พรรณรลัน

 

สวัสดีจ้าชาวเด็กดี วันนี้คอลัมน์นักเขียนกลับมาอีกแล้ว

พี่ตินพานักเขียนหน้าใหม่นามปากกาเก๋ "พรรณรลัน" มาแนะนำให้รู้จักกัน

เชื่อแน่ว่าอีกไม่นานนี้ เธอจะต้องเข้าไปอยู่ในใจใครหลายๆ คนแน่นอน

 

วันนี้ไปทำความรู้จักกับเธอกันเลยนะ

 

 

หมวดแนะนำตัว

พี่ติน : บอกเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองคร่าวๆ ซิ

ลูกอม : สวัสดีค่ะทุกคน ชื่อ”ลูกอม”ค่ะ ตอนนี้อายุ 23 ปี แต่เพื่อนๆ ที่ตามอ่านนิยายของอมบนหน้าเว็บ

จะเรียกกันว่า ”ลัน” น่ะค่ะ ซึ่งก็มาจากชื่อนามปากกา “พรรณรลัน” นี่แหละค่ะ

 

พี่ติน : เล่าเรื่องสถานที่เรียนในตอนนี้ให้ฟังหน่อย

ลูกอม : ตอนนี้อมเรียนปริญญาโททางด้าน Polymer Science อยู่ที่วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี จุฬาฯ ค่ะ

เรียนอยู่ปีสองแล้ว จะเรียนจบประมาณเมษานี้ค่ะ ถ้าถามว่าคิดยังไงกับคณะของตัวเอง

ก็ต้องตอบว่าชอบนะคะ เพราะตั้งใจไว้ตั้งแต่จบตรีแล้วค่ะว่าจะมาต่อทางด้านนี้

และกว่าจะเข้ามาเรียนที่นี่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะปีแรกนี่โหดจริงๆ

แต่ก็ถือเป็นการฝึกความอดทนไปในตัว เมื่อผ่านช่วงนั้นมาได้ ก็รู้สึกภูมิใจนะคะ

เวลามองกลับไปทีไรก็จะเห็นว่าสิ่งที่เราคิดว่ามันหนักหนาในตอนนั้นมันเป็นแค่เรื่องเล็กนิดเดียวเองค่ะ

และตั้งแต่มาเรียนปริญญาโทที่นี่ ชีวิตก็เปลี่ยนแปลงไปมากเหมือนกันค่ะ เปลี่ยนไปในทางที่ดีด้วย

ได้รู้จักเพื่อนดีๆ เพิ่มมากขึ้น มีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

และที่สำคัญนะคะได้เริ่มต้นงานเขียนของตัวเองตอนเรียนที่นี่แหละค่ะ

 

พี่ติน : แล้วอนาคตคิดไว้หรือยังว่าอยากทำอะไร  

ลูกอม : อนาคตอมก็อยากจะทำงานทางด้านที่เรียนมาอ่ะนะคะ ตอนนี้เครื่องกำลังร้อนเลยล่ะค่ะ

กำลังหางานอยู่เลย อยากเอาความรู้ที่ได้เรียนมาไปลองใช้ดูบ้าง

มันเป็นสิ่งที่ท้าทายอยู่นะคะเพราะอมไม่เคยผ่านชีวิตการทำงานมาก่อน

ส่วนสิ่งที่อยากทำก็มีเยอะแยะเลยล่ะค่ะ อย่างการเขียนนิยายก็คงจะทำต่อไปเรื่อยๆ

อยากพัฒนาฝีมือของตัวเอง เพราะว่ามันเป็นความฝันของอมอย่างหนึ่งเลยค่ะ

แล้ววันนี้ความฝันก็เป็นจริงแล้ว ก็เลยอยากจะรักษามันไว้ให้ดีที่สุด

ส่วนสิ่งที่คิดว่าจะทำไปควบคู่กับงานเขียนก็คือการอ่านหนังสือ

ขอยอมรับเลยนะคะว่าตอนเด็กๆ ไม่ชอบอ่านหนังสือเลยค่ะ (เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเลย)

เลยเป็นเด็กที่ไม่ค่อยมีความรู้รอบตัวสักเท่าไหร่ พอโตมามันมีข้อบังคับหลายๆ อย่าง

ที่ทำให้เราต้องอ่านหนังสือมากขึ้น เลยชินไปกับมันน่ะค่ะ

หลังๆ มาก็เลยเริ่มหยิบจับโน่นนี่มาอ่านไปเรื่อยๆ นิสัยรักการอ่านเลยเพิ่มมากขึ้น

แล้วมันก็ทำให้เรารู้ว่าเราได้อะไรดีๆ จากหนังสือเยอะมากค่ะ โดยเฉพาะทางด้านความคิด

 

พี่ติน : สิ่งที่สนใจอยู่ตอนนี้คือ 

ลูกอม : งานศิลปะค่ะ ซึ่งงานเขียนก็รวมอยู่ในนั้นด้วย

อมคิดว่าศิลปะเป็นตัวช่วยทางจิตใจของคนเราได้เยอะมาก

และเราก็สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับชีวิตประจำวันของเราได้

อย่างน้อยมันก็ทำให้เราฟุ้งซ่านน้อยลง ใจสงบขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้น

 

หมวดนิสัย

พี่ติน : เป็นคนนิสัยยังไง แบบไหน ลองเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังหน่อย

ลูกอม : อมเป็นคนนิสัยแข็งๆ น่ะค่ะ ไม่ค่อยมีความอ่อนหวานจ๊ะจ๋าแบบผู้หญิงทั่วไปซักเท่าไหร่

ออกจะลุยๆ ห้าวๆ แฟร์ๆ มากกว่า แต่ก็จริงใจค่ะ ชอบทำอะไรที่เป็นการท้าทายตัวเองอยู่ตลอด

อีกมุมหนึ่งก็จะมีโลกส่วนตัวอยู่เหมือนกัน คือต้องหาเวลาเพื่อที่จะอยู่กับตัวเอง คุยกับตัวเองบ้าง (ไม่ได้บ้านะคะ)

มันจะทำให้เรารู้จักตัวเองมากขึ้น และด้วยความที่อมเป็นลูกคนเดียวด้วยค่ะ

ก็เลยมีเวลาที่จะอยู่กับตัวเองมากเป็นพิเศษ และพ่อแม่ก็เลี้ยงมาในแบบลุยๆ ให้เรารู้จักคิดเอง

ตัดสินใจอะไรเอง ก็เลยทำให้อมเป็นคนที่ค่อนข้างมั่นใจในตัวเอง

และเรียนรู้ที่จะทำอะไรด้วยตัวเองและอยู่ได้ด้วยตัวเอง

 

พี่ติน : ตัวหนังสือ A-Z ชอบตัวไหนมากที่สุด

ลูกอม : ชอบตัว O ค่ะ มีเหตุผลนะคะ เพราะตัว O มันก็คือวงกลมวงหนึ่งที่จะกลิ้งไปไหนก็ได้อย่างอิสระ

มันก็เหมือนกับความคิดของคนเรา และวงกลมมันก็เป็นรูปที่เติมเต็มเรียบร้อยแล้ว

ในความคิดของอมก็เปรียบได้กับจุดมุ่งหมายในชีวิตของคนเรา

ที่อยากจะเติมส่วนที่ขาดหายให้มันเต็มอย่างวงกลมน่ะค่ะ

 

พี่ติน : ชอบกินอะไรบ้างเอ่ย

ลูกอม : ชอบหลายอย่างค่ะ กินได้หมดเลย แต่ที่ชอบเป็นพิเศษก็คงจะเป็นเครื่องดื่มจำพวกกาแฟ

ได้กลิ่นหอมๆ โชยมา ยิ่งร้านสวยๆ บรรยากาศดีๆ เนี่ย เดินเข้าร้านทันทีเลยค่ะ

 

พี่ติน : สีอะไรที่ชอบที่สุด

ลูกอม : มีที่สุดสองสีค่ะ คือสีเขียวกับสีม่วง

 

พี่ติน : การ์ตูนเรื่องโปรด

ลูกอม : จริงๆ แล้วอมไม่ค่อยดูหรืออ่านการ์ตูนค่ะ

แต่ที่จำได้ว่าดูบ่อยที่สุดตอนเด็กๆ ก็คือเรื่องดราก้อนบอลแซดค่ะ

 

พี่ติน : หนังสือที่ชอบมาก คิดว่าดีสุดๆ

ลูกอม : หนังสือที่ชอบอ่านนี่อมจะชอบหลายแนวอยู่เหมือนกันค่ะ

นอกจากนิยายที่อ่านอยู่บ่อยๆ แล้ว ก็จะชอบอ่านแนวที่ให้กำลังใจและก็ให้แง่คิดน่ะค่ะ

ตอนนี้ที่ชอบมากก็คือเล่มที่เพิ่งอ่านล่าสุด ชื่อว่า “Love Box กล่องบุญ 3”

เป็นหนังสือธรรมะความรักอินเทรนด์ ซึ่งอมคิดว่ามันเหมาะกับวัยรุ่นมากๆ

ทั้งคนที่มีความรักและยังไม่มีความรัก เค้าสอนดีมากค่ะ ทำให้เราได้แง่คิดหลายๆ อย่าง

เกี่ยวกับการใช้ชีวิตและทำให้เราได้รู้จักความรักมากยิ่งขึ้น

 

พี่ติน : นักเขียนในดวงใจ

ลูกอม : อมชอบงานเขียนของ Yayoi ค่ะ อมตามอ่านผลงานของเค้ามาตลอดทุกเล่ม

จนกลายเป็น Idol ทางด้านการเขียนนิยายของอมไปแล้ว

อมคิดว่าเขาเดินเรื่องดีมาก เราอ่านแล้วเราก็อินตามไปด้วย

 

พี่ติน : ข้อดีของตัวเองคิดว่าคืออะไร

ลูกอม : ข้อนี้ตอบยากจังค่ะ คิดว่าข้อดีของตัวเองคงจะเป็นความสนุกสนานร่าเริงมั้งคะ

คนที่สนิทกับอมจริงๆ ก็จะรู้ว่าอมคุยเก่ง ยิ้มง่าย บางทีก็แอบตลก และอมชอบเห็นรอยยิ้มของคนอื่น

อมเลยชอบทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ ให้เค้าเพื่อให้เค้ายิ้มได้

 

พี่ติน : แล้วข้อเสียล่ะ

ลูกอม : อมเป็นคนที่ค่อนข้างใจร้อนค่ะ โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่ทำอะไรรวดเร็ว

แล้วถ้าเกิดไม่ได้ดั่งใจขึ้นมา อมก็จะเริ่มรู้สึกหงุดหงิด แต่ก็ไม่ถึงขั้นอาละวาดนะคะ

งุ่นง่านอยู่คนเดียวมากกว่า แต่ตอนนี้ตัวเองก็ใจเย็นลงเยอะแล้วค่ะ

 

พี่ติน : คติประจำใจในการดำเนินชีวิต

ลูกอม : จริงๆ แล้วอมยึดคติหลายอย่างค่ะ แล้วแต่สถานการณ์ในตอนนั้น

อย่างตอนนี้ก็คงจะยึดถือคตินี้อยู่ค่ะ “I believe in the power of dream”

นั่นคือเราต้องกล้าที่จะฝันก่อนและเมื่อนั้นพลังของความฝันมันก็จะเกิดโดยตัวของมันเอง

และพลังอันนั้นก็จะเป็นตัวผลักดันให้เราลงมือทำฝันนั้นให้เป็นจริงค่ะ

 

พี่ติน : เรื่องอะไรที่คิดว่าน่าเจ็บใจที่สุด

ลูกอม : ก็คงจะเป็นเรื่องที่เรามอบความจริงใจให้ใครสักคน แต่เขากลับไม่เคยมีให้เราเลยค่ะ

ถ้าเจออย่างนี้จะเจ็บใจมาก แต่พอเวลาผ่านไปได้สักพัก เราก็จะคิดได้ว่าเวลาที่เราเสียไปตรงนั้น

มันสอนให้เราได้เรียนรู้ และตอนนี้อมก็ได้ค้นพบว่าเราไม่ควรกลัวที่จะให้สิ่งดีๆ กับใครสักคนหนึ่ง

โดยที่เราอาจจะไม่ได้รับอะไรตอบแทนกลับมาเลยก็ได้

แต่อย่างน้อยเราก็ได้ความสุขจากการให้เป็นสิ่งตอบแทนค่ะ

 

พี่ติน : ถ้ามีเวลาว่าง จะทำอะไร

ลูกอม : แต่งนิยายค่ะหรือไม่ก็หาหนังสือดีๆ สักเล่มมาอ่าน

 

 

หมวดเว็บเด็กดี

พี่ติน : คิดว่าเว็บเด็กดีนี่เป็นยังไง

ลูกอม : อมคิดว่าเป็นเว็บที่ดีมากค่ะ เป็นศูนย์รวมของวัยรุ่นและวัยอื่นๆ เลยล่ะค่ะ

มีทั้งข่าวสารและกิจกรรมดีๆ ต่างๆ มากมาย มันเป็นอีกโลกหนึ่งที่ให้อิสระทางด้านความคิด

ให้หลายๆ คนได้แสดงความเป็นตัวเองและความสามารถของตัวเอง

นอกจากนี้ยังมีความรู้ที่อมคิดว่าเป็นประโยชน์ต่อวัยรุ่นมากเลยทีเดียว

โดยเฉพาะทางด้านการศึกษา และก็ยังมีความสนุกและเพลิดเพลินอีกมากมายที่พร้อมให้ทุกคนเลือกสรร

 

พี่ติน : คิดยังไงกับบรรดาเว็บมาสเตอร์ทั้งหลาย

ลูกอม : ต้องขอนับถือในความสามารถจริงๆ ค่ะ ถึงแม้ว่าอมจะไม่รู้จักเว็บมาสเตอร์คนไหนเป็นการส่วนตัว

แต่ก็เชื่อว่าทุกคนเจ๋งจริงๆ ค่ะที่สร้างสรรค์เว็บไชต์ดีๆ อย่างเว็บเด็กดีออกมาจนถึงทุกวันนี้

และต้องขอบคุณแทนเด็กดีทุกคนด้วยค่ะ

 

พี่ติน : เว็บเด็กดีให้อะไรกับเราบ้าง

ลูกอม : ให้หลายอย่างเลยค่ะ ทั้งสาระความรู้ ความเพลิดเพลิน และกิจกรรมดีๆ มากมาย

ก็อย่างที่บอกอ่ะนะคะว่ามันเป็นกระดานกว้างๆ ที่ไม่จำกัดความคิดจริงๆ

 

พี่ติน : อยากให้มีอะไรเพิ่มเติมในเว็บ

ลูกอม : จริงๆ แล้วทุกอย่างในเว็บเด็กดีก็โอเคแล้วนะคะในความคิดของอมตอนนี้

ที่อยากจะให้เพิ่มเติมก็คงเป็นความหลากหลายที่มากขึ้น

ขยายกลุ่มความสนใจไปยังวัยอื่นๆ ด้วย นอกจากวัยรุ่นอ่ะนะคะ

 

พี่ติน :  คิดว่าอยากดูแลคอลัมน์ไหนมากที่สุด ถ้ามีโอกาส

ลูกอม : คอลัมน์นักเขียนแน่นอนค่ะ

 

พี่ติน : อยากบอกอะไรเพื่อเป็นกำลังใจกับคนทำเว็บบ้างไหม

ลูกอม : อยากจะบอกว่าให้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ นะคะ

อมเชื่อว่าเด็กดีทุกคนเป็นกำลังใจให้ทีมงานเว็บเด็กดีเสมอและพวกเขาก็คงอยากจะขอบคุณ

ที่ได้มอบสิ่งดีๆ ให้พวกเขามาโดยตลอด สู้ๆ นะคะ

 

หมวดนิยาย

พี่ติน : จุดเริ่มต้นของการเขียนเรื่องคือ

ลูกอม : อย่างแรกเลยคือต้องคุยกับตัวเองก่อนค่ะว่าเราอยากจะให้เรื่องออกมาในลักษณะไหน

แบบไหนที่เราชอบและพร้อมจะเขียนมันจนจบเรื่อง มันก็คือการสร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวเองนั่นแหละค่ะ

ในเมื่อเรามีแรงบันดาลใจแล้วเนี่ย อย่างอื่นก็จะตามมาเป็นสเต็ปด้วยตัวของมันเอง

 

พี่ติน : วางพล็อตอย่างไร แบบไหน

ลูกอม : การวางพล็อตเรื่องของอมจะเป็นเหมือนการสร้าง outline ในการเขียน assay

เวลาเราเรียนวิชาภาษาอังกฤษน่ะค่ะ และด้วยความที่อมเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้วยก็เลยจะชิน

กับการคิดงานออกมาเป็นขั้นตอนที่ชัดเจน คือจะเริ่มต้นด้วยการร่างออกมาเป็นสเต็ปๆ

พร้อมกับที่หาตัวละครและคาแร็กเตอร์ของแต่ละตัว เหมือนกับเป็นการหาตัวแปร

ในการทดลองทางวิทยาศาสตร์น่ะค่ะ โดยที่เราจะต้อสร้างจุดเด่นหรือจุด climax ของเรื่องอย่างชัดเจนอยู่ในใจ

ซึ่งอมคิดว่ามันเป็นจุดที่ทำให้นิยายของเราน่าสนใจ

 

พี่ติน :  ที่มาของนามปากกา “พรรณรลัน”

ลูกอม : คำถามนี้เป็นคำถามที่ถูกถามมากที่สุดเลยล่ะค่ะ พรรณรลันนี่นะคะเป็นชื่อนามปากกาที่อมตั้งขึ้นเอง

หากจะถามถึงความหมายก็คงจะบอกไมได้ เพราะไม่มีค่ะ แต่มาจากการผสมคำของอมเอง

คืออมชอบคำว่า “ลัน” เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ก็เลยอยากจะตั้งชื่อที่ไม่มีสระอยู่ในนั้นเพราะอมเกิดวันจันทร์

อยู่ๆ เลยนึกคำว่า “พรรณ” ขึ้นมาได้ เลยเอามาผสมกับคำว่า “ลัน” จึงได้เป็น “พรรณลัน”

ซึ่งอมคิดว่ามันยังไม่เพราะ และก็กลัวว่าจะมีคนอ่านว่า พัน-ลัน ด้วย เลยเติม ร ลงไปอีกตัว

จึงได้เป็น “พรรณรลัน” อย่างทุกวันนี้นี่ล่ะค่ะ

 

พี่ติน : พูดถึงหนังสือของตัวเอง “ขอมัดใจเจ้าพ่อ”

ลูกอม : หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มแรกของอมและก็เป็นเรื่องยาวเรื่องแรกที่ลงมือเขียนค่ะ

ใช้เวลาอยู่กับมันประมาณเจ็ดเดือนกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ เลยรู้สึกรักและผูกพันกับเรื่องนี้มาก

มันเริ่มต้นมาจากการที่อมอ่านนิยายของนักเขียนคนอื่นมานาน

ก็เลยอยากจะท้าทายความสามารถของตัวเองดูบ้าง จึงเริ่มลงมือทำและเอาไปโพสต์ไว้

บนหน้าเว็บไซต์หลายๆ เว็บ รวมทั้งเว็บเด็กดีด้วยค่ะ ซึ่งตอนนั้นก็เริ่มมีคนเข้ามาอ่านและก็คอมเม้นท์ให้

จนโพสต์หลายๆ ตอนเข้า ก็เริ่มมีขาประจำและมีคนเข้ามาอ่านมากขึ้น

 เว็บ รวมทั้งเด็กดีด้วย ซึ่งก็เริ่มมีคนซึ่งมันเป็นกำลังใจที่ดีมากค่ะ มันเหมือนเป็นแรงผลักดันที่ทำให้เราก้าวเดินไปข้างหน้าได้เรื่อยๆ

และสิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือนิยายเรื่องนี้ทำให้อมได้มิตรภาพดีๆ กลับมา

ได้รู้จักกับนักเขียนหลายๆ คน และได้พี่น้อง ได้เพื่อนดีมากมายเลยค่ะ

 

ขอมัดใจเจ้าพ่อ หรือ The Flower of Life เป็นอีกรูปแบบหนึ่งของความรักของหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง

ซึ่งอมได้แรงบันดาลใจมาจากดอกไม้ชนิดหนึ่งที่อมชอบ นั้นคือดอกเดซี่ เดซี่เป็นดอกไม้ดอกเล็กๆ

ที่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเหมือนดอกไม้สวยงามชนิดอื่น แต่ดอกเดซี่ก็มีความน่ารักในตัวของมันเอง

แล้วยังเป็นดอกไม้ที่แข็งแกร่ง แสดงถึงความบริสุทธิ์ผุดผ่อง

ความคิดจากตรงนี้จึงกลายมาเป็นคาแร็กเตอร์ของนางเอกในเรื่อง

ส่วนพระเอกนั้นอมก็อยากให้ออกมาในแนวเถื่อนๆ หน่อยก็เลยนึกถึงมาดเจ้าพ่อน่ะค่ะ

สุดท้ายเลยผสมผสานออกมาเป็นเรื่องราวความรักรสขมอมหวานของคนทั้งคู่

 

พี่ติน : พูดถึงสำนักพิมพ์ ฟิสิกส์เซ็นเตอร์

ลูกอม : สำนักพิมพ์ฟิสิกส์เซ็นเตอร์เป็นสำนักพิมพ์ที่น่ารักมากค่ะ ไม่จู้จี้หรือเรื่องมากเลยค่ะ

ตอนแรกอมคิดว่าการร่วมงานกับสำนักพิมพ์จะยุ่งยากเสียอีก แต่ที่นี่ไม่เลยค่ะ ดูแลดีทุกอย่าง

โดยเฉพาะพี่บก. ที่น่ารักนะคะ พี่เกรทกับพี่ดา ใจดีมาก ไม่เร่งงานเราด้วย

สรุปคือได้ร่วมงานกับที่นี่แล้วรู้สึกสบายใจมากค่ะ

 

พี่ติน : พูดกับคนที่อ่านเรื่องของเรา

ลูกอม : อมก็อยากให้คนอ่านทุกคนมีความสุขและก็ยิ้มได้เมื่ออ่านหนังสือของเรา

ซึ่งสิ่งนี้เป็นความสุขของนักเขียนทุกคนอยู่แล้ว และก็ฝากให้ติดตามเรื่องต่อๆ ไปของอมด้วยนะคะ

 

พี่ติน : แนะนำน้องๆ ที่อยากเขียนเรื่องบ้าง

ลูกอม : จริงๆ แล้วอมเชื่อว่าทุกคนเขียนได้ค่ะหากมีความตั้งใจจริง

แต่อย่างแรกอมอยากให้น้องๆ ลองถามใจตัวเองดูก่อนนะคะว่านี่คือสิ่งที่เรารักหรือเปล่า

ถ้าคำตอบคือใช่ ก็ลุยเลยค่ะ ในเมื่อเรามีความฝันแล้วก็อย่าปล่อยให้เป็นแค่ฝันเฟื่อง

เราต้องลงมือทำด้วย และเมื่อเราใส่ใจกับมัน มีความพยายามและตั้งใจจริง

หมั่นหาประสบการณ์ให้กับตัวเองอยู่บ่อยๆ อมเชื่อว่าน้องๆ จะเห็นผลงานของตัวเอง

เป็นชิ้นเป็นอันขึ้นมาอย่างแน่นอน และที่สำคัญอย่าเพิ่งท้อนะคะ ถึงแม้จะมีผิดหวังบ้าง

แต่อมก็อยากให้สู้และฝึกฝนต่อไป…เรามาร่วมทำฝันให้เป็นจริงด้วยกันนะคะ

 

พี่ติน : ลิงก์มายไอดีของเราคือ

ลูกอม : http://my.dek-d.com/omsija/  

พักหลังมานี้อมไม่ค่อยได้เข้าไปเลยค่ะ ไม่ได้อัพเดทข้อมูล ต้องขออภัยสำหรับเพื่อนๆ ที่ติดตามด้วยค่ะ

 

พี่ติน : คำสุดท้ายที่อยากจะพูดตอนนี้

ลูกอม : ขอบคุณสำนักพิมพ์ฟิสิกส์เซ็นเตอร์มากค่ะที่ให้โอกาสและทำให้ฝันของอมเป็นจริง

ขอบคุณเพื่อนนักเขียนคนนึงมาก หากไม่ได้ “พันวลี” แนะนำให้อมส่งต้นฉบับมายังสำนักพิมพ์ฟิสิกส์เซ็นเตอร์

อมก็คงจะไม่มีวันนี้ ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ติดตามกันมาตั้งแต่นิยายของอมโลดแล่นอยู่บนเว็บ

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทีมงานเด็กดีด้วยค่ะที่ให้โอกาสและให้เกียรติกับนักเขียนมือใหม่อย่างพรรณรลัน…

ขอบคุณมากๆ ค่ะ

 

พี่ตินก็ขอให้หนังสือขายดีๆ นะจ๊ะ แล้วก็เขียนเล่มต่อไปออกมาเร็วๆ จ้า

 

อตินเอง