จากบทความที่แล้ว ที่พี่ได้โพสต์ไว้ว่ารับวิจารณ์นิยายของน้องๆ นักเขียน Dek-D.com ปรากฏว่ามีคนให้ความสนใจเยอะแยะพอสมควรเลยครับ มีมาแปะเรื่องในมายไอดีและส่งข้อความลับด้วย พี่จะพยายามทยอยอ่านของน้องทุกคนนะครับ อาจจะช้าสักหน่อย เพราะพี่ก็มีงานที่ต้องดูแลบอร์ดเด็กดีด้วย (น่าเบื่อจริงๆ พวกชอบแฝงโฆษณาขายของ) แต่รับรองว่าพี่แบงค์อ่านของน้องทุกคนอย่างแน่นอน พูดถึงนิยายในเว็บ Dek-D.com แล้ว พี่แบงค์ก็ขอพูดถึงเรื่องตัวละครกันสักหน่อย เท่าที่พี่ได้อ่านมา ทั้งน้องแปะบ้าง สุ่มอ่านจากใน www.dek-d.com/writer บ้าง มีน้องนักเขียนบางคนบรรยายลักษณะตัวละครเพียงแค่ เธอสวยมาก เขาหล่อมาก ซึ่งถ้าแค่อ่านเล่นๆ ไม่ได้คิดอะไร ก็คงจะไม่ได้สังเกต แต่สำหรับพี่แบงค์และนักอ่านตัวยงคงจะคิดในใจแน่ๆ ว่า "เอ...แล้วเขาหล่อเธอสวยที่ตรงไหนหว่า?..." ที่พี่แบงค์เจอซึ่งพอยกตัวอย่างให้ดูขำๆ ได้ก็มีดังนี้ครับ เธอสวยดั่งนางฟ้า < น่าจะบรรยายเพิ่มได้อีกว่าสวยเหมือนนางฟ้าแล้วสวยยังไง เขาหล่อ...หล่อมาก หล่อจนไม่อาจจะบรรยายได้ < แล้วจะดูยังไงว่าหล่อเนี่ย เหอะๆๆ เธอสวยจนแม้แต่ผู้ชายวัยชรายังต้องมอง < มองยังไงครับ มองด้วยความเอ็นดู มองด้วยความสยิว หรือว่ามองด้วยความหมั่นไส้ แบบว่า ชิ! เมื่อก่อนฉันสวยกว่าหล่อนอีกย่ะ (อุ้ย...อันนี้กะเทยเฒ่านะฮะ) เขาหล่อเหมือนนิชคุณผสมณเดชน์ เจือด้วยเศษเสี้ยวของบอย ปกรณ์ < โอ้โห...เอาความหล่อของ 3 คนมารวมกันซะพี่นึกภาพตามลำบากเลย...  จะเห็นได้ว่าตัวอย่างที่พี่เขียนข้างบนนี้ ดูสั้นๆ ห้วนๆ ไปหน่อย อ่านแล้วยังไม่มีเสน่ห์เพียงพอให้ชวนฝันนะครับ ลองอ่านเทียบข้างล้างดูนะครับว่าอย่างไหนอ่านแล้วได้อรรถรสมากกว่า ชุดกระโปรงสีแดงที่สวมใส่ ขับผิวเนียนของหล่อนให้ดูขาวผ่อง อีกตั้งใบหน้ารูปไข่ซึ่งแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี ผมสีทองประกายอ่อนถูกดัดให้เป็นลอน ขนตาเรียวงอนที่ช่วยเสริมให้ดวงตาของหญิงสาวดูกลมโตน่ามอง หล่อนดูสะดุดตามากที่สุดในงานเลี้ยง ด้วยใครๆ ต่างไม่คาดคิดว่าเธอคนนั้นคือคนเดียวกับเด็กสาวเฟอะฟะเมื่อในอดีต หากบอกว่าเป็นคนละคนยังจะเชื่อเสียมากกว่า ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนเนื้อลื่นบางพอดีตัว รับกับร่างสูงใหญ่ของเขา แววตาคมเข้มชำเลืองดูภาพของตนที่เป็นนายนายอยู่บนหน้าปกนิตยสาร Mens Health เล่มที่เขาถืออยู่ ความรู้สึกภาคภูมิใจปรากฏแย้มขึ้นบนริมฝีปากหนาของเขา ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะได้รับเกียรติให้สำแดงเนื้อหนังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขึ้นปกนิตยสารขายดีระดับโลกแบบนี้  จากตัวอย่างที่พี่แบงค์ยกมา น้องๆ อ่านแล้วรู้สึกได้เลยใช่ไหมครับว่าทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวที่ถูกพูดถึงในเรื่องมีลักษณะหน้าตาเป็นอย่างไร สังเกตมั้ยครับว่าพี่ไม่ได้บรรยายไปทื่อๆ ว่าเธอสวยเหมือนนางฟ้า หรือหล่อจนบรรยายไม่ถูก ในตัวอย่างแรกพี่เน้นเรื่องการแต่งตัวของหญิงสาว และเทียบกับตัวหล่อนเมื่อก่อน ซึ่งเป็นตัวบอกเหตุให้รู้ว่าทำไมหล่อนถึงสวยเป็นที่สะดุดตาผู้คนมากมาย และจากตัวอย่างที่สอง พี่บรรยายความหล่อล่ำของเขาด้วยการบรรยายถึงนิตยสารเกี่ยวกับการออกกำลังกายของผู้ชาย ที่เขาได้ไปถ่ายแบบขึ้นปก ซึ่งคนที่จะได้ลงใน Mens Health ได้นี่ นอกจากจะต้องเป็นคนดังแล้ว ยังต้องดูล่ำ มีซิกซ์แพ็คสวยๆ เชียวนะ แม้พี่จะเขียนสั้นไปนิด แต่ก็น่าจะเพียงพอต่อการพรรณนาได้ว่าชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนสูงใหญ่และมีกล้ามเป็นมัด อะไรทำนองนั้น  สรุปก็คือ เคล็ดลับที่พี่ใช้อยู่นี้ ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก แค่ต้องใส่ใจกับรายละเอียด และรู้สึกเล่นกับตัวละครในฉาก สถานการณ์ หรืออุปกรณ์ พยายามหลีกเลี่ยงการใช้ประโยคที่ตรงไปตรงมาหรืออุปมาอุปไมยสั้นๆ แล้วตัวละครก็จะมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นครับ ก่อนจากกัน พี่แบงค์มีแบบฝึกหัดให้น้องๆ ไปลองหัดเขียนดูนะครับ ง่ายมาก แค่น้องลองบรรยายรูปร่างลักษณะของนายแบบและนางแบบในภาพประกอบของบทความนี้มารูปละ 3-4 ประโยคดูนะครับ พี่แบงค์อยากลองอ่านที่น้องเขียนดูบ้าง  |
อัพเกรดบทบรรยายให้แจ่มยิ่งขึ้น ตอนที่ 1: หล่อๆ สวยๆ ยังไงในนิยาย
Dek-D Team
ทีมคอลัมนิสต์ Dek-D
39 ความคิดเห็น
มันเป็นแปลกๆนะเวลาแต่งแบบนั้น คือต้องคนเก่งจริงๆถึงคิดภาพออก ของเราปกติเวลามองคนหน้าตาดี ก็แค่ขาว ดวงตาตี๋ๆ ยิ้มกวนๆ แค่นั้น ไม่ค่อยมองว่าเขาใส่อะไร ผิวระดับไหน= = แล้วถ้าบรรยายแบบนั้นขอลอกนิยายที่เขาบรรยายแบบนั้นมาปรับปรุงนิดๆ (แจ่มใสบรรยายยาวๆบ่อยมาก ความสามารถสุดยอด เก่งๆ)
มหัศจรรย์ ดีเนอะ อิอิ ลุยยย นิยายที่ยังไม่จบสักที สู้คั้บ
เส้นผมสีดำสลวยไหวลู่ไปตามสายลมเย็นที่พัดผ่าน เผยให้เห็นใบหน้าเรียวสวยที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มบางๆ ดวงตากลมโตของเธอเป็นประกายระยับด้วยความสุข เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสได้นั่งซ้อนท้ายจักรยานของรุ่นพี่ที่เธอแอบหลงรักมานาน เธอหลงรักรุ่นพี่คนนี้ตั้งแต่แรกเห็น ในวันนั้นบนเวทีเขาดูมีเสน่ห์จับตายิ่งนัก โดยเฉพาะเสียงร้องเพลงที่นุ่มทุ้มชวนฝัน
เหตุการณ์วันนี้ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมองคนไม่ผิดจริงๆ รุ่นพี่คนนี้ทั้งน่ารักและใจดีอย่างที่คิด เขาอาสาให้เธอนั่งซ้อนท้ายจักรยาน เมื่อเห็นเธอกำลังยืนรอรถที่ไม่มีทีท่าว่าจะผ่านมาสักทีเป็นสิบนาทีแล้ว ไม่รู้ว่าวันนี้รถแท็กซี่มันหายไปไหนหมด ในตอนที่เธอกำลังรอรถด้วยอารมณ์ที่เรียกได้ว่าสุดแสนจะเบื่อหน่ายนั่นเอง พระเอกขี่ม้าขาวก็โผล่มา แม้วันนี้เขาจะอยู่ในชุดธรรมดาๆ แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าเขาหล่อที่สุดอยู่ดี ใบหน้าคมเข้มที่แฝงไว้ซึ่งความอ่อนโยน จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากได้รูปที่เอ่ยเอื้อนอย่างมีน้ำใจ ชวนให้เธอขึ้นนั่งจักรยานของเขา เขาทำให้เธอรู้สึกขอบคุณที่วันนี้ไม่มีรถแท็กซี่ผ่านมา
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กันยายน 2554 / 16:54
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 23 กันยายน 2554 / 18:47
แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 23 กันยายน 2554 / 21:38
ผมแอบมองหญิงสาวสองคนที่กำลังถ่ายรูปเล่นกันอย่างสนุกสนาน คนหนึ่งดูเป็นสาวหวานด้วยชุดกระโปรงสีอ่อนที่คลุมทับด้วยเสื้อสีครีม เธอมีเรือนร่างเพรียวระหง และผิวที่ขาวอมชมพูอย่างคนที่มีสุขภาพดี ดวงหน้ารูปไข่ของเธอถูกล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีดำเงางามที่เป็นประกายยามต้องแสงแดด คิ้วโก่งได้รูปรับกับดวงตาหวานซึ้ง ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอช่างเย้ายวนชวนสัมผัสยิ่งนัก ใช่แล้ว! เธอคือผู้หญิงที่ผมแอบหลงรักมานาน...
อันนี้แต่งจากรูปที่สาม รูปอื่นบริ้วไม่ออก= ="555
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กันยายน 2554 / 21:39
ส่วนผู้หญิงอีกคนดูสดใสกว่า รอยยิ้มจาง ๆ แต้มริมฝีปากอย่างคนอารมณ์ดี ใบหน้าคมได้รูป ผิวขาวสะอาดตัดกับริมฝีปากอมชมพูดูน่ารัก เป็นผู้หญิงแบบที่สามารถหาได้ตามหนังสือเทพนิยายหรือไม่ก็รูปวาด แต่เขากลับไม่ถูกชะตาเธอซักนิด อาจเพราะทำให้เขานึกถึงรอยยิ้มของใครอีกคน รอยยิ้มนั่นจึงดูบิดเบี้ยวราวกับกำลังแสแสร้งและเย้ยหยัน ตอกย้ำว่าเขานั่นแหละที่โง่ โง่มาหลงเสน่ห์สาวงามอย่างเธอ!
มีสิ่งหนึ่งที่คนที่อยู่ในขั้นนี้ทำผิดก็คือ
"ใส่การบรรยายมากเกินไป โดยไม่มีจำเป็น และใส่แบบผิดจังหวะ"
ตัวอย่างเช่นเริ่มต้นมาก็บรรยายเรื่องเวลากลางคืนไปซะสี่ห้าบรรทัด... ความจริงแค่คำเดียวมันก็พอ
อีกทั้งมันไม่มีความจำเป็นที่จะบรรยายว่ากลางคืนตอนนั้นมันเป็นยังไง
บางทีการเข้าประเด็นไปเลยมันจะเหมาะสมกว่า
หรือตอนที่เข้าฉากตื่นเต้น ฉากบู้ ก็ดันใส่คำบรรยายร่ายยาวไปซะสามบรรทัดต่อหนึ่งการกระทำ
แบบนี้คนอ่านก็ไม่ลุ้นตามเนื้อเรื่องที่เขียนกันพอดี เพราะคำบรรยายมันยาวเกินไป
ทำให้ฉากต่อสู้ที่ควรจะเร้าใจดูเอื่อยเฉื่อยไปแทน
เรื่องของการใช้ความหมายซ้ำ เรื่องบรรยายเรื่องเดิมก็ควรจะระวัง
เพราะเคยเห็นเหมือนกัน ใช้คำที่มีความหมายเดียวกันบรรยายเรื่องเดียวจนเกินความจำเป็น
หรือเคยบรรยายไปแล้ว พอบรรยายเรื่องใหม่เสร็จ ก็วกมาบรรยายเรื่องเดิมในย่อหน้าเดียวกันต่อซะงั้น
เห็นด้วยกับคุณซ่อนนามสุดๆ
นิยายของหนูพล่ามเยอะมาก (พล่ามแบบ บรรยายเยอะเกิน)
มันเยอะเกินจนน่าเบื่ออ่ะ
ยังไงจะพยายามปรับปรุงนะคะ
ขอบคุณพี่แบงค์และคุณซ่อนนามสำหรับคำแนะนำค่ะ
กระทืบ LIKE อย่างแรง
555555555
ชายหนุ่มรุ่นเยาว์หน้าตาคมเข้มกับเพื่อนสาวสองคนที่ความสวยแตกต่างกันคนหนึ่งเป็นคนที่เขาแอบรักเธอเป็นคนน่ารักในตากลมโตปากมีสีชมพูเรื่อๆรับกับแก้มอมชมพูอ่อนและเพื่อนของเธอที่ดูจะออกแนวผู้ใหญ่เกินตัวทั้งที่อายุก็ไม่ต่างกันนักที่ให้อธิบายความสายก็คงไม่ต่างกันจะต่างกันคงจะเป็นที่คนมองโลกในแง่ดีแต่อีกคนมองโลกด้วยความระแวง ชายหนุ่มเป็นเพื่อนกับสองสาวมานานตั้งแต่เรียนมัธยมจนเข้ามหลัยและก็เข้ามาฝึกงานในที่เดียวกัน
หญิงสาวใส่กางเกงยืนขาสั้นเป็นแบบเอี้ยมกับเสื้อยืดรับกับผิวขาวอมชมพูหน้ารูปไข่ริมฝีปากอมชมพูที่มาจากธรรมชาติดูน่ามองเธอมองวิวรอบตนเองด้วยความตื่นเต้นในแววตาที่บอกถึงการมาเที่ยวครั้งแรกเธอหยิบกล้องขึ้นมาด้วยว่าจะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกเธอจึงเรียกเพื่อนสาวที่สนิทที่มาดูรูปทีเธอถ่าย
พอจะได้ใหมคะ
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 กันยายน 2554 / 13:59
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 27 กันยายน 2554 / 14:01
ขอบคุณค่ะกำลังเขียนอยู่พอดี อยากให้พี่แบงค์ สอนเขียนบทนำจัง