งานเสวนา "ผมกับเธอและแอสเพอร์เกอร์ซินโดรม"

ที่เคยอ่านบทความ จำได้คร่าวๆ นะ ผิดถูกอย่าวทาว่ากัน แหะๆ

มันเป็นอาการของพวกไม่ชอบเข้าสังคม

ชอบหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งนานๆ อย่างเช่นพวกสิ่งของ หรืออาจจะเป็นกิจกรรมต่างๆก็ได้ ฯลฯ

จริงๆ มีหลายเปอร์เซ็นต์มากที่เป็นแอสเพอร์เกอร์ซินโดรม แต่ไม่เข้าขั้นถึงขนาดรุนแรง (โรคจิต)

เราก็เข้าข่ายคนเป็นแอสเพอร์เกอร์ซินโดรม แต่มันไม่ได้หมกมุ่นอยู่แค่อย่างเดียว เลยไม่แน่ใจแฮะ คิดว่าหลายคนคงเป็นเหมือนเรา

เราอะ เป็นโรคนี้ ตอนเด็กๆ ลำบากมากๆเลย คบกับเพื่อนไม่ได้ งานกลุ่มเป็ฯอะไรที่ทรมานสุดยอด ชอบอยู่คนเดียว แล้วก็ ควบคุม กล้ามเนื้อบางส่วนของตัวเองลำบาก (แต่ก็ไม่ถึงขั้นพิการอ่านะ) แค่ ดูซุ่มซ่ามเฉยๆ แต่พอเรารู้ว่า เราเป็นโรคนี้มัน  เราก็ แปลกใจ ปน ชอกๆ แต่เราก็ยังเหมือนเดิม มีคนมาแกล้ง เยอะๆแยะ แต่มีเพื่อน คนหนึ่ง ยอมรับในตัวเรา ที่เราเป็นคนที่สนใจ/หมกมุ่นบางเรื่องจิงๆ เราก็เลย เรื่มที่จะ พยายาม เปลี่ยนตัวเอง มัน สามารถ ที่จะบังคับตัวเองได้ ถ้าเราพยายามอย่างเต็มที่  .... ตอนนี้ เราก็เป็นบุคคลธรรมดา คนหนึ่ง ที่มีเพื่อนๆมากมาย ถึงจะต้อง บังคับตัวเองในหลายๆเรื่อง แต่ เราก็ต้องทำให้ได้ (แล้วโชคดีที่สุด ก็คือ พรสวรรค์ ที่มาพร้อมกับอาการแอสเพอร์เกอร์นี่แหล ) คนที่เป็ฯ อย่าคิดว่า ตัวเองโชคร้าย แต่จงคิดว่า โชคดีที่เราเป็น ไม่ได้มีทุกคนที่เป็ฯหรอกนะ สู้ๆ เพื่อการอยู๋ในสังคม เย้ๆๆๆๆ

แต่ไม่ได้มาจากโครโมโซม เป็ฯการถ่ายทอด ทางพันธุกรมก็มี 

สามีของดิฉันก็เป็นโรคนี้ค่ะ วิธีแก้ไข
- พาเข้ากิจกรรมของคริสตจักร เพราะคนในโบสถ์จะรักและเข้าใจง่าย
- อดทน และยอมรับเขา
- ต้องเข้าใจและแม้บางครั้งจะอธิบายซ้ำซาก อย่ายอมแพ้ค่ะ
- พาเข้าสังคม แม้เขาจะมีปัญหา ต้องบอกเขาด้วยว่าเขาจะได้สิ่งดีๆ ถ้าเขายอมทนนิดหนึง
ปรึกษาได้ค่ะ สรา 0846383637