INCOGNITO
วันวานกับกาลเวลา
|
ผู้เขียน : ZE’EV
|
สำนักพิมพ์ : Enter Books
|
|
พิมพ์ครั้งที่ : 1
|
หมวดหนังสือ : นิยาย
|
|
ราคา : 339 บาท
|
ISBN : 978-616-06-1928-3
|
|
ปก : ปกอ่อน
|
จำนวนหน้า : 536 หน้า
|
มันเกิดขึ้นได้ยังไง อินดิโกก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นว่าเธอได้ฆ่าพ่อบุญธรรมลงไปแล้ว
และเป็นสาเหตุให้ถูกคุมขังในเรือนจำ
หญิงสาวคิดว่าชีวิตเธอคงเดินทางมาได้ไกลสุดแค่นี้ ทว่าเธอคิดผิด!
และพาเธอฝ่าเข้าไปในใจกลางพายุอย่างบ้าระห่ำ เพื่อจะไปโผล่ยังอีกฟากโลก
ที่สำคัญ...โผล่ไปยังอีกฟากกาลเวลา!
เธอเป็นพวกเดียวกันกับผู้คนที่อาศัยอยู่ใน ‘อีเดน’
เหล่าผู้มีพลังพิเศษซึ่งรวบรวมมาจากทุกช่วงยุคสมัย
พวกเขาและเธอถูกเรียกขานว่า ‘อินค็อกนิโต’
มีหน้าที่สำคัญคือยับยั้งการสิ้นสลายของจักรวาลและกาลเวลา!!
ทดลองอ่านได้ที่นี่ คลิก
พิเศษสุด แจกฟรี !
เพราะมีกิจกรรมแจกนิยายมาให้ร่วมสนุก
กติกาก็ไม่ยากอะไร แค่คอมเมนต์ใต้บทความบอกกับเราว่า
"หากคุณสามารถย้อนเวลากลับไปได้ จะกลับไปแก้ไขอะไร"
ผู้โชคดี 3 ท่าน จะได้รับนิยายเรื่อง INCOGNITO วันวานกับกาลเวลา
.png)
แล้วแวะมาร่วมสนุกกับเราเยอะๆ นะคะ
^__________^
พี่อร
NUii_KT
DeramNight
lettercake
ในการรับของรางวัลมาที่อีเมล์ atcharawadi@dek-d.com
ระบุว่าได้รับรางวัลหนังสือ INCOGNITO วันวานกับกาลเวลา
พร้อมระบุนามแฝงที่ใช้
(หมดเขตรับของรางวัลในวันที่ 20 ธันวาคม 2559)


26 ความคิดเห็น
แก้ไขตัวเองค่ะ...เวลาที่ผ่านมาหมดไปกับการเล่นเกมและคุยกับเพื่อน ละเลยซึ่งการอ่านหนังสือเตรียมสอบ...
หากคุณสามารถย้อนเวลากลับไปได้ จะกลับไปแก้ไขอะไร
- เพิ่งดูหนังอลิซในแดนมหัศจรรย์ภาคสองมา ทำให้เราได้รู้ว่าการเปลี่ยนอดีตนั้นไม่สามารถทำได้โดยไม่มีผลกระทบต่อปัจจุบัน ถ้าเราเปลี่ยนอดีตแล้วอนาคตอาจจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหนเราก็เดาได้ยาก อาจจะแย่ลงมาก ถึงขั้นเลวร้ายก็ได้ เพราะฉะนั้นเราจึงควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเพื่อให้อนาคตไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง
แต่ถ้าสามารถย้อนกลับไปได้จริงๆ ในคืนวันนั้นอยากจะกอดแม่แน่นๆ และบอกรักแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกซักครั้ง บอกแม่ว่าภูมิใจแค่ไหนที่ได้เป็นลูกแม่ เพราะในวันรุ่งขึ้นนั้น เราจะไม่ได้เจอแม่แล้วอีกตลอดกาล(แม่จากไปเมื่อปีที่แล้ว แต่ยังคิดถึงเสมอเลยล่ะ)
มันไม่ใช่ชะตากรรม มันไม่ใช่อะไรทั้งสิ้น ไม่ต้องแก้ไขอะไร แค่พยายามทำช่วงเวลานั้นให้ดีที่สุด บางทีการเปลี่ยนอดีตอาจจะเกิดผลกระทบรุนแรงกับอนาคตก็ได้...
กลับไปแก้นิสัยตัวเองค่ะ เมื่อก่อนเป็นคนสร้างกำแพงกับคนอื่นสูงมากกก ไม่มีเพื่อนก็ไม่แคร์อะไร จนวันนึงมีเพื่อนมาทำลายกำแพงนั้น แต่ใช้เวลานานเป็นปีกว่าเราจะเปิดใจ พอทุกอย่างเริ่มไปได้สวย คุยกับคนอื่นได้อย่างปกติ ไปเที่ยวกับเพื่อน ดูหนังกับเพื่อน จากที่เคยอยู่คนเดียวตลอด กลายเป็นคนติดเพื่อน55555 มีเพื่อนได้ไม่กี่เดือน ก็ต้องแยกจากกัน เปอร์เซนที่จะเจอกันอีกก็ยากมากๆ
เลยอยากย้อนเวลากลับไป คุยกันให้มากกว่านี้ เข้าใจกันให้เร็วกว่านี้ สนุกด้วยกันให้มากกว่านี้น่ะค่ะ
หากย้อนเวลากลับไปได้จะกอดเธอคนนั้นที่มาหาที่หน้าบ้านเอาไว้ให้แน่นๆ และตอบรับความรู้สึกของเธอ
คนเราจะมาสำนึกได้ทีหลังเมื่อสูญเสีย ถ้าแก้ไขได้สักครั้งก็อยากจะย้อนกลับไปในวันที่จะไม่ทำให้เสียเธอไปครับ
ไม่มีอะไรที่อยากจะแก้ค่ะ ถึงในอดีตเราจะผิดพลาด หรือเจออะไรที่ร้ายๆมา แต่อดีตนั้นก็ทำให้เรากลายมาเป็นเราในปัจจุบันได้ เหมือนคำที่บอกว่า "ถ้าไม่รู้จักความทุกข์ เราจะพบความสุขได้ที่ไหน" นั่นล่ะค่ะ
//มาซะลิเกเลย
ย้อนกลับไปสมัยมนุษย์เริ่มแรก และปลูกฝังความคิดให้ไม่เห็นแก่ตัวให้ถ่ายทอกจากรุ่นสู้รุ่นปลุกฝังเป็นศีลธรรม กฏที่ห้ามละเมิดเด็ดขาด ให้ทุกคนบนโลกไม่เห็นแกตัว แล้วสืบต่อค่าความคิดนั้นมาจนถึงชนรุ่นหลัง โลกปัจจุบันจะได้ไม่มีคนเห็นแก่ตัว
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จริงอยากจะทำสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ จะมุ่งทำตามความฝันให้มากกว่านี้ ถึงแม้ตอนนี้จะพยายามแล้วแต่ก็ยังไม่พอ ก็มันยังไม่เป็นจริงเลยนี่เนอะ แต่เชื่อว่าซะวันจะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน "วิถีนัก(อยาก)เขียน วิถีแห่งการดอง" อยากจะทิ้งไปจริงๆ ปลงกับตัวเอง...
"อยู่กับอดีตก็ยากที่จะรับรู้ความสุขของปัจจุบัน" ขอหยิบประโยคนี้มานะคะ
เป็นไปได้สิ่งที่อยากกลับไปแก้ไขมากที่สุดคงเป็นนิสัยพูดจาห่ามๆชวนเป็นเรื่องทุกที.. ซึ่งแน่นอนว่ามันยากเพราะเป็นแบบนี้มาแต่เด็ก ถ้าเรากลับไปเปลี่ยน ทิศทางการดำเนินต่อไปอาจไม่เหมือนเดิม เราอาจเสียสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ไป ทั้งครอบครัว เพื่อน และเหตุการณ์ต่างๆที่กำลังเป็นไปตามปรกติ
ดังนั้นโดยส่วนตัวแล้ว.. เราไม่มีอะไรที่อยากแก้ไข เพราะทุกอย่างมันเกิดและจบไปแล้ว ถึงจะมีจุดจบที่ทั้งดีและแย่ แต่มันอยู่ที่การตัดสินใจของเรา เราเลือกแล้ว ดังนั้นไม่ว่ายังไงก็จะพยายามให้ถึงที่สุด สำหรับสิ่งที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน เราเชื่อว่าถ้ายังพยายามและไม่หมดกำลังใจ ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี อุปสรรคเป็นปัญหาปรกติที่ทุกคนต้องเจอค่ะ ถึงจะว่ามาอย่างนี้แต่ถ้าให้พูดกันตรงๆ เราเองก็ไม่ได้มีชีวิตที่มีความสุขนัก ปัญหาค่อนข้างเยอะเลยถ้าเทียบกับคนอื่น แต่ต้นตอของปัญหาส่วนใหญ่มากจากคนรอบข้างเสียมากกว่า แน่นอนว่ามันไม่มีทางเปลี่ยนคนอื่นได้ ดังนั้นที่ทำได้ในตอนนี้คือพยายามใช้ชีวิตไปตามปรกติ มีปัญหาก็แก้ ถ้ายากเกินไปก็ของหาทางอื่นดู เพราะยังไงซักวัน ปัญหานั้นจะคลี่คลายแน่นอนค่ะ :)
อยากกลับไปดูแลแม่ให้ดีกว่านี้ อยากให้แม่หายจากโรคร้าย ไม่ต้องทรมาน ไม่ต้องจากไปและอยากเป็นลูกที่ดีให้แม่ภูมิใจ ถ้าได้กลับไปแก้ไขจริงๆ
คงไม่กลับไปแก้ไขอะไรค่ะ เพราะว่าทุกสิ่งที่เราทำในอดีต ส่งผลถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะเกิดเหตุการ์ณแบบไหนขึ้นในอดีต แต่มันคือสิ่งที่หล่อหลอมจนเป็นเราในปัจจุบันขึ้นมาค่ะ บางทีถ้าเราเปลี่ยนแปลงมัน เราอาจจะสูญเสียอะไรบางอย่างในอนาคตที่สำคัญกัยเรามากก็ได้ค่ะ 'เพราะต่อให้เราเจอปัญหามากแค่ไหน ขอแค่มีความหวัง วันพรุ่งนี้จะดีขึ้นเองค่ะ'
อ่า เป็นคำถามที่ยากมากเลยค่ะพี่...
ถ้าถามว่าอยากแก้ไขอะไร มันมีเรื่องราวมากมายเต็มไปหมดที่ไม่ได้ดั่งใจ อยากจะเปลี่ยน อยากจะแก้ไขใหม่
แต่หนูคิดว่าถ้าเกิดหนูเปลี่ยนอะไรไป แล้ววันนี้ไม่ได้เป็นเหมือนตอนนี้ล่ะ หนูไม่รู้เลยว่าถ้ากลับไปแก้ไขอดีตแล้ว พอกลับมาตอนนี้อีกทีมันจะเป็นยังไง มันจะเป็นแบบนี้เหมือนเดิม หรือเปลี่ยนไปในแบบที่เราไม่เคยต้องการ...
มีบ้างค่ะที่เสียใจกับเรื่องที่เคยทำลงไปและย้อนกลับไปแก้อะไรไม่ได้ แต่ว่าพอมองอีกมุม มันก็เป็นสิ่งที่สอนให้หนูพยายามทำปัจจุบันให้ดีขึ้นกว่าเดิม ไม่ให้ซ้ำรอยอดีต
ถ้าให้เลือกจริงๆ หนูคงไม่อยากกลับไปแก้ไขอดีตหรอกค่ะ บางอย่างปล่อยมันไว้แบบนั้นหนูคิดว่าน่าจะดีกว่า เหมือนที่เคยได้ยินมาบ่อยๆว่าชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบนั่นแหละ เพราะถ้าเราไม่เคยเจ็บไม่เคยผิดพลาด เราก็คงไม่มีวันได้เรียนรู้
แต่ยังไงพี่ก็บอกให้ตอบคำถามในสิ่งที่อยากแก้นี่คะ หนูต้องหาให้ได้สิ!
คิดนานมากค่ะ สุดท้ายก็มาตกอยู่ที่ ถ้ากลับไปแก้ไข้อดีตได้ หนูมีหลายเหตุการณ์ที่อยากเปลี่ยนอยู่ค่ะ ยกตัวอย่างเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว เป็นเหตุการณ์ที่หนูไม่เคยลืม...
วันนั้นที่หมู่บ้านของหนูจัดเทศกาลสงกรานต์ค่ะ ทำบุญตอนเช้า หลังจากที่ทำบุญเสร็จทุกคนก็รดน้ำกันนิดๆหน่อยๆ มีลุงคนนึงที่รู้จักกับพ่อมารดน้ำอวยพรให้หนูด้วย หนูเพิ่งได้เจอลุงเขาวันนั้นเป็นครั้งแรกค่ะ
หลังจากคุยกับคุณลุงไม่นาน หนูไปนั่งคุยกับน้องแค่แปปเดียว พอหันกลับมาอีกทีทุกคนกฦ็กำลังวุ่นวายกัน... คุณลุงคนนั้นนอนอยู่บนตักพ่อหนูค่ะ เขาล้มลงไป ถ้าหนูจำไม่ผิดน่าจะหัวฟาดพื้นด้วย... คุณลุงตัวเกร็ง พ่อหนูกับคนอื่นๆต้องช่วยกันเอาช้อนยัดปาก ไม่ให้เขากัดลิ้นตัวเอง แล้วมีคุณลุงอีกคนนึงที่เป็นโฆษกของหมู่บ้านคอยปั๊มหัวใจให้อยู่
คุณลุงโฆษกปั๊มผิดท่าค่ะ เขาบอกว่าเคยปั๊มให้ภรรยาของตัวเองแล้วรอด แต่หนูไม่รู้ว่าช่วยได้มั้ย หนูเคยไปเข้าค่ายและได้ลองปั๊มหัวใจหุ่น หนูรู้วิธีที่ถูกต้อง เพียงแต่หนูแรงน้อยเกินไป กดไม่ค่อยถึง กระตุ้นหัวใจไม่ค่อยได้ ตอนนั้นหนูกลัวมากค่ะ ได้แต่พูดว่ามันไม่ถูกอย่างนั้นอย่างนี้ แต่หนูทำไม่ได้ สุดท้ายรถพยาบาลก็มาถึง แต่ก็ช้าไปแล้ว...
ใช่ค่ะ สุดท้ายแล้วคุณลุงคนนั้นก็เสียชีวิต หนูเสียใจมาก กลับมาบ้านก็นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว หนูแค่รู้สึกว่าหนูยังพยายามไม่มากพอ ถ้าหนูเกิดเร็วกว่านี้ ถ้าเรียนเร็วกว่านี้ ถ้าหนูเป็นหมอ หนูคงจะช่วยลุงเขาได้
ถ้าหนูเปลี่ยนได้หนูอยากจะหาทางช่วยเหลือคุณลุงคนนั้น หรือศึกษาแล้วลงมือช่วยเหลือ หรือทางไหนก็ได้ที่จะช่วยต่อชีวิตของคุณลุงไปอีกซักนิด... ลูกของคุณลุงน่าสงสารมากเลยนะคะ น้องเขาเด็กกว่าน้องชายของหนูด้วยซ้ำ...
แต่เหตุการณ์นี้ก็สอนหนูค่ะ ว่าเราไม่รู้เลยว่าวันสุดท้ายของเราจะเป็นวันไหน เราต้องพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด อยู่กับคนที่เรารักให้มากๆ พอถึงตอนสุดท้ายจะได้ไม่ต้องเสียใจที่ยังไม่ทันได้ใช้เวลาด้วยกัน
คำตอบของหนูอาจจะอ่านแล้วค่อนข้างงง แล้วก็งงว่าเปลี่ยนอดีตตรงไหน จะบอกว่าหนูเองอ่านแล้วก็งงตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ เพราะว่าพอพยายามหาคำตอบให้คำถามของพี่ว่าอยากจะเปลี่ยนแปลงอดีตตอนไหน เหตุการณ์นี้มันก็ผุดขึ้นมาเองในหัว
สำหรับบางคน หนูเข้าใจว่ามันอาจจะดูเฟค ไม่ค่อยมีใครอยากจะช่วยคนอื่นหรอก ถ้าตัวเองไม่ได้มีผลประโยชน์ หนูเองก็ไม่ได้เป็นคนดีขนาดยอมสละอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
หนูก็แค่อยากรู้จักกับคุณลุงให้นานกว่านี้ก็แค่นั้นเอง :)
หนูทำใจได้แล้วว่าไม่ว่ายังไงตัวเองก็คงไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ เพราะฉะนั้นหนูจะพยายามเพื่อช่วยเหลือคนอื่นๆต่อไปนะคะ สักวันหนูจะต้องทำให้ได้ ขอบคุณอดีตทั้งหมดที่ผ่านมาที่ทำให้หนูเป็นตัวหนูในวันนี้ค่ะ :)
- ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบนะคะ -
ไม่เเก้ไขครับ เพราะไม่อย่างนั้นไทม์ไลน์มันจะต่างออกไปจากจุดที่เรายืนอยู่ เวลาช่วงที่เราอยู่จะถูกทำลายไปเเละถูกเเทนที่ด้วยโลกใบใหม่ที่เราไม่รู้จัก
ตอบซะไม่หวังรางวัลเลยเรา เเต่คำถามมันน่าตอบจริงๆผับผ่าสิ
ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ ผมอยากแก้ไขสิ่งที่ผมคิดว่าตัวเองได้ตัดสินใจผิด ไม่ว่าจะเป็นคำพูดที่ออกมาจากปากโดยไม่คิด ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่ออกมาโดยไม่ได้ไตร่ตรองก่อน จนทำให้ผมรู้สึกเสียดายที่ตัดสินใจผิดพลาดไป
และผมเชื่อว่าทุกคนก็ย่อมอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องราวในอดีตเช่นกัน
อยากกลับไปพูดกับเพื่อนๆให้มากกว่านี้ครับ 555+ เพราะแม่เคยเล่าให้ผมฟังว่าตอนเด็กๆผมเป็นคนเงียบมากๆ เงียบมากถึงขนาดที่ไม่กล้าบอกครูว่าโดนเพื่อนแย่งหนังสือเรียนไปเพราะกลัวเพื่อนโกรธ สุดท้ายเลยโดนครูตีเพราะนึกว่าผมไม่ได้เอาหนังสือมา ถึงแม้ในปัจจุบันผมจะกล้าพูดคุยกับเพื่อนๆมากขึ้นแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บใจตัวเองในอดีตที่ไม่ยอมพูดในสิ่งที่ควรพูดเพียงเพราะไม่กล้าพอ ผมจึงอยากกลับไปแก้ไขให้ตัวเองกล้าพูดกับคนอื่นๆมากขึ้นครับ
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้.. จะไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจค่ะ จะไม่ทำเด็ดขาด ไม่อยากเห็นน้ำตาของท่านแม้แต่หยดเดียว ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ยังคงเป็นตราบาปที่ลืมไม่ได้เลยค่ะ
มีความคิดอยากจะแก้ไขหลายอย่างหลายครั้ง แต่พอมาทบทวนตัวเองดีๆแล้ว ก็ไม่อยากจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไร เพราะคิดว่าในแต่ละช่วงเวลา หรือแต่ละเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้คิดและไตร่ตรองการกระทำและผลที่จะเกิดขึ้นแล้ว ^^ .......หากว่าย้อนเวลากลับไปได้ก็คงจะไม่แก้ไขอะไร คงเตรียมตัวเตรียมใจรอรับเหตุการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นอย่างมีสติ