โดยส่วนตัวเวลาเราเขียนนิยายไม่ออก... เราก็เลือกที่จะไม่เขียนแบบเขานะ แต่ด้วยนิสัยที่อยากเขียนตอนนั้นแต่มันไม่แล่นจริงๆ คือประมาณว่าอยากเขียนให้จบตอนก่อนเพราะกลัวลืมเนื้อหา แต่ด้วยอารมณ์หรือสำนวนอะไรก็แล้วแต่มันไม่เป็นใจ 

เราก็เลือกที่จะเขียนไปก่อนเรื่อยๆ โดยไม่คำนึกถึงภาษาหรืออารมณ์และความรู้สึก แล้วก็ปล่อยทิ้งไว้ก่อนหลายวันไปแต่งเรื่องอื่น (ถ้ามี...) ดูหนัง ฟังเพลงไม่ก็นอนไปเลยง่ายดี พอผ่านไปค่อยกลับมาเปิดที่แต่งเรื่อยๆนั้นไว้ แล้วค่อยอ่านค่อยเปลี่ยนไปเรื่อยๆ 

เราว่าวิธีนี้มันก็โอเคนะ ไม่รู้สิแนะนำตามฉบับนักเขียนขี้ลืม 55555 กลัวลืมเนื้อหาของตอนอย่างเดียว เลยได้แต่พิมเรื่อยๆ....

จบข่าว ข้ามข้อความนี้ไป 5555

อย่าทิ้งไปแต่งใหม่ เพราะไม่เช่นนั้นจะไม่มีนิยายสักเรื่องจบ 

ปิดท้ายดีมากกกกก น้ำตาจิไหล

เรากำลังตันอ่ะ ไม่รุ้จะเขียนอะไร ภาพในหัวมันลางๆเพราะเราไม่รุ้จักนิยายตัวเองดีพอจริงๆ ว่าจะไปหาแรงบันดาลใจสักน่อย คือเรารู้นะว่าเรื่องนี้มันสดอ่ะ แต่พล็อตก็มีแบบรางๆ ประมาณว่าต่อจากนี้ต้องหวาน แต่หวานไงฟระ? คิดฉากหวานไม่ออก 55555

ไปหาแรงบันดาลใจด่วนๆจ้าาาา สู้!!

   น่าสนใจมากคะ เพราะอยากที่บอกบ้างที่คิดออกแต่ไม่มีเวลาเขียนสุดท้ายก็ลืม ตาลันล้าตาลันลา... หรือไม่ก็บ้างที่มีเวลา แต่คิ..ไม่ออกเอาซะงั้น อารมณ์ไม่ไปคะ อีกอย่างที่ชอบมีปัญหาคือบางที่คิดข้าม ..ไม่รู้ใครเป็นไหม คือสมองไปแล้วววแต่เนื้องเรื่องเรายังไม่จบตอนนี้ จะทิ้งก็ยังค้าง เลยใส่ไปให้หมดที่คิดออก ค่อยมาจัดตอนเอา...แต่ยังมีปัญหาเรื่องพลอตคะ อย่างที่ว่าคือมันยังไม่ตกผลึก...ขอบคุณสำหรับไอเดียแจ่ม ๆ คะ