สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน ก่อนอื่นพี่หญิงขอถามนิดนึงว่า... แถวนี้มีใครเป็นแฟนคลับพี่ยักษ์จากสมรสอสุราบ้างไหมเอ่ย ถ้ามีเตรียมเกาะหน้าจอกันได้เลย เพราะ พี่หญิงได้ไปดักฉุด... แค่ก ไปชักชวน “อนาวิล” เจ้าของเรื่อง “สมรสอสุรา” มาพูดคุย ทำความรู้จักกับทุกคนในบทความนี้แล้วจ้า

เอาเป็นว่า “อนาวิล” จะเป็นใครมาจากไหน จะเป็นผู้ชายหรือมีอายุ 30 ปี เหมือนที่แฟนคลับหลายๆ คนคิดหรือเปล่า เราไปติดตามความเป็นมาของนักเขียนคนนี้กันได้เลย

 

นักเขียนามปากกา "อนาวิล"
 

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเลยช่วยทักทาย แนะนำตัวกับเหล่าสาวกพี่ยักษ์กันหน่อย พี่หญิงได้ข่าวแว่วๆ มาว่ามีแฟนๆ หลายคนเลยแอบเข้าใจผิดคิดว่าอนาวิลเป็นผู้ชายบ้างล่ะ อายุสามสิบกว่าบ้างล่ะ ความจริงแล้วเป็นอย่างไร โปรดชี้แจง แถลงไขมาค่ะ

อนาวิล : สวัสดีนักอ่านทุกท่าน เราคืออนาวิลเอง มีชื่อเล่นจริงๆว่า อีม ซึ่งก็ไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร (ขุ่นแม่ก็ยังตอบไม่ได้นะ งอแงแปบ) วันนี้มีความยินดีมากที่ได้มาตอบคำถามและให้สัมภาษณ์ครั้งแรก ตื่นเต้นมากจริงๆ ขอบคุณพี่อตินและพี่หญิงมากค่ะ

แต่ก่อนจะแนะนำตัวเองลึกลงไปอีก ก็ขอขำกับคำถามแรกก่อน จำได้ว่ามาจากคอมเมนต์ในหน้านิยาย น่ารักมาก แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนถามแบบนี้นะ ในบูธที่งานหนังสือที่ผ่านมาก็ยังมีนักอ่านหลายคนที่เจอตัวจริงของเราแล้วแปลกใจมาก เพราะคิดว่าเราเป็นผู้ชาย น่าจะเป็นผู้ชายนิสัยเกรียนๆนะอะไรประมาณนี้ ซึ่งจริงๆแล้วอนาวิล...เป็นผู้หญิงจ้า แต่ด้วยความที่สมัยมัธยมมีเพื่อนผู้ชายมากกว่าเพื่อนผู้หญิง เลยติดนิสัยชอบพูดครับบ้างเป็นบางเวลา (ขุ่นแม่ห้ามตลอดเลย) บวกกับสำนวนในนิยาย เลยอาจทำให้ทุกคนเข้าใจผิด และที่สำคัญ...เรายังไม่สามสิบนะ อนาวิลยังเป็นนักศึกษาปีสี่ ชาวสิงห์แดง คณะ03ของมหาวิทยาลัยแถวทุ่งรังสิตครับผม!!

นามปากกานี้ได้แต่ใดมา...

อนาวิล : จริงๆแล้วอนาวิล คือชื่อที่เคยใช้เป็นชื่อพระเอกในบทละครสั้นที่เขียนส่งอาจารย์สมัยมัธยมค่ะ เราเจอชื่อพระเอกในหนังสือนิยายเกี่ยวกับอียิปต์ซักเรื่องแต่จำชื่อไม่ได้แล้ว เอามาใช้เพราะรู้สึกชอบ คิดว่าเท่ดี ขึ้นต้นว่า อ.อ่างเหมือนชื่อจริงและชื่อเล่น ตอนแรกที่เอามาใช้เป็นนามปากกาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแปลว่าอะไร ก็เด๋อด๋าใช้ไปเรื่อยเพราะคิดอะไรไม่ออก พึ่งมาหาเอาทีหลังเนี่ยแหละค่ะว่า...อนาวิล หมายถึงไม่เศร้าหมอง ผ่องใส แนวๆนั้น ที่ดันไปเข้ากับความหมายของชื่อจริงของเรา ที่หมายถึงพระอาทิตย์พอดี (มันเรืองๆผ่องๆแหละ ก็เชื่อมให้มันเข้ากันจนได้นะ)

แล้วเป็นไงมาไงถึงได้เข้าสู่วงการน้ำหมึกนี้ได้คะ

อนาวิล : เริ่มเขียนนิยายเพราะชอบอ่านค่ะ ชอบอ่านมากๆ โดยเฉพาะหนังสือที่ไม่ได้เกี่ยวกับตัวเลขหรือการคำนวณ พวกหนังสือเรียนพื้นฐานภาษาไทยที่วาดปกสวยๆยิ่งชอบอ่าน จากวรรณคดีวิจักษ์จึงเริ่มลามไปอ่านอิเหนาและพระอภัยมณีในห้องสมุด อ่านไปเรื่อยถึงนิยายรักวัยรุ่นของ May112 รุ่นพี่ในโรงเรียนมัธยมที่เขียนจนดังเปรี้ยง แล้วอาจารย์เอาหนังสือมาวางไว้ประดับบารมีในห้องสมุดพร้อมลายเซ็น เด็กที่โรงเรียนนี่แย่งกันอ่านจนเล่มยับเยิน เราอ่านแล้วก็ติดและยืมนิยายแนวๆนี้ของเพื่อนของพี่มาอ่านอย่างบ้าคลั่ง พอที่บ้านความเจริญเข้าถึง มีเน็ตใช้เลยเริ่มตามอ่านนิยายในเด็กดี กระทั่งตัดสินใจเขียนนิยายเองบ้าง เพราะรู้สึกว่าอ่านเรื่องที่อยากอ่านจนอิ่มตัวแล้ว เลยอยากเขียนเรื่องที่อยากให้มีบ้าง

มาพูดถึงนิยายเรื่องล่าสุดที่เพิ่งคลอดมาสดๆ ร้อนๆ กันบ้าง “สมรสอสุรา” คอนเซ็ปต์ของนิยายเรื่องนี้คือ...

      อนาวิล : คอนเซ็ปต์ของเรื่องตอนแรกแค่อยากเขียนอะไรไทยๆ ให้แหวกจากนิยายแฟนตาซีและนิยายจีนที่อ่านค่ะ เพราะตอนนั้นมีทั้งแวมไพร์และหมาจิ้งจอก ยังไม่ค่อยเจอแนวของไทยมากนัก เลยตัดสินใจว่าจะเขียนตัวละครที่คนไทยรู้จัก แต่ไม่เอาพวกเทพนะ อยากได้อะไรที่แบดๆ...เลยคิดว่าเอายักษ์ละกัน เขียนยักษ์ให้คนรักดูซักหน่อยเป็นไง กลายเป็นคอนเซ็ปต์นิยายของตัวร้ายจากละครพื้นบ้านจักรๆวงศ์ๆ ที่มีพระเอกเป็นยักษ์เกรียนๆ แล้ววางภาคต่อไปถึงตัวร้ายตัวอื่นๆไม่ว่าจะเป็นนาค หรือยมทูต แต่จะเขียนให้หิมพานต์หรือเป็นพีเรียดงานละเมียดไปเลยก็ไม่ใช่แนว เลยจับเอาความโบราณของไทย ไปชนกับความโมเดิร์นของโลกปัจจุบันเลยละกัน กลายเป็นสมรสอสุราในที่สุด

อ่านตัวอย่างนิยายคลิก!!

แล้วอย่างงี้ใช้เวลาวางพล็อตและหาข้อมูลนานไหมคะ เห็นในเรื่องมีทั้งบทกลอน ทั้งความเชื่อเรื่องสิ่งลี้ลับแบบไทยๆ เต็มไปหมดเลย

      อนาวิล : ถ้านับระยะเวลาการเขียนก็ใช้เวลาเกือบ 5 ปี แต่พล็อตตั้งแต่ต้นจนจบเกิดขึ้นในหัวทันทีที่เปิดเรื่อง ส่วนข้อมูลต่างๆก็หานานอยู่ค่ะ แต่ละตอนจะหาควบคู่ไปกับการเขียน ตรงไหนหาเจอและน่าสนใจก็จะเก็บลิงค์เอาไว้เป็นเชิงอรรถ คงติดมาจากตอนกำลังทำเปเปอร์ส่งอาจารย์มั้ง 5555+ แต่นอกจากหาใหม่แล้วส่วนหนึ่งก็ใช้จากสิ่งที่เรามีด้วย ถือเป็นการหยิบเอาเรื่องในความทรงจำ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาใช้ เหมือนเป็นหนังสือในตู้ที่อยู่ในหัวเรามาตั้งแต่เด็กๆ เพราะมีปู่ซึ่งเคยบวชมานานชอบเล่า ชอบเปิดวิทยุธรรมะให้ฟัง สอนสวดมนต์ พาอ่านพวกชาดกมาตลอด พอโตขึ้นเราก็หาอ่านวรรณคดีไปเรื่อยเปื่อย กระทั่งมาเขียนเรื่องสมรสอสุราที่มีเรื่องลี้ลับมากมาย สิ่งที่ทำนอกจากหาข้อมูลใหม่ๆแล้ว เลยเป็นการหาข้อมูลและอ้างอิงมาเสริมสิ่งเดิมๆที่เรารู้อยู่แล้วด้วย ว่าผิดหรือเปล่า เพราะบางหลักธรรมที่เรารู้ ก็ยังรู้ลึกไม่พอ ต้องตรวจอีกที ส่วนเรื่องกลอนเราเรียนในคาบเรียนภาษาไทยค่ะ รู้สึกสนุกมากเวลาแต่งกลอน พอแต่งนิยายเลยแต่งกลอนมาประกอบด้วยในพาร์ทของนางเอกซึ่งมีพื้นหลังเป็นเด็กสายศิลป์ แต่บางกลอนก็ยกจากวรรณคดีที่เคยอ่านมาใส่ค่ะ รู้สึกว่าละเมียดกว่าที่ตัวเองเขียนมาก จะเห็นว่าเราเลือกเอากลอนเก่าๆมาใส่ในพาร์ทของพระเอกคือเหมหิรัญที่เป็นพวกหัวโบราณ ให้ฟีลเหมือนกำลังประชันกลอนกับยอดกวีในอดีต มันท้าทายดีค่ะ

อยากรู้มานานแล้ว คาแร็คเตอร์พี่ยักษ์ พระเอกของเรื่องท่านได้แต่ใดมา ทำไมถึงทั้งกวนและน่ารักได้เบอร์แรงขนาดนี้!

      อนาวิล : เอามาจากหลายๆที่ค่ะ ทั้งคนรอบตัวและครอบครัวที่เฮฮาปาจิงโกะ ทั้งส่วนตัวเราเองก็เป็นคนกวนประสาทและเกรียนอยู่มั้ง (เพื่อนบอกแบบนั้น) ดังนั้นคาแรคเตอร์ของเหมจึงเป็นอะไรที่ผสมผสานจากหลายที่มากๆ ทั้งปากร้าย จอมซึน ขี้โวยวาย ใสซื่อ ป่าเถื่อนแต่มีศีลธรรม จะว่าไปผู้ชายแบบนี้ในชีวิตจริงคงหายากนะ แต่คิดว่าต้องมีอยู่บ้างแหละ ในชมพูทวีปแห่งนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ 555555+

แล้วเสน่ห์ของนิยายเรื่องนี้ล่ะ อนาวิลคิดว่าอยู่ที่ตรงไหน

      อนาวิล : คิดว่าอยู่ที่การยำข้อมูลให้ทานง่ายค่ะ เพราะข้อมูลตำนานโบราณความเชื่อต่างๆในเรื่องหรือหลักธรรมบางอย่างที่ยกมาอาจจะเข้าใจยาก (เรายังงงเลย) เลยรู้สึกว่าตอนเขียนต้องตีความให้ง่ายขึ้น ย่อยให้คนอ่านทุกวัยสามารถเข้าถึงสิ่งที่เราอยากซ่อนไว้ นอกจากนี้ก็เป็นเรื่องของความตลกค่ะ มีแต่คนบอกว่าเป็นนิยายตลก ทั้งๆที่ตอนจริงเราไม่ได้อยากเขียนให้ตลก แค่อยากให้มันเป็นพีเรียดสยองขวัญ เพราะบางมุกเราก็ไม่คิดว่ามันจะจี้นะ กลายเป็นว่าคนอ่านจี้ แต่เราก็ดีใจที่ทุกคนชอบความตลกบริโภคของเขา

ขอเทคนิคหน่อย เขียนยังไงถึงทำให้นักอ่านอินไปกับเรื่องราวของเราได้ขนาดนี้

อนาวิล : จริงๆเราไม่รู้ว่าคนอ่านอินนิยายของเราแค่ไหนเหมือนกันนะ แต่ตอนเขียนก็คิดแต่ว่าแต่งให้เป็นตัวของเราเองมากที่สุด แต่งแล้วก็ส่งให้เพื่อนอ่าน จะถือเอาว่าถ้านางทักมาหวีดงู้นงี้ แปลว่านางคงอินมาก นักอ่านต้องอินตามแน่ๆ

กว่าจะเป็นสมรสอสุรา เล่มเขียวๆ เข้ามาอยู่มือของนักอ่านทุกคนแบบนี้ คิดว่าอะไรเป็นสิ่งที่ยากที่สุดคะ

อนาวิล : สิ่งที่ยากคือการเลือกแหล่งข้อมูลมาใช้ค่ะ เพราะนิยายสมรสอสุราใช้ตำนานและความเชื่อที่ผสมผสานระหว่างพราหมณ์ฮินดูและพุทธ แน่นอนว่าฮินดูมีเทพเจ้ามากมาย เทพบางองค์มีหลายร่างและหลายชื่อเรียก เช่น พระขันธกุมารบางตำนานก็ถือว่าเป็นพระอังคาร เทพนพเคราะห์ด้วย ส่วนทางพุทธก็ไม่ธรรมดา มีหลายนิยายและพระไตรปิฎกหลากหลายฉบับ สวรรค์ของพุทธและฮินดูก็แตกต่างกันมาก ดังนั้นเวลาที่เอาทุกอย่างมาร้อยเข้าด้วยกันจึงต้องระวังมากไม่ให้ข้อมูลตีกันมั่ว ทั้งต้องรักษาความถูกต้องของหลักธรรมคำสอนต่างๆเอาไว้ด้วย เป็นอะไรที่เขียนไปคิดไป ยกมือพนมไป เพราะถ้าผิดไปนอกจากจะรู้สึกผิดบาปแล้ว ยังกลัวปู่วาร์ปมาเขกกะโหลกด้วย

นิยายเรื่องนี้ได้ให้อะไรกับเราบ้าง

อนาวิล : นอกจากรอยยิ้มแล้วเราว่าคงได้เรื่องวรรณคดีหรือตำนานคนละนิดละหน่อยค่ะ จำได้ว่าเคยมีคนทักมา...ว่าอ่านนิยายเราแล้วอยากสวดมนต์ อยากอ่านนิทานเวตาลตาม หรืออยากอ่านรามเกียรติ์ ไม่ทราบว่าอนาวิลอ่านฉบับไหนคะ...ประมาณนี้ เราก็โคตรจะปลื้ม รู้สึกดีใจมากๆที่อย่างน้อยนิยายเราก็เชิญชวนให้คนยุคนี้ได้อ่านเรื่องแบบนั้น

ขอสามคำ ที่ตรงตัวบอกถึงความเป็น “อนาวิล” ที่สุดค่ะ

อนาวิล : คน-เพ้อ-เจ้อ

แล้วสำหรับ “สมรสอสุรา” ล่ะ สามคำที่นิยามตัวตนได้ดีที่สุด คือ

อนาวิล : ยักษ์-สาย-ซึน

สำหรับการเขียนแล้ว คิดว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดคะ

อนาวิล : ความกล้าที่จะเขียนค่ะ เพราะมีบางครั้งความคิด ความเชื่อหรือตัวละครที่เราเอามาใช้แล้วคนมองว่ามันไปไกลมากๆ เราก็จะแข็งใจเขียนต่อไปตามที่วางพล็อตไว้ ต่อให้คนบอกว่าดูจะออกทะเลยังไง เราจะก็จะล่องเรือน้อยไปตามทางที่เรามโนไว้ให้จบ (มั่นหน้าขนาด)

แล้วหลังจากนี้ มีโปรเจ็กต์อะไรใหม่ไหมเอ่ย ช่วยแย้มให้แฟนๆ ที่ติดตามผลงานอยู่ได้ฟังสักหน่อยสิ

อนาวิล : มีภาคต่อของสมรสอสุราคือ นาคาสยุมพร เรื่องราวของนายปลาค่ะ

ถ้าเทียบธีมแล้ว สมรสอสุราอยู่ในธีมพุทธกาล นาคาสยุมพรจะอยู่ในธีมหิมพานต์ ส่วนวิวาห์ยมทูตของพี่ยมสายแปดภาคสาม จะอยู่ในธีมอยุธยาตอนกลาง ซึ่งจะเป็นตอนจบของเซ็ตตัวร้าย หลังจากนั้นในใจยังหวังว่าจบเรื่องพวกสามหน่อนี้แล้วอาจจะมีเขียนเรื่อง เทวานฤมิตร ซึ่งเป็นเรื่องของพวกเทพตัวดีกันบ้าง แต่ก็ยังเป็นแค่ความคิดค่ะ เพราะนายปลายังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย...เศร้าใจนะ

ถ้าอยากติดตามความเคลื่อนไหวผลงานของอนาวิลแบบใกล้ชิด (มากๆ) สามารถติดตามได้จากทางไหนบ้าง

อนาวิล : เพจนักเขียนอนาวิลในเฟสจ้า น่าจะใกล้สุด ทวิตเตอร์ก็มีแต่พักหลังไม่ค่อยได้เข้าเลยค่ะ

 
ก่อนจากลากันไป ช่วยกล่าวอะไรกับชาวเด็กดีและแฟนๆ ที่ติดตามผลงานเราอยู่สักนิด

อนาวิล :ขอบคุณที่รอค่ะพี่น้องชาวเด็กดีๆและแฟนคลับทุกท่าน เราจะพัฒนางานให้ดีขึ้นไปอีก รอติดตามผลงานกันด้วยนะ

จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับการพูดคุยกับอนาวิล นักเขียนอารมณ์ดีผู้ให้กำเนิดพี่ยักษ์ขวัญใจใครหลายๆ คน พี่หญิงต้องขอบคุณอนาวิลมากๆ เลยที่มาร่วมแชร์เรื่องราวดีๆ กับเราในวันนี้ พี่หญิงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทสัมภาษณ์ครั้งนี้จะจุดประกายความคิดและเป็นแรงบันดาลใจที่ดีให้นักเขียนชาวเด็กดีทุกคนนะคะ

สุดท้ายนี้พี่หญิงขอลาไปก่อน เจอกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดีค่ะ

พี่หญิง