6 วิธีทำให้ตัวละครแสดงอารมณ์เหมือนคนจริงๆ

อยากให้ตัวละครแสดงอารมณ์เหมือนคนจริงๆ ไม่ยาก ลองอาศัยแรงบันดาลใจจากคนที่มีอยู่จริงในชีวิตเราสิ การใช้คนที่คุ้นเคยกับเราอยู่แล้วมาเป็นแรงบันดาลใจ เช่น คนในครอบครัว แม่ค้าที่เรารู้จัก หรือเพื่อนสนิท จะช่วยให้เราสร้างตัวละครที่มีความสมจริงได้ง่ายที่สุด ไม่ว่าจะเป็น บทสนทนาที่เราคุ้นเคย สถานการณ์ที่ทำให้เกิดการแสดงอารมณ์ หรือปฏิกิริยาเมื่อเจอเหตุการณ์ต่างๆ เราสามารถใช้ความคุ้นเคยจากคนเหล่านี้ มาสร้างคาแรคเตอร์ตัวละครให้สมจริงและน่าจดจำได้ 

แม้แต่ฮีโร่ก็มีจุดอ่อน ดังนั้น ตัวละครของเราไม่ต้องเพอร์เฟ็กต์ หรือเก่งไปทุกเรื่องก็ได้ แต่ถ้าหากอยากจะเขียนให้ตัวละครเทพๆ แมรี่ซู ก็ต้องใส่ข้อบกพร่องให้ตัวละครของเราบ้างนิดหนึ่ง คนอ่านจะได้รู้สึกใกล้ชิดขึ้นมาอีกหน่อย เช่น อย่างน้อยตัวละครเทพๆ คนนี้ก็เคยมีช่วงเวลาที่ตัดสินใจผิดพลาด เคยอ่อนแอ เคยพ่ายแพ้ก่อนจะมาเป็นผู้ชนะอย่างทุกวันนี้ 

บทสนทนาสะท้อนถึงภูมิหลังของตัวละครได้ดีเลยค่ะ ตัวละครจะแสดงอารมณ์ออกมาได้เหมือนจริงไหม อยู่ที่นักเขียนด้วยเหมือนกันว่าจะบอกเล่าเรื่องราวของตัวละครออกมาด้วยวิธีไหน แต่มีวิธีง่ายๆ ที่นักเขียนสามารถทำให้ตัวละครดูสมจริงขึ้นมาได้ก็คือ การเขียนคำพูดของตัวละครให้สมจริงที่สุดนั่นเอง ทริคง่ายๆ คือเขียนเสร็จแล้วอ่านออกมาดังๆ ถ้าไม่คล่องปาก แก้ซะ หรือไม่ก็สวมบทเป็นตัวละครนั้นๆ แล้วพูดออกมาก่อน พูดจนคล่องปากแล้วเขียนลงไป 

ตัวละครจะแสดงอารมณ์ออกมาได้เหมือนคนจริงๆ ได้ นอกจากการใช้คำพูดที่เป็นธรรมชาติในการเขียนบทสนทนาแล้ว ยังมีลักษณะท่าทางของตัวละครด้วย ที่จะช่วยเสริมให้การแสดงออกสมจริงยิ่งขึ้น ในส่วนนี้อาจจะต้องพึ่งพาร์ทบรรยาย เพื่อให้ตัวละครแสดงภาษากายแทนการพูด อย่างที่เราคุ้นเคยกันบ่อยๆ เช่น การตบโต๊ะเสียงดัง อาจตีความได้ว่า ตัวละครโกรธ โมโห หรือตกใจได้, การสะบัดมือออก อาจตีความได้ว่า ตัวละครไม่พอใจ ตกใจ หรือรังเกียจ เป็นต้น จะเห็นว่าการตีความของคนอ่านสามารถเกิดขึ้นได้กว้าง ดังนั้น การใช้ภาษากายให้เหมาะสมบวกกับคำพูดที่เป็นธรรมชาติ อาจจะช่วยให้ตัวละครเข้าใจบริบท และความเป็นมาของอารมณ์ได้ดียิ่งขึ้น

เมื่อเราต้องการให้ตัวละครแสดงอารมณ์เหมือนคนจริงๆ เราต้องไม่ลืมว่าแรงขับเคลื่อนภายในของตัวละครเป็นอย่างไร ภูมิหลังเคยเจอเรื่องสะเทือนใจมาก่อนไหม หรือชีวิตเติบโตมาอย่างดี สิ่งเหล่านี้ทำให้ตัวละครแสดงความรู้สึกต่อตัวเองและต่อคนอื่นแตกต่างกัน และไม่ว่าตัวละครในนิยายจะเป็นคนดีหรือคนชั่ว สิ่งที่นักอ่านจดจำ คือเรื่องราวภูมิหลังของตัวละครที่ทำให้นักอ่านเกิดความรู้สึกอยากเอาใจช่วย หรือรู้สึกทั้งรักทั้งชังไปพร้อมๆ กันได้ 

ตัวละครเติบโตอย่างไรได้บ้าง? ไม่ใช่แค่ทางกายภาพแน่นอนค่ะ ต้องรวมมุมมองและทัศนคติของตัวละครเข้าไปด้วยนะคะ นอกจากนี้ ตัวละครของเราควรเรียนรู้จากความผิดหวัง ความสมหวังในอดีต และเติบโตด้วยการนำสิ่งเหล่านั้นมาเป็นประสบการณ์ หรือเติบโตด้วยการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตัวอย่างเช่น ตัวละครที่มีคารแรคเตอร์เย็นชา สามารถเกิดพัฒนาการทางอารมณ์ได้ อย่างการได้เจอเพื่อน หรือคนใกล้ชิดที่ไว้ใจได้ ก็ทำให้ตัวละครเกิดความเป็นมิตร หรือมีความเห็นอกเห็นใจต่อผู้อื่นได้ เนื่องจากมองเห็นเป็นพวกเดียวกัน เป็นต้น