สร้างตัวละครยังไงให้คนอ่านเชื่อและอิน
บทวิเคราะห์ตัวละคร จากเรื่อง It’s Ok That’s Love (ถ้ารักกัน... มันก็โอเค้!)
สวัสดีค่ะน้องๆ นักเขียนเด็กดี เชื่อไหมว่าความรู้เกิดขึ้นรอบตัวไม่เว้นแม้แต่เวลาที่เราดูซีรีส์เกาหลีเรื่องโปรด เอ้า... จริง! เพราะครั้งนี้เราจะมาพูดถึงวิธีการสร้างตัวละคร จากเรื่อง It’s Ok That’s Love พี่อรเชื่อว่าใครที่ได้ดูแล้วพออ่านบทความนี้เพิ่มก็คงจะยิ่งเข้าถึงและเข้าใจตัวละครมากขึ้น ส่วนใครที่ยังไม่เคยดูก็ไม่ต้องกังวลเพราะงานนี้พี่อรจะบอกเล่าเนื้อเรื่องให้เข้าใจกันก่อนแน่นอน (งานนี้สปอยล์เบาๆ เผื่อใครยังไม่ได้ดูนะจ๊ะ)
เอาคร่าวๆ ก่อนนะ It’s Ok That’s Love เป็นซีรีส์ที่ออนแอร์ในประเทศเกาหลีเมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว (ก.ค. - ก.ย. 2014) เป็นผลงานการเขียนของ โนฮีกย็อง แต่เพิ่งจะมีตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทย เมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมากับสำนักพิมพ์ Spell (แปลโดย พิรญา พลบุรี) เสน่ห์ของ It’s Ok That’s Love อยู่ที่ตัวละครที่มีอาการป่วยทางจิตแตกต่างกันไป เป็นแนวเรื่องที่ค่อนข้างใหม่ ไม่ค่อยมีนักเขียนคนไหนเขียนถึง หรือถ้ามีก็จะเป็นในแง่ของเรื่องลึกลับสยองขวัญมากกว่า
เรื่องย่อ
It’s Ok That’s Love เป็นเรื่องราวของ ชังแจยอล (โจอินซอง) นักเขียนแนวสืบสวนสอบสวนระดับเบสท์เซลเลอร์ ที่ควบด้วยตำแหน่งดีเจสุดป๊อบ ภายนอกที่ใครๆ มองว่าเขามีชีวิตที่ดี แต่ในความจริงเขากลับต้องเผชิญอยู่กับโรคย้ำคิดย้ำทำ ชังแจยอลได้พบกับจีแฮซู (กงฮโยจิน) เฟลโลว์ (แพทย์ประจำบ้านต่อยอด) แผนกจิตเวช ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง แม้เธอจะเป็นจิตแพทย์แต่เธอก็ต้องเผชิญกับโรคหวาดกลัวความสัมพันธ์และโรควิตกกังวล จีแฮซูได้ทำการรักษาชังแจยอลในฐานะผู้ป่วยและคนรัก ที่ถึงแม้จะไม่มีความผิดปกติทางสมองแต่ชังแจยอลยังคงรู้สึกถึงความเจ็บปวดอันไม่ทราบสาเหตุ จนถึงกับสร้างภาพในจินตนาการที่สุดท้ายอาจทำให้เขาถูกต้อนไปสู่ความตาย
(*เฟลโลว์ คือแพทย์ที่จบการเรียนต่อเฉพาะทางแล้วสาขาใดสาขาหนึ่ง แต่ในสาขานั้นๆ ยังคงมีเจาะลึกลงไปอีกเป็นระบบๆ เช่น อายุรศาสตร์โรคหัวใจ อายุรศาสตร์โรคทางเดินอาหาร เป็นต้น)
เล่าเรื่องราวกันมาพอประมาณแล้ว เรามาเข้าเรื่องการวิเคราะห์เลยดีกว่า ครั้งนี้พี่อรอาศัยองค์ประกอบในการสร้างตัวละคร 4 ข้อ ได้แก่ ลักษณะภายนอก ลักษณะภายใน สภาพแวดล้อม และตัวละครรอบๆ มาวิเคราะห์ เผื่อน้องๆ จะเอาไว้ดูเป็นตัวอย่าง หรือจะลองเอาไปใช้เป็นแนวทางในการสร้างตัวละครให้ดูมีสีสันและสมจริงมากยิ่งขึ้น มาเริ่มกันที่ตัวเอกอย่าง ชังแจยอล กันก่อน
เล่าเรื่องราวกันมาพอประมาณแล้ว เรามาเข้าเรื่องการวิเคราะห์เลยดีกว่า ครั้งนี้พี่อรอาศัยองค์ประกอบในการสร้างตัวละคร 4 ข้อ ได้แก่ ลักษณะภายนอก ลักษณะภายใน สภาพแวดล้อม และตัวละครรอบๆ มาวิเคราะห์ เผื่อน้องๆ จะเอาไว้ดูเป็นตัวอย่าง หรือจะลองเอาไปใช้เป็นแนวทางในการสร้างตัวละครให้ดูมีสีสันและสมจริงมากยิ่งขึ้น มาเริ่มกันที่ตัวเอกอย่าง ชังแจยอล กันก่อน
ชังแจยอล
ภาพจาก: ซีรีส์เรื่อง It’s Ok That’s Love - SBS
ลักษณะภายนอก: เพศ ชาย อายุ 30 ต้นๆ มีรูปร่างน่าตาหล่อเหลา อาชีพนักเขียนนิยายสืบสวนสอบสวน และดีเจคลื่นวิทยุ เขากลายเป็นต้นแบบของผู้ชายที่ใครๆ ก็มองว่าดูดีและโรแมนติก
ลักษณะภายใน: นิสัยเป็นคนอ่อนโยน มีอารมณ์ขัน มีความน่าหลงใหล และเฉลียวฉลาด เขาป่วยเป็นโรค ย้ำคิดย้ำทำ อาการป่วยทางจิตทำให้เขาไม่อาจนอนในห้องหรือบนเตียงได้ ต้องนอนในห้องน้ำเท่านั้น ยึดติดอยู่กับสีสันไม่กี่สี แต่ก็ไม่เกินกำลังที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคม
สภาพแวดล้อม: ตอนเด็กๆ อาศัยอยู่ชานเมืองกับแม่ พ่อเลี้ยง และพี่ชาย มีชีวิตเหมือนอยู่ในขุมนรก เห็นพ่อเลี้ยงเมาทำร้ายแม่เป็นประจำ มีพี่ชายเกเรที่คอยขูดรีดและทำร้ายร่างกายคนอื่น
ตัวละครรอบๆ : - แม่ อายุ 50 ปลายๆ แต่งงานใหม่กับพ่อเลี้ยงที่ชอบใช้ความรุนแรง
- มีพี่ชาย 1 คน ชื่อ ชังแจบอม เป็นนักโทษในเรือนจำข้อหาฆาตกรรม และข้อหาทำร้ายร่างกายน้องแท้ๆ
- มีเพื่อนสนิท ชื่อ ยังแทยง อายุ 30 ต้นๆ มีอาชีพเป็นประธานสำนักพิมพ์
- มีแฟนสาว ชื่อ จีแฮซู เป็นจิตแพทย์
- มีพี่ชาย 1 คน ชื่อ ชังแจบอม เป็นนักโทษในเรือนจำข้อหาฆาตกรรม และข้อหาทำร้ายร่างกายน้องแท้ๆ
- มีเพื่อนสนิท ชื่อ ยังแทยง อายุ 30 ต้นๆ มีอาชีพเป็นประธานสำนักพิมพ์
- มีแฟนสาว ชื่อ จีแฮซู เป็นจิตแพทย์
ลักษณะภายนอก คือการที่เราให้คนอ่านรู้จักรูปร่างหน้าตาของตัวละคร หรืออาจจะเรียกว่าการสร้างเอกลักษณ์ให้ตัวละครก็คงจะไม่ผิด เป็นพื้นฐานเบื้องต้นที่จะทำให้คนอ่านสามารถแยกแยะตัวละครออกได้ การให้ข้อมูลของตัวละครเป็นหน้าที่ของนักเขียน แต่การจินตนาการตัวละครตัวนั้นต่อเป็นหน้าที่ของคนอ่าน ปล่อยพื้นที่ให้นักอ่านของเราได้ใช้จินตนาการในส่วนนี้บ้าง อย่าลืม! (ส่วนตัวตอนอ่านนิยาย นักเขียนบรรยายลักษณะพระเอกมาประมาณหนึ่งแต่พี่อรนี่จินตนาล้ำไปแล้วทุกเรื่อง บอกเลย 555)
อีกหนึ่งอย่างที่นักเขียนมือใหม่ควรต้องรู้คือ ตัวละครรอบๆ มีส่วนอย่างมากกับตัวละครหลัก เพราะการปฏิสัมพันธ์ของตัวเอกต่อคนรอบข้าง ก็บอกได้เหมือนกันว่าตัวละครนั้นมีลักษณะนิสัยอย่างไร
จีแฮซู
ภาพจาก: ซีรีส์เรื่อง It’s Ok That’s Love - SBS
ลักษณะภายนอก: เพศหญิง อายุ 30 ต้นๆ อาชีพ เป็นจิตแพทย์ที่มีพรสวรรค์ในเรื่องการวินิจฉัย
ลักษณะภายใน: นิสัยเป็นคนตรงไปตรงมา แข็งกระด้าง และโมโหง่าย สำหรับเพื่อนร่วมงานต่างลงความเห็นว่าเธอเป็นหมอที่อันตราย เธอป่วยด้วยโรคหวาดกลัวความสัมพันธ์และโรควิตกกังวล
สภาพแวดล้อม: ตอนเด็กเธอเป็นเด็กเรียนดี มีแม่และพี่สาวคอยดูแล เธอมารู้ว่าแม่ของตัวเองเป็นชู้กับประธานคิม (เพื่อนของพ่อ) ตอนแปดขวบ ซึ่งตรงกับวันครบรอบ 1 ปี อุบัติเหตุที่ทำให้พ่อของเธอกลายเป็นอัมพาตทั้งตัว
ตัวละครรอบๆ: - แม่ อายุ 50 ปลายๆ เป็นเจ้าของร้านอาหาร
- จียุนซู ผู้จัดการร้านกาแฟ พี่สาวแท้ๆ ของจีแฮซู เป็นคนร่าเริงและมองโลกในแง่ดี
- ชังแจยอล แฟนหนุ่มและผู้ป่วยในสังกัด อายุ 30 ต้นๆ มีอาชีพเป็นนักเขียน และดีเจ
- โชทงมิน อายุ 40 ต้นๆ จิตแพทย์เจ้าของคลินิก รุ่นพี่อันเป็นรักแรกของแฮซู
- จียุนซู ผู้จัดการร้านกาแฟ พี่สาวแท้ๆ ของจีแฮซู เป็นคนร่าเริงและมองโลกในแง่ดี
- ชังแจยอล แฟนหนุ่มและผู้ป่วยในสังกัด อายุ 30 ต้นๆ มีอาชีพเป็นนักเขียน และดีเจ
- โชทงมิน อายุ 40 ต้นๆ จิตแพทย์เจ้าของคลินิก รุ่นพี่อันเป็นรักแรกของแฮซู
ส่วนตัวพี่อรว่า ซีรีส์เรื่องนี้โดดเด่นมากในเรื่องของการสื่อลักษณะภายในของตัวละคร ความรู้สึกนึกคิด สภาพจิตใจ ตลอดจนความเจ็บป่วย (โรคทางจิตเวช) ซึ่งในที่นี้นอกจากนักเขียนจะสร้างนิสัยของตัวละครให้เกิดขึ้นได้อย่างมีสีสันแล้ว พฤติกรรมที่ตัวละครแสดงออกยังสะท้อนให้เห็นถึงพล็อต ตลอดจนปมปัญหาหลักของเรื่องได้อย่างน่าสนใจ
ฮันคังอู
ภาพจาก: ซีรีส์เรื่อง It’s Ok That’s Love - SBS
ลักษณะภายนอก: เพศ ชาย อายุ 18 ปี เป็นนักเรียนมัธยมปลาย ที่มีความฝันอยากจะเป็นนักเขียนนิยาย
ลักษณะภายใน: ขี้ขลาด และจิตใจอ่อนแอ
สภาพแวดล้อม: อาศัยอยู่รอบนอกของกรุงโซลกับแม่ที่ขายข้าวต้มที่ตลาดและพ่อขี้เมาจอมอาละวาด
ตัวละครรอบๆ: - ชังแจยอล (เพราะฮันคังอูคือภาพที่สร้างขึ้นจากจิตใต้สำนึกของชังแจยอล)
ป.ล. ในเรื่องแม้ฮันคังอูจะเป็นภาพที่ถูกสร้างขึ้นจากจิตใต้สำนึกของชังแจยอล แต่ผู้เขียนก็เลือกที่จะใส่รายละเอียด ให้ตัวละครตัวนี้ดูมีชีวิต เหมือนคนจริงๆ ด้วยการใส่องค์ประกอบทั้ง 4 ด้าน ตัวละครตัวนี้เลยดูไม่ลอย มีความน่าเชื่อถือ ถือเป็นอีกตัวเด่นที่ผู้ชมติดตามมากเป็นพิเศษ
สิ่งที่พี่อรชอบมากในเรื่องนี้คือ นักเขียนกล้าที่จะเล่าเรื่องราวของผู้ป่วยทางจิตเวช แถมไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองแต่คือแทบทุกตัวในเรื่อง การทำการบ้านอย่างรอบด้าน โดยให้ข้อมูลของตัวละครที่ละเอียดจะช่วยให้ตัวละครที่ออกมาดูมีที่มาที่ไป มีมิติ และสมจริง และนี่ก็คือเบื้องหลังความสำเร็จที่พี่อรเชื่อว่า ยิ่งเราสามารถให้รายละเอียดตัวละครได้มากเท่าไร ตัวละครก็จะยิ่งดูมีชีวิตชีวาและสมจริงมากขึ้นเท่านั้น น้องๆ ลองดูตัวอย่างการวิเคราะห์ตัวละครในเรื่องนี้เป็นตัวอย่างแล้วลองเอาไปปรับใช้ดูนะคะ พี่อรเชื่อว่าตัวละครของน้องๆ จะต้องน่าสนใจขึ้นมากแน่ๆ
สำหรับใครที่ดูซีรีส์เรื่องนี้มาแล้ว อยากจะแบ่งปันข้อมูลตัวละครตัวอื่นบ้าง ก็มาคอมเมนต์บอกกันได้เลยน้า งานนี้ไม่ใช่แค่เพื่อนๆ ที่จะรออ่าน พี่อรก็รออยู่เช่นเดียวกัน เพราะน้อยมากที่จะมีนักเขียนเขียนเรื่องผู้ป่วยทางจิตเวชรวมอยู่ในเรื่องเดียวเยอะขนาดนี้ สู้ๆ นะคะนักอยากเขียนทั้งหลาย ><
พี่อร
^________________^
ขอบคุณข้อมูลและภาพจาก
หนังสือถ้ารักกัน... มันก็โอเค้! It’s Ok That’s Love
เป็นนิยายและซีรี่ย์ที่เจ๋งสุดๆ เพราะนอกจากจะเป็นงานเขียนที่มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองแล้ว เนื้อหาและวิธีการดำเนินเรื่องก็สนุกชวนติดตามตลอด พอดูเรื่องนี้แล้วเรามีความรู้สึกว่าเห้ย! ชีวิตจริงมันก็เป็นแบบนี้แหละ ทุกคนต่างมีปัญหา ต่างต้องเดินหน้าและแก้ไข ที่สำคัญคือเราต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพราะนั่นอาจหมายถึงทางออกและสิ่งที่เราพยายามตามหามาทั้งชีวิต
8 ความคิดเห็น
ชอบเรื่องนี้มาก มันมีมิติทุกตัวละคร
พระเอกที่ไม่เพอร์เฟคกับนางเอกที่มีปัญหาเหมือนกันมันจูนกันลงตัวได้
และนักเขียนกับผู้กำกับสามารถทำให้หนังเรื่องนี้มันสมเหตุสมผลทุกอย่าง
ในความคิดเรานะคะ อาจจะเพราะชอบเรื่องเกี่ยวกับจิตเวชด้วย
แต่ไม่ได้ศึกษาอะไรมากหนัก จะลองไปหาซื้อมาอ่านอีกด้าน เพราะดูซีรี่ย์ไปแล้ว
ชอบมากค่ะ ชอบฮันคังอู 55555555
ยอมรับเลยที่ดูเรื่องนี้เพราะอยากดู ดีโอ ไม่รู้ว่าเรื่องเกี่ยวกับอะไรหรอกแค่อยากดู แต่พอดูไปแล้วมันสนุกมากดำเนินเรื่องไม่เบื่อเลย ยิ่งเลยกลางเรื่องไป จะมีปมเพิ่มขึ้นเรื่องๆ จนถึงตอนที่นางเอกรู้ว่าพระเอกป่วย แล้วต้องพาเขาไปรักษา ดูแล้วร้องไห้อะ ไม่รู้จะสงสารใครดี พระนางน่าสงสารมากจริงๆ ตอนแรกกลัวจะจบแบบหักมุม ดีนะที่จบแบบแฮปปี้
*แนะนำให้ดูค่ะ สนุกมากกกก แล้วคุณจะไม่ผิดหวัง
ชอบเนื้อเรื่องแล้วก็นักแสดงด้วย เป็นซีรีย์ที่ดีโคตรๆเลยอ่า มันสะท้อนจิตใต้สำนึกของเรา ได้เรียนรู้เกี่ยวกับโรคทางจิต เพิ่งเคยรู้ว่ามีโรคย้ำคิดย้ำทำด้วย เราชอบคังอูมากๆเลยมันเหมือนมีชีวิตถึงแม้จะเป็นเพียงภาพจิตใต้สำนึกของแจยอลที่สร้างขึ้นมาก็ตาม ชอบๆ
พระเอกในนิยายเราก็เป็นประมาณนางเอกของเรื่องนี้นะคะ ประมาณกลัวความสัมพันธ์ การแสดงออกเลยขี้โมโห พูดจาไม่ค่อยดี เเข็งกระด้าง อยากพูดอะไรก็พูด ไม่นึกถึงใจคนอื่นเพราะไม่อยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับใคร ฝังใจมาตั้งแต่เด็กๆ ด้วย บวกด้วยถูกตามใจและไม่มีคนสั่งสอน แต่ตอนเขียนไม่รู้จักโรคอะไรแบบนี้ จนมาเจอบทความนี้เลยรู้ว่าพระเอกเรามันเข้าข่ายโรคเดียวกับนางเอกเรื่อนี้เลยนี่นา อิอิ
อยากจะสอบถามได้ไหมคะ?
ตอนนี้เราขี้เกียจตามดูซีรี่ส์แล้ว และเราก็คิดว่ารูปแบหนังสือน่าจะออกรสมากกว่า
ดังนั้น เล่มแปลไทยหาซื้อได้ที่ไหนบ้างเอ่ย? แล้วพอจะรู้ราคาไหมคะ?
โอเคคยอมรับว่าดูเพราะพิคยอง
#คยองซูผู้โหดสัสฮริ๊งงงง