ชวนอ่านกัน 25 ข้อเท็จจริงสนุกๆ เกี่ยวกับนักเขียนดังๆ ทั่วโลก
สวัสดีค่ะ ชาวนักเขียนนักอ่านเด็กดีทุกคน วงการนักเขียนระดับโลกมีนักเขียนที่โด่งดัง เขียนนิยายติดหูเป็นที่รู้จักอยู่มากมาย บางคนเราเคยอ่านนิยาย แต่อาจจะไม่รู้เรื่องส่วนตัวของเขาเลย วันนี้แอดมินเลยขอทำบทความรวบรวมเกร็ดความรู้สั้นๆ เกี่ยวกับนักเขียนเหล่านั้นมาให้ทุกคนได้อ่านกันเพลินๆ เชื่อว่าถ้าอ่านบทความนี้จบ ครั้งหน้าเราจะอ่านนิยายระดับโลกทั้งหลายได้อินมากขึ้นค่ะ
- เจน ออสเตน หนึ่งในนักเขียนฝีมือดีฝั่งอังกฤษ เคยเกือบเสียชีวิตตอนอายุได้ 7 ขวบ ระหว่างอาศัยอยู่ที่อ็อกฟอร์ด เจนและน้องสาว คาสซานดร้า ป่วยเป็นโรคคอตีบ โชคดีที่เจน คูเปอร์ ลูกพี่ลูกน้องของเจนส่งจดหมายไปถึงแม่ของเด็กสาวทั้งสอง ผู้ซึ่งรีบหาสมุนไพรมารักษาลูกสาวได้ทันท่วงที
- ลูอิส แครอลล์ ผู้เขียนอลิซผจญภัยในแดนมหัศจรรย์ มีสถานะทางการเงินที่ย่ำแย่เข้าขั้นถังแตก แม้ว่าจะจ่ายหนี้สินตรงเวลา แต่ส่วนใหญ่เขาจะมีหนี้สินเกิน 7,500 ปอนด์หรือประมาณ 300,000 บาทอยู่เสมอ ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าเสียใจ เมื่อพิจารณาจากความจริงที่ว่า แครอลล์เป็นศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด
- แมรี่ เชลลี่เริ่มต้นเขียนแฟรงเก้นสไตน์เมื่ออายุได้เพียง 18 ปี สองปีต่อจากนั้น ผลงานเล่มนี้ก็ตีพิมพ์ออกจำหน่ายหลังจากนั้นสองปี
- เหยื่ออธรรม ผลงานของวิกเตอร์ อูโก ไม่ได้รับความนิยมในช่วงศตวรรษที่ 19 อันที่จริงแล้วชาวปารีสไม่สนใจนิยายเรื่องนี้ แต่เป็นทหารอเมริกันในช่วงสงครามกลางเมืองต่างหาก ที่อ่านหนังสือเล่มนี้อย่างจริงจัง
- ซิกมันด์ ฟรอยด์ นักจิตวิเคราะห์ชาวออสเตรียเคยเข้าคลาสเล็กเชอร์กับมาร์ค ทเวน อย่างไรก็ตาม หัวข้อที่ทเวนยกมาพูดคุยในวันนั้นคือ แตงโมที่เขาขโมยในวัยเด็ก ก็ไม่รู้ว่าประเด็นนี้ไปให้แรงบันดาลใจอะไรกับซิกมันด์ ฟรอยด์บ้างหรือเปล่า
- เจมส์ จอยซ์ นักเขียนชาวไอริชชอบงานของ เฮนริค อิบเซ่น นักเขียนบทละครชาวนอร์เวย์มากจนถึงกับไปเรียนภาษานอร์เวย์เพื่อเขียนจดหมายของอิบเซ่น นอกจากภาษานอร์เวย์ จอยซ์ยังเชี่ยวชาญภาษาฝรั่งเศส อิตาเลียน ละตินและเยอรมัน เขาสามารถใช้ศัพท์เก่าๆ ภาษาแกลิค ภาษาโพรวองซ์ ในนิยายได้
- เจ้าของนามปากกา จอร์จ อีเลียตเป็นผู้หญิง ชื่อจริงของเธอคือ แมรี่ แอนน์ อีเวนส์ เหตุผลที่เธอเลือกใช้นามปากกาผู้ชายเพราะรู้สึกว่านักเขียนชายได้รับความนิยมมากกว่านักเขียนหญิง และทำให้เธอเขียนนิยายได้หลากหลายกว่าด้วย
- นอกจากจะเขียนนิยายเก่งแล้ว วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้เขียนโลลิต้า ยังเชี่ยวชาญเกี่ยวกับผีเสื้อ เขาทำงานวิจัยสัตววิทยาเปรียบเทียบที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดด้วย คอลเล็กชั่นผีเสื้อของเขายังอยู่ที่นั่นจนปัจจุบัน
- เวอร์จิเนีย วูล์ฟ เคยแต่งงานกับวิลเลี่ยม เมคพีช แธคเกอร์เรย์ ผู้เขียนวานิตี้แฟร์ และมินี่ ลูกสาวของวิลเลี่ยม ก็เคยเป็นภรรยาเก่าของพ่อของวูล์ฟ
- คอร์แมค แมคคาร์ธี ใช้พิมพ์ดีดเครื่องเดิมนานกว่า 50 ปี พอมันพังเมื่อปี ค.ศ. 2009 เขาก็ส่งไปประมูล ขายได้ราคาสูงถึง 250,0000 เหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณ 75,000,000 บาท
- เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริง เคยทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาก่อนจะมาเขียนนิยาย เขาทำการศึกษาและค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินอย่างละเอียด นี่น่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้โทลคีนใช้ภาษาได้สละสลวยและน่าสนใจมากๆ ในนิยาย
- มรดกของวิลเลี่ยม เชคสเปียร์ไม่ได้อยู่แค่ในผลงาน แต่คำศัพท์ต่างๆ ที่เขาใช้มีอิทธิพลต่อสำนวนอังกฤษจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น dead as a doornail, fair play, all of a sudden, in a pickle, night owl, wear your heart on your sleeve, star-crossed lovers, off with his head, green-eyed monster
- เซอร์ อาเธอร์ โคนัน ดอยล์ ผู้เขียนเชอร์ล็อก โฮล์มส์ เคยเป็นเพื่อนสนิทมากกับนักมายากลผู้มากความสามารถ แฮร์รี่ ฮูดินี่ ทว่าพอฮูดินี่ได้ยินว่าดอยล์เชื่อในลัทธิบูชาผี และมั่นใจว่าฮูดินี่มีพลังวิเศษจริง เขาก็เลิกคบกับดอยล์ทันที
- วิลเลี่ยม ฟอล์กเนอร์ เคยเขียนนิยายบนกำแพงที่ทำงาน โรวัน โอ๊ค เพื่อนของเขาแวะไปเยี่ยมที่ออฟฟิศและได้เห็นต้นฉบับที่เขียนด้วยลายมือของ Fable นิยายรางวัลพูลิตเซอร์นี้อยู่บนกำแพง และจนวันนี้มันก็ยังคงอยู่ที่นั่น
- แดเนียล เดโฟ ผู้เขียนโรบินสัน ครูโซ เคยทำงานหลากหลายแต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งกลายมาเป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียง เขาเคยขายของที่แปลกสุดๆ อย่างน้ำหอมกลิ่นก้นแมว…
- ตอนเขียนคนค่อมแห่งนอร์ตดาม วิคเตอร์ อูโกเจอปัญหาเขียนงานไม่ทันส่ง เขาแก้ปัญหาด้วยการล็อกประตูอยู่ในห้อง โดยมีของใช้แค่สามอย่าง ได้แก่ ผ้าคลุมไหล่ กระดาษและปากกา เขาบอกว่าทำแบบนี้จะได้ไม่ต้องมีอะไรมาดึงดูดความสนใจจากงาน และในช่วงเวลาของการปิดต้นฉบับนั้น อากาศหนาวมากจริงๆ
- เอมิลี่ ดิกกินสัน หนึ่งในนักกวีที่สันโดษและเก็บตัวมากๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1850 จนกระทั่งวันที่เสียชีวิต เธอใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในบ้าน และจะออกจากบ้านแค่ไปที่สวนเท่านั้น ขนาดงานศพของพ่อที่ชั้นล่างของบ้าน เจ้าตัวยังไม่ลงมาจากห้องชั้นบนด้วยซ้ำไป
- วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ใช้เทคนิคเขียนนิยายบนกระดาษแผ่นเล็กๆ เขาเชื่อว่ามันจะช่วยตบพล็อตให้เข้าที่ เขาวางกระดาษแผ่นเล็กๆ ไว้ใต้หมอน เผื่อว่าถ้าสะดุ้งตื่นมาตอนกลางคืน จะได้เขียนพล็อตลงไปได้ทันท่วงที
- ก่อนจะเขียนสี่ดรุณี ลุยซ่า เมย์ อัลคอตต์ ทำงานเป็นนางพยาบาลในช่วงสงครามกลางเมืองที่วอชิงตันดีซี เธอได้ใกล้ชิดและผ่านประสบการณ์รักษาทหารจำนวนมากก่อนจะกลายมาเป็นนักเขียนที่ได้รับความนิยม อัลคอตต์ติดโรคไทฟอยด์ และถึงแม้จะได้รับการรักษาจนหายดี สุดท้ายเธอก็เสียชีวิตด้วยโรคนี้ในปี ค.ศ. 1888
- เวลาโดนถามว่าได้พล็อตนิยายฆาตกรรมมาจากไหน อกาธ่า คริสตี้จะตอบว่าเธอชอบคิดพล็อตไป กินแอปเปิ้ลและอาบน้ำอุ่นไปด้วย
- ซิลเวีย แพลธ ผู้เขียนในกรงแก้ว เคยโด่งดังจากการเขียนเพลงกล่อมเด็กมาก่อน
- เออร์เนสต์ เฮมมิ่งเวย์เคยขโมยโถปัสสาวะจากบาร์ชื่อ Sloppy Joe’s กลับมาที่บ้าน เขาอ้างว่าจ่ายเงินกับบาร์นี้เยอะมากจนสมควรได้เป็นเจ้าของโถปัสสาวะของตัวเอง ทุกวันนี้ โถปัสสาวะนี้ได้ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
- วอลแตร์เป็นคนช่วยทำให้เรื่องแอปเปิ้ลตกใส่หัวเซอร์ไอแซค นิวตันโด่งดัง เขาไม่ได้เป็นคนแรกที่เขียนถึงประเด็นนี้ก็จริง แต่เมื่อวอลแตร์บันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ในผลงานของตัวเอง สุดท้ายเรื่องเล่านี้ก็ถูกนำไปพูดถึงอย่างกว้างขวาง แม้จะชอบงานของนิวตันมากๆ แต่นิวตันและวอลแตร์ไม่เคยพบกัน
- ในปี ค.ศ. 1886 จูลส์ เวิร์น นักเขียนชื่อดังเกือบโดนญาติที่ชื่อแกสตันฆ่าตาย กระสุนนั้นเข้าที่คางด้านซ้ายของเวิร์น ส่งผลให้เขาเจ็บปวดไปชั่วชีวิต ตำรวจจับตัวและส่งแกสตันเข้าโรงพยาบาลโรคจิต
- เอดการ์ ไรซ์ เบอร์โรห์ ผู้เขียนเรื่องทาร์ซาน เคยทำงานเป็นเซลส์แมนขายที่เหลาดินสอมาก่อน พออายุ 36 เขาถึงได้หันมาจับดินสอเขียนหนังสือ เพื่อเลี้ยงดูภรรยาและลูกอีกสองคน
ทีมงานนักเขียนเด็กดี
1 ความคิดเห็น
น่าจะรวมประวัติที่น่าสนใจของนักเขียนไทยบ้างครับ หรือเอาจากนักเขียนขายดีใน Dek-D ก็ได้ครับ อ่านแล้วเพลินดี สำหรับเกล็ดเล็กเกล็ดน้อยของนักเขียนแต่ละท่าน
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย