ถ้าได้ทำในสิ่งที่รัก “ล้านนาที” ก็ยังไม่เพียงพอ

ถ้าได้ทำในสิ่งที่รัก “ล้านนาที” ก็ยังไม่เพียงพอ  
 

“ทั้งที่ตั้งใจซะดิบดีว่าจะทิ้งทุกอย่างมาพัก เทรักห่วยๆ กับเรื่องเฮงซวยไว้ข้างทาง ไหงถึงได้ซวยซ้ำซวยซ้อน ซวยแบบอันลิมิต ซวยจนต้องร้องขอชีวิต แถมยังไปลากคนแปลกหน้าเข้ามาซวยด้วยอีก นี่พระเจ้าจะเล่นตลกกับเธอมากมั้ย ไปเล่นตรงนั้นคนเดียวเลยไป๊! ผู้ชายไรวะ ชื่อก็แปลก นิสัยก็แปลก โคตรติสท์ โคตรบ้า แถมโคตรขี้อ่อย แต่โอ๊ย...โคตรน่ารักเลย” 
 

ขึ้นต้นมาด้วยคำโปรยแบบนี้ มีใครพอจะเดาได้ไหมว่ามาจากนิยายเรื่องอะไร ถ้ายังไม่แน่ใจแอดมินตอบให้ค่ะ ใช่แล้ว นี่คือคำโปรยนิยายเรื่อง Nice to Love You ยินดีที่ได้รักคุณ ผลงานของนักเขียนนามปากกา “ล้านนาที” ผู้ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ในโครงการนักเขียนหน้าใสปี 7 นั่นเอง 
 

สำหรับแอดมิน แค่อ่านคำโปรยเรื่องนี้ก็สะดุดสุดๆ ส่วนตัวนี่อ่านนิยายดูจากพระเอก... เอ้ย พล็อตเรื่อง ในเมื่อพล็อตมันเจ๋ง (บวกพระเอกมันเท่) ขนาดนี้ ใครจะไปยอมพลาดละ เพราะงั้น ต้องรีบไปฉกตัวนักเขียนมาคุยกับเราทันที มามะ ใครชอบพล็อตนิยายสไตล์นี้เหมือนกัน มาอ่านบทสัมภาษณ์ของน้องกันเลย   
 

ล้านนาที : สวัสดีค่ะ ล้านนาทีเองนะคะ ชื่อเล่นจริงๆ แบบแม่ตั้งให้เลยชื่อจูนค่ะ แต่ปัจจุบันเหมือนทุกคนลืมไปหมดแล้ว เรียกพี่หมีกันหมดเลย (ฮา) ปัจจุบันเรียนภาษาและวัฒนธรรมจีนอยู่ มหา’ลัยแม่ฟ้าหลวงปีสามค่ะ ได้มีโอกาสเข้ามาอยู่บ้านแจ่มใสจากโครงการนักเขียนหน้าใสปีเจ็ดค่ะ ถ้าให้พูดว่าสิงอยู่เด็กดีนานแค่ไหนแล้ว โห นับนิ้วยังแทบไม่พอเลย สิงอยู่เด็กดีมานานมากกกกกกกกกก (ใส่ก.ไก่ไปอีกล้านตัว) ตั้งแต่มัธยมต้นเลยเห็นจะได้ เหมือนเป็นบ้านอีกหลังเลยค่ะ ทั้งไว้อัพเดทข่าวเรื่องเรียน แอดมิดชั่น ไว้แอบอู้อ่านนิยาย แล้วก็ไว้ลงนิยายให้นักอ่านอ่านด้วย สารพัดอย่างเลย โห พอนั่งนึกๆ ดูแล้ว จริงๆ ก็เรียกได้ว่ามาหัดเป็นนักเขียนกับเว็บเด็กดี เติบโตมากับเว็บนี้เลยก็ว่าได้
 

ล้านนาที : ถ้าเป็นชั่วโมงก็ 16,666 ชม. ถ้าเป็นวันก็ 694 วันค่ะ (ไปจิ้มเครื่องคิดเลขมาเลยนะคะ!) จริงๆ ถ้าถามว่าทำไมต้องล้านนาที คือตอนนั้นคิดนามปากกากับมายไอดีไม่ออกค่ะ คิดแล้วซ้ำคนอื่น คิดกี่อันก็ซ้ำ สุดท้ายเลยหนีไปนั่งฟังเพลง ไปๆ มาๆ เนื้อเพลงวนมาคำนี้พอดีเลยได้มาแบบงงๆ ค่ะ ไม่ได้มีสาระอะไรเล้ย แต่ตอนนี้คิดว่าล้านนาทีคงจะหมายถึงการใช้เวลากับเรื่องที่เรารักอย่างตั้งใจค่ะ ทุ่มเวลาให้กับสิ่งที่เราทำเป็นล้านนาทีโดยไม่เสียดาย อะไรประมาณนี้
 

ล้านนาที : ขอหน้ากระดาษเพิ่มได้มั้ยคะ! (หัวเราะ) จะว่ายังไงดีล่ะ อย่างที่ทุกคนรู้กันเนอะว่านักเขียนหน้าใสเป็นการค้นฟ้าหาดาวเข้าบ้านเดอะสตาร์ เอ๊ย ค้นหานักเขียนหน้าใหม่เข้าบ้านแจ่มใส ซึ่งตอนประกวด จูนว่าจูนได้อะไรมากกว่าการเข้าประกวดอะ ตอนที่ชนะมันก็เหมือนว่าเราได้ทำตามฝันที่เราตั้งใจ ซึ่งกว่าจะได้คือจูนไม่ได้ส่งปีเจ็ดครั้งแรกแล้วติดเลยนะ คือส่งหลายปีมากๆ แต่ไม่ติด เราลองผิดลองถูก ลองผิดหวังมาก่อน แต่ที่ได้รับนอกจากการเข้ามาเป็นนักเขียนของแจ่มใสคือจูนได้ประสบการณ์ ได้อะไรเยอะมากจากโครงการ ฝึกวินัยในการเขียน ฝึกความอดทน ฝึกความมุ่งมั่น ความมั่นใจ โอ้ย สอนอะไรหลายอย่าง ตอนประกวดนี่เหมือนจะเป็นไบโพล่าร์อ่ะ เดี๋ยวตื่นเต้น เดี๋ยวเครียด เดี๋ยวสนุก เดี๋ยวร้องไห้ แต่รวมๆ มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดี ที่กลับมานึกถึงหรือเล่าให้ใครฟังก็ยังหัวเราะอยู่เลย ยังจำความรู้สึกดีๆ ตอนนั้นได้อยู่ แล้วก็ยังได้เพื่อนจากโครงการหน้าใสด้วย ซึ่งตอนนี้ก็ยังเม้ามอยกันอยู่ตลอดเลย เป็นโครงการดีๆ ที่อยากให้ทุกคนได้ลองดูนะ
 

ส่วนเรื่องแจ่มใสดียังไงนี่ หูยยย พี่บก. คะ หนูขอค่าโฆษณาหน่อยค่า (โดนตี) คือจูนว่าที่นี่เป็นมากกว่าสำนักพิมพ์นะ แบบ นอกจากการทำงานที่ได้เห็นเลยว่าพี่เขาต้องตั้งใจกันทุกขั้นตอน ใส่ใจทุกรายละเอียด พี่ทีมบก. ดูแลดีมากเลยอะ น่ารัก ใจดี อบอุ่นจนเหมือนพี่สาวคนหนึ่งเลย ให้คำปรึกษาได้ ไปหวีดพระเอกใส่ได้ ปรึกษาได้ทุกอย่างเลย วันเกิด วันปีใหม่งี้ก็มีส่งของขวัญมาให้ด้วยนะคะ ถ้าถามว่าดียังไงก็คงต้องบอกว่าเหมือนบ้านหลังหนึ่งเลยค่ะ เป็นบ้านสีส้มที่อบอุ่นม้ากมาก
 

ล้านนาที : ไปไถ่ถามหลายคนมาจนได้มติว่าเป็นนิยายฟีลกู๊ดค่ะ ออกแนว slice of life หน่อยๆ ด้วย คือด้วยความที่อยากลองเขียนเรื่องแบบที่ไม่ได้หวือหวาบ้าง อยากลองเขียนที่ไม่ต้องถึงกับกรี๊ดฟินจิกหมอน แต่อยากให้อ่านจบแล้วก็ยังมีรอยยิ้มและมีความรู้สึกดีๆ ติดอยู่ในใจ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความบังเอิญที่เหวี่ยงคนสองคนบนโลกให้ได้มารู้จักกัน ตั้งใจเขียนให้อยู่ในโทนอบอุ่น เรียบง่ายแต่อบอุ่น แต่ไม่รู้คนอ่านจะอบอุ่นด้วยมั้ยนะคะ (ฮา)
 

ล้านนาที : ภายในสามบรรทัดด้วย หูย ยากก็ตรงนี้ เป็นเรื่องราวของ ‘คะนิ้ง’ ผู้หญิงที่เพิ่งโดนแฟนเก่าเทไปมีคนใหม่ แต่แฟนเก่าก็โดนแฟนใหม่เลยกลับมาตื้อ เธอเลยหนีงาน หนีร้อน หนีรัก หนีมันทุกอย่างไปเที่ยวเชียงราย จากตอนแรกที่ตั้งใจจะไปพักเฉยๆ ไปๆ มาๆ ดั๊นได้ไปเจอผู้ชายคนใหม่อย่าง ‘พี่มะลิ’ ซึ่งโปรไฟล์ดีจนอยากกลับไปตอกหน้าแฟนเก่าว่าแบบ ‘ขอบคุณที่ทิ้งไป... คนใหม่แซ่บมาก’ 555555555 สามบรรทัดเป๊ะ
 

พล็อตส่วนของโลเกชั่นเริ่มจากว่าจูนตอนนี้เรียนเชียงรายค่ะ แล้วปีที่แล้วไปเที่ยวดอยกับเพื่อนตอนหน้าหนาว เลยแบบ เอ ส่วนมากจะชอบเห็นในนิยายไปทะเลกัน ถ้าขึ้นเหนือก็ไปประมาณเชียงใหม่ เลยแบบ เอ้ะ แล้วจังหวัดที่เรามาเรียนอะ มันก็สวยนะ โรแมนติกด้วย ถ้าโลกมันเหวี่ยงให้คนสองคนมาเจอกันมันจะเป็นยังไงนะ ถ้าตื่นมาเห็นพระอาทิตย์ขึ้นสวยๆ พร้อมกับมีใครสักคนอยู่ข้างๆ คงน่ารักดีเนอะ ส่วนเรื่องธีมเรื่องนั้น เพราะอยากลองเขียนเรื่องรักที่เหมือนเป็นเรื่องเล่าของคนสองคนที่ได้มาพบกันดูบ้าง กับความคิดที่ว่า สำหรับความรักดีๆ ครั้งหนึ่งในชีวิต เราอาจจะต้องการแค่ความธรรมดาที่ทำให้อบอุ่นใจก็เท่านั้น นิยายเรื่องนี้ก็เลยถือกำเนิดขึ้นด้วยประการนี้เองค่ะ เย้! (จุดพลุฉลอง)
 

แค่ปกพระเอกก็กินขาดไปอีกไหมล่ะ
 

ล้านนาที : ข้อนี้ขอเปลี่ยนจากขอกระดาษเพิ่มเป็นของสมุดอีกเล่มได้มั้ยคะ (โดนตี) พี่มะลิเป็นผู้ชายผมยาว เรียนวิจิตรศิลป์ที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงค่ะ (ฮา) คือเรามองว่าเขาไม่ได้ติสท์อะ แค่มีความเป็นตัวของตัวเอง เป็นคนตรงไปตรงมา จริงจัง จริงใจ โรแมนติก ค่อนข้างจะมีอะไรเหนือความคาดหมายมาให้แปลกใจบ่อยๆ เป็นผู้ชายที่เห็นนักอ่านหลายคนบอกว่าอยากมีผู้ชายแบบนี้เป็นของตัวเองค่ะ จะว่ายังไงดีล่ะ เห็นนักอ่านหลายคนบอกพี่มะลิขี้อ่อย ช่างหยอด จริงๆ นั่นเขาไม่ได้อ่อยนะคะ เขาจีบโต้งๆ เลย คะนิ้งมันซื่อบื้อเอง ห้ามว่าพี่มะลินะคะ 555555 เป็นพระเอกที่จูนไม่ได้วางให้โปรไฟล์ให้อลังการอะไรเพราะแอบไปหยิบยืมคาแรกเตอร์คนใกล้ตัวมา ซึ่งเขียนไปเขียนมาเขาก็น่ารักของเขาเอง มีเสน่ห์ด้วยตัวเองเลยค่ะ หมั่นเขี้ยวมาก เอ็นดูมาก รักมาก
 

ล้านนาที : ส่วนเจ้าหมวยคะนิ้งนะเหรอ เป็นผู้หญิงธรรมดาเลยค่ะ กลางๆ ไม่แรงแต่ก็ไม่ได้อ่อนแอ เหมือนเข้าใจยาก แต่จริงๆ แค่ซื่อค่ะ ซื่อบื้อ 55555555555555 ซึ่งก็ไม่รู้ว่าความซื่อของคะนิ้งในเรื่องนั้นเป็นข้อดีข้อเสีย เพราะถ้าได้เจอคนดีๆ มันก็ดีไป แต่ถ้าเจอเรื่องแย่ๆ นั่นก็คงไม่ดีเท่าไหร่ใช่มั้ยคะ แต่ความซื่อของคะนิ้งมันก็ทำให้เธอไม่ค่อยอคติกับใคร เปิดรับอะไรใหม่ๆ และเข้าใจคนอื่นได้ตลอด แต่ตัวคะนิ้งก็จะติดว่าเพราะฟังเยอะเลยพูดน้อย ชอบทำตัวเหมือนอยู่ในโหมดประหยัดพลังงานตลอดเวลา ในขณะที่พระเอกจะพลังงานล้นเหลือมาก เลยเหมือนเข้ามาเป็นความสดใสทดแทนในส่วนของคะนิ้งเลยก็ว่าได้ ใช้คำว่าอะไรดี มาเติมเต็มส่วนที่ขาดหาย ประมาณนี้ได้มั้งคะ
 

ล้านนาที : จูนหาแรงบันดาลใจมาจากเรื่องรอบๆ ตัวเลยค่ะ ได้หมดเลย บางทีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นิดเดียวก็เป็นแรงบันดาลใจได้แล้ว และส่วนมากก็จะใช้เพลงเป็นแรงบันดาลใจด้วย ทุกเรื่องของจูนจะมีเพลงที่เป็นเพลงหลักของเรื่องหมดเลยค่ะ อย่างเรื่องนี้ก็มีเพลง ยินดีที่ได้รักคุณ – STOONDIO เป็นเพลงหลักของเรื่อง แล้วก็ได้แรงบันดาลใจจากตอนไปเที่ยว จากคนใกล้ตัวที่ไปของคาแรกเตอร์มาใช้ อีกอย่าง เล่มนี้มีแรงบันดาลใจที่จะเขียนเพื่อเป็นของขวัญด้วยค่ะ นี่ก็ใกล้ปีใหม่แล้ว สนใจนิยายน่ารักๆ สักเล่มไปเป็นของขวัญมั้ยคะ /ขายของ
 

ล้านนาที : ของจูนถ้าเขียนไม่ออกจะหยุดก่อนเลยค่ะ จะไม่ฝืนเขียนเลย เพราะเคยลองแล้วสุดท้ายก็ได้โละเขียนใหม่ (ร้องไห้หนักมาก) คือเราจะรู้ตัวแล้วอะว่าตอนนั้นเราไม่สนุกกับงานแล้ว ไม่มีความสุขแล้ว ซึ่งถ้าคนเขียนยังไม่สนุก ยังไม่มีความสุข แล้วจะทำให้คนอ่านสนุก มีความสุขกับงานของเราได้ยังไง จริงมั้ยคะ ถ้าเกิดเขียนไม่ออกก็จะไปหาอย่างอื่นทำก่อนค่ะ พักผ่อน อ่านหนังสือ ฟังเพลง อ่านคอมเมนต์นักอ่าน หาอะไรที่จะดึงแรงบันดาลใจหรือกำลังใจดีๆ กลับมา แล้วค่อยลงมือเขียนต่อค่ะ แต่พักยาวไม่ได้นะ ไม่งั้นจะต่อติดยากเลยค่ะทีนี้ คือปล่อยตัวเองได้ แต่ก็ต้องรู้ลิมิต ต้องฝืนตัวเองกลับมาทำด้วย
 

ล้านนาที : ก็จะอยู่เงียบๆ พักนึงเลยค่ะ คิดกับตัวเองเลยว่าไม่อยากทำจริงเหรอ ไม่รักงานที่ทำแล้วเหรอ ไม่อยากเห็นหนังสือตอนเป็นเล่มเหรอ ไม่อยากคุยกับนักอ่านเวลาเขาได้อ่านนิยายเราเหรอ ไม่อยากเล่า ไม่อยากส่งต่อเรื่องราวอะไรให้นักอ่านฟังแล้วเหรอ พอได้คำตอบทั้งหมดของคำถาม สักพักก็จะฮึดมาเขียนต่อแล้วค่ะ กำลังใจจากนักอ่าน จากคนรอบข้างก็สำคัญนะคะ แต่อะไรจะสำคัญเท่าใจเราเอง ถ้าใจเราไม่สู้ จะรอแต่พึ่งคนอื่นมันก็ไม่ได้หรอกค่ะ
 

ล้านนาที : เป็นเรื่องที่ได้ฟีดแบคมาเรื่อยๆ เลยค่ะเล่มนี้ และเกือบ 99% คือมาหวีดพี่มะลิให้ฟังค่ะ พระเอกขายดีมากกกก ไม่รู้จะดีอะไรขนาดนั้น ไม่เข้าใจ เพื่อนพระเอกก็ขายดีนะคะ คนถามเยอะว่าจะมีเล่มต่อมั้ย ซึ่งก็มีแหละค่ะ แต่จะช้าจะเร็วดูความขยันอีกที ส่วนนางเอกเป็นใครนี่เหมือนจะถูกลืมไปแล้ว (ฮา) หลายๆ คนก็บอกว่าอ่านแล้วอบอุ่นใจ เหมือนมานั่งฟังเรื่องเล่าอะไรแบบนี้ ก็ขอบคุณทุกคนที่อุดหนุนนะคะ ไม่ว่าจะซื้ออ่าน ยืมเพื่อนอ่าน หรืออะไรยังไงก็ตาม ขอบคุณที่ให้ความรักกับนิยายเรื่องนี้ ให้ความรักกับพี่มะลิ กับเจ้าหมวยคะนิ้ง กับเพื่อนตัวเล็กของคะนิ้ง กับแก๊งสามหนุ่ม กับเรื่องราวทั้งหมดในเรื่อง ดีใจทุกครั้งที่มีคนมาบอกว่าชอบหนังสือเล่มนี้นะคะ เพราะจูนเองก็รักมากเหมือนกัน ช่วงนี้หนาวแล้ว ใครไปเที่ยวไหนก็หยิบเล่มนี้ติดมือไปซึบซับบรรยากาศบ้างเนอะ หรือถ้าไม่ได้ไป ก็นอนอ่านสบายๆ ที่บ้านยังไง (ฮาร์ดเซลอย่างรุนแรง) ยังไงก็ฝากเล่มต่อๆ ไปด้วยน้า ฝากรักและเอ็นดูกันต่อไปเรื่อยๆ นะคะ
 

ล้านนาที : ยังยืนยันคำเดิมนะคะว่า ถ้าเราทำอะไรด้วยความรัก ผลของมันจะออกมาดีเสมอ จูนว่าทุกครั้งที่เราพยายาม ถึงจะยังไปไม่ถึงจุดสูงสุดที่ต้องการ แต่มันก็คือการขยับขึ้นมาก้าวหนึ่งแล้ว ซึ่งเส้นทางในการเป็นนักเขียนเดี๋ยวนี้จูนว่ามันหลากหลายอะ สำนักพิมพ์ที่เปิดมากขึ้น หรือการทำมือที่ก็มีช่องทางมากขึ้น ทางที่จะไปตามฝันเรามันไม่ได้มีแค่ทางเดียวแล้วอะตอนนี้ ใครที่ผิดหวัง ท้อแท้ ท้อได้แต่ต้องฮึดกลับมาสู้ใหม่นะคะ ยังไงก็อยากให้ทุกคนพยายามเข้านะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนเลย ช่วงนี้วงการนักเขียนมีปัญหาเยอะแยะเลยเนอะ เห็นแล้วก็กังวลเหมือนกัน แต่คิดว่าเดี๋ยวมันก็คงผ่านไป ก็อยากให้ทุกคนยึดมั่นในความตั้งใจของตัวเอง อดทนอีกหน่อยแล้วผ่านมันไปด้วยกันนะคะ
 

ล้านนาที : ก็ขอฝากพี่มะลิคนดีที่หนึ่งในโลกด้วยนะคะ ดียังไง น่ารักแค่ไหน ต้องไปลองพิสูจน์ด้วยตาตัวเองดูน้า  ส่วนปีหน้าก็มีแพลนจะออกหนังสืออยู่นะคะ แต่ยังไม่แน่นอนเท่าไหร่ว่าจะเป็นเล่มไหนบ้าง ปีหน้าก็จะพยายามเป็นนักเขียนที่ขยันมากขึ้น เป็นเด็กดีมากขึ้นค่ะ
 

แล้วก็สำหรับชาวเด็กดีทุกคน ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีของทุกคนนะคะ ขอให้มีความสุขในทุกวัน ผ่านเรื่องราวร้ายและดีไปได้ ได้อยู่ท่ามกลางคนที่เข้าใจ และได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองจะไม่เสียดายทีหลังนะคะ ทำทุกอย่างให้เต็มที่ จะได้ไม่มาเสียดายทีหลังที่ไม่ได้ทำนะคะ
 

จบได้สวยงามในตัวบทสัมภาษณ์ค่ะ แอดมินจะไม่ขอเพิ่มเติมอะไรให้เกะกะสายตา ขอบคุณ “ล้านนาที” มากที่มาพูดคุยและสร้างแรงบันดาลใจให้กับเรา ^ ^ 
 

ทีมงานนักเขียนเด็กดี