นิยายแนะนำประจำสัปดาห์
ผักดองครองภพ

สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน สำหรับใครที่มองหานิยายวายจีนฟีลกู๊ดอารมณ์ดี อ่านแล้วชวนอมยิ้ม วันนี้พี่หญิงมีของดีมานำเสนอ นั่นก็คือ “ผักดองครองภพ” นิยายวายชื่อแปลกที่เลื่อนผ่านแล้วต้องมีสะดุด ย้อนกลับมาดูว่าจะมีเนื้อหาเป็นยังไง 

ซึ่งก็ขอยอมรับว่าพี่หญิงเป็นหนึ่งคนที่ทำแบบนั้น ก็แหม…. ชื่อเรื่องมันช่างสะดุดตาสะดุดใจ ประกอบเห็นชื่อนักเขียน “แมวขนยุ่ง” นามปากกาที่เคยอ่านผลงานมาแล้วหลายเรื่อง ก็เลยเป็นโอกาสดีเปิดเข้าไปลองอ่านดูสักหน่อย ปรากฏว่าพลาดซะแล้วค่ะ พลาดที่ไปกดอ่านตอนค่ำๆ ทำให้พออินกับเนื้อหามากๆ ก็อ่านเพลิน อ่านยาว จนเกือบไม่ได้นอนเลยจ้า

วันนี้เลยถือเป็นโอกาสดี หยิบนิยายเรื่องราวนี้มาแนะนำให้ทุกคนรู้จัก เผื่อใครกำลังตามหานิยายวายจีนโบราณฟีลกู๊ด น่ารักๆ อ่านอยู่จะได้ปักธงตามไปหากันค่ะ^^ 

ผักดองครองภพ

คำโปรย 

นี่คือเรื่องราวของเซียนน้อยที่ชอบดองผัก
กับแม่ทัพสวรรค์ที่ชอบกินผักดอง
 

“ความกตัญญูของเจ้าต้องใจเซียนคัดสรร 
เมื่อตายแล้วดวงจิตของเจ้าจึงได้มาเกิดเป็นเซียน”
 

เกิดเป็นเซียนได้เพราะกตัญญู

เนื้อหาของเรื่องเริ่มด้วยความตายของ “เหล่าอัน” บ่าวตัวน้อยจากเรือนอนุไร้ค่าของรองแม่ทัพที่ตัดสินใจเก็บสายบัวริมสระน้ำเพื่อนำมาเป็นอาหารต่อชีวิตสองนายบ่าวที่แทบไม่มีข้าวสารเหลือกรอกหม้อ แต่ใครเลยจะคิดว่าการตัดสินใจครั้งนั้นจะทำให้ “เหล่าอัน” ตกสระจมน้ำเสียชีวิต แล้วลืมตาตื่นขึ้นมาในดินแดนเซียน และได้กลายเป็นเซียนฝึกหัดตัวน้อย เพราะเซียนคัดสรรประทับใจในความกตัญญูรู้คุณคนของตน!

เซียนอย่างพวกเรากุศลนั้นสำคัญมาก
เพราะมันเป็นแหล่งพลังงาน

เซียนไม่กินอาหารได้แต่ขาดกุศลไม่ได้นะ!

แม้การเป็นเซียนจะทำให้ “เหล่าอัน” ไม่จำต้องกินอาหารอีกต่อไป แต่เขาก็ไม่สามารถอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไรได้ เพราะเซียนดำรงอยู่ได้ด้วย “กุศล” ที่เกิดจากความรู้สึกซาบซึ้งขอบคุณ ยินดี ยิ่งกุศลมีความบริสุทธิ์มาเท่าไหร่ก็ยิ่งมีค่า สามารถใช้เป็นพลังในการบ่มเพาะพลัง และเงินตราแลกเปลี่ยนในแดนเซียนได้อีกด้วย ทว่าหากขาดกุศลไปเมื่อใด เซียนตนนั้นจะต้องถึงคราวแตกสลายไป

เมื่อได้รู้อย่างนี้ “เหล่าอัน” จึงตัดสินใจกลับไปในชีวิตในฐานะมนุษย์อีกครั้ง พร้อมๆ กับคิดหาหนทางเพิ่มกุศลของตน ซึ่งด้วยจิตใจที่มองโลกในแง่ดีเรื่องหากุศลเพิ่มจึงไม่ใช่ปัญหา แต่ที่เป็นปัญหาก็คือ...เหล่ามารหลบหนีที่จู่ๆ ก็พร้อมใจกันจู่โจมเขานี่สิ ทำเอาทั้งหวาดกลัวและปวดหัวเลย ทำไมอยู่ดีๆ เหล่ามารถึงได้เล็งเป้ามาที่ “เซียนน้อย” เกิดใหม่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่าง “เหล่าอัน” ได้ต้องไปหาคำตอบกัน!

“ไม่ต้องกลัวนะ ข้าแค่จะรักษาแผลให้เจ้า”

กิ้งก่าน้อยก็เป็นแม่ทัพสวรรค์ได้นะ

แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่ค่ะ เพราะจิตใจที่บริสุทธิ์ ไม่มีความคิดร้าย ทำให้เหล่าอัน ได้ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ “กิ้งก่าน้อย” ผู้กำลังบาดเจ็บเข้าอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้นอกจาก “เหล่าอัน” จะได้ของวิเศษ และกุศลสีขาวจากเซียนหญิงชั้นสูงที่มาตามหากิ้งก่าน้อยตอนนั้นแล้ว เขายังได้รับความช่วยเหลือ คุ้มครองไม่ให้โดนมารทำร้ายจากสองเซียน “อิ๋งเทียน” และ “หวังหย่งเฉียง” ที่ลงมาทำภารกิจปราบมารร้าย ทั้งหนึ่งในนั้นความจริงยังเป็น “กิ้งก่าน้อย” ที่เหล่าอันได้เคยช่วยรักษาบาดแผลให้จนร่างเซียนเกือบแตกสลายอีกด้วย! 

และการก้าวเข้ามาให้การช่วยเหลือในครั้งนี้ก็ทำให้ “เหล่าอัน” และแม่ทัพสรรค์ “อิ๋งเทียน” ได้ใกล้ชิดกัน ทั้งท่านแม่ทัพยังชอบหาข้ออ้างมาหาเหล่าอัน และให้ทำอาหารให้กินอยู่เรื่อยๆ จนเริ่มเกิดความรู้สึกผูกพัน และเริ่มเปลี่ยนแปลง แต่น่าเสียดายนะคะ ยังไม่ทันที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะลงตัว “อิ๋งเทียน” ก็ได้รับโองการสวรรค์ให้เขาลงไปเกิดในโลกมนุษย์เพื่อช่วย “หย่งเฉียง” ผู้เป็นสหายให้ผ่านด่านเคราะห์ งานนี้สัมพันธ์ที่กำลังคืบหน้าจึงต้องหยุดชะงักลง แต่เอ… จะหยุดจริงอย่างที่ได้กล่าวไปหรือเปล่า หรือจะเป็นไปในทางไหนต้องคลิกอ่านกันค่ะ

คุณชายมีจิตใจดีงามเพียงข้อนี้ท่านก็มีค่ายิ่งแล้ว 

ผักดองจะครองภพได้จริงเหรอ?

อ่านมาถึงจุดนี้หลายคนคงจะเริ่มสงสัยกันแล้วใช่ไหมคะว่า “ผักดอง” ที่ถูกกล่าวถึงในชื่อเรื่องจะครองภพได้ยังไงนะ ทำไมไม่เห็นพูดถึงเลย เรื่องนี้ต้องขอเล่าย้อนกลับไปนิด ในตอนที่ “อิ๋นเทียน” ได้เสนอให้ความช่วยเหลือ “เหล่าอัน” นอกจากจะได้รับความคุ้มกันแล้ว อิ๋นเทียนยังเสนอตัวช่วยสอนเซียนน้อยให้ทราบถึงการใช้วิถีเซียนอันถูกต้อง ทั้งยังแนะนำให้เหล่าอันรู้จักกับ “ห่าวเหมย” เซียนที่เคยเปิดร้านขาย "สุราเซียน" เพื่อเก็บกุศล เหล่าอันจึงเกิดไอเดียเปิดร้านขายผักดองขึ้น! และยึดทำเป็นอาชีพหลักเพื่อเก็บกุศล หลังจากบอกลา "อิ๋นเทียน" ที่ต้องไปจุติเป็นมนุษย์!

และนั่นเอง คือจุดเริ่มต้นของร้านผักดองที่มีความพิเศษเหนือล้ำกว่าใครจนสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วยุทธภพ!

ผักดองครองภพ เป็นนิยายวายจีนแนวเทพเซียนที่ฟีลกู๊ดมากๆๆ อ่านแล้วชวนอมยิ้มไปกับความน่ารักของเซียนน้อยใสซื่อที่ไม่ว่าอะไรก็ชวนให้เอ็นดูไปหมด ยิ่งมาบวกกับความหน้านิ่ง แต่หลงเซียนน้อยหนักของแม่ทัพมังกรดำด้วยแล้ว ยิ่งทำให้อ่านแล้วฟินหนักเพิ่มไปอีกสิบระดับเลยค่ะ

สำหรับใครที่กำลังมองหานิยายแนวนี้อยู่ก็ลองคลิกไปอ่านเลย แล้วอย่าลืมมาเม้ากันนะ ว่ารู้สึกยังไงกันบ้างหลังอ่านจบ
 

พี่หญิง