รัมย์

วันนี้ พี่ตินดีใจนิดหน่อย

เพราะนักเขียนที่เราจะสัมภาษณ์กันวันนี้เนี่ย

พี่ตินสามารถพิมพ์ชื่อตัวเองว่า “อติน” ได้

ซึ่งมีไม่กี่ครั้งหรอกนะ ที่ทำแบบนี้ได้เนี่ย > <

ใช่แล้ว นักเขียนของเราวันนี้ ชื่อ “คุณพี่รัมย์” (เรียกแบบเก๋สุดๆ) นั่นเองจ้า

นักเขียนผู้มากความสามารถ แห่ง 1168 Love Series

ขอเชิญน้องๆ มาทำความรู้จักกับคุณพี่รัมย์ได้เลยจ้า

อติน : แนะนำตัวก่อนเลยค่า

คุณพี่รัมย์ : ให้แนะนำตัวก่อน”เลย” แล้ว “เลย” จะไม่โกรธเหรอคะ...หุ หุ ล้อเล่น...

อติน : จะดีเหรอคะพี่ - - “ .....

คุณพี่รัมย์ : ชื่อเหรอคะ...ชื่อจริงก็มีความหมายว่า พลับพลึง

จบจากราชภัฏมหาสารคาม สมัยที่ยังเป็นสถาบัน ตอนนี้เป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามแล้วค่ะ

ส่วนอายุก็...นะ...มีคนกล้าถามก็กล้าบอก...อายุเท่านั้นแหละ อิอิ

อติน : ทำไมถึงเริ่มเขียนเรื่องเหรอคะพี่

คุณพี่รัมย์ : เริ่มแรกที่เขียนนิยายลงเว็บ เพราะเริ่มอ่านนิยายที่เพื่อนๆ มาลงแล้วมีความรู้สึกว่า...

บางครั้งบางเรื่องนางเอกไม่ได้ดังใจ พระเอกไม่ได้ดังใจ องค์ประกอบไม่ได้ดังใจ...

กลับมาคิดดู ทำไมเรามัวแต่ติคนอื่น...อย่ากระนั้นเลย ลองเขียนแล้วให้คนอื่นติดูมั่งดีกว่า

นี่คือที่มาของการเริ่มเขียนนิยายลงเว็บค่ะ ส่วนแรงบันดาลใจ

ส่วนใหญ่มาจากความเพ้อฝัน 555555 คือชอบที่จะจินตนาการพระเอก นางเอก และฉากที่อยากให้มีบ่อยๆ

ก็เลยเอามาบรรจุลงนิยายที่เขียนซะเลย

อติน : ที่มาของนามปากกา “รัมย์” คืออะไร ทำไมถึงใช้นามปากกานี้คะ   

คุณพี่รัมย์ : ที่มาของนามปากกานี้ ก็เริ่มจากเมื่อสมัยอยู่ ม.ปลาย ชอบเขียนกลอนมากๆ

(ถึงจะไม่ได้เรื่องก็เถอะ...ความชอบไม่จำเป็นต้องใช้ฝีมือนี่เนอะ)

ก็เขียนกลอนได้ตั้งหนึ่งจึงฮึดส่งสำนักพิมพ์ที่รับงานกลอนในสมัยนั้น...

ตอนส่งกะจะลงชื่อจริงแต่มันดูทะแม่งๆ ก็เลยไปเปิดพจนานุกรม เลือกดูอักษรตามที่ชื่อตัวเองมี

ก็มาสะดุดกับคำว่า ‘รัมย์’ เห็นว่าแปลกและความหมายดี

รัมย์ เป็นคำวิเศษณ์มาจากภาษาบาลีว่า รมมฺ แปลว่า รมย์ ค่ะ 

อติน : เปิดเผยได้ไหม ว่าตอนนี้ทำงานอะไร เอาแบบคร่าวๆ ก็ได้ค่ะ

คุณพี่รัมย์ : ตอนนี้ทำงานเป็นคุณครูบรรณารักษ์ ประจำห้องสมุดโรงเรียนวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคามค่ะ

อติน : พูดถึงผลงานที่ผ่านมา คุณพี่มีเรื่องอะไรบ้างคะ  

คุณพี่รัมย์ : ผลงานที่ผ่านมา ก็มีเรื่อง ‘นายแสบ 405 vs ยัยซ่า 406’

ตามมาด้วย ‘สูตรรักนักปรุงรส’ และล่าสุดกับ ‘ลิขิตหัวใจในสวนรัก’

ทั้งสามเล่มสามเรื่องพิมพ์กับสำนักพิมพ์ 1168 พับลิชชิ่ง ค่ะ

อติน : ว่างๆ ชอบทำอะไรบ้างคะพี่รัมย์  

คุณพี่รัมย์ : ถ้าว่างจริงๆ ชอบหาที่เที่ยวค่ะ...ชอบทะเลเป็นพิเศษ

เพราะบ้านเกิดอยู่ห่างไกลน้ำทะเล แต่ถ้าว่างแบบที่ทำอยู่ประจำคืออ่านหนังสือค่ะ...

ไม่ได้จำกัดว่าหนังสืออะไร ขึ้นอยู่กับอารมณ์ตอนนั้นค่ะว่ากำลังเห่ออะไร...(แต่ส่วนใหญ่เป็น...นิยาย แหะ แหะ)

อติน (คิดในใจ) : หนังสือโป๊เปล่าหว่า.....

คุณพี่รัมย์ : สิ่งที่ทำเวลาว่างก็ให้อะไรกับเราหลายอย่าง

ถ้าเราไปเที่ยวเราก็ได้เห็นโลกที่เป็นความจริง สัมผัสได้โดยตรง

ถ้าเราอ่านหนังสือเราก็ได้โลดแล่นไปกับจินตนาการอันเพริดแพร้ว...

สรุปก็คือเวลาว่างประดามีให้ทุกอย่างที่พิเศษกับเราเสมอ...

เพราะไม่มีใครที่อยากให้อะไรที่ไม่ดีกับตัวเองหรอกค่ะ...จริงมั้ยคะ?

อติน : มองผลงานของตัวเองว่าเป็นยังไง

คุณพี่รัมย์ : มองผลงานตัวเองก็ตอนนี้ก็เหมือนกับยังเป็นเด็กประถมกำลังจะขึ้นมัธยมต้นค่ะ

ถามว่าประสบความสำเร็จกี่เปอร์เซ็นต์

ถ้าตอนนี้มีอยู่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็มองว่าเพิ่งได้ประมาณสี่สิบเปอร์เซ็นต์เองค่ะ

สิ่งที่อยากทำคือการพัฒนางานเขียนของตัวเองให้ดียิ่งกว่านี้

อยากได้ยินคำติเพื่อก่อเยอะๆ เพราะโดยความรู้สึกส่วนตัว...

คำติของคนอ่านจะเป็นตัวบอกข้อบกพร่องควรปรับปรุงแก้ไขของเราได้เป็นอย่างดีค่ะ

อติน : มีผลงานของนักเขียนในเว็บคนไหนไหม ที่ประทับใจ 

คุณพี่รัมย์ : สำหรับคำถามนี้ต้องขอออกตัวก่อนนะคะว่า...

เมื่อก่อนที่เริ่มรู้จักเว็บนิยายใหม่ๆ จะติดมาก วันๆ ไม่เป็นอันทำงานทำการนั่งอ่านอย่างเดียว

เลยเห็นผลเสียของการไม่ทำงานนั่นคือโดนหัวหน้าดุ แหะ แหะ

ช่วงนี้ก็เลยห่างๆ จากการอ่านนิยายทางเน็ต

เพราะอ่านแล้วชอบติดจะกระวนกระวายไม่เป็นอันทำงานเพราะอยากอ่านต่อ

จะเปิดเน็ตรอเผื่อว่าเรื่องนั้นจะมาลงก่อนกำหนดเวลา 5555555555

อติน : ถ้าเป็นคนอ่าน จะซื้อเรื่องของตัวเองไหม  

คุณพี่รัมย์ : ถ้าเป็นคนอ่าน...ก็ต้องซื้อเรื่องของตัวเองสิคะ 55555555555

แหม...ก็เรื่องที่เราเขียนมันเป็นแนวที่เราชอบ

ถ้าเราไม่ชอบเราก็ไม่เขียนและเพราะชอบจึงซื้อไงค้า...งงมะ...ไม่งงเนอะ

อติน : การเขียนเรื่อง วางพล็อตอย่างไรคะพี่ ถึงสนุก

คุณพี่รัมย์ : เวลาเขียนเรื่องแต่ละเรื่อง จะมีพล็อตโผล่ขึ้นมาว่ากันเป็นฉากๆ

ปกติแล้วสำหรับรัมย์ เมื่อคิดเรื่องได้ ตอนเริ่ม กับตอนจบจะตามกันมาเสมอ

เมื่อเขียนตอนเริ่มกับตอนจบไว้แล้ว มันจะเป็นตัวกำหนดว่าก่อนจะไปถึงต้องเดินยังไงค่ะ

สำหรับพล็อตเรื่องก็...เอามาจากสิ่งแวดล้อมรอบตัวนี่แหละค่ะ...เพราะหาข้อมูลง่ายที่สุด หุ หุ

อติน : คิดว่าอยากเป็นนักเขียนแนวไหนมากที่สุดคะ

คุณพี่รัมย์ : อยากเขียนแนวดราม่า มากที่สุดเลย

เพราะในความรู้สึกส่วนตัว มันคงจะเขียนยากมากแน่ๆ

การที่ตัวอักษรที่ไม่มีชีวิตเรียกน้ำตาหรืออารมณ์ต่างๆ ของคนอ่านได้เนี่ย...สุดยอดเลยนะ

อติน : แล้วรู้จักเว็บเด็กดีได้อย่างไร

คุณพี่รัมย์ : เพราะเป็นเด็กดี...จึงรู้จักเว็บเด็กดี 55555555555

ล้อเล่นๆ รู้จักจากการแนะนำของเพื่อนค่ะ

เคยเข้าไปดูสมัยที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงแล้วก็ทิ้งร้างไปนานเหมือนกัน

เพราะอยู่บ้านนอกไม่คุ้นเคยกับอินเตอร์เน็ต อิอิ

จนมารู้จักอีกทีตอนที่เด็กดีแยกเป็นหมู่บ้าน เป็นชุมชนนี่แหละค่ะ

สร้างบ้านเป็นหลังมาได้ก็ด้วยการเอื้อเฟื้อความรู้จากน้องหญิงห่าน SW. นั่นเอง

ขอขอบคุณคุณน้องมา ณ ที่นี้ด้วย ที่ทำให้คุณพี่ไม่ตกเทรนด์ อิอิ

อติน : เวลาเข้ามาในเว็บชอบทำอะไรบ้าง

คุณพี่รัมย์ : ถ้าเป็นเว็บเด็กดีก็เข้ามาดูความเคลื่อนไหวของบ้านตัวเอง มีคนมาเที่ยวมั้ย?

มีคนอ่านงานเพิ่มมั้ย? มีคอมเม้นท์เพิ่มหรือเปล่า?

แล้วก็เข้าไปเที่ยวบ้านของเพื่อนๆ ค่ะต่อค่ะ

บอร์ดนักเขียนก็เข้าบ่อยเห็นกระทู้ไหนน่าสนใจก็แวะ...

แต่เป็นคนอ่านที่ไม่ดีเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยเม้นท์เลย...พฤติกรรมไม่น่าลอกเลียนแบบนะคะ แหะ แหะ

อติน : คิดยังไงกับเว็บเด็กดี

คุณพี่รัมย์ : ก็เป็นเว็บที่ดีนะคะ เหมาะสำหรับแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ

ที่หลายคนมีความสนใจตรงกัน และเป็นเว็บที่มักจะแนะนำเด็กนักเรียนให้เข้าไปเยี่ยมชมเสมอค่ะ

เพราะเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วสมาชิกเว็บมักจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับนักเรียน...

คนวัยใกล้เคียงกันจะคุยภาษาเดียวกันเข้าใจง่ายดีค่ะ...

รัมย์ก็อายุอยู่ในวัยใกล้เคียงกับน้องๆ ส่วนใหญ่ในเว็บนะเออ 5555555555 (เตะเข้าประตูตัวเองซะงั้น)

อติน : เฉพาะ โรโร คนเดียวมั้ง ที่อายุเท่าพี่รัมย์อะ (อตินไม่เกี่ยวนะๆๆ)

อติน : สำหรับน้องๆ ที่อยากเป็นนักเขียน มีอะไรจะบอกบ้าง

คุณพี่รัมย์ : อยากบอกน้องๆ นักอยากเขียนรุ่นใหม่ไฟแรงว่า...

ก่อนที่จะก้าวสู่การเป็นนักเขียน คุณต้องผ่านการเป็นนักอ่านที่ดี คุณต้องผ่านการเป็นนักฟังที่ดี

และคุณต้องมีใจรักในงานที่กำลังเขียน อย่าเริ่มเขียนเพียงเพราะอยากดัง

อย่าเริ่มเขียนเพียงเพราะอยากได้เงิน เพราะนั่นจะทำให้เรื่องที่คุณเขียนขาดความจริงใจทันที

ที่สำคัญที่สุดคือควรคุณธรรมและจริยธรรมที่ดีด้วย...

ช่วงนี้มีข่าวเรื่องลอกงานเขียนกันบ่อยๆ ก็อยากจะฝากน้องๆ และเพื่อนๆ นักเขียนว่า

การยืมจมูกคนอื่นหายใจ นอกจากจะได้อากาศที่ไม่บริสุทธิ์แล้ว ปอดเรายังจะพังได้ง่ายๆ นะคะ

อติน : ฝากอะไรถึงคนอ่านเรื่องของรัมย์

คุณพี่รัมย์ : ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอมาและหวังใจว่าจะเสมอไป...

หากงานเขียนชิ้นไหนมีข้อบกพร่อง ควรปรับปรุง เชิญติติง ติชมได้เต็มที่ค่ะ

อติน : ปีใหม่แล้ว อวยพรน้องๆ ในเว็บด้วยค่า  

คุณพี่รัมย์ :  ปีเก่าผ่านไป อะไรที่ไม่ดีก็โยนมันทิ้งไปเถอะค่ะ

มาเริ่มต้นปีใหม่ด้วยใจที่แข็งแรงดีกว่า ปีใหม่นี้ก็อยากจะให้นักอยากเขียน นักเขียน นักอ่าน นักอยากอ่าน

และคุณเว็บมาสเตอร์รวมด้วยคนตั้งคำถามคราวนี้ มีความสุขกายสบายใจ สดชื่น สดใส

โรคภัยไม่เบียดเบียน การเรียนสัมฤทธิ์ผล เงินทองไหลมาเทมา

และขอให้ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาทค่ะ สวัสดีปีใหม่ค่ะ

คำอวยพรน่าชื่นใจทีเดียว

เอาเป็นว่า ใครที่ชอบและสนใจ ติดตามหนังสือของพี่รัมย์ได้ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปนะจ๊ะ

แว่วๆ มาว่า เรื่องใหม่ล่าสุด “ลิขิตหัวใจในสวนรัก” เนี่ย

ขายดียังกับเทน้ำเทท่าเลยทีเดียว

ส่วนใครที่อยากเยี่ยมเยียนพี่รัมย์ นี่เลยจ้า

http://my.dek-d.com/rasum/ 

อตินเอง