|
ผีฟ้าเอ๋ย...พวกเราเต้นรำ...ผีฟ้าเอ๋ย...พวกเราร้องรำ....โอ๊ย....วันฮาโลวีนอย่างนี้ พี่ลาเต้ ยังมีกระจิตกะใจมาร้องเพลงที่เกี่ยวกับ ผี อีกเหรอเนี่ย...แหม....โทษทีครับ...พี่ลาเต้ ลืมตัวไปซะเชียว...ว่าไปแล้ว พี่ลาเต้ นี่ก็เป็นแฟนพันธุ์แท้เรื่องกลัวผีเลยนะครับเนี่ย...จำได้ว่าตอนเด็กๆจะอาบน้ำแต่ละทียังให้...ต้องให้พ่อไปนั่งเฝ้าหน้าห้องน้ำ....เอ้านี่ พี่ลาเต้ เผลอพูดอะไรออกไปเนี่ย...อายน้องๆแย่เลย... แต่ที่ พี่ลาเต้ ขึ้นต้นด้วยเพลงผีๆ แบบนี้ไม่มีอะไรหรอกครับ...ก็ช่วงสัปดาห์นี้มันอยู่ในช่วงของวันฮาโลวีนนั่นเอง...พี่ลาเต้ เลยขอตามกระแสสักหน่อยครับ...หวังว่าน้องๆคงไม่กลัวจนตัวสั่นไปก่อนนะครับ...อิอิ...ว่าแล้วคอลัมน์วัยรุ่นกับกวดวิชาในวันนี้ พี่ลาเต้ ก็ขอเอาเรื่องผีๆมาเล่าให้น้องๆได้ฟังแล้วกันครับ...ซึ่งมันเป็นเรื่องผีที่เกิดขึ้นในกวดวิชา...
เรื่องผีที่จะเล่าในวันนี้ พี่ลาเต้ คัดมาจากหลายๆเรื่องเพื่อเอาเรื่องที่น่ากลัวที่สุดมาลงครับ เพราะถ้าขืนเอามาลงหลายๆเรื่อง...โรงเรียนกวดวิชาต่างๆต้องโทรศัพท์ต่อว่า พี่ลาเต้ แน่เลยว่าทำให้สถาบันเขาเสื่อมเสียชื่อเสียง...ซึ่งเรื่องที่คัดมานี้...น้องผู้ที่เป็นคนเจอก็เขียนมาได้ยาวมากๆ พี่ลาเต้ ก็เลยขออนุญาตน้องๆลงเป็น 2 ตอนนะครับ...เพราะจะได้อ่านแบบง่ายๆ สบายตา...ว่าแล้วก็อย่าให้เสียเวลา...เราก็ไปอ่านประสบการณ์สิ่งเล้นลับในกวดวิชากันเลยดีกว่าครับ.... น้องที่เล่าเรื่องนี้ให้ พี่ลาเต้ ฟังเขาขอสงวนชื่อตัวเขาเอง และชื่อสถาบันกวดวิชาแห่งนั้นนะครับ..เพราะเหตุผลที่ว่า กลัว ซึ่ง พี่ลาเต้ ขอตั้งชื่อน้องคนนี้ว่า น้องหนูผี แล้วกันครับ... (แหม...ดูแล้วชื่อจะน่ากลัวกว่าผีอีกนะเนี่ย)...น้องหนูผีเริ่มเล่าให้ พี่ลาเต้ ฟังว่า เรื่องมันเกิดขึ้นที่โรงเรียนกวดวิชาแห่งหนึ่งนะค่ะ...วันนั้นจำได้ว่าหนูลงเรียนรอบเย็นกว่าจะเลิกก็ประมาณ 1 ทุ่ม...โรงเรียนกวดวิชาแห่งนี้ดูแบบผิวเผินก็ไม่น่ากลัวนะครับ...ติดถนนใหญ่ มีคนไปมาตลอด...แต่สิ่งที่มันน่ากลัวมันอยู่ข้างในค่ะ....มันอยู่ในห้องน้ำ... ตอนนั้นหนูเรียนอยู่เวลาประมาณ 6 โมงเย็น ปรากฏว่าปวดท้อง ก็เลยเดินไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งห้องน้ำหญิง มันต้องเดินขึ้นไปอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งชั้นนั้นก็เป็นห้องเรียนธรรมดา แต่มันกลับเงียบเพราะไม่มีคนมาเรียน...ตอนที่ขึ้นไปยอมรับว่ากลัวนิดหน่อย เพราะกลัวในความเงียบ แต่หนูก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะห้องน้ำนี้ก็เข้าอยู่บ่อยๆ...จนกระทั้งหนูเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำ...มันเริ่มเย็นและบรรยากาศมันไม่เหมือนกับครั้งก่อนๆที่เข้า...หนูพยายามไม่คิดไร....เพราะมันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น...หนูก็รีบเดินเข้าไปในห้องน้ำห้องแรกสุด
หนูอยากจะบอกว่าวินาทีนั้นมันนานมากๆ...มันทั้งเย็นและก็เงียบมากๆ...หนูเริ่มรู้สึกกลัวและอยากออกไปให้เร็วที่สุด...ช่วงนั้น...หนูอยากจะฮัมเพลงเบาๆให้มันหายจากความเงียบ..หนูก็ยังไม่กล้า...สาเหตุที่หนูคิดไปไกล เพราะหนูเคยฟังเรื่องผีจากคนอื่นๆที่เจอในสถานการณ์แบบนี้มาบ้าง...ซึ่งตัวหนูเองก็ไม่เคยเจออะไรอย่างนี้มาก่อน.... ตอนนั้นหนูจำได้ว่า...ใจของหนูคิดตลอดว่า หนูไม่ได้มารบกวนนะค่ะ อย่าออกมาให้หนูเห็นเลย..." ในใจหนูคิดโกรธเพื่อนๆผู้หญิงคนอื่นๆทุกคนเลยว่า ทำไมไม่ขึ้นมาเข้าห้องน้ำบ้างนะ...ไม่ปวด หรือไม่อยากจะแต่งหน้ากันเลยหรือไง...หนูอยู่ข้างบนมันเงียบจนหนูจะตายอยู่แล้ว... สักพัก...หนูก็ได้ยินเหมือนเสียงน้ำมันไหลในท่อ...เสียงมันดังก้องๆมาจากในท่อ...ซึ่งมันก็ทำให้คลายจากบรรยากาศความเงียบได้...แต่ที่หนูอดคิดไม่ได้...เพราะเสียงน้ำที่ไหลในท่อนั้น....ฟังไปฟังมามันเหมือนเสียง...คนโห่ร้อง...ตอนนั้นหนูพยายามที่จะออกจากห้องนั้นให้เร็วที่สุด ผ่านไปได้สักพัก...หนูก็เสร็จภารกิจของหนู...ซึ่งก็กำลังจัดแจงเรื่องเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง...แต่จู่ๆ...ก็มีเสียงพูดขึ้นมา เป็นเสียงคน 2 คนกำลังพูดกัน...หนูชักโล่งใจมากขึ้น เพราะอย่างน้อยมันก็ไม่เงียบ...แต่หนูแทบจะวิ่งออกจากห้องน้ำนั้นไปทันที....เมื่อหนูพยายามตั้งใจฟังให้ดีๆ...จึงรู้ว่าเสียงที่ได้ยินพูดกันนั้น...มันไม่ใช่เสียงคน
รอ่านตอนจบ คลิกที่นี่ ครับบ
|
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?




44 ความคิดเห็น
เสียงผีมั้ง หรือว่าเค้ากลัวจนจินตนาการไปเอง เหอะๆ ไม่รุ้เหมือนกัล
อยากอ่านต่อๆ
วันที่7เปงวันเกิดเราเลย