อยากเขียนนิยายให้ปังต้องให้ความสำคัญกับ 3 ข้อ “วินัย ท้าทาย และอารมณ์” ; หมาเฉื่อย

อยากเขียนนิยายให้ปังต้องให้ความสำคัญกับ  3 ข้อ
“วินัย ท้าทาย และอารมณ์” 

สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน สำหรับใครที่ชอบอ่านนิยายจีนโบราณในเด็กดีของเราต้องคุ้นเคยกับนักเขียนที่เราพามาแนะนำให้รู้จักวันนี้แน่ๆ เพราะเธอคือนักเขียนนามปากกา “หมาเฉื่อย” เจ้าของผลงาน “สวนผักสกุลจาง” นิยายจีนแนวปลูกผักที่มียอดวิวเกินสี่แสนวิว และยังครองตำแหน่งนิยายขายดีหลายสัปดาห์ จนไม่น่าเชื่อเลยว่า...นี่คือผลงานชิ้นแรก! 

ปังตั้งแต่ผลงานเรื่องแรกแบบนี้ พี่หญิงก็ไม่รอช้าค่ะ ไปเชิญเธอมาพูดคุยกับทุกคนกัน พร้อมกับผลงานเรื่องล่าสุด “ระบบที่รักช่วยหยุดที” นิยายแนวระบบที่แค่ได้ยินชื่อก็สัมผัสได้ว่าอ่านแล้วต้องฟินแน่ๆ แต่จะเป็นอย่างที่คิดหรือเปล่านั้น เราไปฟังจากปากหมาเฉื่อย พร้อมกับทำความรู้จักเธอกันเลย

จุดเริ่มต้นการเขียนนิยาย

ชื่อนางสาวพุฒชนากร บูรณะ นะคะ ชื่อเล่นชื่อแม็บค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ก่อนมาเขียนนิยายเป็นครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งค่ะ พอดีตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อต้องการค้นหาตัวเองและก็อยากกลับไปดูแลครอบครัว (พอดีเป็นคนติดพ่อแม่ค่ะ อยู่ใกล้ๆ ท่านแล้วมีความสุข )

ตอนนี้เขียนนิยายมาห้าจะหกเดือนแล้วค่ะ ที่ตัดสินใจเขียนนิยายเพราะเป็นความฝันตอนเด็กๆ ค่ะ คือเริ่มอ่านนิยายตอนม.3 พอขึ้นม.4 เลยอยากเป็นนักเขียนบางค่ะ แต่ตลอดมาเคยเขียนไว้ในกระดาษหลายเรื่องค่ะแต่ไม่เคยจบเลย พอตอนนี้ว่างเลยอยากลองเขียนอีกครั้งค่ะ (ยังไงก็ช่วยเป็นกำลังใจให้เขียนให้จบด้วยนะคะ) จนตอนนี้ก็มีผลงานสามเรื่องค่ะ มีสวนผักสกุลจาง ระบบที่รักช่วยหยุดที แล้วก็ OMG ! แม่ฉันเป็นนางร้าย ยังไงก็ฝากติดตามผลงานกันด้วยนะคะ

ที่มาของ หมาเฉื่อย ?

อืมม นามปากกาหมาเฉื่อยได้มาจากน้องหมาที่เลี้ยงไว้ค่ะ น้องเป็นหมาที่ขี้เกียจมากชอบนอนทั้งวันถ้าไม่มีของกินมาล่อก็จะไม่ขยับเลยค่ะ ตอนคิดนามปากกาบังเอิญน้องนอนอยู่ข้างๆ พอดี เลยตัดสินใจใช้นามปากกาหมาเฉื่อยเขียนนิยายทำตามความฝันตอนเด็กดูค่ะ ลองว่าถ้าเราพยายามแล้วจะทำสำเร็จไหม

ตอนลงมือเขียนครั้งแรกก็กังวลหน่อยๆ ค่ะ เพราะปกติพูดกับคนอื่นๆยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย (หัวเราะเบาๆ) นี้จะมาเขียนให้คนอื่นอ่านเขาจะรู้เรื่องหรอ แต่พอเห็นผลตอบรับก็ดีใจค่ะที่คนอ่านรู้เรื่องแล้วก็สนุกไปกับเรา 

นิยายเรื่องแรกที่เขียนเลยคือเรื่องสวนผักสกุลจางค่ะ ได้แรกบันดาลใจมาจากการอ่านนิยายแล้วบวกกับความช่างเพ้อของเราค่ะ ว่าถ้าเราไปอยู่ในสถานการณ์ที่เราย้อนยุคกลับไปเราจะทำอะไรจะมีความสุขแค่ไหนถ้าเราได้อยู่ในที่ที่มีแต่ธรรมชาติ

อุปสรรคที่เราต้องเผชิญหน้าคือการเขียน!?

อุปสรรคของเราคือการเขียนค่ะ บางครั้งก็กลัวเขียนผิดกลัวเขียนแล้วคนอ่านไม่เข้าใจ ตอนนี้ก็ผ่านมาได้บ้างแล้วค่ะ (แต่ก็ยังมีผิดบ้างค่ะ ก็ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปเนอะ) อย่างนิยายเรื่องแรก อิอิ จากที่กลับไปอ่านมา บอกได้คำเดียวเลยว่ายังต้องแก้อีกเยอะค่ะ (แต่ยังไงก็จะพยายามพัฒนาตัวเองนะคะ สู้ๆ)

ส่วนสิ่งที่ทำให้เราท้อจนอยากเลิกเขียนนิยาย ก็มีเรื่องเดียวเลยค่ะ คือการเขียนให้ถูก เพราะส่วนใหญ่เวลาพิมพ์คุยในแชทกับเพื่อนจะใช้พวกคำแสลง คำวัยรุ่นพอมาเริ่มเขียนก็เลยมักจะติดคำเหล่านั้นมาบ้างค่ะ  ประกอบกับเราเป็นคนที่สมองทึบเรื่องภาษาไม่ว่าจะเป็นไทย อังกฤษ เราทึบหมดเลย   พอเป็นแบบนี้บางที่ก็อยากเลิกเขียนนะคะ แต่เพราะมีพ่อกับแม่คอยให้กำลังใจค่ะทุกอย่างเลยผ่านมาได้ค่ะ

การเขียนนิยายสร้างจุดเปลี่ยนในชีวิตเรามากค่ะ จากแต่ก่อนเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใครมักจะมองผ่านโดยไม่สนใจรายละเอียดอะค่ะ แต่ตอนนี้กลับกันเลยเราจะชอบมองคนอื่นๆ ในอิริยาบทต่างๆ ค่ะ ชอบมองความสัมพันธ์ของคนอื่นๆ มากขึ้นค่ะ ใส่ใจสนใจคนรอบข้างมากขึ้น

เป้าหมายในการเป็นนักเขียนไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ เราแค่อยากให้คนอ่านสนุกกับนิยายของเราก็พอแล้วค่ะ และสาเหตุที่เขียนแนวย้อยยุคจีนโบราณทั้งสองเรื่อง เป็นเพราะเราชอบการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายแล้วก็วัฒนธรรมของจีนโบราณค่ะ

เล่าถึงนิยายเรื่อง... ระบบที่รักช่วยหยุดที

ที่มาของเรื่อง ระบบที่รักช่วยหยุดที มาจากการที่เราคิดว่าอยู่ๆ ถ้าเราไปอยู่ในยุคโบราณแล้วมีระบบค่อยช่วยคงดีไม่น้อย ประกอบกับการที่เราชอบดูคลิปแมวเลยเป็นที่มาของตัวละครที่ชื่อว่า ชินอ้าย ค่ะ

นิยายเรื่องนี้จะเกี่ยวกับความรักเป็นส่วนใหญ่ค่ะ เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับหญิงสาวคนหญิงที่ได้หย่าขาดจากสามีแล้วกลายเป็นหญิงหม้าย แล้วได้พบรักกับเชื้อพระวงศ์อย่างชินอ๋องหรือชินหย่งเสียนและเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสแห่งสำนักหมื่นบุบผา ทำให้ไม่เป็นที่ยอมรับแต่ด้วยซิ่นหลิงได้ฝึกวิชานารีพิสุทธิ์ทำให้นางเป็นที่ยอมรับของคนทั่วไป  แต่ก็ต้องพิชิตใจของเชื้อพระวงศ์และฮ่องเต้ที่รักชินอ๋องเหมือนบุตรชายของตนค่ะ 

นางเอกในเรื่องระบบที่รักคือ ซิ่นหลิงค่ะ ซิ่นหลิงจะเป็นสตรีที่มีความรักให้กับครอบครัวของตัวเองเป็นอย่างมาก ชอบแก้แค้นกลั่นแกล้งศัตรูของตัวเองในยามว่างและสุดท้ายซิ่นหลิงรักชินอ๋องมากค่ะ

เสน่ห์ของเรื่องน่าจะเป็นความรักความอบอุ่นที่พระเอกชินอ๋องมอบให้นางเองซิ่นหลิงอะค่ะ เนื้อหาในเรื่องจะสื่อถึงผู้หญิงที่ต้องการความรักค่ะ นางเอกของเรื่องเคยต้องการความรักจากจิวฝูอดีตคนรัก แต่เมื่อทอรุ้งมาอยู่ในร่างนางก็ได้หย่าขาดกับจิวฝูใช่ไหมคะ แต่จิวฝูกลับรู้ตัวว่ารักอดีตฮูหยินของตนก็ต่อเมื่อสายแล้วเพราะนางเอกได้หมั้นหมายกับชินอ๋องแล้วค่ะ 

ดังนั้นนิยายเรื่องนี้จึงอยากจะสื่อให้ทุกคนแสดงความรักความหวังดีกับครอบครัวและคนรักของเองทุกวันค่ะ เพราะเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เรายังจะมีโอกาสแสดงความรักความหวังดีอีกหรือเปล่าค่ะ

แม้จะเป็นนักเขียนหน้าใหม่ แต่นักอ่านก็พร้อมสนับสนุน!

สาเหตุที่เปิดขายในเด็กดีทั้งสองเรื่องเป็นเพราะเราติดตามอ่านนิยายในเด็กดีมานานหลายปีแล้วค่ะ เลยเป็นการง่ายกว่าถ้าจะเปิดขายในเว็บที่เราคุ้นเคยค่ะ

เปิดตอนแรกแอบมีกังวลว่านักอ่านจะน้อยลงไหม ตอนแรกกังวลมากค่ะ  ก็เลยขายแบบอ่านล่วงหน้าเพื่อให้นักอ่านสามารถอ่านได้ทุกคนค่ะ สารภาพเลยว่าตอนแรกที่เปิดขายเราคิดว่าจะไม่มีใครซื้อเลยนะคะ เพราะเรายังถือว่าเรายังเป็นนักเขียนหน้าใหม่อยู่ค่ะ แต่พอเห็นผลตอบรับก็เริ่มยิ้มออกค่ะและก็ยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผ่านมาถึงห้าเดือนแต่ก็ยังมีนักอ่านให้การสนับสนุนเราค่ะ แล้วก็ต้องขอบคุณเด็กดีด้วยนะคะที่ให้โอกาสนักเขียนหน้าใหม่อย่างหมาเฉื่อย  ^()^

นอกจากนี้สำหรับเราคอมเมนต์สำคัญมากค่ะ เพราะเขาจะบอกว่าเราผิดพลาดที่ไหน แล้วถ้าเราเขียนดีคนอ่านก็จะอินค่ะ

วินัย มีความท้าทาย และอารมณ์ เคล็ดลับการเขียนนิยาย สไตล์หมาเฉื่อย

  • วินัย : สิ่งที่ขาดไม่ได้ หากอยากเป็นนักเขียนที่ดี สำหรับเราคือ วินัยค่ะ ต้องมีความรับผิดชอบในการเขียนแล้วก็ต้องพัฒนาการเขียนของตัวเองเรื่อยๆ ด้วยค่ะ แต่เราก็ยังต้องฝึกวินัยอีกเยอะค่ะ
  • ความท้าทายยทำให้นิยายสนุก : นิยายที่สนุกในแบบของเราคือ ต้องมีความท้าทายมีการบรรยายที่ดี (อันนี้เรายังต้องฝึกอีกเยอะเลยค่ะ)
  •  อามรมณ์ทำให้ตัวละครมีมิติ : หากอยากให้ตัวละครของเรามีมิติ สิ่งที่ไม่ควรมองข้าม คือ อารมณ์ความตื่นเต้นหรือตกใจที่ตัวมาอยู่ในสถานที่หรือยุคสมัยที่ตัวเองไม่คุ้นเคยค่ะ (เราเองก็เคยเป็นค่ะ)

ระหว่าง “ตัวละคร” กับ “พล็อต” เราให้ความสำคัญกับสิ่งไหนมากกว่ากัน?

ระหว่างตัวละครกับพล็อตเรื่อง สำหรับเรา เราว่าตัวละครสำคัญกว่าพล็อตเรื่องค่ะ เพราะพล็อตเรื่องอาจเปลี่ยนได้แต่ตัวละครเปลี่ยนไม่ได้ค่ะ ส่วนการเขียนนิยายแบบ “ด้นสด” จะทำให้เขียนนิยายจบได้จริงไหม เราคิดว่าก็อาจจะจบค่ะ แต่จะออกทะเลไปไกลบ้างค่ะ (หัวเราะ) เราก็เคยเขียนออกทะเลไปไกลเลยค่ะ  วิธีแก้เราก็จะพยายามสร้างเรื่องราวต่างๆ ให้กลับเข้ามาในพล็อตเดิมให้ได้ค่ะ

และสำหรับน้องๆ ที่เพิ่งเริ่มต้นเขียนนิยาย ถ้าเราจะเขียนนิยายก็ควรจะเขียนความคิดของเราออกมาก่อนแล้วค่อยกลับมาแก้ทีหลังก็ได้ค่ะ 

สุดท้ายนี้หมาเฉื่อยสุดน่ารักก็ขอขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุนผลงานของหมาเฉื่อยด้วยนะคะ รักคนอ่านทุกคนค่ะ

หลังจากบทสัมภาษณ์จบลง พี่หญิงสัมผัสได้เลยว่า “หมาเฉื่อย” เป็นนักเขียนที่ชอบท้าทายตัวเอง และมีความกล้ามากๆ คนหนึ่งเลยค่ะ สังเกตได้ว่าเธอเป็นนักเขียนใหม่แกะกล่องที่เพิ่งจะลงมือเขียนนิยายได้ไม่นาน แต่ก็มีผลงานออกมาแล้วถึง 3 เรื่อง แสดงให้เห็นเลยว่าเธอพร้อมจะลงมือทำความฝันอย่างเต็มที่ แม้ว่ามันจะเป็นการเริ่มต้นจากศูนย์ แล้วที่สำคัญ “หมาเฉื่อย” ยังมีความกล้าที่จะตัดสินใจเดินออกเซฟโซนของตัวเอง เสี่ยงลองเปิดขายนิยาย (ทั้งที่ๆ เพิ่งเขียนเรื่องแรก!) เดิมพันดูว่า… ในสายตาของนักอ่าน งานของเธอมีค่าพอที่จะทำให้นักอ่านลงมือสนันสนุนหรือยัง แล้วก็ได้พบกับความเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ จากที่คิดว่าคงไม่มีนักอ่านคนไหนซื้อเลย หมาเฉื่อยกลับได้รับผลตอบรับที่ดีเกินคาดจากนักอ่าน พิสูจน์ให้หมาเฉื่อยได้รู้ว่าการตัดสินใจเดินตามความฝัน ลงมือเขียนนิยายครั้งนี้ เธอไม่ได้ตัดสินใจผิดพลาด และทำให้มีกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานออกมาเรื่อยๆ

ซึ่งเหตุการณ์นี้มันก็เป็นกรณีตัวอย่างที่ดีมากๆ สำหรับน้องๆ หลายคนที่อยากมีรายได้จากการเขียนนิยาย แต่ยังไม่มั่นใจในงานเขียนของตัวเองเลยได้ดีมากๆ เลยค่ะ หมาเฉื่อย ก็เป็นคนหนึ่งที่เพิ่มเริ่มต้นเขียนนิยายเช่นกัน แต่เธอกล้าที่จะลอง แล้วทุกคนล่ะ หากอยากรู้ว่านิยายของเรามันสร้างรายได้ได้จริงหรือเปล่า ก็ลองพิสูจน์กันค่ะ 

เริ่มต้นขายนิยาย : คลิก

ติดตามผลงานของ หมาเฉื่อย ได้ที่นี่

พี่หญิง

พี่หญิง
พี่หญิง - Columnist มนุษย์บ้านิยายที่สิงอยู่แถวๆ คลังนิยายเด็กดีเป็นประจำ

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยทีมงาน

ยอดถูกใจสูงสุด

0 ความคิดเห็น