มาร์ตินบอกว่าการเขียนให้เศร้าเป็นเรื่องยากมาก เมื่อปี 1987 – 1990 เขาได้ทำรายการทีวี Beauty and the Beast นำแสดงโดยรอน เพิร์ลแมน และ ลินดา ฮามิลตัน ซึ่งลินดาได้เทละครเรื่องนี้ทันทีที่จบซีซั่น 2 เพื่อไปตามหาความฝันของเธอในการเป็นดาราแนวหน้าในวงการภาพยนตร์ ดังนั้นมาร์ตินจึงต้องสร้างตัวละครใหม่ขึ้นมาเพื่อแทนที่เธอ เขาตั้งใจว่าจะเขียนบทที่เป็นเรื่องราวตอนสุดท้ายก่อนลินดาจะจากไปเพื่อให้ผู้ชมรู้สึกตราตรึงใจ แต่ทางผู้จัดละครไม่โอเค พวกเขาบอกมาร์ตินว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่มาร์ตินก็คิดนะว่าเราควรทำอะไรให้สมจริงสมจังหน่อย คนดูจะได้อิน

มาร์ตินบอกว่าพอเป็นนิยาย เราสามารถเขียนได้ ทำให้เศร้าสุดๆ ได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรทำ แม้ว่าความเศร้าอาจจะไม่จำเป็นสำหรับวงการละคร แต่ในนิยาย ยิ่งผู้อ่านอินเท่าไหร่ยิ่งดีค่ะ การตายหรือการสูญเสียตัวละคร ไม่ใช่แค่เล่าเรื่องว่าตัวละครนั้นๆ ตายนะ แต่เราต้องแสดงให้เห็นถึงพลังหลังความตาย หมายความว่า เราต้องสะท้อนมุมมอง ความรู้สึก ความนึกคิดของตัวละครที่ตายและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับตัวละครที่ตายด้วยค่ะ ลองจินตนาการง่ายๆ ว่าเรารู้สึกยังไงถ้าต้องสูญเสียบุคคลที่รักมากที่สุดแล้วจับมาเขียน นั่นแหละค่ะ ความเศร้าคือความรู้สึกหนึ่งที่ทรงพลังนะคะ

 

มาร์ตินและทีมงานนักแสดง
(ขอบคุณรูปภาพจาก : ovbserver.com)
 

ควรมีผลกระทบจากความรุนแรงที่เกิดขึ้น

ประโยคที่จุดประกายจนกลายเป็นตีมเรื่อง Game of Thrones คือ ฤดูหนาวกำลังมา (Winter is coming) มาร์ตินบอกว่าให้ระลึกถึงประโยคนี้ไว้เสมอแล้วเขียนทุกอย่างที่อยากเขียนลงไป ตัวละครของเขาแต่ละตัวมีอายุสั้นนัก (ฮา) แต่เขาก็ไม่ลืมใส่สิ่งที่สำคัญลงไปเช่นความรัก แพชชั่น เสียงหัวเราะ แม้จะเผชิญความตายก็ตาม! ทุกอย่างเป็นไปได้หมด แต่อย่าลืมคงความเป็นตีมหลักนี้ไว้ค่ะ ทำยังไงก็ได้ให้เรื่องมันโยงเข้ากับตีม

 

(ขอบคุณรูปภาพจาก : quickmeme.com)

 

เป็นอย่างไรบ้างคะกับเทคนิคการเขียนของ จอร์จ อาร์.อาร์. มาร์ติน นักเขียนนวนิยายและบทละครชื่อดัง เจ้าของผลงาน Game of Thrones ที่พี่น้ำผึ้งนำมาฝาก ส่วนตัวพี่ชอบซีรี่ส์เรื่องนี้มาก มันให้ความรู้สึกเหมือนยุคกลาง ตัวละครไม่ดีไม่เลว แล้วก็รู้สึกเหมือนกับว่าเป็นเรื่องจริงเลยล่ะค่ะ แหม แต่พอพี่ได้อ่านเทคนิคการเขียนของมาร์ตินก็ถึงบางอ้อเลยว่าทำไมคนถึงติดงอมแงมขนาดนี้ น้องๆ คนไหนที่เพิ่งเริ่มเขียนนิยายแฟนตาซี มาร์ตินอนุญาตให้นำเทคนิคของเขาไปใช้ได้นะคะ ลองหยิบยกไปใช้ดูเลย หวังว่าน้องๆ คงได้ประโยชน์ไม่มากก็น้อยนะคะ สำหรับครั้งหน้าพี่น้ำผึ้งจะนำเรื่องอะไรมาฝากนั้น รอติดตามค่ะ