8 ข้อนี้แหละ ชีวิตนักเขียน อยากเป็นต้องรู้
สวัสดีชาวนักเขียนนักอ่านเด็กดีทุกคนค่ะ วันนี้แอดมินมาในบทความว่าด้วยเรื่องชีวิตนักเขียน เชื่อว่าทุกคนที่คลิกเข้ามาอ่านบทความนี้ ต้องมีใจรักที่อยากจะเป็นนักเขียนอยู่แล้ว จริงไหม และวันนี้ เราก็เลยอยากจะมาบอกเล่าเก้าสิบกันสักหน่อยว่า... ชีวิตนักเขียนเขาเป็นยังไงกัน เผื่อใครอยากเป็น จะได้เตรียมพร้อมล่วงหน้าเลย
8 ชีวิตนักเขียน ต้องรักการเขียนจริงๆ
ถ้าไม่ชอบเขียน ไม่ได้สนุกกับการเขียน หรือเขียนจนติดเป็นนิสัย เราคิดว่าคุณจะเบื่อการเป็นนักเขียน เพราะอาชีพนี้ มีงานอย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ “เขียน” ดังนั้น เตรียมใจไว้เลย ชีวิตนักเขียนนี้ มีแต่การเขียนเท่านั้น
7 ชีวิตนักเขียน ต้องรับมือกับความผิดหวัง
ถ้าอยากเป็นนักเขียน เตรียมใจไว้ได้เลยว่า... จะต้องเจอความผิดหวังอยู่ตลอด ไม่ว่าจะเป็นนักเขียนที่ยังไม่มีผลงาน นักเขียนมีผลงานแล้ว นักเขียนดัง นักเขียนไม่ดัง ทุกคนต้องเจอกับเรื่องผิดหวังเสมอ เป็นต้นว่า โดนคอมเมนต์แย่ๆ ต้นฉบับไม่ผ่านการพิจารณา นิยายไม่มีคนอ่าน ฯลฯ เพราะฉะนั้น บอกเลยชีวิตนักเขียนเต็มไปด้วยความผิดหวัง ไม่ได้สวยหรูหรอก
6 ชีวิตนักเขียน งานหนักไม่ใช่เบา
ถ้าคิดว่าเป็นนักเขียนแล้วจะสบาย บอกเลยว่าคิดผิด ไม่ว่านักเขียนดังหรือไม่ดัง ทุกคนต้องลำบากและต้องเหน็ดเหนื่อย ในแต่ละวัน ก็ต้องวางแผน จัดตารางเวลาสำหรับเขียนนิยาย บางคนทำงานไปด้วยหรือเรียนไปด้วย ก็ต้องแบ่งเวลามาเขียน ถ้าอยากเป็นนักเขียน บอกเลยงานหนักไม่แพ้อาชีพอื่นๆ แน่นอน
5 ชีวิตนักเขียน เหมือนการทำงานฝีมือ
งานเขียนนั้นต้องใช้ทักษะ แต่ละชิ้นต้องการการดูแล ประคับประคอง และเอาใจใส่ นิยายของเราไม่ต่างจากงานฝีมือ ถ้าเราอยากให้งานดี เราก็ต้องค่อยๆ ทำงานออกมาทีละนิด และแน่นอน กว่าจะเขียนจบได้ ต้องใช้เวลา อาจจะมีบางคนเขียนเร็วหน่อย แต่ส่วนใหญ่แล้ว การเขียนต้องใช้เวลา และการทำงานฝีมือ ต้องผ่านการฝึกฝนและใช้ทักษะที่ผ่านการบ่มเพาะอย่างจริงจัง ถ้าเป็นนักเขียนอายุน้อย แนะนำเลยให้ฝึกเยอะๆ เขียนเยอะๆ และเขียนอย่างตั้งใจ เพื่อพัฒนาผลงานสม่ำเสมอ
4 ชีวิตนักเขียน ต้องพัฒนาอย่าหยุด
การจะเป็นนักเขียนได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย เราเชื่อว่านักเขียนอาชีพเข้าใจดี แม้คุณจะมีผลงานตีพิมพ์แล้ว แต่สุดท้าย เมื่อเริ่มนิยายเรื่องใหม่ คุณก็ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ และในทุกๆ เรื่องใหม่ คุณต้องพิสูจน์ตัวเองใหม่เสมอ และนั่นคือเหตุผลที่เราบอกว่า ชีวิตนักเขียนต้องพัฒนาต่อเนื่อง ห้ามหยุด ถ้าอยากเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จจริงๆ ก็ต้องพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ และควรสร้างเป้าหมายในแต่ละเล่มด้วย
3 ชีวิตนักเขียน เราไม่ได้อยู่คนเดียว
แม้ว่าในความเป็นจริง การเขียนงานจะต้องเขียนคนเดียว แต่เมื่อเราเขียนงานจบ และส่งงานออกสู่สาธารณะแล้ว ผลงานนั้นจะถูกวิจารณ์ ถูกพูดถึง และเมื่อนั้น เราไม่อาจจะอยู่คนเดียวในโลกของเราได้ ถ้าอยากเป็นนักเขียนก็ต้องยอมรับความจริงว่า เมื่อคนอ่านได้ผลงานของเราไปแล้ว เขามีสิทธิ์ที่จะพูดถึงในทางใดก็ได้ และในฐานะนักเขียน เราต้องรับคำวิจารณ์เหล่านี้ไม่ได้ เพราะแน่นอนว่า... เราไม่ได้เขียนคนเดียว และอ่านคนเดียว
2 ชีวิตนักเขียน อย่าหลงระเริง
การได้มีนิยายตีพิมพ์ นิยายขายดี ได้รับการตอบรับเป็นเรื่องที่ดี แต่ว่า... อย่างที่บอกไปว่านักเขียนแต่ละคนเหมือนเริ่มนับหนึ่งใหม่ทุกครั้งที่เริ่มเขียนเรื่องใหม่ เพราะฉะนั้น อย่าหลงระเริงกับชื่อเสียงที่ได้รับ เมื่อจบเรื่องหนึ่งแล้ว ประสบความสำเร็จแล้ว ให้ลืมอารมณ์อีโก้ รัก หลง หรือความรู้สึกยามประสบความสำเร็จให้หมด และเมื่อเริ่มเล่มใหม่ ก็จงนับหนึ่งใหม่
1 ชีวิตนักเขียน ต้องมีวินัยและตรงต่อเวลา
หลายคนอาจคิดว่าชีวิตนักเขียนสบาย อยากเขียนเวลาไหนก็ได้ อยากทำงานเวลาไหนก็ได้ แต่ในความเป็นจริงเราต่างรู้ว่าไม่ใช่ ขืนทำแบบนั้นนิยายคงไม่มีวันจบ และคงไม่มีวันได้ตีพิมพ์ (ทำไมพูดเองเจ็บเอง) ถ้าอยากเป็นนักเขียน ก็ต้องชัดเจนและมีตาราเวลาการทำงานที่เข้มงวด อย่าได้ปล่อยปละละเลย อยากเขียนตอนไหนก็เขียน อยากทำอะไรก็ทำ ถ้าทำแบบนั้นก็จะกลายเป็นนักเขียนที่ขาดวินัย และงานเขียนก็จะออกมาไม่สมบูรณ์
ทีมงานนักเขียนเด็กดี






20 ความคิดเห็น
ขอบคุณค่ะ
เป็นบทความที่ดีมากๆ เลยค่ะ


สุดยอดเลยฮะ บทความนี้มีประโยชน์อย่างยิ่ง



เป็นสิ่งที่ตรงใจมากและมีประโยชน์อย่างยิ่งเลยค่ะ จะเป็นนักเขียนหน้าใหม่ หน้าเก่า น่ารัก น่าสวยยังไงก็ต้องอย่าลืม 8 ข้อนี้ไม่งั้นล่มค่ะ! เชื่อหนู หนูเรียนมา!!!
ข้อสุดท้ายคือเจ็บมากค่ะ
แต่ก็ทำให้เราคิดได้ เหมือนถูกดึงขึ้นมาจากหลุมเลยค่ะ
ความขี้เกียจนี่หนักสุดล่ะ ฮาๆ
เป็นบทความที่มีประโยชน์มาก ส่วนตัวก็เป็นคนที่แค่งานประจำก็ยุ่งสุดๆ ยังมาทำงานเขียนอีก ได้กำลังใจเพิ่มมาอีกทางเลยค่ะ
มีประโยช์นสุดๆ เลยจ้าาา
ขอบคุณนะคะเป็นบทความที่มีประโยชน์มากค่ะ
เห็นด้วยอย่างยิ่ง!
คือแต่ละข้อนั้นนักเขียนบางคนอาจไม่มี แต่ละข้อนั้นนักเขียนอย่างเราต้องอ่าน และทำไมข้อสุดท้ายมันแทงใจดำจังเลยอ่า T^T บทความนี้มีไว้ให้นักเขียนที่ชอบอู้หรือดอง อย่างเรานี้ไง
-ข้อแรกนี้มัน...เวลา....เรามันไปหนายยย
ข้อสุดท้ายนี่เจ็บสุดเเต่มันก็จริงเเหละว่าถ้าหากเราเป็นนักเขียนที่ขาดวินัยนิยายเราอาจจะแย่ก็ได้


จะพยายามค่ะ T^T และหวังว่าจะมีคนอ่านเรื่องของเรานะค่ะ5555 ตอนนี้เพิ่งเปิดอ่าาา
ข้อ 1 นี่แทงหัวใจอย่างแรง
ทำให้เราฮึดขึ้นมาได้ดีจริงๆเลยค่ะ ขอบคุณมากๆ^^