STATUS 4

มันดีนะ....ที่เวลาหันไปมองข้างๆก็ยังคงมีใครบางคนยืนยิ้มให้เราเสมอ  J

“ เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ “ ฉันที่นอนหลับอยู่พลิกตัวกลับไป ก็พบว่าไอ้ทีก้มหน้ามาใกล้ฉัน จนปลายจมูกของเราสองคนสัมผัสกันพอดี

...นี่หมอนี่กำลังแอบลักหลับฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย

“ เราบอกว่าเราชอบแก “

“ หมายความว่ายังไง “ ฉันถาม

“ คะ... คือ หมายถึงว่าชอบคิ้วแก “ อีกฝ่ายที่โน้มตัวลงมา ดึงตัวขึ้นกลับไปนอนบนโซฟาตามเดิม

ฉันที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้แต่จับคิ้วตัวเองด้วยความมสงสัย คิ้วฉันมันสวยยังไงวะ ตอนนี้ก็คิ้วโล้นๆเลยนะ ไม่ได้ใช้ดินสอเขียนคิ้วอะไรทั้งนั้น

“ ก็คิ้วเรามันมีรอยแผลเป็น ก็เลยอยากมีคิ้วดีๆแบบคนอื่นเขาบ้าง “

“ คิดมากน่า ฉันว่ามันก็ดูมีเสน่ห์ดีนะ “ ฉันยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนจะพลิกกลับมานอนตะแครงตามเดิม

“ งั้นเหรอ “ ไอ้ทีว่า และหลังจากนั้นรอบข้างของเราสองคนก็ถูกปลกคุมด้วยความมืด และความเงียบอีกครั้งหนึ่ง

ชอบคิ้วฉันเนี่ยนะ...ตลกดี

เช้าวันต่อมา

@WM Production

“ เฮ้ออออ “ ฉันถอนหายใจยืดยาว ยืนมองตึกสูงตระหง่านที่อยู่ตรงหน้า มีคนมากมายหลายตาเดินผ่านเข้าออกกันให้ขวักไขว้ ตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่หน้าตึก WM production ซึ่งไม่ว่าใครในประเทศนี้ก็ต้องรู้จักบริษัทนี่กันทั้งนั้นล่ะ เพราะเป็นบริษัทเกี่ยวกับสายงานทางด้านบันเทิง ผลิตสื่อต่างๆออกมามากมาย แต่ที่ฉันมาที่นี้ไม่ได้เป็นเพราะฉันจะมาแคสติ้งดาราหรืออะไรเทือกๆนั้นหรอกนะ เพราะหน้าตาบ้านๆอย่างฉันไปก็คงต้องเดินเชิญออก ตั้งแต่เหยียบเข้าไปในตึกแล้วล่ะ ยิ่งพวกคนแคสนักแสดงนะ เห็นเขาว่ากันว่าโหดและสตรองยิ่งกว่าเมนเทอร์ลูกเกดในเดอะเฟสสักอีก =w=;;  สาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้ฉันต้องมายืนงงๆอยู่ที่นี้ก็เพราะ ฉันกำลังจะมาสัมภาษณ์งานในฝ่ายคัดเลือกบุคคลของบริษัทต่างหาก

“ พร้อมมั้ย ”

ฉันหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นว่าเป็นไอ้ทีเจ้าเดิมจะใครล่ะ  หมอนี่แต่งตัวมาสักเต็มยศเพื่อแค่มาเป็นเพื่อนฉันสัมภาษณ์งาน ดูที่ไอ้ทีแต่งตัวมานะคะ อย่างกับเดินออกมาจากแคตตาล็อกเสื้อผ้า  หมอนี่ใส่เสื้อกล้ามคอปาดสีดำ โชว์มัดกล้ามแขนที่มันชอบอวดนักหนา กับกางเกงรัดรูปสีดำและรองเท้าบู้ตสีดำ ทุกอย่างทุกคุมโทนให้เป็นสีดำทั้งหมด ยกเว้นแว่นกันแดดกับทรงผมของหมอนี่ที่จะออกไปในทางสีน้ำตาล ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหมอนี่ต้องใส่แว่นกันแดดตลอดเวลา พอฉันถามด้วยความสงสัยปนลำไย (ช่องสองของคำว่ารำคาญ ) หมอนี่ก็ตอบกลับฉันมาว่า

‘ keep look babe ’

โพ่งงงง!!! =_=

รู้สึกเกลียด....เกลียดที่แต่งน้อยๆแต่ยังดูดีแม้ไร้เมคอัพ ในเฉพาะคิ้วหนาๆของหมอนี่ ที่ไม่ต้องถูกเขียนเลยสักนิด ก็ยังดูดี ต่างกับฉันที่ต่อให้นั่งเมคอัพหรือแต่งตัวจัดเต็มแค่ไหน ก็ยังดูดีไม่ได้เสี้ยวของหมอนี่เลยแม้แต่น้อย -*-

“ ฉันว่าจริงๆแกไปหาอะไรกินรอฉันก็ได้นะ ไม่ต้องตามฉันมาหรอก “ ฉันพูดกับไอ้ทีที่กำลังเดินดุ่มๆตามฉันอยู่ข้างๆ   รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ที่เวลาเราสองคนเดินแล้วมีคนจ้องมา ซึ่งจริงๆฉันคิดว่าทุกคนก็คงจ้องไอ้ทีน่ะแหละ ด้วยรัศมีความหล่อ เท่ห์ ดูดี มีสไตล์ของมันทำให้รัศมีความสวย (ที่มีอยู่น้อยนิดแม้จะเมคอัพมาแล้ว) ของฉันถูกบดบังหมด

เกลียดแรงค่ะ พูดเลย -*-

“ ไม่เป็นไร เดี๋ยวนั่งรอแถวนี้ก็ได้ “ ไอ้ทีว่า หลังจากที่เราเดินมาหยุดอยู่ตรงห้องที่ทางบริษัทนัดฉันมาสัมภาษณ์

“ งั้นก็โอเค ฉันไม่รู้ว่ามันจะนานมากไหม ถ้าแกเบื่อก็ไปหาอะไรทำก่อนก็ได้นะ “

“ โอเค เบเบ้ “

“ [ตืด..เซ็นเซอร์คำหยาบ] เบเบ้อะไรเล่า “ ฉันปล่อยให้เสียงเล็ดลอดออกมาตามไรฟัน เพราะกลัวว่าคนแถวนี้จะได้ยินฉันพูดหยาบคาย และอาจจะทำให้ถูกตัดคะแนนความประพฤติไปได้

“ ฮ่าๆ ขำๆน่าอย่าซีเรียสดิ เวลานี้ต้องยิ้ม ยิ้มเข้าว้ายยยย “ ไอ้ที่พูดพร้อมกับเอามือมาดึงแก้มฉันเพื่อจะให้ยิ้ม แต่นอกจากมันจะไม่ยิ้มแล้ว มันกลับกลายเป็นฉันถูกยืดหน้าจนดูน่าตลกซะงั้น

“ พอเลยๆ” ฉันตีแขนหมอนี่ให้ปล่อยแก้มฉันลง แค่นี้ฉันก็อายคนอื่นจะแย่อยู่แล้ว “ งั้นฉันเข้าไปก่อนนะ “ ฉันพูดกับไอ้ทีก่อนจะหันหลังเตรียมจะดันประตูเข้าไป แต่ฉันก็ต้องหยุดชะงักลงแล้วหันหลังกลับ เมื่อได้ยินคนที่อยู่ข้างหลังเรียก

“ สู้ๆนะ แตงกวา (^_^)V “ ไอ้ทีฉีกยิ้มกว้าง พร้อมกับชูสองนิ้วให้ฉัน ฉันยืนมองรอยยิ้มนั้นสักพัก ก่อนจะฉีกยิ้มแล้วชูสองนิ้วตอบกลับ จากเมื่อกี้ที่ใจเต้นแรงเพราะอาการกระวนกระวายใจ ตอนนี้กลับรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อไอ้ทีมากวนประสาท และรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของหมอนี่ J   

เอาน่า....ไม่ว่าอะไรจะเกิด ฉันจะตั้งใจทำมันให้ดีที่สุด

“ เป็นไงบ้าง สัมภาษณ์ยากมั้ย “  ไอ้ทีเดินเอามือมาพลาดคอฉันหลังจากที่นั่งรอฉันมาได้เกือบชั่วโมง

“ ก็ดี....มั้ง ไม่รู้ดิเขาบอกจะติดต่อกลับมา “ ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเนือยๆเล็กน้อย เพราะไม่มั่นใจว่าตัวเองตอบคำถามได้ดีมากพอหรือเปล่า แต่ก็พยายามทำให้ตัวเองดูมั่นใจเวลาที่ตอบคำถาม ทั้งที่ในใจนี่อยากจะกรีดร้องออกมาให้ดังกึกก้องไปถึงสวรรค์ เผื่อคนบนฟ้าจะได้ยินเสียงที่พร่ำเพรียกหาจากฉันบ้าง T^T

“ น้องสองคนนั้นน่ะค่ะ ได้ยินที่พี่เรียกไหมคะ.......น้องคะ.....เฮลโล่!!!! “ ฉันกับไอ้ทีต้องหยุดชะงักฝีเท้าลง เพราะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนเรียกเราด้วยเสียงที่ถูกดัดให้เป็นเสียงสองที่แหลมปรี๊ดซี๊ดปรอทแตกจากข้างหลัง ทำให้ฉันกับไอ้ทีต้องหันขวับไปมองว่าใครที่เป็นเจ้าของเสียงที่มีความยูนีคมากเช่นนี้

แล้วเมื่อเราสองคนหันไปก็เห็นว่า คนที่ร้องเรียกหาเราเป็นพี่ผู้.....เอ่อ.....ผู้ชิ๋งละกัน (*ชิ๋งเกิดจากการผสมกันระหว่างคำว่าชายและหญิง ) พี่คนนี้แต่งตัวจัดจ้านมากทั้งทรงผม เมคอัพ และเสื้อผ้า องค์ประกอบโดยรวมทำให้รู้สึกว่าดูท่าจะเป็นรองมาดามมดก็เท่านั้น และสิ่งที่ทำให้ฉันสะดุดตามากก็คือ ร้องเท้าส้นสูง 3000 นิ้วของเจ๊แก ( เปรียบเทียบให้ดูเว่อร์เกินจริง จะได้มีอินเนอร์ร่วม ฮ่าๆ )

“ มีอะไรเหรอครับ “ ไอ้ทีพูดกับเจ๊ที่ยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับถอดแว่นของมันลงมาเสียบตรงเสื้อ ทำให้แผ่นอกกว้างๆของมันที่ปกปิดไม่มิดชิดอยู่ร่อมร่อ จากการที่มันใส่เสื้อกล้ามปาดคอ กลายเป็นแทบจะโชว์ออกมาทั้งแผงอกล่ะ ขี้โชว์แบบนี้ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันดี ฉันจะคิดว่าหมอนี่เป็นเกย์ไปแล้วจริงๆนะ

“ คืองี้นะ...เจ๊อ่ะรู้สึกว่าเราอ่ะดูดีมากเลยยย  เหมาะมาแคสติ้งถ่ายโฆษณาตัวใหม่ สนใจไหมจ๊ะ “ เจ๊แกว่าพร้อมกับกรีดนิ้วไปแตะไหล่ที่ไอ้ทีเบาๆ

“ อืมมม โฆษณาเกี่ยวกับอะไรครับ “ ไอ้ทีถามด้วยสีหน้าครุ่นคิดว่าจะตอบตกลงดีหรือไม่ตอบตกลงดี

“ น้ำหอมค่า “

แล้วเมื่อไอ้ทีได้ยินคีย์เวิร์ดคำว่า ‘น้ำหอม’ ก็เกิดอาการหูผึ่งตาเป็นประกายขึ้นมาทันที เพราะหมอนี่มันเป็นพวกสาวกคลั่งน้ำหอม แถมน้ำหอมแต่ล่ะอย่างต้องมีแบรนด์หรูทั้งนั้น ฉันนี่ก็พึ่งรู้ว่ามีผู้ชายที่ชอบรักสวยรักงามประโคมน้ำหอมไม่ซ้ำวันอยู่บนโลกนี้ด้วย

“ โอเคครับ เริ่มแคสเมื่อไหร่บอกผมได้เสมอนะครับ “  ไอ้ทีพูดด้วยน้ำเสียงตื้นเต้นประหนึ่งคิดว่าตัวเองเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังได้ของขวัญชิ้นยักษ์จากซานต้าครอส

“ พรุ่งนี้เลยล่ะกันจ่ะ ถ้าเราแคสผ่านก็เริ่มถ่ายได้เลย เตรียมตัวมาดีๆนะค๊า “ เจ๊แกพูด พร้อมกับเน้นลากเสียงยาวตรงคำสุดท้าย

เช้าวันต่อมา

@WM Production...again

“ น้องแตงกวา น้องทีชา จะเริ่มถ่ายใหม่แล้วนะคะ พร้อมหรือยังเอ่ย “

“ คะ....คือ “

“ โอเคค่ะ น้องพร้อมแล้วเริ่มถ่ายได้เลยค่า “

What???? =[]=

ทำไม?? ฉันถึงต้องมาซวยมัดมือชกเป็นนางเอกโฆษณาบ้าๆนี่ด้วย การที่นางเอกตัวจริงปวดท้องประจำเดือนมาไม่ได้ และทางทีมงานต้องถ่ายทำแค่วันนี้ตอนนี้เท่านั้น มันเป็นความผิดของฉันใช่ไหม??....ก็ไม่ (ถามเองตอบเอง ) ฉันก็เลยต้องมาแสดงแทนแบบนี้ คือระ??  แถมจะต้องมาโดนคุณผู้กำกับหนวดเฟิ้ม หน้าตาคล้ายโจรดุอีก ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยสองเด้งจีๆ ฮืออออออออ TTOTT

“ นี่น้องผู้หญิงขยับหน้าเข้าไปอีกนิดจะตายหรือไงครับ “  

เอาอีกล่ะ โดนด่าอีกแล้ว  ก็ฉันไม่ใช่นักแสดงมืออาชีพ แล้วค่อนข้างเป็นผู้หญิงอ่อนไหว (??? ) จะให้เอาหน้าเข้าไปใกล้ๆไอ้ทีแบบนี้ได้ไง  ถ้าไม่พอใจก็ไปเอานักแสดงคนอื่นมาแสดงเซ่!!!

แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็คงได้แต่พูดก่นด่าในใจไปเท่านั้นแหละ เพราะเมื่อวานฉันเพิ่งมาสัมภาษณ์งานที่นี้ ถ้าเผลอทำตัวหยาบคายออกไปมีหวังต้องไปเอาต่อ แล้วทำให้ฉันไม่ได้งานแน่ๆ   สิ่งที่ฉันจะทำได้ตอนนี้ก็คือกัดลิ้นกลั้นหายใจทำเรื่องบ้าๆแบบนี้ต่อไป  ฮือออ T^T

“ ได้ค่ะ “ ฉันตอบกลับผู้กำกับหน้าโหดด้วยน้ำเสียงเป็นลูกหมาหูลู่ นี่ฉันกำลังโดนขย้ำแล้วจริงๆใช่ไหม

“ ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมกับแตงกวาขอตัวไปซ้อมบทนิดนึงครับ “ ระหว่างที่ฉันกำลังมือไม้สั่น  และพยายามกู้คืนสติและความมั่นใจของตัวเองกลับมา ไอ้ทีก็ได้คว้าข้อมือฉันข้างหนึ่ง ก่อนจะพาฉันเดินไปหลบมุมที่ไม่มีคนอยู่

“ กลัวอ่ะดิ “ ไอ้ทีว่าพลางเอามือลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นจากเมื่อกี้มากเลย  ทุกๆครั้งที่ฉันเจอเรื่องน่ากลัวๆแบบนี้ ไอ้ทีก็มักจะอยู่คอยให้กำลังใจฉันแบบนี้เสมอแหละ  มายเบสเฟรนด์จริงๆ ><

“ ใครไม่กลัวก็แย่ล่ะ  ฉันไม่ได้อยากจะถ่ายโฆษณาบ้าบอนี่ซักหน่อย “  ฉันพูดพร้อมกับทำหน้ายู่ด้วยอารมณ์น้อยใจในวิถีแห่งโชคของฉันชะมัด

“ ทำไมแกถึงไม่กล้าเอาหน้าเข้ามาใกล้เรา “ ไอ้ทีว่า พร้อมกับก้มหน้าลงมาใกล้ๆฉันจนปลายจมูกของหมอนี่สัมผัสปลายจมูกของฉันอย่างแผ่วเบา ฉันได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อมองเงาสะท้อนของตัวเองจากดวงตาคู่สวยของไอ้ที......ฉันก็เพิ่งสังเกตว่ามันสวยจริงๆนะ   ซึ่งก่อนหน้านี้ตั้งแต่เรายังเด็กๆไอ้ทีชอบมโนเพ้อ(เจ้อ)ว่าตาของตัวเองสวยยิ่งกว่าเจ้าหญิงนิทราเสียอีก =_=   ตอนนั้นฉันแอบคิดว่าตัวเองกำลังจะมีเพื่อนสาว  แต่ความจริงแล้วมันก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบเรื่องความสวยความงามและการแต่งตัวไปมากนิดนึงนั่นแหละ

“ กะ...ก็....ก็เพราะฉันอิจฉาตาแกไง   ก็เลยไม่กล้ามอง  ฉันอาย “  ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักและพรุบตาก้มมองลงต่ำ พร้อมกับดันหน้าอีตาทีออกไปไกลๆ ไอ้ทียกยิ้มขึ้นมุมปากเหมือนกับมีนัยยะอะไรบ้างอย่าง 

อย่าให้รู้นะว่าแกคิดอะไรอยู่ -*-

“ ถ้าแกยังไม่เลิกอิจฉาตาเรา   แกก็จะโดนด่าแบบนี้....มันคุ้มหรือไง “

“ ไม่คุ้ม “ ฉันตอบกลับ

“ เอาน่า...เราเข้าใจว่าแกถูกบังคับมาถ่าย แต่ถ้าแกผ่านจุดนี้ไปได้ หมายถึงทำอะไรที่ไม่ชอบน่ะ คราวนี้ในอนาคตไม่ว่าจะเป็นงานที่ชอบหรือไม่ชอบ แกก็จะผ่านมันไปได้นะ “

“ อื้ม “

“ ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมั้ย “

“ โอเค “

“ งั้นไปถ่ายต่อนะ “ ไอ้ทีส่งยิ้มบางให้ฉัน ก่อนจะคว้าข้อมือฉันไว้ และพาเดินนำหน้าไป

“ ทีชา “ ฉันส่งเสียงเรียกชื่อคนที่เดินอยู่ข้างหน้า อีกฝ่ายชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะหันมาทางฉัน “ ขอบคุณมากนะ “

...ดีใจจังที่มีแกคอยอยู่ข้างๆ

SCENE 13 : TAKE 8

ฉันลืมบอกใช่มั้ยว่ากำลังถ่ายโฆษณาอะไร

คือ...คอนเซปต์ของโฆษณาที่ฉันกำลังถ่ายทำอยู่ จะเป็นประมาณว่าน้ำหอมกับแวมไพร์ ฉันแสดงเป็นแวมไพร์สาวที่พึ่งเกิดใหม่ อารมณ์เหมือนเบลล่าจากทไวไลท์อ่ะ   ส่วนไอ้ทีก็เป็นชายหนุ่มรูปงามโง่ๆคนหนึ่งที่กำลังโดนแวมไพร์สาวโปรยเสน่ห์  ( ถามจริงบทนี่มันเข้ากลับฉันตรงไหนเนี่ย ) เพื่อจะไปดื่มเลือด  และจังหวะที่แวมไพร์สาวกำลังจะดื่มเลือดของหมอนี่ จมูกของนางก็ได้กลิ่นที่ยั่วยวนมากกว่ากินเลือดจากชายหนุ่มคนนี้ นั่นก็คือ....กลิ่นน้ำหอมนั่นเอง ทาด๊า!!!  ทำให้แวมไพร์สาวละจากคอของชายหนุ่ม ก่อนจะสูดดม (ฟังดูโรคจิตเนอะ) กลิ่นน้ำหอมจากชายหนุ่มคนนี้ แวมไพร์สาวค่อยๆขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ ชายหนุ่ม  สายตาของทั้งสองจ้องมองกันและกันเหมือนมีนัยยะแอบแฝง ก่อนที่ชายหนุ่มจะค่อยๆเลื่อนหน้าลงเข้ามาใกล้ๆหญิงสาว  จังหวะนั้นหัวใจที่ด้านชาของแวมไพร์สาวเต้นรัวและแรง ราวกับกำลังมีเลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกายที่ขาวซีด ริมฝีปากบางชายหนุ่มประกบกับริมฝีปากหยักศกได้รูปของหญิงสาว   ชายหนุ่มค่อยๆบรรเลงจูบแวมไพร์สาวอย่างแผ่วเบา และนุ่มนวล มันเป็นความรู้สึกที่นุ่ม ละมุน เหมือนสายไหมที่ค่อยๆละลายไปในปาก ทั้งอ่อนหวาน เบาหวิว  ราวกับมีฝูงผีเสื้อตัวน้อยๆบินอยู่ในท้อง หรือราวกับจูบของเจ้าหญิงกับเจ้าชายรูปงาม ท่ามกลางทุ่งดอกไม้และแสงแดดอุ่นๆที่รายล้อมอยู่

“ คัท!!! “

 ฉันกับไอ้ทีค่อยๆผละริมฝีปากออกจากกัน หลังจากได้ยินเสียงบอกคัทจากผู้กำกับ พูดตามตรงตอนนี้ใจฉันยังเต้นแรงและรัวมากๆๆๆ อย่างกับกลองในวันตรุษจีน  และฉันก็รู้สึกเขินมากๆๆๆด้วย  ไม่อยากจะบอกว่านี่เป็นจูบแรกของฉันเลยนะ ( อย่างที่บอกฉันโสดมา 22 ปีเต็มตามอายุที่เกิด  )  และก็ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะจูบกับเพื่อนสนิทของตัวเอง  ในกองถ่ายที่มีคนยืนรายล้อมเต็มไปหมดแบบนี้ จูบแรกของฉันช่างโรแมนติกจริงๆ 

แต่ก็ช่างมันเหอะ แค่ขอให้งานออกมาดี และฉันได้หลุดออกไปจากกองถ่ายกับผู้กำกับชอบด่าแบบนี้ก็ดีแล้ว อ่อ....ขออีกอย่างก็คือ ได้รับงานที่ไปสัมภาษณ์เมื่อวานด้วย อิอิ

“ ยัยแตงเสร็จแล้วไปไหนต่อดี “ ไอ้ทีว่า พร้อมกับเอาแต่เสยผมตัวเองไปมา พอฉันหันไปมองอีตานี่ มันก็ไม่มองหน้าฉันด้วยซ้ำ เอาแต่หันไปมองพี่คนหนึ่งที่กำลังเก็บอุปกรณ์อย่างขะมักเขม้น

จะว่าไปนะ ถึงฉันไม่เคยได้จูบใครมาก่อนในชีวิต แต่จูบของหมอนี่มันทำให้รู้ดีแปร่งๆเหมือนกัน หมอนี่อาจจะเป็นคนหนึ่งที่จูบเก่งมากๆก็ได้ ก็นะ....ไอ้ทีมันจบมาจากเมืองนอกนี่น่า ที่นั่นเขาจูบเก่งกันจะตาย จูบได้ every time and every where

“ กลับบ้านดิ รออะไร...แต่ขอฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ  “ ฉันตอบกลับ 

“ สวัสดีครับ  คุณเอกามรใช่ไหมครับ “ จังหวะที่ฉันกำลังจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็มีผู้ชายใส่ชุดสูทแต่งตัวดูดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักฉัน พอฉันมองหน้าเขาดีๆ ก็นึกได้ว่าเป็นหนึ่งในคนที่สัมภาษณ์ฉันเมื่อวาน

“ ใช่ค่ะ “ ฉันตอบรับเสียงหวาน  พร้อมกับส่งยิ้มหวานเยิ้มไปให้เขา  ไม่ใช่ว่าฉันจะอ่อยอะไรหรอกนะ อย่าเข้าใจผิด ฉันกำลังทำให้เขาประทับใจจะได้ตอบรับให้ฉันทำงานไงล่ะ

“ คือผลจากการสัมภาษณ์เมื่อวานอ่ะครับ “

“ คะ “ ฉันจ้องหน้าเขาเขม้น พร้อมรอฟังผลด้วยความตื่นเต้น

“ ทางบริษัทรับคุณเข้าทำงานนะครับ “

“ O_O “ >>> อึ้งอยู่

“ แล้วก็.... “

“ คะ “

“ เมื่อกี้คุณแสดงได้ดีมากเลยนะครับ  จะเป็นอะไรไหมถ้าผมจะชวนคุณไปทานข้าว “

“ เอ๋??? “ >> ฉัน

“ =_= “ >> ไอ้ที

“ คือจะได้คุยเรื่องรายละเอียดการทำงานด้วยน่ะครับ “

“ คือว่า....ฉันมีนัดเร่งด่วนต้องไปต่อน่ะค่ะ ต้องขอโทษคุณเอ่อ... “

“ กฤตชัยครับ หรือเรียกว่าไมค์ก็ได้ครับ “  คุณไมค์ว่า พร้อมกับส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ฉัน  มันทำให้ฉันรู้สึกผิดนิดๆที่ปฏิเสธเขาไป  แต่ถึงยังไงฉันก็ไม่กล้าไปกินข้าวกับเขาอยู่ดี มันแปร่งๆแปลกๆอ่ะ ที่ต้องไปกินข้าวกับคนที่คุยกันได้ไม่กี่ประโยค

“ ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะ “ ฉันว่า พร้อมกับก้มโค้งร้อยแปดสิบองศาให้เขา จนเจ้าตัวต้องโบกไม้โบกมือแล้วยิ้มเจื่อนๆให้ฉัน

“ ไม่เป็นไรครับ ถ้างั้นผมขอเบอร์ติดต่อคุณเอกามรได้ไหมครับ “ คุณไมค์ว่า พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือของเขามาให้ฉันพิมพ์เบอร์ ฉันยืนนิ่งคิดสักครู่ว่าจะให้หรือไม่ให้ดี ก่อนจะตัดสินใจรับทีศัพท์มาแล้วพิมพ์เบอร์ลงไป

“ จริงๆเรียกฉันว่าแตงกวาก็ได้ค่ะ ยังไงคุณไมค์ก็ให้ฉันเรียกชื่อเล่นแล้วเนอะ “ ฉันส่งโทรศัพท์ให้คุณไมค์  เขาก็รับพร้อมกับยิ้มให้ฉันอีกครั้งและอีกแล้ว 

“ ไปเหอะ “  ไอ้ทีที่ยืนไม่มีบทบาทอยู่นานสองนานส่งเสียงในลำคอด้วยสีหน้าไม่พอใจ ก่อนจะคว้าข้อมือฉัน พาฉันเดินออกไป   ทำให้ฉันได้แต่เพียงหันไปก้มหัวให้กับคุณไมค์ที่ยืนโดดเดี่ยวเปลี่ยวเอวาโบกมือและยิ้มให้ฉันอยู่

คือ...เลิกยิ้มบ่อยเถอะค่ะ ฉันยิ้มตอบกลับให้คุณบ่อยๆจนเหงือกแห้งแล้วเนี่ย!!

“ เราไม่ชอบหมอนั่นเลย “ ไอ้ทีที่นั่งเงียบแล้วเอาแต่นั่นทำนิ่วคิ้วขมวดเป็นปม ขณะที่ฉันกำลังขับรถกลับบ้านมาได้สักพัก ก็ได้พูดขึ้นมา หลังจากที่ฉันถามหมอนี่ว่าเป็นอะไรตั้งหลายครั้ง แต่ได้คำตอบว่าเปล่าๆ จนฉันขี้เกียจถามแล้วช่างมันล่ะ

“ ใคร “

“ คุณไมค์ไรนั่น “

“ ใครถาม “

  โป๊ก!!   ไอ้ทีแจกมะเหงกให้ฉันหนึ่งที หลังจากที่ฉันตอบกวนตีนมัน ก็รู้นะว่าการเล่นอะไรแบบนี้มันจะดูเชย แล้วน่ากวนโมโหถึงขั้นตัดเพื่อนแค่ไหน ฉันก็ชอบเล่นมันอยู่ดี มันเป็นความกวนที่เบสิค  ฉันเลยชอบ ฮ่าๆๆ

“ นั่งรถคนอื่นยังมาตีกันแบบนี้อีก เฮ้อ “  ฉันแกล้งถอนหายใจใส่ไอ้ทีเล่นๆ  ก่อนจะเอามือผลักหัวไอ้ทีที่ทำหน้านิ้วคิ้วขมวดผูกปมแน่นกว่าเดิม  “ แล้วทำไมถึงไม่ชอบเขาล่ะ  เขาก็ดูสุภาพดีนะ “

“ แกไม่รู้อะไร ผู้ชายแบบนี้น่ะน่ากลัวจะตาย  เราเห็นมาบ่อยแล้ว ดูสุภาพ เรียบร้อย ไฮโซ ดูดี จริงๆก็พวกหัวงู ร้ายเงียบทั้งนั้นล่ะ “

“ อ่า “

“ นี่ฟังอยู่ปะเนี่ย “

“ ฟังอยู่ๆ “

“ ถ้าหมอนั่นมาจีบ แกต้องไล่มันไปห่างๆเข้าใจไหม “

“ ฉันจะไล่เขาไปได้ไงล่ะ เขามีตำแหน่งสูงกว่าฉันนะ อีกอย่างเขาคงไม่มาจีบฉันหรอก “

“ แต่เราว่ามันกำลังจีบแก เดี๋ยวดูนะคืนนี้มันจะต้องโทรมาแน่ๆ แล้วก็มาอ้างเรื่องงานนู่นนี่ “

“ นี่แกกำลังหึงฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย “ ฉันแกล้งแซวๆไอ้ทีไป เห็นมันบ่นนั่นนู่นนี่อยู่แหละ

“ เปล่าซักหน่อย....” ไอ้ทีตอบเสียงอ่อย  พอฉันแอบละสายตาจากถนนตรงหน้าสักชั่วครู่ไปมองไอ้ทีที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็เห็นมันกำลังนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง  ด้วยบรรยากาศตอนเย็นประมาณ 5 โมงนิดๆที่ท้องฟ้าเป็นสีเหลืองอมส้ม ช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน กับแววตาเศร้าสร้อยของไอ้ทีประหนึ่งคนเพิ่งถูกแฟนบอกเลิก รวมถึงเพลงเธอเก่ง  ของ jetseter  ที่วิทยุกำลังเปิดอยู่

..........เธอเก่งที่ทำให้ฉันยังจำเธอไม่ลืม      เธอเก่งที่ทำให้ฉัน ดื่มด่ำกับความทุกข์ทน

นี่มันพระเอกเอ็มวีชัดๆ!!!!! 

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด

“ อะไรของแกเนี่ย ไอ้แตงงงงงงง “ 

ฉันแกล้งเหยียบเบรกๆแรง ขณะที่กำลังจะจอดรถตรงหน้าบ้าน เพื่อแกล้งพระเอกเอ็มวีให้หายหงุดหงิดงุ่นง่าน ทำหน้าหงอยเป็นลูกหมาโดนแย่งของเล่นซักหน่อย

“ ถึงแล้ว “  ฉันแกล้งทำเป็นไม่สนใจคำสบถของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วเปิดประตูรถลงมาก่อน

“ เดี๋ยวๆ ไอ้แตงจะไปไหนเนี่ย “  ไอ้ทีที่ลงมาที่หลัง ร้องเรียกฉันที่กำลังจะเปิดประตูหน้าบ้านเข้าบ้าน

“ กลับบ้านไง  แกก็กลับบ้านได้แล้ว “

“ วันนี้ต้องไปกินข้าวบ้านเราไง ลืมไปแล้วเหรอ “

“ อ่อออออออ =O= “ 

ลืมไปซะสนิทเลยว่าป้านาแม่ไอ้ที  นัดฉันกินข้าวฉลองย้อนหลังที่ไอ้ทีกลับมาจากอเมริกา จริงๆแล้วเราควรจะฉลองกันตั้งนานแล้วล่ะ แต่เป็นเพราะลุงมาวินพ่อของไอ้ที ติดงานอยู่ที่ฮ่องกงเลยบินกลับมาไม่ทัน พวกเราก็เลยคิดว่าเลื่อนงานฉลองไปก่อน เอาไว้ให้พร้อมหน้าพร้อมตากันมากกว่านี้ เพราะยังไงไอ้ทีก็คงไม่บินหายไปไหนแน่นอน =W=

กิ๊งก๊อง  กิ๊งก๊อง

“ มาสักทีนะไอ้ชา  “ คนที่เปิดประตูมาก็คือเจ๊ตา มากจากคำว่า ตาหวาน เจ๊ตาเป็นพี่สาวแท้ๆของไอ้ที และเป็นคนเดียวที่เรียกไอ้ทีว่าไอ้ชา  เพราะชื่อของไอ้ทีมาจากคำว่า ‘ทีชา’ นั่นเอง

ฉันสังเกตเห็นว่าเจ๊ตาทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอย่างมาก  เหมือนกับพึ่งผ่านเหตุการณ์ที่ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวถึงขีดสุด รวมถึงฉันยังสังเกตเห็นเงาตะตุ้มๆกำลังเดิน.....ไม่ซิ......วิ่งอยู่ข้างหลังเจ๊ตาด้วยความเร็วสปีดแบบอันลิมิเต็ด

ฟิ้ว!!! 

เจ๊ตาต้องรีบเบี่ยงตัวให้กับอะไรบางอย่าง หรือบางคนที่กำลังวิ่งตรงเข้ามายิ่งกว่าพี่ดอมขับรถแข่งใน fast and furious ซะอีก   สตรองมากพูดเลย

หมับ!!!

สิ่งมีชีวิตบางอย่างที่เรียกว่ามนุษย์แสง มนุษย์ผมทอง มนุษย์เมคอัพแน่น มนุษย์เซ็กซี่ มนุษย์เสื้อเอวลอย วิ่งผ่านเจ๊ตาตรงเข้ามากอดร่างของไอ้ทีที่ยืนอยู่ข้างฉันแน่น จนไอ้ทีเซถอยหลังไปประมาณ 8 9 10 ก้าว  ด้วยแรงโมเมนตัมที่ปะทะมาจากอีกฝ่าย

“ ทีขา  ซานดร้าคิดถึงจังเลยยยยยยยย “ เสียงสองที่ถูกดัดมาจากอีกฝ่ายแหลมปี๊ด จนทำให้ขี้หูของฉันหรืออาจจะทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นถูกกระเทือนจนออกมาเต้นระบำฮูลาฮูล่าแล้วล่ะ  เสียงของผู้หญิงที่กอดรัดไอ้ทีอยู่มีอาณุภาพทำร้ายล้างและฟังดูดัดจริตกว่าเจ๊ที่เป็นคนทาบทามไอ้ทีไปแคสโษณาเสียอีก (ขอโทษนะเจ๊ หนูแค่เปรียบเทียบเพื่อให้เห็นภาพ )

“ ยัยทราย!!! “ ไอ้ทีกู่ร้องตะโกนดังสนั่นไปทั่วพงไพร  พร้อมกับดันผู้หญิงที่กอดรัดตัวเองออกอย่างรวดเร็ว สีหน้าของหมอนี่ทั้งตกใจ ทั้งหวาดกลัว ปนขยะแขยงในเวลาเดียวกัน

“ ต๊ายยยย อย่าเรียกว่าทรายซิคะ เรียกว่าซานดร้า “  ผู้หญิงที่ชื่อว่าทรายหรือว่าซานดร้าอะไรเนี่ยพูดพร้อมกับเน้นเสียงเป็นสำเนียงอเมริกันอิงลิชตรงคำว่า ‘ Sandra ‘

“ ตอแหล “  เจ๊ตาที่ยืนเงียบมองเหตุการณ์อยู่พูดออกมา

“ เธอน่ะชื่อทรายไม่ใช่หรอ  แต่พอไปเรียนอเมริกาก็เปลี่ยนชื่อเป็นซานดร้า อย่าดัดจริตหน่อยเลยน่า “  ไอ้ทีว่า

โอ้โห!! พี่น้องคู่นี้ไม่ใช่เบานะคะ เล่นเอาทรายหรือซานดร้า ( เลือกเอาสักอย่าง )ถึงกับยืนหน้าชาประหนึ่งตัวเองเป็นกรรมการยืนอยู่ตรงกลางมวยคู่เด็ดที่กำลังชกอัดหน้าเข้าพร้อมกันซ้าย ขวา

ถึงจะรู้สึกสงสารนิดหน่อย แต่ก็แอบคิดว่าต้องมีอะไรสนุกๆให้รับชมแล้วล่ะ (เลวววว)

“ ทำไมทีถึงพูดกับซานดร้าแบบนี้ล่ะคะ เราเป็นแฟนกันไม่ใช่หรอ “

หืมมมมมม แฟน???

“ เธอน่ะแค่แฟนเก่า เพราะตอนนี้ฉันมีแฟนใหม่แล้ว “ ไอ้ทีคว้าไหล่ฉันข้าไปยืนใกล้ๆมัน โดยไม่ถามความเห็นฉันสักคำ   นี่ฉันไปเป็นแฟนนายตอนไหนวะเนี่ยยย

“ จริงเหรอ??? O_O “ ยัยซานดร้าเบิกตาโตด้วยความตกใจสุดขีด

“ ใช่ “ เจ๊ตาก็ชงอีก อะไรเนี่ย!!!!

“ แน่นอน แล้วเราสองคนก็จูบกันแล้วด้วย ”  ไอ้ทีพูดพร้อมกับยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง

ดะ....เดี๋ยว นั่นมันแค่การแสดงปะแก???

.........ฉันชักคิดว่า เรื่องนี้มันไม่สนุกแล้วล่ะ ไม่สนุกเลยซักนิด!!! วันนี้มันเป็น big day สำหรับฉันมากๆ พอแล้ว และฉันก็ไม่ต้องการ big shock อะไรอีกแล้วน้าวันนี้!!!! พอกันที   ฮือออออ