สาวอารมณ์ดีกับประสบการณ์เรียนรู้ในต่างแดน

            สวัสดีจ้า ชาวเด็กดีดอทคอมทุกคน พี่ปาล์มมารายงานตัวแล้วจ้า แต่วันนี้พี่ปาล์มไม่ได้มาคนเดียวนะ พี่ปาล์ม พาสาวอารมณ์ดีคนหนึ่งมาด้วย ฮั่นแน่ ! ใครหว่า? สาวอารมณ์ดีคนนี้เค้าจะมาเล่าประสบการณ์นักเรียนแลกเปลี่ยนที่สหรัฐอเมริกา และประสบการณ์ฝึกงานที่ฝรั่งเศสให้ฟัง พร้อมกันแล้วหรือยังคะ? ถ้าหากว่าพร้อมแล้ว เราไปคุยกับเค้าเลยดีกว่า

ก่อนจะไปมีการเตรียมตัวยังไงบ้างคะ?
- ซื้อของเยอะมากเลยค่ะ ไปอยู่แค่ปีเดียวขนไปยังกับจะอยู่สัก 10 ปี (หัวเราะ) ก็มีไปซื้อพวกของที่จะต้องเอาไปฝาก Host Family พยายามซื้อของที่แสดงถึงความเป็นไทยออกมา ซื้อเสื้อผ้า พวงกุญแจ หมวก แล้วก็ซื้อซออู้ด้วย (หัวเราะ) เตรียมตัวไปเต็มที่เลย ยิ่งของใช้ส่วนตัวของผู้หญิงอย่างผ้าอนามัย เอาไปเยอะมากๆ ขนไปเยอะสุดๆ ขนาดที่ว่าไปครบ 1 ปีและกลับไทยมาแล้ว ผ้าอนามัยยังเหลืออยู่เลยค่ะ (หัวเราะ)

เล่าถึงวันเดินทางกันบ้าง
- วันเดินทางพ่อแม่แล้วก็น้องๆ ไปส่งกันทั้งบ้านเลยค่ะ รู้สึกอบอุ่นมาก ตอนนั้นไม่คิดเลยว่าจะต้องคิดถึงบ้านหรือว่าอะไร เพราะว่าตื่นเต้นมากๆ คิดแต่ว่าอยากจะไปๆๆๆ รู้สึกดีมาก เพื่อนๆ TWE รุ่นเดียวกันก็เต็มไปหมด แต่พอขึ้นเครื่องบินเท่านั้นแหละ รู้สึกเหงาขึ้นมาทันทีเลย แล้วกิ๊กเดินทางวันที่ 5 สิงหาคม วันเกิดกิ๊กพอดีเลยนะ แต่ก็ยังโอเคอยู่ แต่พอถึงอเมริกาแล้วนี่สิ พอ Host มารับปั๊บ ไปถึงบ้าน โห...คืนนั้นร้องไห้เลยค่ะ เหงามาก คิดถึงแม่ คิดถึงว่าตอนนี้ที่บ้านจะทำอะไรอยู่นะ

พอไปถึงอเมริกา เข้าบ้าน Host แล้ว เป็นยังไงบ้างคะ?
- บ้าน Host นี่ลูกๆ เค้าโตหมดแล้ว แล้วหลังจากกิ๊กไปอยู่ได้สองอาทิตย์ก็มีเด็กฝรั่งเศสอีกคนมาอยู่ด้วย ชื่อ Marco เป็นเด็กฝรั่งเศสที่สวยมากเลย (ยิ้ม) แต่ว่าก่อนหน้าที่ Marco จะมา ครอบครัวก็พาไปเที่ยวงานเทศกาลในเมือง จริงๆ แล้วมันก็ไม่มีอะไรมากนะ เพียงแต่เราก็ตื่นเต้นเพราะว่าทุกอย่างมันแปลกใหม่ไปหมด ก็เลยรู้สึกสนุกดีเหมือนกัน Marco กับกิ๊กจะนอนห้องเดียวกัน แต่ว่าไม่ค่อยได้คุยกัน (หัวเราะ) เค้าจะเงียบๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เราก็เฉยๆ ไม่ได้ไปเซ้าซี้อะไรเค้า แต่ไม่มีปัญหาอะไรกันนะ

พูดถึงโรงเรียนบ้าง
- Host พาไปเข้าโรงเรียนใกล้ๆ บ้าน ชื่อว่า MacArthur High School ระบบการเรียนก็จะแตกต่างกับไทย เค้าจะให้เราเรียน 6 วิชา อันนี้ไม่แน่ใจว่าเฉพาะเด็กแลกเปลี่ยนหรือเปล่านะ แต่ว่าใน 6 วิชาเนี่ย ก็จะมีวิชาบังคับ คือ ภาษาอังกฤษ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ แล้วก็ประวัติศาสตร์ของอเมริกา กิ๊กเรียนอยู่เกรด 11

มีเหตุการณ์เปิ่นๆ อะไรมั้ย?
- เยอะค่ะ เพราะปกติอยู่ไทยก็เป็นคนซุ่มซ่ามมากแล้ว พอไปอยู่นั่นยิ่งร้าย มี 2  เรื่องที่จำได้แม่น คือ ตอนไปถึงอเมริกาใหม่ๆ กิ๊กเดินไปซื้อขนมในซุปเปอร์มาร์เก็ต แล้วไม่รู้ว่าที่นั่นเค้าจะคิดราคาของแยกกับ Tax คิดว่าบวกอะไรเข้าไปเรียบร้อยแล้วเหมือนที่ไทย ไปถึงเคาน์เตอร์กิ๊กก็จ่ายเงินไป แต่ปรากฏว่าเค้าทอนเงินมาไม่ตรง แล้วดูบิลมันก็บวกเข้าไปอีกตั้งเกือบเหรียญ กิ๊กก็แบบ ยืนงง ถือขนมในมือแล้วก็ส่ายหน้า No...No...No พูดอยู่แค่นั้นอ่ะตรงหน้าร้าน จนคนขายเค้าเดินกลับมาบอกว่า มีอะไรเหรอ? กิ๊กก็ไม่รู้จะพูดอะไร กิ๊กก็ชี้บิลให้เค้าดู เค้าก็ไม่เข้าใจ งงกันทั้งคู่ เลยเอาทอล์กกิ้ง ดิก มาจิ้มๆ เค้าก็เลยเอาปากกาวงคำว่า VAT กิ๊กก็ไม่เข้าใจอีก อะไรคือ VAT วะ? เลยจิ้มทอล์กกิ้ง ดิก อีกรอบ พอรู้ว่า อ๋อ มันคือภาษีนี่เอง 5555 ตกลงหน้าแตกเลย เหอๆๆ
         อีกเรื่อง ตอนนั้นเดินไปเที่ยวบ้านเพื่อน แล้วมันดึกแล้ว Host ก็โทรมาตามกลับบ้าน กิ๊กเลยเดินกลับบ้านเอง ใช้ทางลัดด้วยนะ แต่เดินไปเดินมา หลง !! เอาแล้วไง งานเข้า 555 กิ๊กเดินหลงแล้วแบบมันมืดแล้วอ่ะ ตอนนั้นกลัวละ ทำไงดี พอดีเดินไปเจอบ้านหลังหนึ่งกำลังจะเอารถออก กิ๊กเลยเดินไปถามว่า MacArthur Park (ชื่อหมู่บ้าน) อยู่ไหน? เค้าก็บอกทาง กิ๊กก็ขอบคุณเค้าไปแล้วเดินต่อ เดินก็ว่าตามทางที่เค้าบอกแล้วนะ แต่ก็วนกลับมาที่บ้านหลังนั้นอีกเป็นรอบที่สอง เอาใหม่ เดินๆๆๆ กลับมาที่บ้านหลังนั้นอีกรอบที่สาม !! เค้าเลยบอกว่า อ้าว ยังไม่ไปอีกเรอะ? กิ๊กเลยบอกว่า เดินแล้วค่ะแต่ไม่รู้ทำไมมันกลับมาที่นี่อีกแล้ว 555 เค้าก็เลยอาสาขับรถไปส่งบ้านให้ พอเช้ามากิ๊กเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนตกใจมากๆ บอกว่า เฮ้ ไปทำแบบนั้นได้ไง ทีหลังห้ามเด็ดขาด ห้ามขึ้นรถคนแปลกหน้านะ เดี๋ยวก็โดนเค้าเอาไปขายหรือฆ่าหรอก !! กิ๊กเลยตกใจว่า อ้าวเฮ้ย ตกลงมันเป็นเรื่องน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย 5555 แล้วก็ขอร้องเพื่อนว่า อย่าฟ้อง Host นะ 555+

มาถึงวันจะกลับกันบ้าง อยากกลับบ้านมั้ยคะ?
- โหยยย ไม่อยากกลับเลยอ่ะ (ซะงั้น 555) เพราะตอนนั้นเริ่มพูดคล่องขึ้น แล้วเพื่อนก็เยอะ ไม่อยากจะกลับเลย ใจหายนะ อยากอยู่ต่อ ติดเพื่อนอ่ะ แต่พอกลับมาถึงบ้าน เจอแม่แล้วแทบจะเข้าไปกราบเท้าแม่ คิดถึงแม่สุดๆ ไม่เคยห่างกันขนาดนี้มาก่อนเลย

เอาล่ะ กลับจากอเมริกาแล้ว ตอนนี้เราคงได้ฤกษ์บินไปยุโรปกันบ้างนะคะ
- ได้เลยค่ะ ก็พอกลับจากที่อเมริกา กิ๊กก็เรียนม.ปลายตามปกติ แต่ต้องซ้ำชั้น เรียนช้ากว่าเพื่อน 1 ปี พอจบม.ปลาย กิ๊กก็มาเรียนที่ศิลปากร แล้ว Vatel (วาแตล) เป็นเหมือนกับดีลกับที่ฝรั่งเศสน่ะค่ะ พออยู่ปี 3 ทุกคนก็ต้องไปฝึกงานที่ประเทศฝรั่งเศส ฝึกด้านการโรงแรม พวกทำครัว ทำเบเกอรี่ แล้วก็ Service ไปทั้งหมด 3 เดือน

พอฝึกงานเสร็จก็ได้เวลากลับบ้าน
- อันนี้ตรงข้ามกับอเมริกาเลยค่ะ เพราะตอนเรียนที่อเมริกานี่ไม่อยากกลับบ้าน แต่ตอนอยู่ฝรั่งเศสนี่อยากกลับบ้านสุดๆ ตื่นเต้น จะได้กลับบ้านแล้ว 555 ซื้อของเยอะแยะไปหมด เอานั่นเอานี่ไปฝากน้องสาว เอานี่ฝากน้องชาย นี่ฝากแม่กับพ่อ สารพัด ซื้อแหลกเลย แต่ก็อดคิดไม่ได้นะว่า แล้วเราจะได้กลับมาอีกมั้ย? หากมีโอกาสอยากกลับมาอีกสักครั้ง อยากมาทำงานที่นี่สัก 5 ปี 8 ปี แล้วแต่ แต่ไม่คิดที่จะอยู่ตลอดชีวิต อยู่เมืองไทยดีที่สุดแล้วค่ะ ^^

เอาล่ะ สุดท้ายแล้ว ฝากอะไรกับน้องๆ ชาวเด็กดีดอทคอมหน่อยค่ะ
- อืม อยากฝากไว้ว่าการไปเรียนหรือฝึกงานที่ต่างประเทศ ทำให้เรามองเห็นโลกกว้างขึ้น จริงๆ นะคะ มันเหมือนกับเปิดความคิด เปิดทุกสิ่งทุกอย่างหมดเลย ถ้าหากว่ามีโอกาสก็อย่าลืมคว้าไว้นะคะ ^^

            สุดท้ายนี้ พี่ปาล์มเห็นด้วยกับกิ๊กร้อยเปอร์เซ็นต์เลยค่ะ ว่าโอกาสนั้นไม่ได้มาบ่อยๆ แต่หากว่าเรามีโอกาสนั้นแล้ว ก็จงคว้าเอาไว้นะคะ ว่าแต่สาวกิ๊กเนี่ย อารมณ์ดีจริงๆ เลย ตอนที่สัมภาษณ์ยิ้มไปตอบไปตลอด ^^

อยากเล่าประสบการณ์เด็กนอก หรือมีข้อแนะนำติดชม ส่งเมล์มาที่ palm@dek-d.com ค่ะ