จบปัญหาคนอ่านข้ามฉากต่อสู้ด้วย 5 กฎสุดปังที่จะทำให้นักอ่านอิน!

จบปัญหาคนอ่านข้ามฉากต่อสู้
ด้วย 5 กฎสุดปังที่จะทำให้นักอ่านอิน!

รู้มั้ย...ฉากอะไรน่ากลัวที่สุดในการเขียนนิยาย?

บางคนเป็นฉากรัก บางคนฉากทั่วไป แต่สำหรับพี่น้ำผึ้ง "ฉากการต่อสู้" เป็นอะไรที่น่ากลัวที่สุดแล้ว จริงอยู่ที่ว่ามันอาจจะง่ายสำหรับบางคน แต่การเขียนฉากต่อสู้ให้นักอ่านไม่อ่านข้ามเนี่ย ทำยากกว่าที่คิดอีก นั่นเป็นเพราะการอ่านฉากต่อสู้อาจเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับนักอ่านบางคน ไม่เหมือนกับภาพยนตร์ที่มีแสงสีเสียงจัดเต็ม ซึ่งช่วยกระตุ้นให้ผู้ชมรู้สึกกระตือรือร้นและไม่รู้สึกเบื่อได้ง่ายๆ

ดังนั้นในการอ่านฉากต่อสู้ เราในฐานะนักเขียนต้องกระตุ้นจินตนาการของนักอ่าน พวกเขาต้องมีส่วนร่วมในการสร้างฉากต่อสู้ในหัวจากเบาะแสของเรา และมองเห็นฉากเหล่านั้นผ่านสายตาของพวกเขา ซึ่งการทำให้สนุกเหมือนดูหนังเป็นพาร์ทที่ยาก แต่ถึงอย่างนั้นพี่ไม่อยากให้ทุกคนกลัว เพราะกลยุทธ์ 5 ข้อที่นำมาฝากในวันนี้จะช่วยให้เราเขียนฉากต่อสู้ที่สามารถดึงดูดความสนใจของนักอ่านได้มากขึ้นแน่นอน พร้อมแล้วตามมาดูกันเลย!

กฎข้อที่ 1 : ฉากต่อสู้ควรขับเคลื่อนเรื่องให้ไปข้างหน้า

นี่เป็นกฎข้อแรกๆ สำหรับการเขียนฉากต่อสู้ หรือแม้แต่เขียนฉากทั่วไป เราต้องมั่นใจก่อนว่าฉากที่เราจะนำเสนอมีผลต่อการดำเนินเรื่องให้ไปข้างหน้า เซย์โนกับฉากต่อสู้ที่ไม่มีเหตุผล อย่าเอาแต่โชว์การเคลื่อนไหวหรือทักษะการเขียนที่สวยงาม  

และโปรดจำไว้ว่า การเขียนฉากต่อสู้หรือฉากทะเลาะให้อิน ไม่จำเป็นต้องเป็นการต่อสู้ทางกายภาพอย่างเดียวเท่านั้น บางอย่างเป็นเรื่องของจิตใจ ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องพูดถึงผลพวงทางกายภาพเสมอไปก็ได้ 

เราสามารถนำเสนอความล้มเหลวทางจิตใจที่เกิดขึ้นหลังจากการต่อสู้และการทะเลาะ 

นี่อาจเป็นวิธีที่การต่อสู้ขับเคลื่อนเรื่องราวไปข้างหน้าได้ด้วยเช่นกัน

กฎข้อที่ 2 : ฉากต่อสู้ควรพัฒนาลักษณะตัวละคร

เอาจริงนะ ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนกันไหม เวลาต้องอ่านฉากต่อสู้ทีไร บางครั้งก็รู้สึกเบื่อและอยากเปิดข้าม ถ้าเป็นเหมือนกันละก็ อันนี้ต้องรีบจัดการ พี่แนะนำให้พวกเราลองโฟกัสไปยังอะไรที่มันมากกว่าการต่อสู้ เพื่อเรียกความสนใจจากนักอ่าน นั่นคือ

ใช้ฉากต่อสู้ในการทำให้นักอ่านรู้จักตัวละครของเรามากขึ้น!

แนะนำให้ตอบคำถามด้านล่างเหล่านี้เพื่อการมองเห็นภาพรวมมากขึ้น

ใช้ฉากต่อสู้เพื่อเปิดเผยข้อมูลที่จำเป็นเกี่ยวกับตัวละคร อย่าลืมให้ผู้อ่านเข้าใจถึงจิตวิญญาณของตัวละคร ไม่ใช่แค่ทักษะการต่อสู้ของพวกเขาอย่างเดียว เพียงแค่นั้นนักอ่านก็ไม่เปิดผ่านฉากต่อสู้ของเราแล้ว แถมยังรู้จักตัวละครมากขึ้นอีกด้วย

กฎข้อที่ 3 : ฉากต่อสู้ไม่ควรชะลอช้า

ในภาพยนตร์หรือแม้กระทั่งในชีวิตจริง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่ในนิยาย ฉากต่อสู้สามารถชะลอความเร็วได้ นั่นเป็นเพราะเราต้องเขียนรายละเอียดทั้งหมด และผู้อ่านต้องสร้างฉากขึ้นมาใหม่ในหัว นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลายๆ คนถึงข้ามฉากต่อสู้ในนิยายไป มันมีแค่เตะและต่อยมากมาย อ่านไปสักพักก็หาว พูดแล้วก็รู้สึกผิดเลย น้องๆ ล่ะ ข้ามเหมือนกันมั้ย? 

อย่างไรก็ตาม เราสามารถใช้เครื่องมือทางการเขียนในการสร้างฉากต่อสู้ที่ตึงเครียดได้ และนี่คือเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ

กฎข้อที่ 4 : มัดใจนักอ่านด้วยทุกประสาทสัมผัส

การกระตุ้นทุกความรู้สึกที่เป็นไปได้ รวมถึงการมองเห็น การได้ยิน การรับรส การสัมผัสและกลิ่น เป็นวิธีที่จะทำให้นักอ่านตื่นตาตื่นใจไปกับฉากต่อสู้ที่เกิดขึ้น ลองคิดหาวิธีที่เราสามารถหยิบประสาทสัมผัสทั้ง 5 มาใช้ในการเขียนฉากต่อสู้

การมองเห็น : การมองเห็นอาจชัดเจนที่สุด เราควรอธิบายสิ่งที่ตัวละครกำลังเห็น และสิ่งที่นักอ่านควรให้ความสนใจในฉากนั้นๆ  

การได้ยิน : การได้ยินเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนกว่านิดหน่อย เราควรอธิบายถึงสิ่งที่ตัวละครได้ยิน ซึ่งฉากต่อสู้เป็นฉากที่เหมาะสมอย่างยิ่งในการนำคำเลียนเสียงมาใช้ในการเล่าเรื่อง เช่น บูม, แคร็ก, ปัง เป็นต้น ฟีลเหมือนอ่านมังงะนั่นแหละ แต่ระวัง หากใส่เยอะไปจะทำให้ขาดวรรณศิลป์ทันที

การรับรส : รสชาติเป็นอีกหนึ่งความรู้สึกที่สามารถใส่ในฉากต่อสู้ของเราได้ แต่ระวังจะเป็นนามธรรมมากเกินไป แทนที่จะเป็น "เขาแทบจะลิ้มรสความกลัวในอากาศ" ลองมองหาสิ่งที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น เช่น “เลือดผสมกับลิปกลอสสตรอเบอร์รี่เป็นรสชาติที่แปลกจริงๆ” อะไรประมาณนี้ พี่หวังว่าน้องๆ จะมีสิ่งที่ดีกว่าที่พี่ยกตัวอย่าง แต่เราเข้าใจตรงกันนะว่า ต้องอ่านแล้วรู้สึกถึงรสชาติของสิ่งนั้นจริงๆ

การสัมผัส : การสัมผัสอาจเป็นหนึ่งในความรู้สึกที่ง่ายที่สุดในการถ่ายทอด อธิบายว่าตัวละครรู้สึกอย่างไรและมีปฏิสัมพันธ์กันทางร่างกายอย่างไรบ้าง

การได้กลิ่น : กลิ่นเป็นหนึ่งในประสาทสัมผัสที่พี่ชื่นชอบ โดยเฉพาะเมื่อใส่ในฉากต่อสู้ เอาจริงๆ การใช้กลิ่นค่อนข้างแรร์อยู่นะ คนทั่วไปมักจะมองเห็นหรือได้ยินการต่อสู้ แต่เราสามารถดมกลิ่นได้มั้ย? กลิ่นการต่อสู้จะเป็นอย่างไร? คงเหงื่อตกเนอะ นึกกลิ่นไม่ออก แต่ถ้าลองพิจารณากลิ่นอื่นๆ ที่ควรอยู่ในฉากเช่น หากการต่อสู้เกิดขึ้นในโรงรถอาจมีกลิ่นของน้ำมันเครื่องและยางรถยนต์

อย่ากลัวที่จะเพิ่มสิ่งนั้นเข้าไปในฉากเพื่อเพิ่มมิติที่แตกต่างออกไป

กฎข้อที่ 5 : เมื่อเขียนฉากต่อสู้ แก้ไข แก้ไข และแก้ไข!

เรื่องราวที่ดีคือการแก้ไขหรือรีไรต์ และกฎเดียวกันนี้ใช้กับฉากต่อสู้ได้! รู้มั้ยว่าฉากต่อสู้ที่เยิ่นเย้อและเลอะเทอะอาจทำให้เรื่องราวของเราช้าลง หรือทำให้นักอ่านสับสน เมื่อใดก็ตามที่เริ่มแก้ไขฉากต่อสู้ของเรา ให้คำนึงถึงสิ่งต่อไปนี้จะช่วยให้ฉากของเราออกมาสมบูรณ์แบบมากขึ้น

หากทำตาม 5 ข้อข้างต้นนี้ได้ พี่เชื่อว่าฉากต่อสู้ของเราจะต้องสมบูรณ์แบบมากขึ้นแน่นอน คำแนะนำเพิ่มเติมคือลองอ่านนิยายที่มีฉากต่อสู้ที่คิดว่าดีที่สุดในสายตาเรา แล้วตอบคำถามกับตัวเองดูว่า

อะไรที่ทำให้เราไม่อ่านข้าม ตั้งหน้าตั้งตาอ่านจบครบทุกบรรทัด

เช่น บรรยายฉับไว เห็นภาพ เหมือนดู Avenger และให้นำมาปรับดู รับรองเห็นผลชัด เพราะพี่ก็ใช้วิธีนี้ด้วยเช่นกัน ใครทำ 5 ข้อแล้วเป็นยังไง กลับมาเล่าให้ฟังด้วยนะคะ จะรอนะ ^ ^

พี่น้ำผึ้ง  :)