"พยายามทำให้ตัวเองมีพรแสวงมากกว่าพรสวรรค์
ถ้าทำได้เราจะภูมิใจมากๆ"
- อโนทัย พวงสำลี หรือ ไปร์ท คือ เจ้าของนามปากกา G.Lina/อโนทัย ผู้เขียนนิยายเรื่อง ชัฏฏกาล, มายาแค้น, ภพ(อีกครั้ง) ฯลฯ
- แม้จะมีนิยายขายแบบออนไลน์บนเว็บเด็กดี แต่ไปร์ทขอเรียกตัวเองว่า “นักเขียนมือสมัครเล่น” เพราะยังไม่มีผลงานที่ออกวางขายเป็นเล่ม
- ไปร์ทพยายามต่อสู้กับโรคซึมเศร้าด้วยการรู้จักตัวเองให้มากขึ้น เพื่อจะได้กลับมาทำในสิ่งที่รักอีกครั้ง
- ไปร์ทอยากลองเขียนหลายๆ แนวเพื่อรู้จักตัวเองมากขึ้น เพื่อหาว่าการเขียนแบบไหนเหมาะสมกับไปร์ทมากที่สุด
สวัสดีค่ะชาวเด็กดีทุกคน ก่อนจะหมดปี 2019 พี่แนนนี่เพนอยากพาทุกคนไปทำความรู้จักกับ “ไปร์ท - อโนทัย พวงสำลี” หญิงสาวที่เรียกตัวเองว่า “นักเขียนมือสมัครเล่น” เจ้าของนามปากกา G.Lina หรือ อโนทัย ผู้เขียนนิยายเรื่อง “ชัฏฏกาล” ทนายสาวที่ตื่นขึ้นมาในยุคสมัยเก่า และล่าสุดนิยายเรื่อง “มายาแค้น” ดาราสาวที่กลับมาเกิดใหม่ในโลกเดิมอีกครั้ง ซึ่งหากใครเคยอ่านมาแล้ว จะสังเกตเห็นได้ว่าการเล่าเรื่องในนิยายของไปร์ทนั้นน่าสนใจมากค่ะ แม้จะเป็นพล็อตแนวเกิดใหม่ที่ได้รับความนิยมตลอดกาล แต่ความแตกต่างในการเล่าเรื่องนี่แหละค่ะ ที่เป็นเสน่ห์ของนิยายแนวนี้ และไปร์ทก็นำมาเล่าในแบบฉบับของตัวเองได้น่าติดตามมากๆ ซึ่งถ้าใครได้อ่านไปแล้วตอนหนึ่งรับรองได้เลยว่าจะต้องอยากอ่านตอนต่อไปเรื่อยๆ จนจบเรื่องแน่นอน
บทความพบปะพูดคุยในวันนี้ พี่แนนนี่เพนจึงไม่พลาดที่จะพาทุกคนไปรู้จักกับไปร์ทให้มากขึ้น ซึ่งพี่บอกได้เลยว่าเรื่องราวของนักเขียนสาวคนนี้ไม่ธรรมดา เพราะเธอมีแง่คิดและมุมมองต่อการเขียนนิยายที่น่าสนใจมากๆ ค่ะ มาทำความรู้จักตัวตนของไปร์ทกันเลย!
โปรดเรียกฉันว่า “นักเขียนมือสมัครเล่น”
จริงๆ “ไปร์ท” เองก็เรียกตัวเองว่าเป็น “นักเขียน” นะคะ แต่ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพ เรายังเป็นแค่มือสมัครเล่นที่ได้รับความเอ็นดู และโอกาสจากนักอ่านหลายๆ คนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านนิยายของเรา แม้ว่าไปร์ทจะไม่มีนิยายออกวางขายเป็นเล่มก็จริง แต่ไปร์ทก็ภูมิใจมากที่เราสร้างรายได้ให้กับตัวเองได้
ไปร์ทคิดว่าบางทีการขายเป็นเล่มอาจจะไม่ได้รับรายได้ดีขนาดนี้ และได้รับการสนับสนุนดีขนาดนี้ก็ได้ คนอ่านสมัยนี้มีเทคโนโลยีเข้ามาเป็นส่วนสำคัญ นิยายออนไลน์ถือว่าได้รับความน่าสนใจมากกว่านิยายเป็นเล่ม แต่กับบางคนก็ยังคงชอบนิยายเป็นเล่มอยู่ ดังนั้นไปร์ทจึงขอเรียกตัวเองว่า “นักเขียนมือสมัครเล่น” ไปก่อนที่จะมีผลงานเป็นรูปธรรมออกมาอย่างชัดเจนแล้วกันค่ะ
พออ่านมากๆ ก็เลยอยากลองเป็นนักเขียนดูบ้าง
ไปร์ทคงเป็นเหมือนกับนักเขียนหลายๆ ท่านที่เคยเป็นนักอ่านตัวยงมาก่อน อ่านทุกอย่างไม่ใช่แค่นิยายนะคะ คือเราชอบอ่านอะไรไปเรื่อย แล้วก็ตอนเด็กๆ ไปร์ทชอบเขียนเรียงความประกวดค่ะ อาจจะเป็นการเริ่มต้นการเขียนอะไรสักอย่างจริงๆ จังๆ จินตนาการผ่านตัวอักษร ซึ่งต่อมาพออ่านมากๆ ก็เลยอยากลองเป็นนักเขียนดูบ้าง
ตอนนั้นที่รู้จักเว็บเด็กดี ก็จะคิดถึงเรื่องของกระทู้การศึกษาต่างๆ ช่วงนั้นเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ทีไรก็ต้องแอบเปิดค้างไว้ดูกระทู้ต่างๆ จากนั้นก็เป็นนิยายค่ะ ซึ่งแน่นอนว่านิยายในเว็บเด็กดีโด่งดังมาก หลายคนได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือในหลายสำนักพิมพ์
แล้วช่วงระยะเวลาไม่กี่ปีมานี้นักอ่านก็มีหลากหลายมากขึ้น อีกอย่างเป็นที่น่าอิจฉาของนักอ่านสมัยนี้มาก ที่มีหมวดหมู่นิยายต่างๆ ที่น่าสนใจให้ได้เลือกอ่านกัน ไม่จำกัดวงแคบๆ ไม่กี่หมวดหมู่เหมือนสมัยก่อน ไปร์ทเลยรู้สึกว่าคนหันมาอ่านออนไลน์เพิ่มขึ้นเพราะสะดวก มีให้เลือกหลากหลาย พกไปได้ทุกที่ ดังนั้นไปร์ทคิดว่าถ้าจะเขียนนิยายลงที่ไหนสักที่ก็ต้องเป็นที่เว็บเด็กดีนี่แหละค่ะ
ส่วนนิยายเรื่องแรกที่เขียนลงบนเว็บเด็กดี จำไม่ได้ว่าลบไปแล้วหรือยังชื่อเรื่องไพนารีสค่ะ เป็นนิยายแฟนตาซี เพราะว่าไปร์ทเริ่มอ่านนิยายแฟนตาซีเป็นเล่มแรกๆ ก็เลยอยากเขียนนิยายแฟนตาซีบ้าง ตอนนั้นน่าจะอยู่ประมาณ ม.1 - ม.2 ค่ะ การเขียนเลยจะไม่เป็นระบบระเบียบ ไม่มีแบบแผนอะไรเลย ด้นสดและอยากเขียนอะไรก็เขียนเอาตามที่เราคิดว่าดี จำได้ว่ามีคนติดตาม แนะนำ แล้วก็ทวงถามตอนต่อไปด้วย แม้จะไม่กี่คนแต่ก็ดีใจมากๆ เลยค่ะ
โมเมนต์หัวใจพองโตและอยากที่จะเขียนผลงานออกมาอีกเร็วๆ
ไปร์ทไม่ค่อยได้คาดหวังกับอะไรในชีวิตมากอยู่แล้วค่ะ เพราะเคยคาดหวังกับเรื่องหนึ่งมากๆ แล้วผิดหวัง จากนั้นไปร์ทเลยมักจะเฉยๆ กับทุกเรื่อง
ดังนั้น ตอนที่ลงนิยายเรื่อง “มายาแค้น” ไปก็คิดแค่ว่า ขอแค่มีคนเข้ามาอ่านให้สนุกก็พอ และพอมีคนมาสนับสนุน ชอบ มีการวิเคราะห์ตัวละคร ฟินกับนิยายของเรา ก็สนุกดีค่ะ รู้สึกหัวใจพองโต และอยากที่จะเขียนผลงานออกมาอีกเร็วๆ
แต่ด้วยตอนนั้นติดปัญหาสุขภาพก็เลยทำให้ลงนิยายได้ช้า แต่นักอ่านทุกคนก็ใจดีมากที่เข้าใจ และให้กำลังใจตลอด เวลาอ่านความคิดเห็นทั้งติ ทั้งชม เราก็ยิ้มได้ตลอดเลยค่ะ
เขียนสนุกให้คนอ่านสนุกก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
การเขียนนิยายเป็นการผ่อนคลายอย่างหนึ่ง อย่างที่บอกไปร์ทไม่ได้คาดหวังมาแต่แรกอยู่แล้ว เขียนสนุกให้คนอ่านสนุกก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
ถ้าจะมีเรื่องให้คิดก็เป็นก่อนลงค่ะ เพราะจะมีความเครียดเรื่องชื่อเรื่องบ้าง ชื่อตัวละครบ้าง เป็นความเครียดเล็กน้อยที่สุดท้ายไปร์ทก็หาทางแก้ด้วยการไปนั่งที่โรงพยาบาล(ไปร์ทต้องไปติดตามอาการป่วยทุกเดือน)ไปนั่งฟังชื่อเวลานางพยาบาลเรียกค่ะ สุดท้ายไปร์ทก็จับชื่อที่ได้ยินมารวมๆ กันได้เป็นชื่อที่ต้องการในที่สุด เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ได้ทั้งหาหมอได้ทั้งชื่อตัวละคร
ต่อสู้กับโรคซึมเศร้าด้วยการรู้จักตัวเองให้มากขึ้น เพื่อกลับมาทำในสิ่งที่รัก
ไปร์ทป่วยเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ แต่ไม่ได้เกิดจากการเขียนหรือภาวะอื่นๆ นะคะ ไปร์ทเป็นเพราะปัญหาภายในครอบครัวที่สะสมมานานหลายปี แต่ก็ส่งผลกระทบต่อภาวะทางร่างกายและจิตใจอย่างมาก
ตอนนั้นเพิ่งเขียนนิยายเรื่องมายาแค้นแรกๆ ไปร์ทไม่อยากหายไปเฉยๆ เพราะไปร์ทเองเคารพนักอ่านทุกคนที่คอยติดตาม จึงต้องทำการแจ้งไปตามความจริงว่าตอนนี้ไปร์ทเขียนนิยายไม่ได้นะ เขียนได้ช้า ยิ่งช่วงแรกๆ ที่ได้รับยาค่อนข้างหนักเลยค่ะเพราะไปร์ทได้รับผลข้างเคียงเยอะมาก กว่าจะปรับตัวได้ก็ต้องใช้เวลาสองอาทิตย์ น้ำหนักลดจนเกือบต้องนอนโรงพยาบาลเพราะขาดสารอาหาร
ไปร์ทโชคดีมากๆ ที่นักอ่านทุกคนเข้าใจ ไม่ทวงถามให้เราไม่สบายใจ มีแต่ให้กำลังใจและคอยปลอบตลอดเลย มันทำให้โลกที่มืดมิดมีแสงสว่างเป็นจุดเล็กๆ ซึ่งไปร์ทต้องขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ช่วยไปร์ทให้ผ่านเรื่องราวเลวร้ายตรงนั้นมาได้
ปัจจุบันไปร์ทก็ยังคงต้องหาหมออยู่เพื่อติดตามอาการแต่ได้รับการยืนยันแล้วว่าจะค่อยๆ ปรับยาให้ลดลง เนื่องจากอาการไปร์ทดีขึ้นแล้ว หลังจากที่หยุดยาจริงๆ ก็คงต้องปรับตัวอีกหน่อยและคงกลับมาเขียนนิยายได้ยาวๆ เลย
ไปร์ทต่อสู้กับโรคซึมเศร้าโดยการรู้จักตัวเองให้มากขึ้นค่ะ เพราะถ้ารู้จักตัวเอง รู้จักรักตัวเองก็จะมีกำลังใจมากขึ้น อีกอย่างคือมีกำลังใจสำคัญจากคนที่รักเราค่ะ สุดท้ายได้ทำในสิ่งที่เรารักเราชอบ ก็ทำให้อาการค่อยๆ ดีขึ้นพร้อมกับกินยาและรักษาอย่างต่อเนื่อง ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ
มุมนักเขียน : กว่าจะเป็นนิยายที่กลั่นออกมาจากจินตนาการ
นิยายเรื่อง “ชัฏฏกาล” เป็นเรื่องที่ไปร์ทหาข้อมูลค่อนข้างเยอะค่ะ เนื่องจากเป็นนิยายที่ค่อนข้างจริงจังครั้งแรก และเขียนแนวนี้ครั้งแรก เลยเก็บข้อมูลแทบจะทุกอย่าง เพราะมีเรื่องเกี่ยวกับกฎหมายเข้ามาด้วย ไหนจะเรื่องเสื้อผ้า การพูดจา ยศตำแหน่ง ตอนมีความคิดว่า อยากเขียนนิยายย้อนยุคจัง ก็เริ่มต้นหาข้อมูลจากในอินเตอร์เน็ตบ้าง หนังสือที่มีบ้าง ดูหนังบ้าง จากนั้นก็เขียนออกมาเป็นข้อๆ แล้วค่อยนำไปรวมกับเนื้อหาอีกที
ส่วนเรื่อง “มายาแค้น” อันนี้ยอมรับว่าไม่ได้หาข้อมูลอะไรเลยค่ะ จะบอกว่าด้นสดเลยก็พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะพล็อตเรื่องมักจะดำเนินอยู่ในหัวเองเหมือนกับว่าสิตางศุ์กับวราทิตย์มีตัวตนจริงๆ ไปร์ทแค่ทำหน้าที่ถ่ายทอดเรื่องราวของพวกเขาลงเป็นตัวอักษรให้ทุกคนได้อ่าน ซึ่งเป็นเรื่องที่ปัจจุบัน ไปร์ทรีไรท์แก้เพียงคำผิดแต่ไม่ได้แก้ไขเนื้อเรื่องอะไรเลยค่ะ
แล้วถ้าสังเกตดูดีๆ จะเห็นว่า อลิสา (ชัฏฏกาล) กับสิตางศุ์ (มายาแค้น) ไม่ได้เป็นคนเข้มแข็งอะไรเลยค่ะ แต่เพราะสถานการณ์บีบบังคับให้ต้องเป็นคนเข้มแข็งเท่านั้น ก็เหมือนกับผู้หญิงหลายคนที่มักจะทำอะไรเหนือความคาดหมายได้เมื่อมีอะไรมากระตุ้น ไปร์ทแค่ถ่ายถอดตัวละครให้คนอ่านได้เห็นว่าคนเรามีหลายมุมค่ะ ยิ่งกับผู้หญิงเรา มีทั้งมุมอ่อนแอ มุมอ่อนหวาน มุมเข้มแข็ง เราเป็นอะไรได้หลายอย่าง อยู่ที่ว่าเราจะแสดงมุมไหนออกมาให้คนได้เห็น
“มายาแค้น” นิยายแนวกลับมาเกิดใหม่ที่สอนให้เรา “หันกลับมารักตัวเอง”
ในนิยายเรื่องมายาแค้น การ “หันมารักตัวเอง” ให้มากนี่แหละค่ะเป็นสิ่งที่ไปร์ทอยากสื่อเพราะสิตางศุ์หันมารักตัวเอง แคร์คนที่รัก เธอถึงได้รับการตอบกลับด้วยความรักเช่นกัน อีกอย่างความรักเป็นเรื่องที่ไม่มีถูกไม่มีผิดค่ะ ถ้าเรารักถูกคน อย่าเอาชีวิตไปติดกับใครเลยค่ะ เพราะถ้าเขาเดินออกไปเราเองนั่นแหละที่จะอยู่ไม่ได้
เหมือนกับสิตางศุ์ที่ต้องจบชีวิตลงเนื่องจากศุทธวีร์เดินออกไปจากชีวิต ทั้งๆ ที่ด้านหลังของสิตางศุ์ยังมีผู้จัดการส่วนตัวที่ดี แฟนคลับที่ยังคอยสนับสนุน และที่สำคัญสิตางศุ์ยังมีครอบครัว เรื่องนี้จึงอยากให้คนที่อ่าน ไม่ได้เห็นแค่ด้านความรักของชายหญิงเท่านั้น แต่เป็นการให้ความสำคัญต่อคนรอบข้างโดยเฉพาะครอบครัว เพราะไม่ว่าเราจะแย่แค่ไหน ก็ยังมีครอบครัวนะคะที่คอยอยู่ข้างๆ เสมอ
พยายามเขียนหลายแนวเพื่อหาว่าการเขียนแบบไหนเหมาะสมกับตัวเรามากที่สุด
ตอนนี้ไปร์ทอยู่ในช่วงรีไรท์นิยายกับพยายามเขียนเรื่องที่เหลือให้จบอยู่ค่ะ จากนั้นก็จะเขียนเรื่องใหม่ที่ร่างเอาไว้แล้ว เป็นนิยายวายค่ะ ไปร์ทอยากลองเขียนหลายๆ แนวดูเพื่อให้ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นค่ะ และสุดท้ายแล้วไปร์ทก็คงจะหาแนวทางการเขียนของตัวเองได้ว่า การเขียนแบบไหนเหมาะกับไปร์ทที่สุด การเขียนหลายแนวนั้นไปร์ทจะไม่เขียนทีเดียวนะคะ แต่จะเขียนให้จบเป็นเรื่องๆ เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนค่ะ
แล้วก็ไปร์ทอยากจะเป็นนักเขียนที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆ สนุกๆ มาให้นักอ่านได้อ่านกันเรื่อยๆ ค่ะ ส่วนคติที่ใช้ในการเขียนนิยายคือ อย่าคาดหวังเพราะเราจะไม่ผิดหวัง แค่ทำในสิ่งที่เรารัก เราชอบอย่างสุดความสามารถแล้ว มันไม่มีอะไรต้องเสียใจ มันดีที่สุดแล้วค่ะ
คนเรามีสองทางเลือกเสมอ และฉันเลือกขายไอเดียเพื่อสร้างโอกาสที่ดีให้กับตัวเอง
คนเขียนนิยายหลายคนตั้งความหวังไว้ว่าสักวันหนึ่ง เราจะมีผลงานของตัวเองที่ถูกตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ในดวงใจ การหวงไอเดียจึงไม่ใช่เรื่องผิดเลยค่ะ แค่พยายาม และลองส่งให้สำนักพิมพ์ต่างๆ พิจารณาดู
แต่ถ้าไม่ผ่านจริงๆ การลงนิยายบนโลกออนไลน์ก็ถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ เพราะเราสามารถทดลองให้คนทั่วไปได้อ่าน ได้ติชมว่ากล่าว ว่านิยายของเรามีข้อบกพร่องตรงไหน และนำไปแก้ไขหรือเขียนเรื่องต่อไปให้ดีได้
ส่วนเรื่องจะขายหรือไม่ขาย อยู่ที่การตัดสินใจของแต่ละคน เพราะคนเรามีสองทางเลือกเสมอ หากคิดว่าทางไหนเดินแล้วจะถึงเส้นชัยก่อนก็ลองก้าวเดินดู
อย่างไปร์ทเองก็เลือกเดินทั้งสองทางมาแล้ว แต่ไปร์ทยอมที่จะขายไอเดียเพื่อสร้างโอกาสที่ดีให้กับตัวเอง อย่างตอนนี้ทางเลือกของไปร์ทก็ไม่ได้เสียเปล่า อย่างน้อยๆ ไปร์ทก็ได้มาทำความรู้จักนักอ่าน นักเขียน ผ่านบทสัมภาษณ์นี้ แน่นอนว่ามันเป็นก้าวสำคัญของไปร์ทอีกก้าวหนึ่งค่ะ
การที่นักอ่านจ่ายเงินเพื่อซื้อนิยายของเรา มันทำให้เรามีกำลังใจในการเขียนนิยายต่อไป
จริงๆ การเขียนนิยายบนเว็บเด็กดี บางคนเขียนขึ้นเพื่อสร้างโอกาสให้ตัวเองได้รับการตีพิมพ์ แต่ถ้าไม่ได้รับการพิจารณาตอบกลับ เราก็นำนิยายของเรามาสร้างรายได้เล็กๆ น้อยๆ ได้จากฝีมือการเขียนของตัวเอง และเนื่องจากไปร์ทไม่ได้คาดหวังเรื่องรายได้มาตั้งแต่ต้น แต่การที่นักอ่านยอมกดเสียเงินมาซื้อนิยายของเรา มันทำให้เรามีกำลังใจในการเขียนนิยายต่อไปนะคะ ไม่ว่าจะมากหรือน้อยแต่นักอ่านทุกคนก็คอยสนับสนุนตลอดเวลา มาติบ้าง มาชมบ้าง เราก็น้อมรับเอาไว้พิจารณาว่าต่อไปถ้าจะเปิดขายต้องปรับปรุงแก้ไขอะไรตรงไหนบ้าง ปัจจุบันก็ยังรู้สึกว่าไม่สมบูรณ์เท่าไร แต่สัญญาว่าจะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ
ส่วนรายได้ที่ได้มาแม้จะมากน้อยแล้วแต่เดือน แต่ไปร์ทก็สามารถนำไปใช้จ่ายซื้อของที่อยากได้อย่างพวกนิยายที่ไปร์ทเองก็สะสมอยู่ อีกส่วนหนึ่งก็นำไปเป็นเงินเก็บต่อยอดเวลาอยากทำอะไรขึ้นมา หรืออยากลงทุนอะไรเอง โดยไม่ต้องใช้เงินส่วนกลางของครอบครัวค่ะ
พยายามทำให้ตัวเองมีพรแสวงมากกว่าพรสวรรค์ ถ้าทำได้เราจะภูมิใจมากๆ
ไปร์ทเชื่อว่านักเขียนเก่งๆ หลายๆ คนต้องเคยผ่านจุดที่หมดหวังและท้อมาก่อน อยู่ที่ว่าหลังจากที่เราหมดหวังแล้วเราจะทำยังไงต่อ จะฮึดขึ้นสู้หรือว่าจะปล่อยให้เป็นเพียงความฝัน
ไปร์ทเชื่อว่าที่ทุกคนมาเขียนนิยายย่อมต้องมีความฝันกันทั้งนั้น หากเหนื่อยหรือหมดหวังเราก็แค่หยุด ไปสูดอากาศ ไปเที่ยว ไปพักผ่อนสักหน่อย แล้วค่อยกลับมาลุยต่อ ไม่มีใครเขียนเก่งตั้งแต่ครั้งแรกหรอกค่ะ คนเราต้องพยายามด้วยกันทั้งนั้น
พยายามทำให้ตัวเองมีพรแสวงมากกว่าพรสวรรค์ ถ้าทำได้เราจะภูมิใจมากๆ ที่ในที่สุดเราจะได้เห็นนิยายของเราไปสู่ฝันที่เราฝันเอาไว้ เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังท้อนะคะ ลงมือเขียนต่อไปด้วยกันเถอะค่ะ
จากนักเขียนถึงชาวเด็กดีทุกคน
ไปร์ทอยากบอกว่าขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากๆ ที่ติดตามและชื่นชอบนิยายที่ไปร์ทเขียนนะคะ ขอบคุณที่คอยให้กำลังใจ เฝ้ารอ และสนับสนุนมาตลอด ไปร์ทขอบคุณจริงๆ และอยากจะขอบคุณด้วยการเขียนนิยายดีๆ ลงให้อ่านอีกหลายๆ เรื่อง
ยังไงก็ฝากติดตามนามปากกา G.Lina/อโนทัย ไว้ด้วยนะคะ แน่นอนว่าสามารถติชมได้เลย น้อมรับฟังทั้งคำที่ดีและคำที่แย่ ไปร์ทพร้อมจะปรับปรุงและเติบโตไปพร้อมกับนักอ่านทุกคนในฐานะนักเขียนที่ดีค่ะ ขอบคุณมากๆ อีกครั้งหนึ่งค่ะ
ส่วนผลงานตอนนี้ ถ้าต้องการอ่านนิยายรักหวานแหววที่มีความน่ารักตุตะอบอุ่น (อุ่นจนร้อนเลย) ก็แนะนำเรื่องนี้ Love calories รักฉัน...ไม่กลัวอ้วน เลยค่ะ พ่างพ่างน้อยที่แสนจะซื่อบื้อกับลูคัสพ่อหนุ่มชัดเจนที่ไม่ว่าใครก็ชัดเจนไม่ได้อย่างนี้อีกแล้ว เป็นนิยายน่ารักๆ ทำให้ยิ้มได้ไม่มีพิษภัยค่ะ
อีกเรื่องคือ Love rmbr wrong จำผิดนักต้องรักให้เข็ด ไปร์ทเคยนำมาลงในเว็บเด็กดีแล้วค่ะ แต่ลงไว้นานแล้ว และก็ลบออกไปเพราะยังไม่พอใจเท่าไร ไปร์ทเขียนจบแล้วแค่นำมาแก้ไขเนื้อหาใหม่ที่โตขึ้นมานิดๆ เรื่องนี้มีเรื่องให้ลุ้นอยู่ค่ะว่าใครคู่ใคร ใครรู้เรื่องจริงบ้าง แอบมีดราม่าสักเล็กน้อย แต่ไม่เยอะค่ะ พออ่านได้สบายๆ ตอนนี้แก้ไขอยู่เรื่อยๆ ก็จะพยายามลงให้ได้ทุกอาทิตย์เพราะไม่ต้องเขียนใหม่ แค่แก้บางคำก็พอ ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะ
แล้วตอนนี้ก็กำลังเปิดพรีออเดอร์นิยายทำมือเรื่องชัฏฏกาลอยู่ค่ะ ใครอยากได้เป็นรูปเล่มสามารถสั่งซื้อได้ในเพจ https://www.facebook.com/Anothai.Pj หรือ ติดตามข่าวสารต่างๆ เกี่ยวกับนิยายหรือทวงถามนิยายได้ที่เพจนี้เช่นกันค่ะ และที่สำคัญฝากติดตามนิยายทุกเรื่องและสนับสนุนกันแบบนี้ตลอดไปด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
. . . . . . .
เป็นยังไงกันบ้างเอ่ยกับเรื่องราวของไปร์ทที่นำมาเล่าสู่กันฟังในวันนี้ พี่แนนนี่เพนชอบมากที่ไปร์ทบอกว่า พยายามทำให้ตัวเองมีพรแสวงมากกว่าพรสวรรค์ ซึ่งมันใช่มากๆ และอยากบอกต่อทุกคนจริงๆ ว่า ความพยายามแม้จะเห็นผลช้า แต่ประสบการณ์ที่ได้จากความพยายามจะคงอยู่กับเราตลอดไปนะคะ ลองให้โอกาสตัวเองได้ลองเขียนนิยายเหมือนไปร์ทดูค่ะ แล้วจะรู้ว่าโลกนักเขียนให้อะไรเรามากกว่าที่คิด ส่วนใครที่เป็นนักอ่าน อยากชวนให้เข้าไปอ่านนิยายของไปร์ทดูค่ะ รับรองได้เลยว่าน่าอ่าน และสนุกทุกเรื่องสมความตั้งใจของไปร์ทแน่นอน
พี่แนนนี่เพน
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)

0 ความคิดเห็น