บลูเบอรี่

บลูเบอรี่ เป็นชื่อที่น่ารักมากๆ พี่ตินได้ยินแล้วชอบจังเลย

ใช่แล้วล่ะจ้า นักเขียนวันนี้ของเราคือน้องบลูเบอรี่ นั่นเอง

 

สาวน้อยคนนี้เพิ่งจะออกหนังสือเล่มแรก “สาวเฉิ่มเบ๊อะ เผลอรักหนุ่มฮอต”

พี่ตินก็เลยรีบจับนักเขียนหน้าใหม่คนนี้มานั่งคุยกันทันที

ยังไง ก็ขอฝาก น้องบลูเบอรี่ คนนี้ ไว้ด้วยนะจ๊ะ

 

 

พี่ติน : น้องบลูเบอรี่ แนะนำตัวก่อนจ้า  

Blueberry : สวัสดีค่ะ บลูเบอรี่ค่ะ หรือที่ทุกคนเรียกกันว่า “เจ๊บลู”

ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ ปี1 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาคอมพิวเตอร์เกมส์มัลติมีเดีย อายุ 19 ปีค่ะ

มหาวิทยาลัยรังสิตคะ เกือบมหาวิทยาลัยของตนเองซะแระ

 

พี่ติน : แล้วทำไมถึงเลือกมาเรียนคณะนี้

Blueberry : เข้ามาเรียนเพราะว่าชอบงานเกี่ยวกับเกมส์แอนนิเมชั่นมากคะ มากที่สุดในกาแลกซี่ทางช้างเผือก  

อยากทำงานในด้านนี้ คิดว่าถ้าเราสร้างมันออกมาให้ขยับตัวเคลื่อนไหวได้

มันคงเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นและน่าสนุกมาก  แต่พอมาเรียนแล้ว มันไม่ใช่ง่าย ๆ เลยสิคะ

โอ้ว มันยากมากเลยจอร์ช ซาร่าหรือไอน์สไตน์ที่ไหนก็ช่วยไม่ได้ (เกี่ยวกันมั้ยเนี้ยะ)

 

พี่ติน : เหรอ งั้นพี่ตินถามใหม่ดีกว่า ตอนเด็กๆ น้องบลูเบอรี่อยากเป็นอะไร

Blueberry : แงแงแง อยากเป็นเยอะเลยคะ เลือกไม่ถูกเลย

เอาเป็นว่าอยากเป็นนางงามก็แล้วกัน คริคริ  แต่พอโตมาก็คิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับมันเลย

ด้วยบุคลิกหน้าตา และอะไรหลาย ๆ อย่าง ก๊าก คิดเองเอง ^O^

 

พี่ติน : นามปากกาน่ารักมากๆ ทำไมเลือกใช้นามปากกานี้ล่ะ 

Blueberry : อ๋อ น่ากินใช่มั้ยคะ  มันเป็นไอศกรีมรสที่บลูชอบมากที่สุดค่ะ

ปกติเป็นคนชอบไอศกรีมอยู่แล้ว นามปากกาก็เลยออกมาด้วยประการละฉะนี้

 

พี่ติน : แล้วทำไมถึงเริ่มเขียนเรื่องอ้ะ มีแรงบันดาลใจจากไหนเอ่ย  

Blueberry : จริงๆ ตอนที่เข้ามาเขียนเรื่องแรกๆ เนี้ยะ ไม่ได้มีแรงบันดาลใจอะไรเลยค่ะพี่

ที่เขียนเพราะมองเห็นว่าคอลัมน์ Writer ยังไม่เคยเข้าสักที

ก็เลยลองเข้าดู แล้วค้นเรื่องของคนอื่นมาอ่าน ก็เลยคิดว่าน่าจะลองเขียนดู เพราะก็อยู่ว่างๆ ด้วย

แต่พอเขียนไปเขียนมา เริ่มมีคนมาอ่าน แล้วก็คอมเม้นท์ในนิยายของเรา

ตอนนั้นรู้สึกดีค่ะที่มีคนเข้ามาอ่าน ก็เลยพยายามตั้งใจเขียนออกมาเรื่อยๆ

 

พี่ติน : ได้ข่าวว่าเพิ่งออกผลงานเรื่องแรก ชื่ออะไรจ๊ะ 

Blueberry : ที่เพิ่งวางแผงไปก็เรื่อง “สาวเฉิ่มเบ๊อะ เผลอรักหนุ่มฮอต” ค่ะ กับ สำนักพิมพ์ Z girl

ในเครือ สำนักพิมพ์สถาพรค่ะ ส่วนผลงานเรื่องอื่นๆ 

ตอนนี้ที่แต่งอยู่ก็มีสองเรื่อง คือ เรื่อง Love you Boss สาวเซี้ยวซ่าส์ หวานใจนายหน้าหล่อ

 และ เรื่องปิ๊งรักร้ายนายปาปารัสซี่ค่ะ เชิญมาอ่านกันได้น้า

http://my.dek-d.com/porlemon/  นี่เลยค่ะ มายไอดี แวะมาเยี่ยมและทักทายกันได้นะคะ

 

 

 

 

พี่ติน : แล้วน้องบลูเบอรี่ มีเป้าหมายหรือยัง ว่าเรียนจบ จะทำอะไรดี   

Blueberry : ก็อยากทำงานเกี่ยวกับสาขาที่ตนเองเรียนตอนนี้แหละค่ะ

อาจจะเกี่ยวกับการสร้างเกมส์ เป็นแอนนิมิเตอร์สร้างงานแอนนิเมชั่น 

ตอนนี้ตลาดเกมส์ในประเทศไทยกำลังเริ่มพัฒนาค่ะ อยากให้ตลาดเกมส์ในประเทศไทยใหญ่กว่านี้ให้มากๆ

ส่วนที่หมายเหรอคะ อาจจะทำงานเก็บประสบการณ์ไปเรื่อยๆ

ในอนาคตอาจจะเปิดบริษัททำงานด้านนี้กับเพื่อนๆ ด้วย

แต่ก็แหม อนาคตยังอีกยาวไกลพี่ ตอนนี้ขอทำหน้าที่ตั้งใจให้เรียนจบออกมาดีกว่า O_O

 

พี่ติน : มองผลงานของตัวเองว่าเป็นยังไง คิดว่าประสบความสำเร็จประมาณกี่เปอร์เซ็นต์

Blueberry : ตอนนี้ก็พอใจในระดับนึงคะ แต่หนทางนี้ยังอีกยาวไกลนัก

แต่เรารู้ว่าเรายังไม่ใช่คนเก่งเลย จริงๆ แล้วเป็นความโชคดีของบลูด้วยที่ได้รับโอกาสที่ดีจากหลายๆ คน 

แต่ถ้ามีโอกาสอยากแต่งนิยายแนวแฟนตาซีบ้าง ท่าทางจะสนุกดี

ตอนนี้กำลังวางรายละเอียดโครงเรื่องอยู่ค่ะ

 

พี่ติน : งั้นถ้าพี่ตินถามว่า น้องบลูเบอรี่คิดว่าอยากเป็นนักเขียนแนวไหนมากที่สุดล่ะ 

Blueberry : ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงตอบว่าแนวรักคะ แต่ถ้าถามตอนนี้อยากเขียนแนวแฟนตาซีค่ะ

กำลังพยายามอยู่ เพราะคิดว่าการเขียนแฟนตาซีดูได้ใช้ความรู้และจินตนาการเยอะดี

ก็กำลังลองหัดเขียนอยู่ค่ะ จะพยายาม

 

 

พี่ติน : เวลาน้องบลูเบอรี่เขียนเรื่อง วางพล็อตเรื่องยังไงอ้ะ (จะได้ลอกไปใช้ 555)  

Blueberry : ถ้านิยายรัก ก็เอามาจากสิ่งรอบๆ ตัวค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆ หรือภาพยนตร์การ์ตูน การดำเนินชีวิตประจำวัน หรือบางทีมันก็ปิ๊ง

แบบว่าขึ้นมาเองเลย ส่วนเรื่องสาวเฉิ่มเบ๊อะ เนี้ยะ คาแรกเตอร์นางเอง

บอกได้เลยว่ามาจาก ภาพยนตร์เรื่อง The princess diaries บันทึกรักเจ้าหญิงมือใหม่ภาคหนึ่งค่ะ

ถ้าใครเคยได้ดูจะรู้ว่านางเอกของเรื่องนี้เชยแล้วก็เฉิ่มมากๆ แต่ก็น่ารักค่ะ

แล้วก็เป็นหนังที่บลูชอบมากเลยด้วย

 

พี่ติน : คำถามเบาๆ แล้ว เวลาว่างจากงานเขียน ชอบทำอะไรบ้าง  

Blueberry : นอกจากแต่งนิยายแล้ว ก็จะชอบร้องเพลงค่ะ

ตอนนี้คิดว่ากำลังจะไปเรียนตีกลองดู เพราะไปดูหนังเรื่อง อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย แล้ว น่ารักมากๆ

หรือถ้าไม่ได้เรียนกลอง ก็เอาเครื่องดนตรีสักชิ้นคะ อะไรก็ได้

เพราะคิดว่ามันให้ความเพลิดเพลินกับชีวิตค่ะ ลองคิดว่าถ้าโลกเราไม่มีดนตรี

มันคงจะน่าเบื่อมากเลยทีเดียว

 

พี่ติน : แล้วรู้จักเว็บเด็กดีได้ไงเนี่ย  

Blueberry : ค้นหาข้อมูลทำรายงานค่ะ เมื่อประมาณหลายปีมาแล้ว

ตอนนั้นจู่ๆ ชื่อเว็บเด็กดีก็ขึ้นมา ตั้งแต่ตอนนั้นบลูก็เลยเข้าแวะมาเรื่อยๆ จนติดเลยค่ะ

ยิ่งพอมาอยู่หน้านักเขียนนี่ ยิ่งเข้ามาบ่อย  จนปากห้อยอยู่หน้าคอม ^_^

 

พี่ติน : เวลาเข้ามาในเว็บชอบทำอะไรบ้าง

Blueberry : ชอบอ่านกระทู้ค่ะ บางกระทู้ที่อยู่ในกระแสดังๆ

อย่างข่าวคร่าวการเมือง หรือบันเทิง ยิ่งแบบว่าโพสกันอย่างเมามัน สนุกดีค่ะ

ออกแนวชอบนินทาชาวบ้าน และหน้านักเขียนคะ วนไปวนมา แค่สองที่นี้แหละพี่

 

พี่ติน : ถามงี้ดีกว่า คิดยังไงกับเว็บเด็กดี

Blueberry : เป็นเว็บที่ดีและก็มีความรู้มากๆ อีกทั้งยังสร้างให้เด็กๆ หลายๆ คนให้รักการอ่าน

เว็บนี้เป็นเว็บที่ทำให้บลูได้ว่ารู้ตัวเองก็มีความรู้ที่พอจะแต่งนิยายกับเขาได้เหมือนกัน

ขอบคุณเด็กดีมากๆ เลยค่า

 

 

พี่ติน : สำหรับน้องๆ ที่อยากเป็นนักเขียน มีอะไรจะบอกบ้างไหม  

Blueberry : ก็อยากให้ลองทำค่ะ หัดเขียนหัดฝึกไปเรื่อยๆ

แล้วก็พยายามฝึกฝนหาข้อพกพร่องของเราอยู่เสมอ แล้วเราก็ต้องเป็นนักอ่านที่ดีด้วย

ยังไง ก็อย่าทิ้งความฝันนะคะ บลูขอเป็นกำลังใจให้ทุกคน

สักวันความฝันจะเป็นของเรา  สู้ต่อไปทาเคชิ

 

พี่ติน : ฝากอะไรถึงคนอ่านเรื่องของบลูเบอรี่

Blueberry : ก็ขอบคุณทุกๆ คนนะคะที่ติดตามอ่านนิยายของบลูมา

อยากบอกว่าคำติชมของทุกๆ คนเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายของบลูเลยค่ะ

ถ้าไม่มีคนอ่านก็คงไม่มีคนเขียนที่ชื่อ “บลูเบอรี่” ก็ขอให้ทุกคนติดตามผลงานของบลูต่อไปเรื่อยๆ นะคะ

อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหน นะคะๆ

 

แหม จบลงไปอย่างออดอ้อนกันขนาดนี้

เชื่อว่าน้องบลูเบอรี่ได้ใจคนแถวนี้ไปตามๆ กันแล้วล่ะจ้า

 

อตินเอง