ไม่ยากอย่างที่คิด!
แชร์ 5 วิธีการเขียนบทสุดท้ายให้จบแบบง่ายๆ 

สวัสดีค่ะ นักเขียนชาวเด็กดีทุกคน เคยสงสัยกันไหมว่าทำไมนักเขียนหลายคนถึงให้ความสำคัญกับการเขียนตอนจบก่อน พี่แนนนี่เพนเองก็เคยสงสัยเหมือนกันค่ะ จนได้มาเรียนรู้ว่าการเขียนนิยายไม่จำเป็นต้องดำเนินเรื่องตามลำดับเสมอไป เราสามารถเริ่มต้นนิยายจากการเขียนฉากๆ หนึ่งขึ้นมาก่อนได้ หรือเริ่มต้นจากการเขียนบทสุดท้ายก่อนก็สามารถทำได้เช่นกันค่ะ ในอดีตก็มีนักเขียนชื่อดังหลายคนเลยที่เขียนโดยกำหนดแนวคิดของบทสุดท้ายหรือประโยคสุดท้ายเอาไว้ก่อน แล้วค่อยๆ เขียนขยายเรื่องราวต่อไปเรื่อยๆ จนถึงตอนจบที่พวกเขาต้องการได้ในที่สุด ดังนั้น การที่เรามีตอนจบก่อนอาจจะทำให้การเขียนนิยายมีเป้าหมายที่ชัดเจนมากขึ้นได้ ในบทความนี้พี่แนนนี่เพนจึงได้รวบรวมวิธีการเขียนบทสุดท้ายแบบง่ายๆ มาให้ทุกคนได้ลองนำไปใช้กันดูค่ะ รับรองได้เลยว่าไม่ยากอย่างที่คิดกันแน่นอน! 
 

 

5 วิธีการเขียนบทสุดท้ายให้จบแบบง่ายๆ 

1. เขียนตอนจบบทสุดท้ายก่อนจะเริ่มเขียนอย่างจริงจัง

อย่ากลัวที่จะเขียนตอนจบก่อนที่นิยายจะเสร็จสมบูรณ์ค่ะ อย่างที่บอกเลยว่าการเขียนนิยายไม่จำเป็นต้องเรียงลำดับต้น กลาง จบ เสมอไป การเริ่มต้นนิยายด้วยตอนจบก่อนก็มีให้เห็นมาแล้วหลายเรื่อง อย่างนิยายเรื่อง Gone With The Wind ของ มาร์กาเร็ต มิตเชลล์ (Margaret Mitchell) ก็เป็นการเขียนเรื่องราวต่างๆ ย้อนหลัง เธอบอกว่ารายละเอียดทุกอย่างชัดเจนอยู่ในใจของเธอก่อนที่จะนั่งลงที่เครื่องพิมพ์ดีดเสียอีก มาร์กาเร็ตเชื่อว่ามันเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเขียนนิยาย และตัวละครของเราจะไม่สามารถหนีไปจากเรา หรือทำในสิ่งที่เราไม่ต้องการให้พวกเขาทำได้ นอกจากนี้ การเขียนบทสุดท้ายก่อนไม่ได้ความว่าเราจะนำบทสุดท้ายมาไว้ในบทแรก หรือเอาไปไว้ตอนจบสุดท้ายจริงๆ การเขียนบทสุดท้ายเป็นการตั้งเป้าหมายให้เรื่องราว และตัวละคร ทำให้เรารู้ว่าเราจะเขียนไปในทิศทางไหน ก่อนที่เราจะเริ่มเขียนอย่างจริงจังนั่นเอง 
 

2. บทแรกเป็นบทสุดท้ายของการปลอมตัว 

หากใครกำลังประสบปัญหาเขียนตอนจบบทสุดท้ายไม่ได้ อยากให้ย้อนกลับไปยังบทแรกของเราก่อนค่ะ ในบทแรกจะเผยเรื่องราวของเรื่องทั้งหมด และวิธีการคิดของเราในตอนนั้นว่าอยากให้เรื่องราวดำเนินไปในทิศทางไหน หากอ่านบทแรกแล้วยังไม่ชัดเจน แนะนำให้อ่านในช่วงเริ่มต้น 1-3 บทแรกดูค่ะ จากนั้นลองคิดถึงจุดจบของตัวละคร จุดจบของเรื่องที่เราอยากให้เป็นไปตามจินตนาการของเรา รวมถึงปมปริศนาต่างๆ ที่เราได้วางไว้ว่าได้คลี่คลายจนหมดแล้วหรือยัง ทั้งนี้ การที่เราย้อนกลับไปดูบทแรกไม่เพียงรื้อฟื้นความคิดเริ่มต้นของเราเท่านั้น ในบทแรกยังแสดงให้เห็นว่าเป้าหมายในบทสุดท้ายของเราคืออะไรอีกด้วย 

เช่นเดียวกับริชาร์ด เป็ก (Richard Peck) ผู้เขียนเรื่อง A YEAR DOWN YONDER เขาก็เป็นนักเขียนคนหนึ่งที่ให้ความสำคัญบทสุดท้ายเช่นกันค่ะ เขาเริ่มต้นเขียนหนังสือแต่ละเล่มโดยรู้ว่าจะจบอย่างไร เพราะเขาเชื่อว่าบทแรกเป็นบทสุดท้ายของการปลอมตัว สิ่งที่นักเขียนซ่อนไว้และพยายามพาทุกคนไปค้นหาเรื่องราวมักจะอยู่ในบทแรกๆ และเรามีหน้าที่พาทุกคนไปจนถึงจุดจบโดยสวัสดิภาพ ตัวละครของริชาร์ดจึงมีความคิดที่ลึกซึ้ง เป็นตัวละครที่มีมิติ และสามารถแสดงออกได้อย่างหลากหลาย ซึ่งนี่อาจจะเป็นส่วนที่ทำให้เขาเดินทางไปถึงตอนจบได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้น หากใครอยากจะเขียนบทสุดท้ายให้จบแบบง่ายๆ คำแนะนำก็คือ กลับไปอ่านบทแรกของคุณและหาเป้าหมายของเรื่องให้เจอค่ะ 
 

 

3. มีเป้าหมายสำหรับบรรทัดสุดท้ายที่น่าจดจำ

ในบทสุดท้าย เป็นบทที่เราสามารถแสดงทักษะในการเขียนได้ดีที่สุด หากเราสามารถทำให้บรรทัดหนึ่งในตอนจบของนิยายสะท้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นของเรื่องได้ หรือเราสามารถทำให้ผู้อ่านนึกถึงบทแรกได้ บทสุดท้ายของเราก็จะน่าจดจำมากยิ่งขึ้นแน่นอนค่ะ เพราะบรรทัดสุดท้าย หรือประโยคสุดท้ายในนิยาย เป็นการเผยภาพรวมทั้งหมด และแสดงให้เห็นว่าเราผ่านจุดเริ่มต้นมาแล้ว ดังนั้น ลองเริ่มบทสุดท้ายด้วยประโยคที่แสดงให้เห็นเรื่องราวทั้งหมดดูค่ะ ไม่แน่ว่าเราอาจจะได้ไอเดียเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่คิดไว้ก็ได้ 
 

4. ให้นักอ่านเลือกตอนจบด้วยตัวเอง 

บางครั้งเราก็ต้องปล่อยให้บางสิ่งบางอย่างขึ้นอยู่กับจินตนาการของผู้อ่านค่ะ เมื่อเรื่องราวสามารถมีทางเลือกได้มากกว่าสองทาง การที่เราพยายามจะจบบทสุดท้ายในทางใดทางหนึ่งนั้น ลองเปลี่ยนมาจบแบบเปิดกว้าง ให้อิสระกับนักอ่าน ไม่ชี้นำแต่ก็ไม่ลืมคลี่คลายปมบางอย่าง เราต้องทำให้นักอ่านออกจากนิยายของเราไปพร้อมกับความทรงจำที่ดีและน่าพอใจ จนอยากจะกลับมาอ่านอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากใครที่ยังมีปัญหาในบทสุดท้าย ลองคลายปมทุกอย่างและให้ตัวละครดำเนินไปในแบบที่ตรงคาแรคเตอร์ของพวกเขาดูค่ะ 
 

5. คุณเก็บความลับได้ไหม

จริงๆ บทสุดท้ายในนิยายไม่ว่าจะเขียนก่อนหรือเขียนหลัง ทั้งหมดขึ้นอยู่กับนักเขียนเลยค่ะว่าคุณเก็บความลับได้ไหม บทสุดท้ายจะตราตรึงใจนักอ่านหรือไม่อยู่ที่ว่าเราได้นำความลับหรือปมทั้งหมดมาเฉลยแล้วหรือยัง นักเขียนต้องนึกถึงทุกตัวละครตั้งแต่บทแรกจนถึงบทสุดท้ายให้ได้ และอย่าลืมตัวละครที่หายไประหว่างทางว่าพวกขาส่งผลต่อตัวละครอื่นๆ อย่างไรบ้าง วิธีการในข้อนี้ที่จะทำให้เราเขียนบทสุดท้ายได้ง่ายๆ คือนักเขียนต้องเปิดเผยความลับที่กุมมาตลอดทั้งเรื่องออกมา ทางที่ดีคือต้องเป็นความลับที่ระหว่างทางไม่เคยเปิดเผยมาก่อน เป็นความลับที่มีแค่นักเขียนและตัวละครเท่านั้นที่รู้ ส่วนนักอ่านคือนักสืบที่ต้องค้นหาความจริงต่อไป ทั้งนี้อย่าลืมว่าทริคข้อนี้เป็นเหมือนกลโกงในการไขเรื่องราวแบบใช้โชคชะตาเข้าช่วย หากเราจะใช้ทริคนี้ต้องหาเหตุผลเชื่อมโยงที่สมเหตุสมผลเอาไว้ด้วยนะ 
 

แล้วทุกคนล่ะคะอยากให้ตอนจบในนิยายของเราเป็นแบบไหน แต่ไม่ว่าเราจะเขียนตอนจบด้วยวิธีใดก็ตาม สิ่งสำคัญที่ห้ามลืมก็คือ ให้เรื่องราวทั้งหมดจบในแบบที่ควรจะจบ ไม่ใช่จบเพื่อตัวเราหรือผู้อ่าน แต่จบเพื่อทุกตัวละครในนิยายของเราค่ะ พี่แนนนี่เพนหวังว่าเคล็ดลับง่ายๆ เหล่านี้จะช่วยให้นักเขียนชาวเด็กดีมีกำลังใจเขียนนิยายจนจบมากขึ้นนะคะ อย่างน้อยถ้าลองทำตามแล้วเขียนไม่จบคุณก็มีตอนจบเป็นของคุณแล้วค่ะ ^^ 

พี่แนนนี่เพน

ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพจาก