สวัสดีครับ..ช่วง 2 สัปดาห์สุดท้ายก่อนเปิดเทอมนี้..แต่ละมหาวิทยาลัยที่เปิดรับตรง ก็เริ่มที่จะทำการสอบคัดเลือกแล้วนะครับ..น้องๆ ม.6 หลายคนก็เริ่มที่จะมาพูดคุย และปรึกษา พี่ลาเต้ กันบ้างซะแล้ว..บางคนเครียดมาก เพราะมหาวิทยาลัยที่เลือกไว้ 3 ที่ดันสอบวันเดียวกันหมด..ก็เลยต้องวัดใจไปที่ที่สนใจมากที่สุด..

          แต่ก็มีอีกปัญหาหนึ่งที่เข้าหู พี่ลาเต้ มาพอสมควรเหมือนกัน..ซึ่งก็ไม่รู้จะช่วยยังไงนอกจากกำลังใจ เพราะน้องๆหลายคนบ่นมาว่า "พี่ครับ..ผมกดดันสุดๆ กลัวด้วย คณะที่ผมเข้า สมัคร 2 พัน แต่รับแค่ 14 คน ผมจะลุ้นได้ไหมครับ"

          ได้ฟังประโยคนี้..พี่ลาเต้ ขอบอกว่าได้ยินมาทุกปีครับ..ปีไหนที่ไม่ได้ยินจะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง..ขนาดปีที่ พี่ลาเต้ สอบเองยังได้ยิน และคิดแบบนี้เหมือนกัน..แต่ พี่ลาเต้ อยากจะแนะนำว่า "ให้น้องๆลุ้นดูครับ จะสมหวัง หรือผิดหวังไม่มีใครตอบได้ หมอดูก็ตอบไม่ได้ แม้กระทั่งคนที่ลงสอบ และรู้ความสามารถของตัวเองอย่างเราก็ตอบไม่ได้ สิ่งไหนที่เราหวัง เราอยากทำ มันเป็นความฝันของเรา หากมีทางไหนที่ทำให้เราใกล้มันที่สุด จงทำครับ..พี่ลาเต้ เชื่อว่า ความเครียด ความกดดัน ความเสียใจ มันมีค่าไม่เท่าความดีใจ ภาคภูมิใจของเราแน่นอน

          พี่ลาเต้ เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่งครับ..เป็นการรับตรงที่มีคนสมัครเยอะมากๆ รับ 120 คน แต่มีคนสมัคร 6 พัน..จากตารางที่มหาวิทยาลัยเขาสรุปคือ มากที่สุดในปีนั้นเลย..ตอนนั้นกลัวอย่างเดียวคือ กลัวไม่ได้คณะนี้ เพราะอยากเรียนมากๆ แต่ก็พยายามคิดว่าเรามีสิทธิ์เราก็ต้องสอบ ใครจะเก่ง ใครจะเฮงไม่ต้องไปสนใจ อ่านทบทวนของเราให้เต็มที่เท่าที่จะทำได้..

          ด้วยความที่คิดแบบนี้ เลยตัดสินใจลุยต่อ แม้ว่าทางออกจะยังริบรี่ พอถึงวันสอบ..คนก็เยอะได้อีก ต่อแถวกันขึ้นลิฟท์จนทะลุออกนอกตัวอาคารกันมาเลย..ในใจก็คิดตลอดว่าจะได้ไหมเนี่ย..แต่ละคนก็เก่งๆทั้งนั้น..แต่ก็เอาเถอะ..ในชีวิตคนเรา 50% อยู่ที่ดวง..หากจะได้มันก็ได้เองครับ...

          ตอนทำข้อสอบ..พี่ลาเต้ ก็ออกเกือบคนสุดท้ายเลยนะครับ..เท่าที่นับดู มั่วมากกว่าแม่นซะอีก..แต่ก็อย่างที่เราตั้งใจไว้ครับ..จะได้ หรือไม่ได้ ขอไม่คิด เพราะมันยังไม่เกิด แต่สิ่งที่เกิดแล้วตอนนี้คือ เรามีสิทธิ์ที่จะสอบ เราก็ต้องใช้สิทธิ์ ได้ทำแล้วผิดหวัง ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย..ผลสุดท้ายน้องๆรู้ไหมครับว่า พี่ลาเต้ สอบติดไหม..

          เหมือนมีบุญนะครับ..ที่เขาขยายจำนวนการรับจาก 120 เป็น 240 คน..ซึ่ง พี่ลาเต้ ก็ติดอยู่เป็น 1 ใน 240 คนนั้น..ไม่รู้ด้วยว่าอยู่ที่อันดับไหน..แต่สิ่งที่รู้คือ ดีใจ ภูมิใจที่สุด ทางบ้านรู้ก็ดีใจ คนขายของแถวบ้านไม่ค่อยสนิทกัน ยังมาดีใจกับเราเลย..ความเครียด ความเหนื่อยที่เราเคยสัมผัสก่อนหน้านี้ เมื่อเทียบกับความดีใจมันน้อยมากๆ ไม่ได้ครึ่งกันเลย..

          พี่ลาเต้ เลยย้อนกลับมาคิดว่า "ดีนะ..ที่เราไม่ถอดใจไปซะก่อน..ไม่งั้นคงไม่มีวันนี้" ทุกวันนี้ก็เลยยังไม่รู้จะไปขอบคุณใครที่ไหน นอกจากขอบคุณคำคมที่ยึดไว้ในใจเสมอว่า "ได้ทำ แล้วต้องผิดหวัง ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย.."

            จึงอยากให้น้องๆที่กำลังท้อแท้ หรือกดดันในตอนนี้สู้ๆ สู้จนวินาทีสุดท้ายที่เราจะสู้ได้ พี่เชื่อว่าอย่างน้อยสิ่งที่เราสู้ ที่ลงแรงไปมันคงไม่สูญเปล่าแน่นอน..