ะ

บางครั้งเมอาจจะเป็นนักเขียนที่ไม่ดี ชอบอัพช้า แอบอู้ หายไปนานๆ ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ T^T

เพราะบางครั้งภารกิจรัดตัวจริงๆ ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่อดทนรอนักเขียนคนนี้อัพได้

ขอบคุณจริงๆเลยค่ะ >_< รักนักอ่านทุกคนเลย แล้วก็จะรักมากๆ ถ้าช่วยอุดหนุน และไม่ทิ้งกันไป 5555

 

พี่ติน : แนะนำน้องๆ ที่อยากเขียนเรื่องบ้าง

บลูซาตาน : สำหรับน้องๆ ที่อยากเขียนนะคะ สิ่งแรกเลยที่น้องๆ ต้องคิดก็คือ

อย่าคิดว่าเราทำไม่ได้ ถ้าเราไม่ได้ลองทำมัน เหมือนเม เมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาเป็นนักเขียน

เมแค่อยากเขียน แล้วเมก็เขียนเลย บางคนบอกว่าก็เราแต่งไม่เก่ง เราแต่งไม่ได้ อย่าท้อค่ะ

ไม่มีใครทำอะไรเป็นตั้งแต่ต้น ทุกคนต้องฝึกฝนค่ะ เมเองแต่งเรื่องก็ใช่ว่าจะดี

เรื่องแรกออกมารั่วแบบสุดๆ พิมพ์ผิด ภาษาวิบัติตอนนั้นยังใช้อยู่เลยค่ะ

แต่พอได้คอมเมนท์เราก็ค่อยๆ มาปรับแก้เรื่อยๆ ถ้าน้องๆ อยากเขียนเรื่องจริงๆ

ก็ขอให้น้องๆ ลองเขียนดูเลยค่ะ อยากเขียนอะไรก็เขียนลงไป แล้วหาเพื่อนซักคนให้อ่านให้

คอยวิจารณ์ให้ เพราะเพื่อนนี่แหละที่กล้าพูดตรงๆ กล้าบอกเราตรงๆ ว่าเราแย่ยังไง

แรกๆ อาจจะมีเสียใจหน่อยๆ แต่สุดท้ายเราก็จะสามารถหาวิธีปรับแก้จนงานเราดีขึ้นเรื่อยๆได้ค่ะ ^^

 

พี่ติน : ลิงก์มายไอดีของเราคือ
บลูซาตาน
: http://my.dek-d.com/bluezatan  แวะไปเยี่ยมเยียนทักทายกันได้นะคะ >_<

 

พี่ติน : คำสุดท้ายที่อยากจะพูดตอนนี้
บลูซาตาน
: ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบค่ะ 555 (จะมีมั้ยเนี่ย แบบว่ายาวๆมากๆ)

แล้วก็อย่าลืมนะคะ อย่าคิดว่าทำไม่ได้ ถ้าเราไม่ได้ลองทำมันแล้วการทำงานของเราไม่ว่าจะทำอะไร

อย่าลืมใส่ความพยายามลงไปให้เต็มที่นะคะ เมมีคำพูดเด่นๆของ ไมเคิล แองเจลโล่ มาฝากค่ะ
 

“ถ้าผู้คนรู้ว่าผมต้องใช้ความพยายามมากมายแค่ไหน กว่าจะได้ความสามารถนี้มา เขาคงจะเห็นแล้วว่าสิ่งที่ผมกระทำได้สำเร็จนั้นไม่ดีเลิศอย่างที่คิดเลย”

 

ปิดท้ายได้สวยมาก ขอบคุณน้องบลูซาตานที่มาคุยกับเราจ้า

 

Dek-d : อตินเอง

 

 

 

 

 

 

https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=atin

พี่อติน - ผู้เขียน

ผู้ดูแลหมวดนักเขียนที่หลงใหลการอ่านแบบสุดๆ และไม่เคยพลาดทุกข่าวสารในวงการวรรณกรรม!

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#หนังสือ

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?