เรื่องเล่าจาก...ชีวิตที่ไร้ขา...ง.เอ๋ย งองู ตอนสุดท้าย

                   เจ้าชูชกตัวนี้โลภมากไปหน่อย เขมือบจระเข้เข้าไปเลยท้องแตกตาย

   เป็นที่รู้กันดีนะครับว่า งูสามารถกินอาหารที่ใหญ่กว่าปากของเค้าได้มากทีเดียวลักษณะการกินของงู จะเป็นการกลืนเหยื่อทั้งตัวครับ โดยเริ่มจากส่วนหัวก่อนเพื่อไม่ให้ด้านข้างของเหยื่อขัดขวางการกลืน เพราะเมื่อเริ่มกินจากทางหัวแล้วส่วนที่เหลือจะลู่เข้าหาลำตัวอย่างอัตโนมัติเลยทีเดียว(เหมือนตอนเราคลอดไงครับ ใครทะลึ่งเอาขาออกก่อน แขนและไหล่คงต้องติดในท้องแม่ ไม่ได้ออกมาง่ายๆแน่นอนครับ) เมื่อกลืนเหยื่อไปทั้งตัวแล้ว ของแข็งต่างๆไม่ได้ถูกขับถ่ายออกทางทวารนะครับ (ทิ่มลำไส้กันพอดี) เมื่อเนื้อและส่วนที่ต้องการย่อยถูกย่อยจนหลุดออกจากกระดูกแล้ว ส่วนแข็งๆเหล่านี้จะถูกสำรอกออกมาครับ เช่นกะโหลก กระดูกส่วนต่างๆ เปลือกไข่(หาเจ้านี่อยากกินไข่เป็นอาหารเช้าแบบฝรั่ง) เป็นต้นครับ ว่ากันว่า งูขนาดใหญ่มีการกินทีแปลกมากครับ โดยหลังจากการเฝ้ารออย่างยาวนาน(บางครั้งกินเวลากว่า 2-3 วัน) จนมีเหยื่อสายตาไม่ดี หลงเข้ามาในระยะโจมตี (บางทีโจมตีทางอากาศ โดยเค้าจะรออยู่บนกิ่งไม้ตามทางด่านหากมี เหยื่อเข้ามาก็จะปล่อยตัวให้ตกลงไปยังเหยื่อแล้วทำการรัด รัด รัด ให้ตายครับ) พี่เบิ้มก็จะคว้ามารับประทาน ถ้าหากเหยื่อมีขนาดโตมาก อย่างเก้ง หรือกวาง พี่แกก็จะเล่นคาเท้าหลังหรือส่วนที่ไม่สามารถเข้าไปได้อีกแล้วไว้อย่างนั้นแหละครับจนส่วนที่อยู่ภายในเปื่อยยุ่ยและหลุดออกจากส่วนที่เหลือ(ต้องอ้าปากค้างเป็นวันๆกันเลยทีเดียวครับ) แล้วก็จะนอนแช่อยู่อีกศัก 2-3 วัน(อืดขนาดนั้นเลื้อยไม่ไหวหรอกครับ) หลังจากนั้นก็ไม่ต้องกินอะไรไปอีก เดือน 2 เดือน เพราะงูเป็นสัตว์เลือดเย็นครับ ไม่ต้องการพลังงานจากอาหารมาเพิ่มเมตาบอลิซึมให้ร่างกายอบอุ่นเหมือนคนเราเลยกินอาหารไม่เปลืองครับ(แต่พลังงานความร้อนที่ใช้ในการย่อยอาหารหรือทำอย่างอื่น จะได้มาจากแสงแดดครับ โดยเฉพาะแดดในยามเช้า ถ้าใครเคยสังเกตตามสวนสัตว์ หรือแอ่งน้ำต่างๆที่มีเต่าอาศัยอยู่ จะพบพวกมันขึ้นมานอนอาบแดดกันตามขอนไม้หรือสิ่งของที่ลอยน้ำครับ อันนี้ลองไปดูกันได้ที่ สวนสัตว์ดุสิต หรือ วัดอุโมงค์ จ.เชียงใหม่ นอนเบียดเสียดกันอย่างแรงครับ)

   ขอเพียงความอบอุ่นจากเธอไม่นาน

 งูหลายชนิดมีช่องเปิดที่หัวบริเวณระหว่างตากับจมูก เรียกว่า Pit ครับ และเรียกงูกลุ่มนี้ว่า Viper เช่น งูแมวเซา .แปะ .เขียวหางไหม้ สังเกตง่ายๆครับ Viper จะมีหัวเป็นรูปหัวใจคว่ำและมีหัวขนาดค่อนข้างใหญ่ครับ(เมื่อเทียบกับงูชนิดอื่น) เวลาฉกจะขดตัวเป็นรูปตัว S ครับ ช่อง Pit นี้มีไว้สำหรับรับอุณหภูมิรอบๆตัว เพราะเหยื่อของเจ้าพวกนี้ มักเป็นสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็กครับ ต่อให้เป็นเวลากลางคืน หรือในภาวะที่ตาไม่สามารถมองเห็นได้ แต่มันก็ยังรับรู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตผ่านมาหรือไม่

                           จากรูป สังเกตลักษณะของหัวกับการขดตัวนะครับ

 

  แฝดคนละฝา

 

                        จากรูป แยกออกไหมครับว่าใครเป็นใคร

  หลายคนเคยแยกพวกมันผิดมาแล้วครับ ระหว่างเจ้าสองตัวนี้ เรามาดูข้อแตกต่างกันครับแล้วไปลองหัดแยกกันครับ เริ่มด้วยส่วนหัวครับที่สังเกตได้อย่างง่ายๆเลย พี่หลามจะมีลายรูปลูกสอนอยู่ครับ ถ้าพี่เหลือมจะเป็นเส้นขีดตรงลงมาเลยลากผ่านตรงกลางตามแนวยาวของกะโหลก(ขีดสีอะไรก็ขึ้นอยู่กับชนิดครับ) แต่ก็ยกเว้นงูหลามปากเป็ดที่จะมีขีดเหมือนเหลือม แต่หัวจะแบนกว่า และลักษณะปากก็เป็นเอกลักษณ์ครับคือส่วนปลายจะบานออกมามากกว่าเพื่อนหน่อย นอกนั้นข้อแตกต่างก็จะเป็นขนาดตัวครับ หลามจะมีขนาดเล็กกว่าเหลือมครับ และที่สำคัญงูใหญที่สุดที่สามารถบันทึกได้คือพี่เหลือมครับ ชนะ อนาคอนด้าได้เลยทีเดียว(แต่ก็น้อยตัวครับ โดยเฉลี่ยอนาคอดด้าจะใหญ่กว่า) อย่างไรก็ตามแต่ ลักษณะต่างๆเป็นเพียงการแยกแยะของคนไทยแต่ในทางวิทยาศาสตร์หลามหรือเหลือมก็อยู่ในวงศ์(Family) BOIDAE วงศ์ย่อย (Subfamily)PYTHONINAE

  หลามทองความภาคภูมิใจของคนไทย