ชวนวิเคราะห์ : เทคนิคการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ตัวละครจาก “แมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวง”

ชวนวิเคราะห์ : เทคนิคการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ตัวละคร
จาก “แมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวง”

ช่วงนี้พี่เบียร์หันไปทางไหนก็เจอแต่ความนุ่มนิ่ม นุ่มฟูของน้องเหมียวเต็มไปหมด จนกลายเป็นทาสแมวไปเรียบร้อยแล้ว อาการหนักถึงขนาดซื้อนิยายที่มีหน้าน้องเหมียวอยู่บนปกอย่างเรื่อง “แมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวง” มาอ่านคิดดูเอาแล้วกัน แต่พี่ไม่รู้สึกผิดหวังที่ซื้อน้องแมวเล่มนี้มาอ่านเลยนะ เพราะยิ่งอ่านไปยิ่งรู้สึกว้าวขึ้นเรื่อย ๆ  แถมได้เคล็ดลับสำหรับไปเขียนนิยายต่อด้วย 

ก่อนอื่นขอเล่าเรื่องย่อคร่าวๆ ก่อนค่ะ แมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวง เป็นเรื่องราวของร้านกาแฟที่เปิดเฉพาะคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น ร้านนี้จะไม่มีที่ตั้งตายตัวสามารถไปโผล่ได้ทุกที่ที่ลูกค้าต้องการ ความพิเศษของร้านคือ มาสเตอร์และพนักงานเป็นแมวเหมียวหลากสไตล์คอยมาทำนายดวงชะตาและเยียวยาลูกค้าให้ร่าเริง ซึ่งการเยียวยานี้ก็คือทำอาหารให้เรากิน และให้คำแนะนำในการใช้ชีวิต 

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแปลของญี่ปุ่นแต่งโดยคุณ ไม โมจัทสึกิ นักเขียนจินตนาการเริด ที่ทำให้นิยายเรื่องนี้ขายไปแล้วมากกว่า 100,000 เล่ม 

ด้วยการเขียนพล็อตเรื่องและเชื่อมโยงตัวละครที่ดีมากทำให้พี่เบียร์ไม่แปลกใจเลยที่นิยายเรื่องนี้จะขายดี ขนาดตอนที่อ่านพี่ยังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกค้าอีกคนหนึ่งของร้านเลย เพราะลูกค้าแต่ละคนเหมือนตัวแทนของคนในสังคมของเราจริง ๆ พวกเขาต้องต่อสู้กับอะไรมากมายเพื่อชีวิตที่ดีแต่ก็ยังไม่มีประสบการณ์มากพอ คำแนะนำของน้องเหมียวแต่ละตัวทำให้พี่ทัชมาก พี่ได้แนวคิดการใช้ชีวิตมาเยอะเลย แถมยังได้รู้อีกว่าโลกใบนี้มันเล็กแค่ไหน ไม่ว่าใครต่างก็รู้จักกัน

ก่อนอื่นเรามาดูกันดีกว่าว่าตัวละครของเรื่องนี้มีใครกันบ้าง

ตัวละครในเรื่อง 

1.แมวร้านจันทร์เต็มดวง 

พนักงานและมาสเตอร์ของร้านนี้มีกันทั้งหมด 6 ตัว(?) แต่ตัวมีลักษณะนิสัยแตกต่างกัน พวกเขามีชื่อเรียกและนิสัยคล้ายกับดาวเคราะห์ในระบบสุริยะของเรา พวกเขาจะออกไปหาลูกค้าด้วยร่างคน และกลับมาบริการในร้านด้วยร่างแมวยืนสองขา นอกจากความสามารถด้านการทำนายแล้ว พวกเขายังมีความสามารถในการทำอาหารด้วยวัตถุดิบจากอวกาศ และเล่นดนตรีเก่ง ความสามารถของแก๊งเหมียวดาวเคราะห์พวกนี้ทำเอาลูกค้าติดพันไม่อยากออกจากร้านเลยล่ะ

2.เซริคาวะ มิสึกิ

ลูกค้าคนแรกของร้านเป็นนักเขียนบทผู้ตกอับหมดอาลัยตายอยากกับชีวิต มองไม่เห็นทางข้างหน้า อดีตเธอเคยเป็นนักเขียนบทละครชื่อดัง แต่พอเขียนไปสักพักงานเธอกลับขายไม่ออก ทำให้ต้องออกมาทำฟรีแลนซ์เขียนบทจบรองให้กับบริษัททำเกมส์  

หลังจากทำบทเกมไปเรื่อย ๆ เธออยากลองเขียนบทละครอีกสักครั้ง เลยเขียนส่งผู้กำกับไป แต่ผู้กำกับกลับปัดตกเรื่องของเซริคาวะ ทำให้เธอท้อใจไม่อยากทำอะไรแล้ว จนมาเจอกับร้านจันทร์เต็มดวง พอได้คำแนะนำจากมาสเตอร์เหมียว ชีวิตของเธอก็ดีขึ้นอีกครั้ง

3.อาคาริ นากายามะ 

ลูกค้าคนที่สอง เธอเป็นผู้กำกับละครสาวสวยที่จริงจังกับทุกอย่างในชีวิต ไม่ว่าเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว มีทัศนคติที่ว่า 

ทุกคนต้องพยายามให้ถึงที่สุด แม้จะล้มเหลวต้องห้ามล้มเลิก 

เธอไปคนจริงจังมากเกินไปเลยเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา เพราะอาคาริดันคิดว่าตัวเองผิดปกติที่ไปรู้สึกดี ๆ กับเพื่อน (ชาย) สาว ทั้งที่เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นจริง ๆ หรือเปล่า แต่พอได้ปรึกษากับแมวหนุ่มมาดขรึมไปทำให้เธอปลดล็อคชีวิตของตัวเองมากขึ้น พร้อมเดินหน้าเรื่องความรักและได้ขอโทษกับเซริคาวะที่ต่อว่าเรื่องการไม่พยายามเขียนบทต่อ

4.เมกุมิ ฮายาคาวะ

ลูกค้าคนที่สาม เธอเป็นเด็กสาวที่มีความอัดอั้นในใจไม่รู้จะทำอะไรต่อในชีวิต เธอเบื่อกับการทำงานออฟฟิศ แต่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบหรือทำอะไรได้กันแน่ เมื่อน้องเหมียวเข้ามาทักทายชวนเธอไปร้านเพื่อพูดคุย เมกุมิก็เกิดไอเดียว่าเธอชอบเสริมสวย งั้นเปิดร้านทำผมขึ้นมาแล้วกัน ทำให้ตอนนี้เธอมีความสุขกับการทำงานมาก

5.ทาคาชิ มิสึโตะ 

ลูกค้าคนที่สี่ ประธานบริษัทผลิตเกมส์ที่แอบหลงรักสาวร้านตัดผมแต่ไม่กล้าแสดงออกมาตรง ๆ เพราะเขินอาย เขาเลยถูกเชิญชวนไปกินโฟลตแสงจันทร์และดาวศุกร์ เพื่อไขข้อข้องใจและลุยหน้าจีบหญิงสาวได้เต็มที่

6.คุณปู่ 

คุณปู่วัยชราที่มักมานั่งเล่นเปียโนให้กับลูกค้าของร้านนี้ฟัง เขาเป็นคนเดียวที่เป็นทั้งแขกและพนักงาน อีกทั้งคุณปู่ยังเป็นคนที่ทำให้ทุกคนมาเจอกันอีกด้วย

ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างตัวละคร (มีสปอยล์)

เอาล่ะหลังจากที่เรารู้จักกับตัวละครครบทุกตัวแล้ว เรามาดูกันดีกว่าว่าพวกเขามีความเชื่อมโยงกันยังไง

 ถ้าเล่าง่าย ๆ เลยก็คือเซริคาวะเคยเป็นครูสอนเมกุมิ และ อาคาริตอนชั้นประถมมาก่อน ถึงจะไม่ได้สนิทกันแต่พวกเธอทั้งสามคนได้ไปช่วยรับเลี้ยงแมวของคุณปู่ท่านหนึ่งไว้ตอนที่เขาเสียชีวิต แต่เพราะแมวมีจำนวนมาก มิสึโตะรุ่นน้องในโรงเรียนเลยมาอาสารับเลี้ยงแมวช่วยพวกเธอ

ความสัมพันธ์ครั้งนั้นส่งผลให้ อาคาริเป็นผู้กำกับคอยตรวจบทให้เซริคาวะ ส่วนเมกุมิเปิดร้านเสริมสวยให้บริการคนที่อาคาริชอบ และมิสึโตะกลายเป็นเจ้าของบริษัทเกมส์ที่เซริคาวะส่งบทให้ตลอด แถมเขายังมาตกหลุมรักเมกุมิอีก ซึ่งความสัมพันธ์ของพวกเขาล้วนเกิดมาจากคุณปู่ทั้งสิ้น

เพราะหลังจากเสียชีวิตไป คุณปู่ก็ได้มาขอให้เทพเจ้าแมวร้านจันทร์เต็มดวงช่วยนำทางเด็ก ๆ ที่เคยช่วยเขาไว้ให้เจอกับแสงสว่างในชีวิตเป็นการตอบแทน ซึ่งเจ้าเหมียวเหล่านี้ก็ยินดีที่จะช่วย เพราะถือว่าพวกเธอเคยช่วยเหลือพวกพ้องของตัวเองไว้เหมือนกัน เรียกได้ว่าเป็นความสัมพันธ์เชิงวงกลมจริง ๆ  

5 เทคนิคการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ตัวละคร

น้อง ๆ อาจคิดว่าการเขียนตัวละครให้มีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกันแบบนี้เป็นเรื่องยาก แต่พี่จะบอกว่ามันมีเทคนิคในการเขียนอยู่ค่ะ มาดูกันเถอะว่าเราต้องยังไงบ้าง

1.ลองสร้างตัวละครจากเรื่องจริงดูสิ

หากคิดไม่ออกว่าจะเชื่อมโยงตัวละครยังไง ลองหันไปมองคนข้าง ๆ ตัวเอง แล้วนึกย้อนไปว่าเรารู้จักเขาได้ยังไง เหตุการณ์และเหตุผลอะไรที่ทำให้เราเป็นเพื่อนกับคน ๆ นี้

ถ้าเรานำความสัมพันธ์เหล่านี้มาเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างตัวละคร จะทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครของเราดูเรียลมากขึ้น เพราะเราสามารถเห็นความสัมพันธ์แบบนี้ได้จากในชีวิตประจำวัน คนอ่านเข้าถึงง่ายมากขึ้น วิธีนี้ถือเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ง่ายที่สุดเลยล่ะ

2.ภูมิหลังเนี่ยแหละที่จะทำให้คนเจอกัน

การจะมีความสัมพันธ์กันได้ ต้องมีภูมิหลังร่วมกันมาก่อน ตรงนี้เหมือนเป็นตัวชี้ชะตาเหมือนกันนะ ถ้าเราวางภูมิหลังไม่ดีอาจทำให้คนอ่านสับสนกับความสัมพันธ์ของตัวละครได้ ดังนั้นเราควรสร้างสถานการณ์หรือภูมิหลังร่วมกันให้กับตัวละคร เพื่อเป็นแก่นในการขยายและเชื่อมโยงทุกคนไปจนจบเรื่อง

เหมือนกับเรื่องแมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวงที่ลูกค้าทุกคนมีจุดร่วมเดียวกันคือช่วยแมวของคุณปู่ ทำให้ในปัจจุบันทุกคนยังมีความเส้นด้ายของความสัมพันธ์มัดรั้งพวกเขาให้อยู่ด้วยกันไว้

3.ทำให้ความสัมพันธ์มันดิ้นซะ

หลายครั้งที่เราเจอว่าความสัมพันธ์ของตัวละครไม่น่าสนใจ นั่นเป็นเพราะว่าเราทำให้ตัวละครแบนเกินไป เราต้องทำให้ความสัมพันธ์มีไดนามิคขึ้นลงบ้าง ไม่ใช่แค่สร้างให้ตัวละครรักกัน หรือเกลียดกันอย่างเดียว เราต้องทำให้เขามีทั้งเกลียด มีทั้งรัก อย่าปล่อยให้ความสัมพันธ์หยุดนิ่ง พี่เบียร์ขอยกตัวอย่างความสัมพันธ์ที่ดิ้นไปมาของเซริคาวะกับอาคาริให้น้อง ๆ ดูนะคะ

น้อง ๆ เห็นมั้ยคะว่านักเขียนไม่ได้เขียนให้ทั้งคู่รักกันตลอดนะ เขาทำให้ตังละครมีการทะเลาะกระทบกระทั่งกันบ้างเพื่อให้ความสัมพันธ์น่าติดตามว่าจะจบลงแบบไหน 

4.อย่าทำให้ฉันเหมือนเธอ

ถ้าอยากให้เรื่องราวของนิยายของเราน่าสนใจ เราไม่ควรที่จะสร้างตัวละครเหมือนกันเกินไปเพราะพอทั้งคู่ได้มีปฏิสัมพันธ์และแสดงออกมาในรูปแบบเดียวกัน มันจะทำให้ตัวละครทั้งสองคนซ้ำซากจำเจไม่น่าสนใจ ไม่มีอะไรให้จำ และจะทำให้คนอ่านสับสนง่าย

5.รู้จักตัวละครให้ดีกว่าที่ตัวละครรู้จักตัวเอง

นักเขียนควรจะรู้จักตัวละครที่ตัวเองสร้างทุกซอกทุกมุม แม้จะไม่ได้นำมาใช้ทั้งหมดก็ตาม เพราะยิ่งเราทำความเข้าใจกับตัวละครที่สร้างมากเท่าไหร่ ตัวละครก็จะมีมิติมากขึ้นเท่านั้น มันจะช่วยให้เราสามารถเก็บดีเทลเล็ก ๆ ไม่ให้หลุดบทบาท พล็อตและเส้นความสัมพันธ์ที่วางไว้ได้ยังไงล่ะ

เป็นยังไงกันบ้างคะกับเทคนิคการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของตัวละครจากเรื่อง “แมวนักพยากรณ์แห่งร้านกาแฟจันทร์เต็มดวง” ง่ายมากเลยใช่มั้ย หลังจากลองได้รู้จักกับตัวละครและเทคนิคเหล่านี้แล้ว พี่เบียร์หวังว่าน้อง ๆ จะเกิดไอเดียอยากเอาไปต่อยอดกับนิยายของตัวเองบ้างนะคะ พี่เชื่อว่าถ้าน้อง ๆ เอาไปปรับใช้ นิยายต้องออกมาสนุกมากแน่ ๆ แต่ถ้ารู้สึกยังไม่กล้าเริ่มเขียน อยากขอเรียนรู้เทคนิคอื่นอีกนิดหน่อย ก็คลิ๊กปุ่มข้างล่างได้เลยค่ะ ในนั้นมีเคล็ดลับให้น้อง ๆ ได้ศึกษาอีกเพียบ สำหรับวันนี้พี่ไปก่อนน๊า บ๊ายบาย

พี่เบียร์