ก้าวเล็กๆ บนถนนสายน้ำหมึกของ "ดังปัณณ์"
สวัสดีค่ะชาวเด็กดี คอลัมน์พบปะพูดคุยของเราสัปดาห์นี้พี่อรขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกับ "ดังปัณณ์" ผู้ผันตัวจากพนักงานบัญชีมาเป็นนักเขียน ด้วยเพราะความรัก และชื่นชอบในตัวอักษร ปัจจุบันนอกจากเธอคนนี้จะเป็นมีผลงานออกมาให้แฟนๆ ได้ติดตามอ่านอย่างต่อเนื่องแล้ว เธอยังศึกษาวิธีการทำหนังสือทำมือจนมีสำนักพิมพ์ในนาม ร้อย: เรียง: เพียง: คำ ชื่อเพราะๆ ของสำนักพิมพ์นี้มีที่มาที่ไปจากไหน อะไรที่ทำให้เธอเลือกเดินบนถนนสายนี้ หรือถ้าใครคิดอยากจะทำหนังสือทำมือเองบ้างต้องเริ่มจากตรงไหน เรามาฟังเธอบอกเล่า และเรียนรู้ก้าวเดินของนักเขียนเด็กดีรุ่นพี่คนนี้ไปพร้อมๆ กันค่ะ
แนะนำตัวเองให้ชาวเด็กดีรู้จักหน่อยจ้า
ดังปัณณ์: สวัสดีค่า ดังปัณณ์ค่ะ หลายคนคงสงสัยว่าคือใคร? ดังปัณณ์เป็นนักหัดเขียนคนหนึ่งที่มีโอกาสได้ทำให้จินตนาการของตัวเองออกมาเป็นตัวหนังสือค่ะ เป็นหญิงปีเสือ อายุอานามใกล้เลขสามเต็มที แรกเริ่มที่คิดจะเขียนนิยายเลยจริงๆ คือเพราะตัวเองชอบอ่าน แล้วถ้าเปรียบเรื่องรักๆ กับเส้นทางการเขียนของดังปัณณ์ ต้องบอกว่ามันเป็นรักซึมลึกค่ะ! เพราะตอนยังเด็กสักเจ็ดแปดขวบ ย่าบ้านเล็กจะมีหนังสือสะสมอยู่มากค่ะ ด้วยความซนเลยไปหยิบไปจับมาอ่านบ้าง เล่นบ้างจนเริ่มติด แล้วก็กลายเป็นนิสัย ต้องอ่านทุกอย่างที่เป็นตัวหนังสือ พอเริ่มทำงาน (ระหว่างนี้ก็เรียนไปด้วยนะคะ) กลางคืนก็ไม่ย่อท้ออ่านจนกว่าจะจบหนึ่งเล่มถึงจะนอนได้อย่างเป็นสุขค่ะ! รอบตาดังปัณณ์นี่หมีแพนด้าเรียกพี่ ทีนี้พออ่านมากๆ ก็เริ่มอยากเขียนเป็นธรรมดาสามัญ แต่กว่าจะได้เขียนจริงๆ จังๆ ก็ประมาณหกปีที่แล้ว ยัดเยียดให้พี่ที่ทำงานอ่านบ้าง ลงสื่อออนไลน์บ้าง เพื่อสนองความอยากเขียนของตัวเอง ยังจำความรู้สึกเมื่อมีคนอ่านเพิ่มขึ้นมาหนึ่งครั้ง ได้รับคอมเม้นต์แรก ได้คะแนนโหวตแรกได้ดีทีเดียวค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ รู้สึกว่าเราทำสำเร็จแล้วในก้าวเล็กๆ บนทางเดินที่เราเลือก
ดังปัณณ์ ชื่อนามปากกาเพราะฟังแล้วก็ติดหู มีที่มายังไงช่วยเล่าให้ฟังหน่อย
ดังปัณณ์: ดังปัณณ์มาจากอะไร มาจากไม่รู้ว่าจะตั้งนามปากกาของตัวเองว่าอะไรดีค่ะ แล้วก็เลยคิดง่ายๆ ตัวเองชอบอ่านหนังสือ จึงเอาคำว่า 'ปัณณ์' ที่แปลว่า หนังสือ มาผสมกับคำว่า 'ดัง' เพราะตัวดังปัณณ์เองอยากเป็นหนังสือค่ะ มันยอดมากเลยใช่ไหม 555 จริงๆ แล้วดังปัณณ์อยากถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดออกไปสู่คุณๆ คนอ่านเหมือนกับหนังสือค่ะ แค่หนึ่งคนอ่านที่รู้สึกได้ถึงอารมณ์ในตัวอักษรที่อ่านผ่านตา ดังปัณณ์ก็ดีใจมากๆ แล้วค่ะ
เล่าเรื่องผลงานล่าสุด อย่าง “รักแลกแรกรัก” ให้ฟังสักหน่อย
ดังปัณณ์: ไม่อยากบอกเลยเรื่องนี้อายมาก เป็นนิยายที่เขียนแล้วไม่จบเป็นเรื่องที่สามค่ะ! แล้วพอเขียนนิยายเรื่องแรกจบได้สำเร็จเลยกลับไปเขียนเรื่องนี้จนจบ ผ่านมานานมากเริ่มคิดถึงตัวละครที่เราทิ้งเขาไว้กลางทาง เลยอยากกลับไปพาเขาเดินไปจนถึงปลายทาง พอกลับมารื้อกันใหม่ก็พบว่า เราเขียนอะไรลงไป! คิดว่าคนที่เคยเขียนมาแล้ว เมื่อกลับไปอ่านเรื่องเก่าของเราต้องรู้สึกเหมือนกันแน่ๆ ใช่ไหมคะ แล้วพอดีเป็นช่วงที่พัก จึงได้ยำใหญ่รักแรกแลกรักอย่างเอาเป็นเอาตาย
เรื่องนี้ก็เหมือนชื่อเลยค่ะ รักแรก เป็นอารมณ์หน่วงๆ ประมาณว่า ทำไมรักแรกหลายคนถึงบอกลืมยาก ส่วนตัวก็มานั่งนึกๆ พอนึกไปนึกมาก็ชักอยากเขียน จริงๆ ตอนเริ่มเขียนคือต้องการอารมณ์แบบคอเมดี้ค่ะ พอเขียนออกมา... เอ่อ ดราม่ามาเลย 555 เพราะเอามาจากประสบการณ์ส่วนหนึ่ง จากคนรอบข้าง และข่าวเรื่องการเข้าใจผิดระหว่างโรคฮิสทีเรีย กับนิวโฟแมเนีย และการเลี้ยงดูเด็ก รวมถึงการใช้ชีวิตของคนหนุ่มสาวสมัยนี้ กับบุคลิกของคนที่เคยเจอและได้สัมผัสมา ก็เลยนำมาใส่ในเรื่อง รักแรกแลกรัก พอรีไรต์ที่เหมือนกับเขียนใหม่อีกรอบจบ รู้สึกว่าทำสำเร็จไปอีกอย่าง กับการนำงานเก่ามารีไรต์ใหม่อีกครั้งค่ะ
เรื่องนี้ก็เหมือนชื่อเลยค่ะ รักแรก เป็นอารมณ์หน่วงๆ ประมาณว่า ทำไมรักแรกหลายคนถึงบอกลืมยาก ส่วนตัวก็มานั่งนึกๆ พอนึกไปนึกมาก็ชักอยากเขียน จริงๆ ตอนเริ่มเขียนคือต้องการอารมณ์แบบคอเมดี้ค่ะ พอเขียนออกมา... เอ่อ ดราม่ามาเลย 555 เพราะเอามาจากประสบการณ์ส่วนหนึ่ง จากคนรอบข้าง และข่าวเรื่องการเข้าใจผิดระหว่างโรคฮิสทีเรีย กับนิวโฟแมเนีย และการเลี้ยงดูเด็ก รวมถึงการใช้ชีวิตของคนหนุ่มสาวสมัยนี้ กับบุคลิกของคนที่เคยเจอและได้สัมผัสมา ก็เลยนำมาใส่ในเรื่อง รักแรกแลกรัก พอรีไรต์ที่เหมือนกับเขียนใหม่อีกรอบจบ รู้สึกว่าทำสำเร็จไปอีกอย่าง กับการนำงานเก่ามารีไรต์ใหม่อีกครั้งค่ะ
ปกสวยหวานของ The Change รักแรก แลกรัก ผลงานล่าสุดจาก ดังปัณณ์
ที่ผ่านมาเรื่องไหนสำหรับดังปัณณ์เขียนยากที่สุด เพราะอะไร
ดังปัณณ์: ทุกเรื่องเลยค่ะ 555 บอกไม่ถูกว่าเรื่องไหนยากกว่ากัน เพราะทุกเรื่องที่เขียนมันยากจริงๆ ทุกช่วงจังหวะในตอนนั้น และ ณ ขณะนั้นเมื่อเริ่มจับนิยายเรื่องไหนมาเขียน ดังปัณณ์จะพบว่ามันยาก ปัญหาในแต่ละเรื่องก็จะไม่เหมือนกัน และมันก็ท้าทายให้เราทำจนสำเร็จ สำหรับดังปัณณ์ นิยายทุกเรื่องที่เขียนจึงต้องเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่เสมอ ตัวดังปัณณ์เองเป็นแค่นักหัดเขียน นั่นเพี้ยน นี่หลุด โน่นออกอ่าว ฉะนั้นการที่จะทำให้งานเขียนที่ทำสำเร็จลุล่วงจึงยากเสมอ แต่ก็ไม่ยากไปกว่าใจของเรานะคะ (ขยิบตาหนึ่งที เท่มาก... นี่คิดเอง)
คิดว่าเสน่ห์ของการเขียนนิยายของดังปัณณ์อยู่ตรงไหน
ดังปัณณ์: เสน่ห์ของการเขียนนิยาย สำหรับดังปัณณ์เองคือความตื่นเต้น ความท้าทาย และการได้หลอกค่ะ 555 ด้วยนิสัยชอบแกล้ง (และโดนแกล้งเป็นประจำ) ทำให้ความคาดหวังที่จะได้เห็นคนอ่านรู้สึก เฮ้ย เอ๊ะ มันคืออะไร นี่ฉันเดาผิด อะไรประมาณนี้น่ะค่ะ กลายเป็นเสน่ห์การเขียนนิยายของดังปัณณ์ไป จริงๆ จะบอกว่า... ดังปัณณ์เก็บกดจากการโดนแกล้งแล้วเอาคืนไม่ได้ จึงหันมาระบายลงนิยายเพื่อแกล้งคนอ่านต่อค่ะ (เขาขอโทษ)
เล่าเรื่องสำนักพิมพ์ ร้อย: เรียง: เพียง: คำ ให้ฟังหน่อยค่ะ
ดังปัณณ์: ร้อย: เรียง: เพียง: คำ มาจากชื่อนิยายตอนแรกที่คิดจะเขียนค่ะ ตอนนั้นอยากเขียนซีรีส์ คิดเสร็จสรรพและคิดนานมากกับการหาคำให้คล้องกัน คิดไปคิดมาก็เลยได้
ร้อย มาจาก ร้อยหัวใจรัก
เรียง มาจาก เรียงหัวใจฝัน
เพียง มาจาก เพียงถ้อยรำพัน
และคำ คือ คำมั่นนิรันดร
มันคือสิ่งที่ดังปัณณ์คิดตอนเริ่มเขียนนิยายกลายเป็นความหมายที่ตัวเองจดไว้ในใจว่า นิยายที่ดังปัณณ์รักและฝันว่าสักวันจะได้มีหนังสือตีพิมพ์สักเล่ม มันจะเป็นนิยามคำว่ารักที่แม้ว่ามันจะเป็นแค่คำพูด แต่มันมีค่า สื่อความหมายถึงความเป็นนิรันดร์ รักจะเป็นนิรันดร์ในใจของคนที่มีความรัก (โอ๊ย เขิน) พอเริ่มคิดอยากลองทำหนังสือเอง ก็เลยเอาชื่อ ร้อย:เรียง:เพียง:คำ มาเป็นชื่อเสียเลย และกลับไปเอานิยายที่เขียนจบแล้วมาประเดิม นิยายที่เอามาทำมาจาก ชุด เรียงหัวใจฝัน ค่ะ ตอนนี้เปิดให้โหลดทางอีบุ้ก เป็นแนวดราม่าที่ดังปัณณ์ชอบมาก คือเรื่อง รอยเล่ห์ลวงใจ กับ ใจภักดิ์เพียงเธอ ส่วนเรื่อง กิ่งหัวใจใบรัก ตอนนี้ดังปัณณ์ยังให้นอนสงบนิ่งรอเวลาอันเหมาะอันควรอยู่ค่ะ จริงๆ คือ มันดราม่ามากและพอรีไรต์ต้องใช้เวลาพอสมควร 555
จากชุด เรียงหัวใจฝัน (ซ้าย) รอยเล่ห์ลวงใจ กับ (ขวา) ใจภักดิ์เพียงเธอ
ถ้ามีน้องๆ นักเขียนอยากเริ่มทำหนังสือทำมือบ้าง จะต้องเริ่มจากตรงไหน ช่วยแนะนำหน่อย
ดังปัณณ์: อันนี้ไม่ได้กวนนะ มันเริ่มมาจากเขียน และการศึกษาระบบของการทำงานเขียนไปด้วย อยากให้น้องๆ ที่อยากทำหนังสือทำมือลองถามตัวเองจริงๆ ก่อนค่ะ ว่ารักที่จะทำใช่ไหม ถ้ารัก แล้วเราพร้อมจะเรียนรู้การทำ ‘หนังสือ’ จริงๆ หรือยัง ความรับผิดชอบของเรามีมากแค่ไหน ถ้าใจเราพร้อม ตัวเรารัก เราพร้อมรับผิดชอบได้ ก็อย่ารอช้าค่ะ
การทำหนังสือทำมือไม่ยากถ้าเราค้นคว้าข้อมูล ต้องบอกว่าอากู๋ (กูเกิ้ล) ช่วยได้ และเมื่อน้องๆ ลองค้นข้อมูลจะได้รู้อะไรใหม่ๆ เยอะแยะที่เราไม่รู้ มันจะเป็นความรู้ใหม่ๆ ที่เราจะได้รับเข้ามา และอาจได้ปรับใช้กับงานและการเรียนของเราเอง ถ้าให้ยกตัวอย่างสำหรับดังปัณณ์คือ โปรแกรมไมโครซอฟต์เวิร์ด มีลูกเล่นอะไรอีกมากที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันมี! เป็นการค้นพบที่ทำให้ประหลาดใจตัวเองมากว่า ก่อนหน้านี้ไปอยู่ไหนมา 555
ตั้งแต่เป็นนักเขียนมาอะไรคือความภูมิใจที่สุดสำหรับดังปัณณ์
ดังปัณณ์: ความภูมิใจสูงสุดคือ การที่มีคนอ่านนิยายที่ดังปัณณ์เขียนค่ะ คำวิจารณ์ ทุกคะแนน ทุกจำนวนคนอ่าน หรือแฟนคลับคือสิ่งที่ทำให้ภูมิใจ เพราะมันแสดงว่า สิ่งที่เรารู้สึก สิ่งที่เราอยากสื่อออกไป อย่างน้อยมีคนหนึ่งคนรับรู้แล้ว อาจมองว่าเป็นสิ่งเล็กน้อย แต่สิ่งเล็กๆ นี่ละค่ะที่ทำให้ดังปัณณ์ภูมิใจ และมีกำลังใจที่จะเขียนต่อไป
มีอะไรที่อยากลองทำแล้วยังไม่ได้ทำบ้าง
ดังปัณณ์: คำถามนี้... ตอบยาก 555 เพราะดังปัณณ์เป็นพวกหวังสูงแล้วผิดหวังจะเจ็บจี้ดมาก หลังๆ เลยปรับตัวเองว่าขอหวังกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แทนละกัน การคาดหวังทำให้เรามีความสุขและพยายาม แต่พอเจ็บมาเจ็บนาน ตอนนี้เลยอยากตอบว่า สิ่งที่อยากลองทำและกำลังทำแต่ยังทำไม่ได้ ก็คือ การเขียนนิยายให้ได้ดียิ่งๆ ขึ้นไปค่ะ ซึ่งตอนนี้ยังทำมันให้ดีอย่างที่ใจหวังไม่ได้ แต่ว่าก็ยังพยายามพัฒนาตัวเอง เพื่อจะให้นิยายที่เขียนดีขึ้นไปเรื่อยๆ ให้ได้ ยังไงคุณๆ คนอ่านก็อย่าเพิ่งทิ้งดังปัณณ์ไปกลางทางนะคะแม้ดังปัณณ์อาจจะไปอย่างช้าๆ แต่สัญญาว่าจะไม่มีวันหยุดแน่นอนค่ะ
รู้สึกยังไงเวลาที่เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก
ดังปัณณ์: ดีค่ะ มีความสุข เวลาเขียนเกี่ยวกับความรัก แน่ๆ ละ เราจะนึกว่าเป็นตัวเองกำลังประสบกับความรักในรูปแบบนั้นๆ อยู่ ก็ตามประสาผู้หญิงช่างเพ้อ ก็มักจะมีผู้ชายในฝันกันใช่ไหมล่ะคะ ดังปัณณ์ก็มี แต่อาจมีเยอะหน่อย เหมือนคนเจ้าชู้ แต่ดังปัณณ์ยืนยัน... คนเขียนนิยายก็งี้ละค่ะ เรามีผู้ชายในฝันมากกว่าหนึ่งคน จริงๆ ดังปัณณ์เวลาเขียนเรื่องรัก อย่างแรกที่รู้สึกคือความอบอุ่น อุ่นใจ เป็นสุข ส่วนตัวดังปัณณ์ชอบความสัมพันธ์ที่ค่อยก่อร่างสร้างตัวขึ้นมานะ รู้สึกว่าถ้าเรามีความรัก แล้วค่อยๆ สร้างไปด้วยกัน มันดูมั่นคงและจริงจัง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังเชื่อในรักแรกพบนะคะ 555 ความรักเป็นสิ่งดี มันรวมทุกๆ ความหมายไว้ในตัว เย็นชื่นฉ่ำเหมือนฝน อบอุ่นเหมือนกองไฟในหน้าหนาว เป็นลมอ่อนๆ ในหน้าร้อน เป็นทุกอย่างที่เราอยากให้เป็น และเมื่อมันขม ความรักมันก็ทำร้ายเราได้เช่นกัน อาจฟังดูขมๆ ตอนท้าย แต่รักมันก็เป็นแบบนี้จริงๆ แรกรักเรามีความสุข หัวใจเหมือนจะพอง แต่พอนานไปรักจาง หัวใจเรามันก็เจ็บปวดเป็นทุกข์ แต่ยังไง รักก็เป็นสิ่งที่ดีค่ะ แม้ว่าแผลเป็นบางครั้งจะทำให้เรากลัวกับการเริ่มต้นใหม่ก็ตาม
ถ้าน้องๆ อยากเป็นนักเขียนบ้าง คิดว่าควรต้องเริ่มจากตรงไหน
ดังปัณณ์: รักค่ะ ถ้าน้องๆ รักการอ่าน รักการเขียน นั่นคือวัตถุดิบครึ่งหนึ่งของการเขียนนิยายแล้ว อีกครึ่งคือ การเรียนรู้ว่านิยายคืออะไร การถ่ายทอดผ่านตัวหนังสือ มีอะไรปลีกย่อยเยอะแยะที่เราจะไม่มีวันรู้และเข้าใจเลย ถ้าหากว่าเราไม่ได้ลองทำมัน นึกถึงตอนเราทำรายงานส่งอาจารย์ การเขียนนิยายก็เช่นกัน (ไม่ใช่ความรักนะ 555) เราอ่านเพื่อรวบรวมความรู้ มาถึงจุดๆ หนึ่งเกิดการตกตะกอน มีการกลั่นตัวหนังสือออกมาจากปลายนิ้วของเรา และมันก็จะกลายเป็นนิยายหนึ่งเรื่องแต่ที่สุดก็คือ ถ้าเราเริ่มต้นทำอะไรจากสิ่งที่เรา ‘ชอบ’ เรามักทำมันได้ดีเสมอละค่ะ เพราะฉะนั้นถ้ารู้คำตอบแล้ว เริ่มลงมือกันได้เลยอย่าช้า เวลาทุกวินาทีมีค่าในตัวของมันเองค่ะ
เซลฟี่อีกสักรูปส่งท้าย
เคยเจอปัญหาเรื่องพล็อตซ้ำกับคนอื่นๆ ไหมคะ ถ้าเคยเจอตอนนั้นคิดหรือจัดการกับงานเขียนของตัวเองยังไง
ดังปัณณ์: เรื่องพล๊อตซ้ำนี่พูดยากมากจริงๆ ตัวดังปัณณ์ก็เจอนะคะ พอเจอเราก็จะอึนๆ ไป พร้อมกับเกิดคำถามจะทำไงดี พอเริ่มเขียนมากขึ้น ได้พูดคุยกับพี่ๆ เพื่อนๆ ที่มีประสบการณ์ ได้คำแนะนำมา ก็เริ่มเข้าใจว่ามันอยู่ที่การนำเสนอมากกว่าค่ะ เพราะพล็อตนิยายจะว่าไปมันก็มีซ้ำเดิมอยู่ไม่กี่อย่าง เพียงแต่ว่าเราจะตีความโจทย์นั่นให้ออกมาเป็นยังไง สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ยากที่สุด วิธีการแก้ไขจริงๆ ก็คือการอ่าน ถ้าซ้ำขอให้เราหยุด พักมันไว้ก่อนค่ะ แล้วอ่านให้เยอะๆ เข้าไว้ เราจะพบวิธีแก้ปัญหาในการอ่าน เพราะตะกอนที่นอนก้นจากการอ่านของเราจะเป็นวัตถุดิบให้เรานำมาใช้แก้ไขปัญหาได้
ส่วนปัญหาที่เจอมากที่สุด บ่อยมากที่สุด คือการเชื่อมคำ เนื้อเรื่องเยิ่นเย้อ และการที่เนื้อเรื่องลอยวนอยู่ในอ่างไม่ไปไหนเสียที ปัญหานี้พบเจอบ่อยมาก และตอนนี้ก็ยังประสบเรื่อยๆ ค่ะ แต่การแก้ปัญหาที่ดีที่สุดสำหรับดังปัณณ์ คือการลดอีโก้ในตัวเองลงค่ะ ลดความมั่นใจในตัวเองลง และพยายามทำตัวให้เหมือนแก้วเปล่าที่พร้อมรับน้ำเสมอ มันอาจฟังดูทำยาก แต่ขอให้เชื่อเถอะค่ะ เราทำได้ ตอนแรกเราไม่พอใจ หงุดหงิด และสงสัย แต่เมื่อเราทำตัวให้ว่างเข้าไว้ คำติชม วิจารณ์ และแนะนำมันจะทำหน้าที่ชี้ให้เราเห็นเองว่า ที่เราทำมาและปัญหาของเรามันคืออะไร และถูกแก้ไขหรือไม่ งานเขียนคือศิลปะ และเมื่อเรานำเสนอมันออกไป เราต้องยอมรับได้กับคำติ และไม่หลงไปกับคำชม ถ้าทำได้มันจะทำให้เราพัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆ ค่ะ อย่าใจร้อน ทำด้วยใจรัก และรับฟัง แล้วทุกปัญหาจะคลี่คลายไปในทางที่ดีเอง
ปิดท้ายแล้วแนะนำเทคนิคให้น้องๆ หน่อยค่ะว่า เขียนนิยายยังไงให้จบเสียที
ดังปัณณ์: อันดับแรก คือต้องมีพล็อตค่ะ ดังปัณณ์ยืนยัน นั่งยัน และนอนยัน จากประสบการณ์ไม่มีพล็อตก็เขียนจบได้ แต่เราจะไม่รู้เลยว่านิยายของเรามันมีจุดบกพร่องและต้องแก้ไขตรงไหน (เรื่องมันเศร้า ณ จุดนี้) พล็อตไม่ยากเลย เพราะมันอยู่ในหัวเราตลอดเวลา เราแค่กลั่นมันออกมาเป็นตัวหนังสือ ว่าเราต้องการให้นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร ใคร ที่ไหน และเมื่อไหร่ การเขียนพล็อตทำให้เรารู้ว่าควรจะดำเนินเรื่องไปในทางใด และดังปัณณ์ทำอีกอย่างคือกำหนดเป็นตอนๆ ว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง มีความยาวกี่ตอนกี่หน้ากับนิยายเรื่องนั้น และผลที่ได้ก็ทำให้ดังปัณณ์เขียนจบ มีระเบียบในตัวเองมากขึ้นด้วยค่ะ เพราะมันเป็นการสอนให้เราวางแผนงานก่อนที่จะทำ สามารถรู้ผล และกำหนดอนาคตได้ว่าอย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ที่ทำตามนี้ ผลที่ออกมาจะไม่ผิดเพี้ยนไปจากที่เราหวังไว้มากแน่นอน
ประสบการณ์จะช่วยสอนให้เราเก่งขึ้น ใครที่เขียนยังไม่จบสักทีก็อย่าเพิ่งถอดใจนะคะ ค่อยๆ จัด ค่อยๆ วาง ค่อยๆ เพิ่ม ค่อยๆ เติม หรือจะลองจัดการพล็อต ปรับแก้ อุดช่องโหว่ อย่างที่ดังปัณณ์แนะนำดู ไม่แน่ว่าวิธีการนี้อาจจะช่วยให้น้องๆ ได้กดปุ่มจบเรื่องเร็วๆ นี้ก็เป็นได้ค่ะ ^ ^
จบไปแล้วสำหรับบทสัมภาษณ์จากรุ่นพี่นักเขียนประจำสัปดาห์
ตอนนี้ก็ได้เวลาเล่นเกมแจกหนังสือกันแล้ว เพียงแค่น้องๆ คอมเมนต์บอกเราว่า
"นิยายเด็กดีเรื่องที่ชอบมากที่สุดตอนนี้คือเรื่องไหน"
ก็ลุ้นรับไปเลย "The Change รักแรก แลกรัก" ผลงานเล่มล่าสุด จาก ดังปัณณ์

ตอนนี้ก็ได้เวลาเล่นเกมแจกหนังสือกันแล้ว เพียงแค่น้องๆ คอมเมนต์บอกเราว่า
"นิยายเด็กดีเรื่องที่ชอบมากที่สุดตอนนี้คือเรื่องไหน"
ก็ลุ้นรับไปเลย "The Change รักแรก แลกรัก" ผลงานเล่มล่าสุด จาก ดังปัณณ์

(หมดเขตร่วมสนุกวันที่ 14 ธันวาคม 2558 และจะประกาศผลในวันที่ 15 ธันวาคม 2558)
แล้วอย่าลืมมาร่วมสนุกลุ้นรับหนังสือน่าอ่านกันเยอะๆ น้า
ส่วนสัปดาห์หน้านั้นบอกเลยว่าเป็นนักเขียนสาว หน้าตาน่ารัก
ที่เชื่อว่าเธอจะมาสร้างความประทับใจให้กับทุกคนได้ไม่ยาก
ยังไงฝากติดตามคอลัมน์พบปะพูดคุยกันด้วยนะคะ สำหรับสัปดาห์นี้... สวัสดีค่ะ
แล้วอย่าลืมมาร่วมสนุกลุ้นรับหนังสือน่าอ่านกันเยอะๆ น้า
ส่วนสัปดาห์หน้านั้นบอกเลยว่าเป็นนักเขียนสาว หน้าตาน่ารัก
ที่เชื่อว่าเธอจะมาสร้างความประทับใจให้กับทุกคนได้ไม่ยาก
ยังไงฝากติดตามคอลัมน์พบปะพูดคุยกันด้วยนะคะ สำหรับสัปดาห์นี้... สวัสดีค่ะ
ประกาศผู้โชคดีได้รับรางวัล
"The Change รักแรก แลกรัก" ผลงานเล่มล่าสุด จาก ดังปัณณ์ คือ
Nippy
สำหรับผู้ได้รับรางวัลกรุณาส่ง ชื่อ-นามสกุล (นามแฝง) พร้อมที่อยู่ในการจัดส่ง
ระบุว่าได้รับรางวัลหนังสือ "The Change รักแรก แลกรัก"
มาที่อีเมล์ atcharawadi@dek-d.com
ทางทีมงานจะจัดส่งรางวัลไปให้อ่านถึงที่บ้านเลยค่ะ ^ ^
(หมดเขตรับของรางวัล ในวันที่ 21 ธันวาคม 2558)
.jpg)

.jpg)

19 ความคิดเห็น
นิยายของดังปัณณ์ช่างดราม่าได้ทุกเรื่องจริงจริ๊งงงงง ฮ่าๆๆ
แต่ชอบสำนวนนะคะ
│hero│♥ おで ma love'xxx แฟนผม ตัวเล็กสเป็คป๋า แต่ว่าโคตรแมน
สารภาพว่าติดเรื่องนี้ค่ะ เข้าไปส่องนิยายท็อปเล่นๆดังติดจริงจังซะได้ ฮ่าๆๆ
เพราะเรื่องนี้นางเอกเริ่ด เชื่ด นางอ่อยผู้ชายค่ะ รูปแบบชะนีไทยสมัยใหม่ไฉไลกว่าเดิม 55555 ส่วนพระเอกติ๋มแบบมีปมได้น่ารักมากๆ
เรื่องนี้ขายเป็นหนังสือทำมือด้วยค่ะ แต่เรายังไม่มีเงินอ่ะ
สารภาพครั้งที่สองว่าเรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจให้แต่งนิยายของตัวเองด้วย
ต้นเหตุมาจากแอบปิ๊งผู้ชายคนนึงแล้วไม่กล้าจีบค่ะ เลยจีบในนิยายซะเลย!
แน่นอนว่ามันเข้าข่ายพล็อตซ้ำ แต่จริงๆมันไม่ซ้ำค่ะ ทั้งวัยตัวละคร การดำเนินเรื่อง (ที่เราเขียนอ่อนกว่ามาก ฝีมือมันคนละชั้น) นิสัยตัวละครพระนาง ตัวละครรอง พล็อตรอง แถมของเรายังมีดราม่าใสด้วย 555555555
อันนี้เข้าใจเลยว่าถึงพล็อตจะคล้ายๆ แต่สไตล์คนเรามันจะทำให้ต่างเอง (ถ้าไม่ได้ตั้งใจลอกตั้งแต่แรกน่ะนะ)
สุดท้ายขอบคุณบทความนี้มากๆค่ะ ได้รับความรู้และกำลังใจ แนวทางดีๆและ...
อยากได้หนังสือมากๆค่ะ
คงเป็นเรื่องนี้ CEO ชำนาญรัก Inlove Book (ปรารถนารักเทพบุตรต้องห้าม ) เพราะการเล่าเรื่องที่น่าติดตาม ตื่นเต้น แถมเรื่องนี้ยังมีความเป็นโรมานซ์สูงกว่าเรื่องอื่นๆ มั้งค่ะ ถึงจะมีดราม่าบ้างแต่ไม่จัด และก็แฝงอารมณ์เร้าร้อนให้ความรู้สึกอ่านแล้วชอบค่ะ
region ทีมสังหารVSอวสานโลก ค่ะ
แค่ชื่อก็กินขาด 55555 ตอนนี้ชอบเรื่องนี้มากกกก อยากอ่านเล่มสามใจจะขาด อยากบอกว่าอวี้หว่อ(นักเขียน)ยิ่งเขียนนิยายแต่ละเรื่องก็ยิ่งสนุกขึ้นเรื่อยๆ คืออ่านแล้วแบบ วางไม่ลงอ่ะ เนื้อเรื่องมันเข้มข้นชวนติดตามมาก (แถมยังมีฉากจิ้นโผล่มาเกือบทั้งเรื่อง) ชอบตัวละครทุกตัวเลย // ยกแว้นตัวร้ายและตัวประกอบ // สร้างออกมาได้มีมิติมาก ออกมาแล้วมันผสมผสานกันได้ลงตัวอ่ะ
ถึงจะไม่ต้องบอกเหตุผลที่ชอบ แต่ก็อยากบอก 55555 อยากอวดเรื่องนี้อ่ะ ไปลองอ่านดูได้นะ (อวยขนาดนี้แล้ว) เป็นเรื่องแนวดิสโทเปีย วันสิ้นโลก อมนุษย์ ตัวเอกสลับร่างจากวิญญาณหนุ่มน้อยกลายเป็นหญิงสาวจากวันสิ้นโลกในอนาคตวัย 30
ป.ล. เรื่องนี้เหมาะสำหรับสาววาย
" เพราะเธอคือสายฝนที่ชื่นฉ่ำ " เป็นนวนิยายที่มีความเป็นจริงอยู่ในนั้น คือสามารถเกิดกับคนทั่วไปในสังคมได้ ตัวละครทุกตัวต่างมีปมมีผลกระทบจากสิ่งรอบข้าง อ่านไปเหมือนเราอยู่ร่วมกับตัวละครนั้นๆ เข้าถึงอารมย์ความรู้สึก สุข เศร้า ไปด้วย
เรื่อง สะพานพบรัก ตั้งแต่ตอนที่4 เริ่มสนุกมีปมให้คนอ่านสงสัยเล่นพอถึงตอนที่5 ก็ขาดไปซะเฉยๆ ไม่มีตอนที่6 แต่เรื่องยังไม่จบ ยังอยากอ่านต่ออยู่เลย
ตอนนี้ชอบและติดตามภรรยาเจ้าอยู่ค่ะ
น่ารัก สนุกชวนลุ้น ชอบค่ะ
ชอบหลายเรื่องเลยค่ะ 555 แต่ชอบของพี่ Jenny D Renger มากที่สุด พี่เขาเขียนตลกมาก ดึงดูดมาก ชอบเรื่อง 선배 AUTHOR XXX' [B] บ้าฉิบหาย แฟนผมเขียนนิยาย XXX
ฮามาก ชอบมาก โอ้ย นางเอกน่ารัก แมนๆ พระเอกก็จะซึนๆอ่ะ
รักเว่อร์
วิวาห์ในม่านรัก ของ ฉัตรเกล้าค่ะ
ชอบเรื่อง ต้องฤทธิ์เสน่หา ของธิดาดิน เพราะฮามากๆ เปลี่ยนบุคลิกหมอที่เคยเห็นเป็นอีกรูปแบบหนึ่งไปเลย คือ เป็นหมอหื่นและเจ้าเล่ห์ ชอบแต่งกลอนจีบหญิงแบบทะลึ่ง ๆ แถมตามจีบนางเอกตลอดๆ แล้วก็โดนถีบ โดนตบกลับมา จากน่าสงสารเป็นสมน้ำหน้า สนุกมากคลายเครียดดีครับ
ชอบเรื่อง"ซูเปอร์สตาร์พ่อลูกอ่อน" ชื่อเรื่องดูมุ้งมิ้งๆ แต่จริงๆมีมุมสะเทือนอารมณ์เหมือนกัน คือนางเอกท้องในวัยเรียนจนต้องพักการเรียน แต่ยังดีที่ป้ายังให้อภัย ไม่ปล่อยให้ต้องผจญกับมรสุมชีวิต ในเรื่องมีหลากรสชาติ ทั้งสุข ทั้งเศร้า ไม่น่าเบื่อ
ที่ชอบมากสุดเหรอ... ทำไมนึกไม่ค่อยออกเลย 55555 ความจริงก็อ่านเยอะนะ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเรื่องไหนเข้าตากรรมการ (?)
แต่ที่ตามอยู่เรื่องหนึ่งคือเรื่อง "บันทึกสีเลือด" ค่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับสาว(สวย)น้อยที่จะความจำเสื่อมย้อนกลับไปวัย 13 ปีทุกๆ วันจันทร์ พระเอกเป็นกูล (#สปอยรึเปล่า) ถึงไรท์จะคอยเตือนว่ามันดาร์กมาก แต่เราอ่านทีไรก็อมยิ้มได้ทุกที ชอบสำนวนของเขาอ่ะค่ะ ทำให้เนื้อเรื่องหนักๆ กลายเป็นเรื่องมุ้งมิ้ง (?) ได้อย่างไม่น่าเชื่อ น่ารัก 555555
ตอนนี้กำลังติดตามเรื่องนี้อยู่ค่ะ ตรวนรัตติกาล ของมิรา เป็นนิยายรักแบบหน่วงๆผสมความแฟนตาซี เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับจอมมารพันปีกับผู้ครอบครองดอกไม้ พระเอกเป็นปีศาจรูปหล่อส่วนนางเอกเป็นมนุษย์แสนสวยผู้บอบบาง คือเข้ามาเช็คอ่านทุกวันเลยค่ะ ว่าเมื่อไหร่อัพลงเด็กดี เพราะทุกๆตอนจะมีผลกับอารมณ์ความจิ้นความฟินมากๆ ตอนนี้พระเอกก็น่ารักมาก ดูเเลนางเอกตลอด อ้าวว พอมาอ่านตอนต่อไปพระเอกจะฆ่านางเอกซะเเล้ว ลุ้นๆยิ่งหน่วง ยิ่งดี ชอบๆเเนวนี้มากค่ะ
ประกาศผลรางวัลแล้วนะคะ ผู้โชคดีติดต่อรับของรางวัลตามอีเมล์ที่ให้ไว้ได้เลยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ