พูดคุยกับ ‘เนิร์ด’ เจ้าของนามปากกา theneoclassic
กับวลีเด็ด “ใครเคยนอนกับกุ้งบ้าง?”
สวัสดีน้องๆ นักอ่านชาวเด็กดีทุกคนนะคะ ‘พบปะพูดคุย’ ในวันนี้ พี่นัทตี้ขอควงคู่มากับผู้ให้กำเนิดตัวละครขวัญใจแม่ยกจากนิยายเรื่องอย่ามาอยู่กับกุ้งอย่าง ‘เนิร์ด’ หรือเจ้าของนามปากกา theneoclassic กับประสบการณ์ที่ผ่านมาในวงการนักเขียน ทั้งเรื่องชีวิตส่วนตัว, จุดเริ่มต้นของเส้นทางนักเขียน, ผลงาน รวมถึงกระแสตอบรับจากนิยายที่ได้ตีพิมพ์เรื่องล่าสุดอย่าง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ รับรองว่างานนี้น้องๆ นักอ่านทุกคนจะต้องรู้จักและสนิทสนมกับนักเขียนคนเก่งคนนี้มากขึ้นอย่างแน่นอน แถมในช่วงท้ายบทสัมภาษณ์นี้ พี่ก็มีหนังสือนิยายเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ มาแจกให้น้องๆ ไปอ่านกันแบบฟรีๆ ถึง 2 ชุด! เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราไปทำความรู้จักกับ ‘เนิร์ด’ พ่อของน้องกุ้งจากนิยายเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ กันได้เลย….
สวัสดีครับ ผมชื่อเนิร์ด เจ้าของนามปากกา theneoclassic จบการศึกษาจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการออกแบบเพื่อการแสดง มศว ปัจจุบันเป็นครีเอทีฟ และ นักเขียนอิสระนี่แหละครับ เพิ่มความตื่นเต้นอีกนิดด้วยการแอบทำเพลงใต้ดินบ้างตามโอกาส แต่ไม่ได้เก่งขนาดนั้น เน้นเอาสะใจ ปลดปล่อยและบำบัดตัวเองครับ
เริ่มต้นการเป็นนักเขียนได้ยังไง
อืมมมม ไงดีล่ะ ผมว่าการเป็นนักเขียนก็คงต้องเป็นนักอ่านที่ดีมาก่อนนะ ผมอ่านทุกอย่างจริงๆ ครับ เหมือนเป็นคำสาป อะไรที่เป็นตัวอักษร ข้อความ เรียงความ ผมเอามาอ่านหมด แม้กระทั่งผนังห้องน้ำสาธารณะก็ยั้งงงง...จะสละเวลาไปอ่านมัน 5555 และทุกครั้งที่ออกจากบ้านก็จะมีหนังสือ 1 เล่มติดกระเป๋าอยู่เสมอ ผมคลุกคลีกับตัวหนังสือมานาน จนเกิดเป็นความฝันเล็กๆ ในใจ ว่าสักวันอยากจะเป็นนักเขียน แต่ก็ไม่ได้ทำสักที เพราะช่วงวัยรุ่นของผมค่อนข้างเกเรใช้ไม่ได้ไปหน่อยครับ
ส่วนจุดเริ่มต้นที่มาจับปากกาเขียนนิยายแบบจริงจังเนี่ย มันก็เริ่มจากการที่เราอ่านเยอะนั่นแหละครับ จนวันนึงคิดได้ว่าคงถึงเวลาสร้างผลงานเขียนของตัวเองแล้วสินะ ประจวบเหมาะกับเมื่อปี 59 ในช่วงที่ผมเริ่มทำงานที่แรก ผมเครียดมาก เกิดภาวะซึมเศร้าเลยทีเดียว เลยคิดอยากหาอะไรทำเพื่อระบายความอัดอั้น เส้นทางการสู่เป็นนักเขียนแบบจริงจังจึงเริ่มต้นขึ้นในคืนนึงที่ผมทนความกดดันไม่ไหวแล้วนั่นเอง
เนิร์ดคิดว่าการที่เราอ่านเยอะจะทำให้เราเขียนเก่งขึ้นเลยไหม? ส่วนตัวเราได้มีการฝึกฝนทักษะในการเขียนยังไงบ้าง?
แน่นอนครับ การอ่านมันก็เป็นส่วนหนึ่งแหละ นอกจากนั้นแล้วสิ่งที่ผมชอบมากที่สุดในชีวิตมีอยู่อีกสองอย่าง ก็คือภาพยนตร์ และดนตรี ผมเสพสามสิ่งนี้เป็นชีวิต มันเป็นแรงบันดาลใจชั้นดีในการสร้างผลงานของผมเสมอเลย เราได้สำนวนเท่ๆ มาจากการฟังเพลง ได้มู้ดดีๆ ในการสร้างเรื่องมาจากหนังเจ๋งๆ สุดท้ายผมก็เอาทุกอย่างมาปั้นเป็นก้อนๆ รวมกันและกลืนลงท้อง จนออกมาเป็นลายเส้นของตัวเอง
จนในที่สุดก็คลอดผลงานเรื่องแรกอย่าง Fire Me to the Moon ออกมา
อู้วววว แค่ได้ยินชื่อก็คิดถึงเลย ก็นั่นแหละครับ เครียดเพราะต้องการปลดปล่อยผลงานอันเกิดจากแรงกดดัน เรื่องนั้นเลยดราม่า ตัวละครปางตายเลือดตกยางออกกันใหญ่
พูดถึงนิยายเรื่องนี้ให้ฟังหน่อย
Fire Me to the Moon เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับลูกชายทายาทธุรกิจสายการบิน ที่โดนหักหน้ากลางที่ประชุมในบริษัทตัวเอง โดยพระเอกซึ่งเป็นกัปตันรุ่นอาวุโส (35 ถือว่าอาวุโสมั้ย5555) เลยเสียหน้า หาทางแก้แค้นแต่สุดท้ายก็ดันหลงรักเขาไปเต็มอก
ตอนเขียนเรื่องนี้สนุกดีนะครับ เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างๆ จากการเขียนเรื่องนี้เยอะเลย และเป็นเรื่องแรกที่ได้ตีพิมพ์ด้วย ต้องขอบคุณสำนักพิมพ์ (facai) เป็นอย่างมาก ติดต่อมาตั้งแต่ยังไม่จบเรื่องดีเลย แล้วพี่ๆ เขาก็ทนการเขียนแบบเอื่อยเฉื่อยของผมมากครับ 5555
ตอนนั้นผลตอบรับเป็นยังไง หายเหนื่อยเลยไหม
ผลตอบรับนับว่าเป็นผลงานของผมเรื่องเดียวเลยทีฟีดแบ็คของคนอ่านแตกเป็นสองเสียงครับ คือคนชอบก็ชอบไปเลย คนเกลียดก็มีเยอะ ส่วนมากพวกเขาไม่ชอบนายเอก (ปั๊ม) เพราะความโง่ของเขา แต่ผมพยายามสร้างตัวละครให้มีเลือดมีเนื้อนะ ผมนอยด์ไปเลยตอนที่เห็นคอมเมนต์ตำหนิน้อง แต่มาตั้งสติคิดดูแล้ว เด็กอายุ 19 ที่พ่อแม่ตาย อยู่ตัวคนเดียวมันก็ต้องมีวุฒิภาวะต่ำแบบนั้นแหละ กลับกันพอเราอายุเท่านี้มองไปที่เด็กอายุเท่านั้น ก็คงทำให้เรารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเหมือนกัน ผมก็เลยยิ้มรับ ดีซะอีก ที่เราสร้างตัวละครออกมาให้คนดูอินได้
สิ่งที่เราได้เรียนรู้จากนิยายเรื่อง Fire Me to the Moon
มันทำให้รู้ว่าเราอย่าเป็นคนอื่น เป็นตัวของตัวเราดีที่สุดครับ แน่นอนว่าเป็นผลงานเรื่องแรก ผมก็พยายามวอนนาบีให้มันสนุก ใส่สำนวนเยอะๆ เพราะคิดว่านั่นคือการเขียนดี แต่เปล่าเลย การเป็นตัวเองดีที่สุดแล้ว เวลาที่ผมมองย้อนกลับไปอ่านก็มีจุดที่คิดนะว่าทำไมตรงนี้เราบรรยายเวิ่นเว้อจัง อะไรที่ไม่จำเป็นก็ยัดๆ ใส่เข้าไป เลยตั้งใจว่าจะพัฒนาในส่วนนี้กับผลงานเรื่องหน้าครับ
‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ ทำไมเนิร์ดถึงให้ชื่อว่าเป็นนิยายแนวทดลอง?
นั่นก็เพราะว่าหลังจบ Fire Me to the Moon ผมได้เขียนนิยายที่ชื่อเรื่องว่า ‘ทรมานบันเทิง’ และมันไม่ได้ผลตอบรับที่ดีเท่าที่ควรครับ ไม่ใช่เพราะว่าผมต้องการให้มันดังเปรี้ยงปร้างระเบิดระเบ้อรางวัลออสการ์อะไรอย่างนั้นนะครับ ไม่มีในที่นี้คือไม่มีเลย บ๋อแบ๋ คนติดตามน้อยกว่า Fire Me to the Moon ซะอีก ผมก็งงเลย เอ๊า นี่เรากำลังถอยหลังเข้าคลองอยู่หรือเปล่าวะเนี่ย ถึงขั้นมีความคิดว่าจะเลิกเขียนไปเลย แต่วันนึงเพื่อนสนิทผมบอกว่าเขียนเถอะ อีกสักเรื่องก็ได้ ผมทนแรงยุไม่ไหว เลยเอาวะ เขียนก็ได้ แต่รอบนี้มันจะเป็นนิยายที่ผมอยากจะเขียน มันจะเป็นตัวผมเองร้อยเปอร์เซ็นต์
และที่ว่า ‘ทดลอง’ จึงหมายถึงการ ‘ลองทำ’ นั่นเองครับ ผมได้เอาเทคนิคการเขียนบทละครมาใช้ คำพูดเยอะๆ บรรยายน้อยๆ ใส่ฟิลลิ่ง เหมือนดูเหตุการณ์ที่เพื่อนเราแบบใส่อารมณ์ ตัวละครคิดเสียงดัง มุกตลก คำพูดคำจาที่จัดจ้าน อะไรที่ผมไม่เคยทำแต่คิดว่าถ้าทำจะสนุกไปกับมัน ผมใส่ไปไม่ยั้งเลย ตอนนั้นคิดในใจว่า เอาวะ เสี่ยง แต่อยากลอง เราเลยมาทดลองดูกันว่าจะเป็นยังไงบ้าง เทหมดหน้าตักเลยเนี่ยยยย
ถึงแม้ว่าจะได้ชื่อว่าเป็นนิยายแนวทดลอง แต่ผลตอบรับกลับดีมากเลยนะ
นั่นสิครับ ผมก็ตกใจ แบบเฮ้ย คนอ่านเยอะแบบไม่เคยพบเคยเจอมาก่อน (กับตัวผมเองนะ) อยากจะขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาจริงๆ ดีใจมากๆ มันทำให้การทดลองของผมประสบความสำเร็จ การเป็นตัวเองเนี่ยเจ๋งสุดแล้ว เลยอยากจะบอกน้องๆ ที่กำลังทดลองแบบผมอยู่ว่าเป็นตัวของตัวเองเถอะ เล่าในสิ่งที่อยากจะเล่า ความจริงใจคือการเริ่มต้นการสื่อสารที่ดีที่สุดนะ
เล่าให้ฟังถึงที่มาของนิยายเรื่องนี้หน่อย เราได้แรงบันดาลใจมาจากอะไร และทำไมถึงได้ใช้ชื่อนี้?
ที่มาของนิยายเรื่องนี้คืออยากจะลองเขียนอะไรที่เกี่ยวกับรั้วมหาลัยดูบ้างครับ และจากการสำรวจตลาดนิยาย ในขณะนี้เรากำลังถูกครองโดยหนุ่มๆ คณะวิศวะ แพทย์ และคณะอื่นๆ ที่มีความเป็น musculin สูง ผมอยากแหวกกระแส เลยเอาคณะศิลปกรรมศาสตร์มาใช้บ้าง ด้วยความที่ตัวเองจบจากคณะนี้ และไม่ค่อยเจอนิยายวายที่เล่าถึงคณะนี้เท่าไหร่ ก็เลยเอาคาแรคเตอร์ของ ‘สินกำ’ มาใส่ในตัวละครหลัก ตัวละครน้องกุ้งจึงถือกำเนิดขึ้นครับ มันเป็นอัตลักษณ์ของคณะนี้ที่ชัดเจนมาก สุดเหวี่ยงบ้าบอคอแตก แต่ก็เอ๋อเด๋อด๋า แรด และสดชื่นแจ่มใส มีหลายมิติจนคนเขียนจะต้องกินยาระงับประสาทอยู่รอมร่อ ส่วนพระเอก คิดอยู่นานว่าจะต้องอยู่คณะไหนถึงจะดี และไม่ค่อยมีโอกาสได้เป็นพระเอกเท่าไหร่ หวยเลยออกที่ ‘พลศึกษา’ เอกวิทย์กีฯ ‘ทักรี่’ ของเรานั่นเอง
ส่วนพวกอีเว้นท์และเหตุการณ์ต่างๆ ก็ได้แรงบันดาลใจมาจากวีรกรรมที่ผ่านมาของผมเองครับ แต่งเติมเข้าไปนิดหน่อย ตั้งใจจะเล่าถึงความสนุกสนานของชีวิตเฟรชชี่ ท่ามกลางตัวละคร ‘น้องกุ้ง’ ผู้มีข่าวลือว่านอนกับผู้ชายไปทั่ว แต่หารู้ไม่ว่าน้องมันก็แค่นอนกอดเฉยๆ ความอลวนต่างๆ ก็เลยตามมาเป็นพรวน
ส่วนชื่อเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ เดิมทีอยากให้มันมีความหมายว่า อย่ามาใกล้น้องคนนี้น้า เพราะน้องมันน่ารักมากๆ ระวังเดี๋ยวจะหลงรักเอา แต่ก็มีความหมายแฝงเวลาผวนว่า ‘อย่ามายุ่งกับ_ุ’ เช่นกัน อ้อ แล้วคำว่าอยู่กับกุ้งเนี่ย ตอนที่ตั้งนั้นคิดว่าเอ… ทำไมมันคุ้นวะ มันติดปากเหมือนเคยได้ยินจากไหน เก็บความสงสัยนั้นมานาน มารู้ทีหลังตอนเขียนใกล้จบแล้วว่า เออ! พี่เอก heartrocker ชอบพูดบ่อยๆ เวลาหนีตัวร้ายตอนเล่นแคสเกมนี่หว่า!! ความสงสัยก็ได้รับการเฉลยสักที ถือโอกาสนี้แอบขอบคุณพี่เอกด้วยนะคร้าบบบ
ความรู้สึกตอนที่เขียนนิยายเรื่องนี้เป็นยังไงบ้าง
ตอนเขียนสนุกดีครับ ปลดปล่อยมาก เขียนไปหัวเราะไป บ้างก็ร้องไห้ไปด้วย รักทุกตัวละครเลย และที่สำคัญ เรื่องนี้ผมไม่ได้ร่างพล็อตเลยนะ เขียนไปเรื่อยๆ พยายามเข้าสิงตัวละคร ดูสิว่าเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นยังไง เดินไปพร้อมๆ กับมันเนี่ยแหละครับ
Feedback ที่เราพอจะทราบจากนิยายเรื่องนี้คือ Feedback ประมาณไหน
ยิ่งใหญ่มาก ผมได้แฟนอาร์ตด้วย พระเจ้าาาาาา แฟนอาร์ตเนี่ยนะ! ไม่เคยได้รับจากที่ไหนมาก่อน ตอนเห็นครั้งแรกร้องไห้เลย ไหนจะจำนวนคอมเม้นต์กับคนกด fav อีก โอ๊ยยย ขอบคุณมากเลยครับ ดีใจมาก มันทำให้ฮึดมากๆ ในการอัปแต่ละตอน ผมเข้าใจการเป็นศิลปินก็วันนั้นแหละ I live for the appluse มันเป็นยังไงก็เพิ่งจะเข้าใจ ขอแวะตรงนี้ขอบคุณอีกทีนะครับ 5555
ได้ข่าวว่าน้องกุ้งมีแม่ยกเยอะมากกก (ก ไก่ ล้านตัว)
มากกกกกกก เยอะมากกกกกก ทุกคนล้วนแต่เป็นแม่น้องกุ้ง ในขณะที่ผมเรียกตัวเองว่าพ่อกุ้งเนี่ยถึงกับกุมขมับ แบบเราต้องเปลี่ยนคำเรียกตัวเองปะวะ กลัวแม่ๆ เขาจะหนีเพราะน้องมีเราเป็นพ่อ (ฮา) ไม่อยากเป็นครอบครัวเดียวกับเรา 5555 ส่วนไอ้ทัก ไม่มีอะไรพูดถึงมันครับ 555555 ทุกคนล้วนหมั่นไส้และสาปส่ง แฟนอาร์ตก็เป็น 0 สมน้ำหน้า 55 อ้อ แล้วผมเพิ่งจะมาสังเกต นักอ่านผู้หญิง หรือแม่ๆ เนี่ยจะชอบน้องกุ้งมากเพราะน่ารักน่าเอ็นดู ส่วนนักอ่านที่เป็นกลุ่ม LGBTQ จะชอบทักและหมั่นไส้กุ้ง ที่แด๊ะแด๋และมีผู้ชายดีๆ มาติด 55555 ก็ถือว่าเป็นเรื่องตลกดีครับ เป็นสีสันที่ผมชอบใจมาก
แล้วทำไมเราถึงมาจับนิยายแนววาย คิดว่านิยายแนวนี้มีเสน่ห์ยังไง
แน่นอนครับ นิยายวายเสน่ห์ของมันก็คือการได้เห็นผู้ชายสองคนรักกันใช่มั้ยครับ ผมเลยอยากจะเล่าเรื่องของผู้ชายสองคนในรูปแบบของตัวเอง ด้วยทั้งประสบการณ์ส่วนตัวในด้านนี้ที่มีบ้างนิดหน่อย และสิ่งที่พบเจอมาจากคนรอบตัวก็ตาม ผมก็เลยอยากใช้โอกาสนี้สร้างมุมมองอื่นๆ ของความวายขึ้นมา ซึ่งมันออกมาสนุกเลยทีเดียวแหละครับ
แล้วเนิร์ดคิดว่านิยายวายในแบบของเราต่างจากนักเขียนคนอื่นๆ ยังไง
อันนี้ผมไม่ได้คิดเองนะ แต่เคยมีนักอ่านบอกว่า สำนวนและการบรรยายของผมมันเป็นเอกลักษณ์มาก ซึ่งถ้ามันจริงก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละครับ แล้วนิยายของผมเนี่ย ผมตั้งใจจะสร้างออกมาแบบ comic คุณจะเจอกับตัวละครประหลาดๆ ภาพลักษณ์ฉูดฉาดๆ คิดดังๆ ไม่ต้องบรรยายให้มากความ แบบ 1-2-3 โอเคเก็ต! มุกตลกแบบซิตคอม บทจะขำก็ขำ บทจะซึ้งก็ซึ้ง หวังว่าการแวะเข้ามาอ่านผลงานของผมจะช่วยฮีลลิ่งจิตใจของทุกคนได้ ผมอยากให้พวกคุณฟีลกู๊ดไปด้วยกันครับ
มีนิยายวายในดวงใจไหม
มีสิครับบบบบ ถ้าในยุคนิยายวาย แน่นอนว่าต้อง love sick ผมน่ะเป็นรุ่นที่ทันคุณเห็ดอัปสดๆ ด้วย ตอนนั้นจำได้ว่าตั้งหน้าตั้งตารออ่านใน dek-d เลย นับว่าเป็นนิยายเปิดโลก ผมรักปุณกับโน่มาก ถือว่าเป็นตัวละครจากวรรณกรรมในดวงใจอันดับต้นๆ เลยครับ
ส่วนอีกเรื่องที่ชอบเหมือนกัน และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมตัดสินใจสร้างผลงานของตัวเองขึ้นมา ก็คือเรื่อง ‘เดือนเกี้ยวเดือน’ แน่นอน ผมหาเหตุผลที่จะไม่รักนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เลย มันกลมกล่อม สนุก และฟิน สร้างบรรทัดฐานนิยายวายในยุค post modern ได้ดีเลยแหละครับ
ผลงานล่าสุดกับ ‘เจ้าจักรวาล’ เล่าให้ฟังถึงนิยายเรื่องนี้หน่อย
ขอขายของหน่อยยยย เจ้าจักรวาล ออกแนวภาคต่อของ อย่ามาอยู่กับกุ้ง ครับ แต่ไม่ได้เป็นภาค 2 หรืออะไรอย่างงั้นนะ เรียกว่าเป็นจักรวาลเดียวกันมากกว่า เป็นเรื่องราวของ ‘ดิวอี้’ รูมเมทของทักพระเอกในเรื่องที่แล้ว ผู้มีอาชีพเสริมเป็น ‘นักทวงหนี้จากแฟนเก่า’ เขาได้รับมอบหมายให้จัดการลูกหนี้ที่ชื่อ ‘ปีใหม่’ (ใช่แล้ว น้องเทคของน้องกุ้งนั่นเอง) แต่สุดท้ายด้วยความกากดันตกหลุมรักน้องมันไปเต็มๆ และตั้งใจว่าจะพาน้องออกมาจากการเป็นเด็กเสี่ยให้ได้ แต่สุดท้ายกลับมารู้ทีหลังว่า น้องไม่ได้เป็นเด็กเสี่ย แต่เป็นนักฆ่า!! ผู้ที่พกคาตานะห้อยพวงกุญแจแบดแบดซึมารุไล่ฟันคู่อริเลือดสาด จนดิวอี้มาคิดว่า ทำไมเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยยยย ส่วนเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ไปอ่านกันต่อกันเอาเองละกัน 555 เขียนเรื่องนี้สนุกดีครับ ด้วยความที่ผมโตมากับซีรี่ส์ญี่ปุ่น + วัฒนธรรมการเช่ามังงะหลังเลิกเรียน + เสพหนังรุนแรงที่โคตรสนุกอย่าง Kill Bill และ Battle Royale ทั้งหมดทั้งมวลนั้นจึงกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาครับ
จากที่เราแอบส่อง Lifestyle ของเนิร์ดมา (น่ากลัวไหมล่ะ) เราได้ค้นพบว่าเนิร์ดเป็นคนตลกมาก… เนิร์ดได้มีการใส่ความเป็นตัวเองลงไปในตัวละครตัวไหนไหม
เดี๋ยววววววว จริงอะ O_O บ้า ก็ไม่ได้ตลกขนาดนั้น เป็นคนขายหน้าตานา… ล้อเล่นครับ ผมเป็นคนตลกจริงๆ แหละ แน่นอนว่าผมเอาความตลกใส่ลงไปในผลงานอยู่แล้ว แต่ไม่มีตัวละครไหนที่ผมใส่ไปร้อยเปอร์เซ็นต์นะ เดี๋ยวคนหาว่าเป็นบ้าเอา ขอเฉลี่ยๆ ให้มันเพี้ยนเท่ากันดีกว่า 555555
นอกจากความบันเทิงแล้วเนี่ย เนิร์ดอยากให้คนอ่านได้อะไรหลังจากที่อ่านนิยายของเราอีก
ผมอยากให้นักอ่านได้ฉุกคิดกับประเด็นต่างๆ ที่ใส่ไปในนิยายทุกเรื่องครับ แต่ผมไม่ขอแจงว่าประเด็นไหนบ้างนะ เดี๋ยวจะเป็นการยัดเยียดสารเปล่าๆ เอาเป็นว่าถ้าคุณอ่านแล้วเก็ตผมจะยินดีมากเลยครับ จุ๊บxxx
ทุกวันนี้ในเด็กดีของเรามีนักเขียนนิยายวายเยอะมาก… เนิร์ดอยากให้กำลังใจ หรือให้แรงบันดาลใจกับพวกเขาเหล่านั้นยังไง
ขอให้อย่าล้มเลิกความตั้งใจนะ ผมมีวันนี้ได้เพราะความพยายาม อย่าหยุดพยายามเด็ดขาด หมั่นฝึกฝนและเรียนรู้อยู่เสมอ อย่าท้อแท้ ผมเข้าใจความรู้สึกนั้นเป็นอย่างดี ทางเดียวที่เราจะหลุดพ้นได้ก็คือการกัดฟันและพุ่งไปข้างหน้า ทะลุกำแพงที่กั้นเราไว้ให้มันแตกละเอียดไม่มีชิ้นดี ถ้ามันมีหลายชั้น ก็พุ่งไปเรื่อยๆ มันต้องมีแสงสว่างอยู่ที่ปลายทางแน่นอน อาจจะนานสักหน่อยกว่าจะเจอ แต่ในฐานะคนรอเก่งอย่างผม ยืนยันว่าไม่นานอย่างที่คิดครับ
.jpg)
ฝากอะไรทิ้งท้ายก่อนจากได้เลย
ฝากผลงาน y โดยนักเขียนผู้ชายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ แน่นอนฮะ กำลังวางแผงอยู่เลยกับหนังสือเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ หน้าปกน่ารักสดใส กอดก่ายกันขำๆ กล้ามแน่นๆ สองเล่มจบ พร้อมตอนพิเศษที่ไม่ได้ลงที่ไหน ตามร้านหนังสือทั่วประเทศเลยครับ
และตอนนี้มีผลงานเรื่อง ‘เจ้าจักรวาล’ ที่กำลังลงอยู่ใน dek-d ด้วย แวะเข้าไปอ่านกันได้นะครับ ซึ่งนิยายจักรวาลเดียวกันกับน้องกุ้งจะยังมีอีกแน่นอน ตั้งใจไว้ว่าจะมีประมาณ 4-5 เรื่อง แต่อาจจะปีละเล่มครับ ตัวละครในจักรวาลนี้ยังมีอะไรให้น่าเล่าอีกเยอะเลย แต่จะเป็นใคร และพล็อตแนวไหน ก็ฝากติดตามกันด้วยนะครับ
ส่วนโปรเจ็กต์เรื่องเดียวเรื่องต่อไป น่าจะเป็นเรื่อง ‘รบไม่พัก’ ครับ กลับมาพร้อมกับการตั้งชื่อแนวผวนอีกแล้ว 5555 เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้บริหารบริษัทเกมมือถือผู้ขี้เหงา ยังโสดและเดียวดาย ในขณะที่คนรอบกายแต่งงานกันไปหมดแล้ว แต่ชีวิตก็เปลี่ยนไปเมื่อเจอเด็ก ม.ปลาย น้องชายของสาวข้างห้องที่แอบชอบ อุ๊ย สปอยล์ รึเปล่างะ งั้นรอไปอ่านกันในเล่มดีกว่า
โดยเรื่องนี้ตั้งใจเขียนจากประสบการณ์ตรงด้วยครับ มันแปลกมากที่เรามักจะเหงาขึ้น 80% เมื่อมีเพื่อนในกลุ่มของเราแต่งงาน เราดีใจแต่เราก็ทุกข์กับตัวเองไปพร้อมกัน ผมอยากเล่าถึงประเด็นนี้ ผมว่ามันน่าสนุกดี ฝากติดตามกันด้วยนะครับ
โดยเรื่องนี้ตั้งใจเขียนจากประสบการณ์ตรงด้วยครับ มันแปลกมากที่เรามักจะเหงาขึ้น 80% เมื่อมีเพื่อนในกลุ่มของเราแต่งงาน เราดีใจแต่เราก็ทุกข์กับตัวเองไปพร้อมกัน ผมอยากเล่าถึงประเด็นนี้ ผมว่ามันน่าสนุกดี ฝากติดตามกันด้วยนะครับ
ยังไงก็ฝากผลงานวาย ของนักเขียนผู้ชายคนนี้ไว้ในอ้อมกอดด้วยนะครับ หวังว่าทุกเรื่องจะได้อะไรมากกว่าความบันเทิงครับ และสำหรับนักอ่านคนไหนที่อยากจะแวะเข้ามาพูดคุยกับผมก็สามารถเข้ามาทักทายกันได้ที่ https://www.facebook.com/thene0classic หรือ https://twitter.com/thene0classic นะครับผม ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกคนครับ
เป็นยังไงกันบ้างคะ อ่านบทสัมภาษณ์นี้จบแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง สำหรับพี่นั้นรู้สึกโชคดีมากๆ ที่ได้มาสัมภาษณ์เนิร์ดเพราะเขาเป็นนักเขียนที่ไม่ละทิ้งความพยายาม และมี Passion เรื่องการอ่านมาตั้งแต่เด็ก แถมยังเป็นคนที่สนุกสนาน ซึ่งพี่เชื่อว่าน้องๆ ที่เคยอ่านผลงานของเนิร์ดมาก่อนจะต้องสัมผัสได้ถึงความรู้สึกนี้เช่นเดียวกัน ยังไงพี่ก็หวังว่าพบปะนักเขียนในวันนี้จะทำให้น้องๆ ทุกคนได้แรงบันดาลใจดีๆ กลับไปพัฒนางานเขียนของตัวเอง เหมือนกับเนิร์ดนักเขียนนิยายวายคนเก่งที่มุ่งมั่นและพยายามจนนิยายเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ ประสบความสำเร็จอย่างทุกวันนี้ ถ้าน้องๆ คนไหนอยากพูดคุยหรืออยากรู้จักตัวตนผ่านงานเขียนของเนิร์ดกันให้มากกว่านี้ก็สามารถเข้าไปพูดคุยทักทายกันได้ตามรายละเอียดที่เนิร์ดได้ให้ไว้ด้านบนได้เลยนะจ๊ะ
และก่อนจากกันในวันนี้พี่นัทตี้ก็มีกิจกรรมมาให้น้องๆ ทุกคนได้ร่วมสนุกลุ้นรับนิยายเรื่อง ‘อย่ามาอยู่กับกุ้ง’ จำนวน 2 รางวัล รางวัลละ 1 ชุด (เล่ม 1-2) เพียงแค่น้องๆ บอกเสน่ห์ของตัวละคร ‘น้องกุ้ง’ ที่ชอบมากที่สุดมาคนละ 1 ข้อ พร้อมกับเหตุผล ซึ่งเหตุผลของใครโดนใจทีมงานมากที่สุด ก็รับหนังสือทั้งชุดไปนอนอ่านกันได้เลยแบบฟรีๆ !!
***สงวนสิทธิ์สำหรับผู้เข้าร่วมกิจกรรมตอบคำถามในบทความนี้เท่านั้น ประกาศผลวันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม 2561 ผู้โชคดีที่ไม่ยืนยันตัวภายใน 3 วัน ทางทีมงานขอสละสิทธิ์มอบรางวัลให้กับผู้โชคดีคนต่อไปนะจ๊ะ***
ประกาศรายชื่อผู้โชคดีที่ได้รับหนังสือ
“อย่ามาอยู่กับกุ้ง” จำนวน 2 รางวัล รางวัลละ 2 เล่ม ได้แก่..
1. ดินสอ2B
2. Pleng_Pin
ทีมงานจะติดต่อกลับไปทางข้อความลับนะคะ น้องๆ อย่าลืมยืนยันสิทธิ์กันภายใน 3 วัน ไม่เช่นนั้นพี่ขอเลือกผู้โชคดีคนใหม่แทนน้า :)
พี่นัทตี้ :)
13 ความคิดเห็น
ตอบบทความยังไงอะคะ
ตอบด้วยการแสดงความคิดเห็นได้เลยจ้า :)
น้องกุ้งเป็นคนน่ารักมากกกกกกกกกกกก[ก.ล้านตัว]และเหมือนจะถือคติด้านได้อายอดด้วย555อ้อยเก่งมากกก แต่ก็เป็นคนที่ใสใสมากก เพราะคนอะไรขอคนอื่นมาแค่นอนกอดเฉยๆ เฉยๆจริงจริ๊ง555 หนูเคยอ่านเรื่องนี้แล้วคะเป็นเรื่องที่อ่านแล้วอบอุ่นใจมากๆ ฟีลกู๊ดสุดๆ อ่านแล้วรู้สึกเหมือนได้ไปอยู่ในเรื่องกับทุกๆคน อ่านแล้วสบายใจจจจจ อยากได้หนังสือนิยายเล่มนี้มากกกกกกแต่ไม่มีงบซื้อT_T ดีที่มาเห็นเว็บบอร์ดของพี่นัทตี้ อยากได้มากเลยค่ะ love U
น้องเป็นคนสดใส ด้วยความที่เราเป็นคนเรื่อยๆ มองโลกในแง่หม่นๆหน่อย ก็เป็นไปได้ยากเลยว่าเราจะเป็นคนสดใสเป็นคนอเลิร์ท แต่พอได้อ่านนิยายเรื่องนี้คือมันสดใสมาก แค่ได้อ่านบางทีก็เหมือนว่าเราเข้าไปอยู่กับน้อง มองน้องจากอีกโลกเลย เหมือนช่วยฮีลจิตใจในวันที่เราป่วย เหงาๆได้ อีกอย่างด้วยความที่คนแต่งให้โทนน้องสีเหลืองด้วย ปกติเราไม่เคยมองเลยว่าสีเหลืองมันสดใสจนได้อ่านเรื่องนี้นิแหละ
;)
คิดว่าน้องกุ้งเป็นคนจริงใจนะ เวลาทำอะไรนางดูตั้งใจจริง คิดถึงความรู้สึกคนอื่นเรื่อยๆ โดยเฉพาะตอนที่ทำธงรุ่น น้องตั้งใจมากกกก เห็นว่าคนอื่นๆมีหน้าทีทหรือไม่ว่างมาช่วย น้องก็นั่งทำต่อเรื่อยๆ แต่ก็ไม่เคยคิดไม่ดีกับเพื่อนๆในรุ่น ไม่โทษเพื่อนๆเลย อีกอย่างคือถึงน้องเป็นคนร่าเริงบ้าบอ แต่น้องก็มีงอแงบ้าง ซึ่งนี่มองว่าคาอนข้างปกติสำหรับปีหนึ่งหรือวัยของน้องที่เพิ่งเข้ามหาลัยนะ แถมชอบที่เห็นพัฒนาการของน้อง ที่ค่อยๆพยายามแก้ความงอแง น่ารักมากๆๆๆ น่ารักจนหมั่นไส้เจ้าทัก คนดีๆแบบน้อง ทักไม่ควรได้ไป!
เสน่ห์ของน้องกุ้งที่เราชอบมากที่สุดคือHappy Virus ของน้องอ่ะ น้องทำให้ทุกคนมีความสุขไม่ใช่แค่ตัวตนในนิยายหรือตัวครอื่นแต่น้องยังส่งความสุขมาให้ยันคนอ่านทุกคนที่อ่าน มันเป็นอะไรที่ให้ได้หลายอารมณ์มากไม่รู้สิเอาเป็นว่าดีใจที่ได้ทำความรู้จักกับน้องค่ะ ร้ากกกกกก
น้องกุ้ง เป็นตัวละครที่มีเสน่ห์อยู่ที่ความสดใส ความร่าเริง ความสดใสของน้องกุ้ง baby shrimpน้อย ทำให้เราสามารถเอ็นดูน้องได้ในทุกๆครั้งที่อ่านนิยาย เป็นคนที่ทำให้เราต้องมารอคอยความสดใสของน้องในทุกๆวัน ความสดใสที่ช่วยเยียวยาในหลายๆเรื่องของตัวละครทั้งหลายในเรื่องและเราก็ได้ความสดใสของน้องกุ้งมาทำให้เรารู้สึกยิ้มไปกับการกระทำหลายๆอย่างของน้อง และน้องกุ้งเป็นตัวละครที่ทำให้เราเริ่มชอบสีเหลือง จากแต่ก่อนที่ไม่ค่อยชอบสีเหลือง เพราะเราคิดว่ามันไม่เข้ากับเรา ความสดใสของน้องบวกกับสีเหลืองที่น้องชอบทำให้เราเริ่มมีของสีเหลืองตามน้องกุ้งล่ะ
เสน่ห์ของน้องกุ้ง เป็นคนที่ชอบสีเหลืองค่ะ แล้วนิสัยยังคล้ายๆสีเหลืองอีก??5555 ก็คือเป็นคนที่น่ารัก สว่างสไหว สดใสร่าเริง และเปล่งประกายตลอด เป็นคนยิ้มง่ายย มองโลกในแง่ดี เป็นคนที่healคนอื่นได้ดี โทนสีเหลืองสุดๆ เราอ่านไปก็ยิ้มตามไปเพราะนิสัยของน้องกุ้ง (น่ารักใครไม่รักก็บ้าแล้ว) ตอนนี้เลยหลงรักน้องกุ้งจนหมดหัวใจเลยค่ะ:) บวกกับผู้แต่งที่บรรยายได้ดีมากรวมถึงตัวละครต่างๆ การกระทำต่างๆเรารู้สึกว่าตัวละครในเรื่องมีชีวิตจริงๆไม่ใช่แค่นิยาย เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงๆ ทำให้อินไปกับ'อย่ามาอยู่กับกุ้ง' มีความสุขมากๆค่ะที่ได้อ่านแล้วก็ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้
ความธรรมดามั้งคะ คือตัวละครเรื่องอื่นจะปูให้บทนายเอกดูเข้าถึงยาก ดูซับซ้อนและความลับเยอะ แต่กับกุ้งคือคิดจะทำก็ทำเลย ดูเข้าถึงง่าย แถมลักษณะนิสัยคือ รักเพื่อน อ่านเจอ หลายๆครั้งที่กุ้งจะแสดงออกว่ารักเพื่อน เรื่องป้ายชื่อ เรื่องธงอีก อีกอย่างคือความเป็นตัวเองเวลาอยู่กับทัก คือไม่ต้องหวานมาก แต่อ่านแล้วรู้สึกได้ว่ามันน่ารัก อยากจับน้องมาขย้ำ 555555555
น้องชอบไปนอนกอดคนอื่นอ่ะ ทำให้คนอื่นเข้าใจผิด ส่วนคนที่น้องน้องกุ้งไปนอนกอดก็ไม่แก้ข่าว ทำให้เรื่องมันสานต่อได้ และ เข้าใจความรู้สึกน้องกุ้งอ่ะ น้องเป็นโรคขาดความอบอุ่น มันมีอะไรแฝงอยู่ในเรื่องนี้เยอะจริงๆนะ
เสน่ห์ของน้องกุ้งที่เห็นได้ชัดที่สุดสำหรับเราในเรื่องนี้ คือ
น้องเป็นตัวละครที่คิดบวก Positive thinking อยู่ตลอดเวลา
เห็นได้ชัดจากการที่น้องเป็นคนตลก ค่อนไปทางบ๋องนิดๆ เอ๋อหน่อยๆ แต่จากที่อ่านมา น้องเป็นคนที่มีความสุขมากกว่าความทุกข์เสมอ (เหมือนมีออร่าแฮปปี้ส่องเป็นแบล็คกราวน์อยู่ตลอดเวลา) และน้องก็สามารถทำให้ผู้คนที่อยู่รอบตัวน้องมีความสุข มีเสียงหัวเราะได้ตลอดทั้งเรื่องเช่นกัน ไม่เพียงแต่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ที่อยู่กับน้องกุ้งในตัวหนังสือ แต่น้องกุ้งยังทำให้คนอ่านอย่างเราๆ แฮปปี้ได้ด้วยการเข้ามาอ่านเรื่องนี้ แฮปปี้กับการรอคอยนิยายอัพ (ซึ่งเราอยู่ดีอยู่แล้วว่าทุกคนล้วนไม่ชอบการรอคอย แต่เรื่องนี้ทำให้เรามีความสุขทุกครั้งที่เห็นแจ้งเตือนการอัพ และแฮปปี้ที่ได้หัวเราะไปกับคนอ่านท่านอื่นๆ ถึงแม้เราจะไม่รู้จักกัน แต่การเข้ามาอ่านเรื่องนี้ ก็ทำให้เราหัวเราะได้เหมือนกันจริงๆ
ขอบคุณคุณนักเขียนที่แต่งนิยายดีๆอย่างนี้มาให้เราได้อ่านนะคะ จะรอนิยายเรื่องต่อไป และคอยเป็นกำลังใจให้เสมอนะ
บอกเสน่ห์ของน้องกุ้งที่ชอบที่สุดมา 1 ข้อ พร้อมเหตุผล
เสน่ห์ที่ชอบ+เหตุผล : ชอบในคาเรคเตอร์ที่น้องเป็นคนตรงๆ (ไม่ใช่ไม้บรรทัดนะ -.,-) และผสมใส่ใจคนรอบข้างอยู่เสมอ น้องชอบแบบไหน อยากได้อะไร ไม่ชอบอะไร ก็พูด บอก แสดงออกไปอย่างนั้นเลย มันเป็นการกระทำที่เปิดเผย แสดงออกได้ถึงความจริงใจทั้งในเนื้อเรื่อง และยังส่งผลออกมาถึงตัวผู้อ่านเอง เราสามารถรับรู้ได้ ถึงแม้จะมีบางช่วงบางตอนที่เอาแต่ใจบ้างนิดหน่อย แต่ก็ยังคิดถึงส่วนรวมและคนอื่นรอบตัว มันเลยทำให้น้องกุ้งเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มากๆ ตัวหนึ่งสำหรับเรา
ปิดรับความคิดเห็นนะคะ ไว้รอลุ้นผู้โชคดีกันน้า :)