Serenata (นักเขียนประจำเดือนพฤศจิกายน)

สวัสดีจ้า น้องๆ ทุกคน วันนี้ต้นเดือนพฤศจิกายน

พี่ตินก็มาพร้อม Writer of the Month กันอีกแล้ว

หลังจากเริ่มตั้งคำถามยากจนเกินไป ทำให้บรรดานักเขียนหลายคนเริ่มหวาดกลัว 555

พี่ตินก็เลยตั้งคำถามให้ง่ายขึ้นมาหน่อย (เห็นใจอะนะ)

เดี๋ยวจะไม่มีใครยอมมาเป็น Writer of the Month ของเรา คราวนี้จะแย่เลย...

และเดือนนี้ ผู้โชคดีที่ต้องมาตอบคำถามกับพี่ตินก็ได้แก่ น้องซีต้า

(หรือชีต้า เสือพันธุ์ที่วิ่งเร็วที่สุดในโลกหรือเปล่า แหม ชอบชื่อนี้ เรียกน้องเค้าแบบนี้ดีกว่า)

ผู้มีนามปากกาเต็มๆ เพราะมากมาย อย่าง Serenata

นักเขียนอารมณ์ดี จากสนพ. บงกชบุ๊คส์... ที่มาพร้อมหนังสือเล่มใหม่ ในชื่อยาวมาก... อย่าง

“Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก” (กินเนื้อที่เกือบหนึ่งบรรทัดเลยทีเดียว)

เรียกว่าเห็นชื่อแบบนี้บนแผงต้องหยิบแน่นอน ชักช้าอยู่ใย... ตามไปรู้จักเสือน้อยซีต้า กันเลยดีกว่า

พี่ติน : ยินดีที่รู้จักจ้า เสือน้อย ชีต้า (ชีต้า ซีต้า มันพ้องๆ กันอะแหละนะ - - อตินมั่วอีกแล้ว ตามสไตล์)  

Serenata : สวัสดีค่ะเพื่อนๆ น้องๆ และพี่ๆ นักอ่านชาวเด็กดีทุกคน

ซีต้า Serenata ค่ะ (นามปากกา อ่านว่า เซเรนาต้า นะคะ หลายคนอ่านไม่ถูก ^^)

ตอนนี้อายุ 23 แล้ว เป็นอาเจ๊ของหลายคนเลยทีเดียว ^^”

(แต่ก็ยังเป็นน้องของพี่ตินอยู่น่ะ ชีต้า)

พี่ติน : เรียนจบหรือยัง ชีต้า

Serenata : ตอนนี้ซีต้าเรียนจบแล้ว จบมาปีนิดๆ แล้วค่ะ แล้วก็กำลังทำงานอยู่

เป็นงานเกี่ยวกับหนังสือเหมือนกัน เพราะว่าความชอบส่วนตัวด้วย

ที่ทำงานก็ไม่มีอะไรมากค่ะ จะสบายๆ เป็นกันเอง เฮฮา พี่ๆ ตลก ไม่กดดันเหมือนการทำงานที่อื่นค่ะ

อยู่แล้วสบายใจดี (แอบบอกว่าที่นี่มีคนอายุน้อยกว่าซีต้าแค่คนเดียวเอง ดีใจที่ตัวเองยังเด็กอยู่ ^^)

พี่ติน : อ๋อ อืมๆ ทำงานหนังสือนี่เอง แล้วตอนนี้ชีวิตเป็นไง วิ่งเหมือนเสือชีต้าอ๊ะเปล่า

(อตินชักเมาแล้วละ นักเขียนคนต่อไประวังตัวหน่อยนะ) 

Serenata : อ่า ชีวิตตอนนี้เหรอ ชีวิตซีต้าค่อนข้างจะธรรมดามาก ไม่ค่อยมีอะไรเลย

เพราะว่าซีต้าไม่ค่อยไปไหน ส่วนมากจะอยู่บ้าน นั่งเล่นคอม ก่อนหน้านี้วันๆ ก็จะแต่งนิยาย

เล่นเกม (เป็นพักๆ) แต่ตอนนี้เริ่มติดกระแสเกาหลีกับเขาด้วย ก็เลยจะหันไปเล่นบอร์ดนักร้องเกาหลีซะมากกว่าน่ะค่ะ ^^

ส่วนเรื่องงานก็ยังทำอยู่เรื่อยๆ ตามหน้าที่ของตัวเองไปค่ะ (เห็นมั้ยคะว่าชีวิตซีต้าไม่มีอะไรเลย)

พี่ติน : แล้วอนาคตอยากจะทำอะไร  

Serenata : อนาคตเหรอ ตอนนี้ซีต้าว่าอะไรหลายๆ อย่างมันก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดีแล้วนะคะ

เป็นพวกความทะเยอทะยานต่ำ เอื่อยๆ เรื่อยๆ ซะมากกว่าค่ะ

นอกจากจะมีเรื่องอะไรที่ตัวเองต้องการจริงๆ ถึงจะสู้สุดใจ

ประมาณว่าเก็บแรงไว้ไฟต์เผื่อเหตุฉุกเฉินน่ะค่ะ

พี่ติน : ขอให้พูดถึงครอบครัวของชีต้า  

Serenata : ครอบครัวของซีต้าก็เป็นครอบครัวที่ฐานะปานกลางค่ะ ไม่ได้ร่ำรวย พอมีพอกิน

อันไหนที่ไม่จำเป็นก็ไม่ใช้ไม่ซื้อ ซีต้าถูกแม่สอนมาตั้งแต่เด็กๆ ก็เลยจะติดนิสัยมาด้วยจนโดนเพื่อนๆ เรียกว่าเกลือ

แล้วซีต้าก็ชอบเถียงกับไปว่า แค่ใช้เงินเป็นต่างหาก แต่ซีต้าคิดว่ามันดีมากเลยนะคะ

เพราะว่ามันทำให้เราไม่อยากได้อะไรที่มันเกินตัว ทุกวันนี้จะบอกว่า..ซีต้าแทบไม่ใช้เงินเลยด้วยซ้ำ

(คนอ่านต้องคิดว่านี่แหละเกลือจริงๆ แน่เลย) คือ เราไม่ได้ต้องการของอะไร แล้วจะซื้อไปเพื่ออะไร

แล้วอีกอย่างซีต้าเป็นพวกเบื่อง่ายด้วย แบบว่าของบางอย่างที่มันไม่ถูกใจจริงๆ

ซื้อมาใช้ครั้งสองครั้งแล้วไม่อยากใช้ต่อก็มี เลยคิดว่าถ้าไม่ใช่ของที่จำเป็นหรืออยากได้จนตัวสั่นล่ะก็

ไม่ซื้อเด็ดขาดเลย แล้วแม่ก็จะสอนว่าอยากได้อะไรก็ใช้เก็บเงินซื้อเอาเอง

เพราะงั้นตั้งแต่ ม.ต้น เวลาที่ซีต้าอยากได้อะไรก็จะเก็บเงินซื้อเองตลอดเลย เคยแอบคิดเหมือนกัน

ทำไมแม่ถึงซื้อของให้พี่ชาย แต่ว่าของซีต้าไม่ได้ อารมณ์ว่าน้อยใจ แม่ไม่รัก

แต่ว่าก็เพราะอย่างนี้แหละที่ทำให้ซีต้ารู้จักคิด รู้จักใช้เงิน แล้วก็มีเหตุผลอย่างทุกวันนี้

ส่วนพ่อกับซีต้าจะไม่ค่อยสนิทกันมากเท่าไหร่ เพราะว่าซีต้าพูดไม่เก่งด้วย

แล้วบางครั้งความคิดจะขัดกับพ่อ เพราะฉะนั้นเวลามีอะไรพ่อก็จะบอกแม่

พูดผ่านแม่แล้วให้แม่มาพูดกับซีต้าอีกทีมากกว่า ดูแปลกๆ เหมือนกันนะคะเนี่ยครอบครัวของซีต้า

 แต่ครอบครัวเรายังรักกันดีค่ะ แค่ไม่แสดงออกมากเหมือนครอบครัวอื่น

พี่ติน : พี่ไม่รู้จักชีต้าเลย เล่าเรื่องตัวเองให้พี่ฟังหน่อยนะ  

Serenata : พูดถึงนิสัย ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าซีต้าเป็นคนเงียบ เงียบจริงๆ

(ตอนเด็กๆ พ่อเคยบอกว่าได้ลูกสาวเป็นใบ้ - -“) บางครั้งมันก็ดูเขินๆ ที่จะพูดอะไรออกไปเหมือนกันนะ

แต่ถ้าเป็นการสื่อผ่านตัวอักษรล่ะก็ถนัดเลยค่ะ เพราะอย่างนี้ด้วยมั้งคะมันเลยทำให้ซีต้ามาเอาดีทางด้านนี้

แล้วนอกจากเงียบแล้วซีต้าก็เป็นพวกอารมณ์รุนแรง O_O ไม่ต้องตกใจถึงขนาดนั้นค่ะ

ซีต้าไม่ใช่ซาดิสม์อะไร แค่ว่าถ้าซีต้ารักใครก็จะรักมาก ถ้าเกลียดใครก็จะเกลียดมาก

(แต่ไม่ค่อยมีหรอกนะคะ ทั้งสองอย่างเลย =[]=;) เวลาที่คนทำดีด้วย ซีต้าก็จะดีตอบแบบสุดๆ

แต่ถ้าใครร้ายมาก็พร้อมจะลุย เรียกได้ว่าเป็นพวกตาต่อตาฟันต่อฟันขนานแท้เลยทีเดียว

แล้วอีกอย่างคือ คนจะตัดสินซีต้าจากภายนอกไม่ได้เลย เพราะว่าผิดคาดมากันหลายคนแล้ว

เพื่อนเคยบอกว่าดูภายนอกซีต้าก็ดูเรียบร้อย หญิงๆ ดี แต่ว่าพออ้าปากเท่านั้นแหละ คนละเรื่องเลย

คือจริงๆ แล้วความคิดแล้วก็นิสัยของซีต้ามันจะไปทางผู้ชายมากกว่า ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงเท่าไหร่

เรียกได้ว่า เห็นข้างนอกยังไง ข้างในตรงข้ามแหละค่ะ เพราะงั้นคนอ่านทุกคนคะ

อย่ามองคนแค่ภายนอกนะ ไม่งั้นจะถูกหลอกเอาได้ ^^

พี่ติน : ล่าสุดไปดูหนังอะไรมาเนี่ย แล้วชอบไหม

Serenata : เอ่อ อันนี้เป็นอะไรที่ตอบยากมากค่ะ เพราะว่าซีต้าดูหนังน้อยมาก

ล่าสุดที่ไปดูเหมือนจะเป็นเรื่อง SAW 4 ค่ะ (นานมาก) ถามว่าประทับใจตรงไหน

ถ้าซีต้าบอกออกมาคนจะคิดว่าซีต้าโรคจิตมั้ยคะ คือ หนังมันเลือดสาดทั้งเรื่องแล้วก็ชำแหละเป็นชิ้นๆ

ตัดนู่นถลกนี่จนพี่ที่ไปดูกับซีต้านี่แทบจะปิดตาตลอดเรื่อง ขนาดออกมาจากโรงหนัง

ยังบอกว่าซีต้านั่งดูอยู่เฉยๆ ได้ยังไง จริงๆ แล้วเรื่องนี้ซีต้าไม่เคยดู 3 ภาคแรกเลยด้วยซ้ำ

อยู่ๆ ก็เข้าไปดูภาค 4 เฉยเลย (ตอนนั้นไม่รู้จะดูเรื่องอะไร แล้วใจมันฝักใฝ่อะไรแบบนี้เลยดูน่ะค่ะ ^^)

เพราะฉะนั้นที่ประทับใจก็คงเป็นเป็นเอฟเฟกต์ กราฟิกน่ะค่ะ เพราะว่าเหมือนจริงมาก

แล้วก็ตัวเรื่องเหมือนจะไม่มีอะไร แต่หลอกคนดูได้ดีค่ะ

พี่ติน : ของกินของโปรด  

Serenata : ถ้าหมายถึงอาหารล่ะก็ ซีต้าชอบอาหารทะเลค่ะ เพราะว่ามันน่ากิน (ตอบง่าย)

คือ ซีต้าไม่ค่อยชอบกินเนื้อสัตว์หรือว่าผักน่ะค่ะ แล้วก็รู้สึกว่าอาหารทะเลมันอร่อยด้วย

เพราะงั้นก็เลยชอบกินมาก แต่ว่าตอนนี้คงจะกินมากเกินไปก็เลยเกิดอาการแพ้ขึ้นมา

เลยต้องห้ามใจไม่กิน แต่ว่ามันเป็นเรื่องยากมากเลย ส่วนถ้าเป็นผลไม้ ซีต้าชอบทุกอย่างเลย

แต่ที่ชอบอันดับแรกๆ เลยก็จะเป็น ทุเรียน ลำไย แล้วก็เงาะค่ะ

และถ้าเป็นขนม ซีต้าก็กินทุกอย่างเหมือนกัน (กินเก่งมากจริงๆ)

พี่ติน : สีอะไรที่ชอบที่สุด

Serenata : สีม่วงค่ะ เพราะว่าเกิดวันเสาร์ก็เลยชอบ

ถ้าเป็นสีม่วงอ่อนแบบหวานๆ เหมือนขนมนี่ยิ่งชอบเลย >w<

พี่ติน : เพลงอะไรที่ชอบฟังมากๆ ตอนนี้ และวงดนตรีวงโปรดคือ

Serenata : ซีต้าเป็นคนที่ไม่ค่อยฟังเพลงนะคะ เมื่อก่อนตอนเรียน ม.ปลาย จะฟังบ่อยมาก

รู้จักทุกเพลง แต่ตอนนี้แทบจะไม่รู้จักแล้ว ที่ได้ฟังอยู่บ่อยๆ ตอนนี้ก็เพลง My Everything ของ 98 Degree น่ะค่ะ

แต่ฟังเวอร์ชั่นที่ทงเฮ (วง Super Junior) ร้องใน Super Junior 1^st  Asian Tour Super Show Concert  

ที่เกาหลีน่ะค่ะ และวงที่ชอบตอนนี้ก็ไม่พ้นวงนี้แหละค่ะ ^^

พี่ติน : หนังสือที่ชอบมาก อยู่ในใจเลยนะ

Serenata : ถึงจะบอกว่าซีต้าทำงานเกี่ยวกับหนังสือ แล้วก็แต่งนิยายด้วย

แต่จริงๆ แล้วซีต้าไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือหรอกค่ะ โดยเฉพาะอ่านแบบจริงๆ จังๆ

ซีต้าชอบเวลาที่ได้ฟังคนอื่นเล่ามากกว่า เพราะงั้นหนังสือที่ซีต้าคิดว่าดีมันคงไม่ได้ดีสำหรับทุกๆ คน

หรือบางคนอาจจะไม่รู้จัก แต่ว่าซีต้าชอบเรื่องแสงโสมค่ะ เมื่อตอน ม.ต้น หรือ ม.ปลาย ก็ไม่แน่ใจ

อาจารย์ให้อ่านหนังสือนอกเวลาเพื่อจะสอบเก็บคะแนนแล้วเรื่องที่สอบก็เป็นเรื่องนี้

ซีต้าเลยไปซื้อมาอ่าน แล้วมันก็เป็นหนังสือเล่มแรกที่ซีต้าอ่านแล้ววางไม่ลงจริงๆ

มันน่าติดตามแล้วก็ตื่นเต้นมาก ถึงแม้ว่าเล่มมันจะไม่ใหญ่ แต่ว่าความรู้สึกที่อ่านในตอนนั้นคือ

ต้องอ่านให้จบให้ได้ ไม่งั้นคาใจ ถึงขนาดไม่ยอมกินข้าวเลยทีเดียว ทั้งที่เรื่องอื่นๆ ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย

ซีต้าก็เลยประทับใจมาก แต่อย่าถามนะคะว่าเรื่องมันเป็นยังไง เพราะว่าจำไม่ได้แล้ว

ผ่านมาตั้งเกือบสิบปีแล้ว ซีต้าไม่ได้จับอีกเลย หนังสือไปอยู่กับใครแล้วก็ไม่รู้

ถ้าใครอยากรู้ว่าเรื่องราวมันไปยังไงลองไปหามาอ่านดูนะคะ แล้วมาเล่าให้ซีต้าฟังอีกรอบว่ามันเป็นยังไง

แล้วประทับใจเหมือนซีต้ารึเปล่า

พี่ติน : ตอนนี้กำลังสนใจอะไรเป็นพิเศษ 

Serenata : เรื่องที่สนใจตอนนี้ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับมัลติฯ ค่ะ พวกแต่งภาพ ตัดต่อวิดีโออะไรพวกนี้

จริงๆ แล้วซีต้าสนใจพวกนี้นานมากแล้ว แต่ว่าก็ไม่ได้ศึกษาเพิ่มเติมสักเท่าไหร่

เป็นพวกขี้เกียจอ่านน่ะค่ะ เลยไม่ได้ซื้อหนังสือ แล้วหนังสือพวกนี้ก็มักจะแพงจนไม่กล้าซื้อเพราะซีต้าคงอ่านไม่จบ

มันไม่คุ้ม (เผยความเค็มอีกแล้ว) ซีต้าชอบลงมือมั่วๆ เองมากกว่า

เพราะว่ามันทำให้จำได้มากกว่าการอ่าน แล้วพอดีว่าช่วงนี้สนใจนักร้องเกาหลีขึ้นมาด้วย

ทำให้ซีต้าได้ลงมือทำอะไรพวกนี้อย่างจริงๆ จังๆ ขึ้นมา ก็เลยเริ่มจะเป็นหลายอย่างแล้ว

ถือว่าเป็นข้อดีอย่างนึงของการบ้านักร้องเลยนะคะเนี่ย

พี่ติน : ข้อดีของตัวเอง

Serenata : ข้อดีคือ เป็นคนไม่คิดมาก ไม่ยึดติดกับอะไร แล้วก็ไม่ชอบทำอะไรค้างๆ คาๆ

มองโลกสองด้าน แล้วก็เป็นตัวของตัวเองค่ะ

พี่ติน : แล้วข้อเสีย

Serenata : ข้อเสียคือ เป็นพวกขี้รำคาญ หงุดหงิดง่าย เบื่อง่าย ขี้เกียจ

ย้ำคิดย้ำทำ เวลาที่ทำอะไรแล้วมันผิดพลาดหรือบกพร่องก็จะทำซ้ำๆ จนกว่ามันจะสมบรูณ์สมใจเราน่ะค่ะ

พี่ติน : คติประจำใจในการดำเนินชีวิต

Serenata : ถ้าคิดว่ามันไม่ผิดก็ทำตามใจเราเถอะ

พี่ติน : จุดเริ่มต้นของการเขียนเรื่องคือ

Serenata : วิชาที่เรียนตอนปี 4 ค่ะ ตอนนั้นเรียนเรื่องเกี่ยวกับแอลกอฮอล์

ก็เลยได้แนวคิดมาว่าอยากให้ตัวละครเป็นชื่อพวกนี้ ไม่เกี่ยวกับโคนันนะคะ

(เพิ่งมาคิดได้ว่าเรื่องโคนันก็เป็นชื่อพวกนี้เหมือนกัน ^^”)

พี่ติน : วางพล็อตอย่างไร แบบไหน สร้างเรื่องขึ้นมาได้อย่างไร

Serenata : ก็พอคิดว่าใช้ชื่อเป็นแอลกอฮอล์แล้ว มันก็น่าจะเกี่ยวกับสถานที่ที่มีพวกนี้ขาย

แล้วถ้าพูดถึงเรื่องความฝันของผู้หญิงก็คงจะเป็นการมีหนุ่มหล่อๆ มานั่งอยู่ข้างๆ

คอยทำนู่นทำนี่ให้ ก็เลยได้แนวคิดว่าให้ผู้ชายในเรื่องเป็นโฮสต์เลยแล้วกัน

แต่ถ้าให้เป็นโฮสต์อย่างเดียวมันก็ดูจะธรรมดาไป ก็เลยเสริมเรื่องร้านขนมจีนขึ้นมาน่ะค่ะ

พล็อตหลักก็จะมีอยู่เท่านี้ ต่อมาก็เริ่มมาวางคาแรกเตอร์ตัวละครแต่ตัวซึ่งเป็นเรื่องที่ยากมากเพราะว่ามีเยอะจริงๆ

จนได้ครบทั้งหมดแล้วถึงจะมาเริ่มเขียน ซีต้าเป็นพวกไม่ค่อยคิดมากอะไร

มีพล็อตหลักก็จะเขียนเลย ส่วนพล็อตย่อยต่างๆ มันจะตามออกมาเองตอนที่เขียนไปเรื่อยๆ น่ะค่ะ

ซีต้าเคยคิดพล็อตย่อยก่อนอยู่เหมือนกัน แต่ว่าพอเขียนแล้วกลายเป็นว่าไม่เหมือนกับที่เคยคิดไว้ก็มี

ทำได้แค่ให้มันเหมือนที่สุด คือ เวลาที่คิดกับเวลาที่เขียนจริงมันไม่เหมือนกันเลยน่ะค่ะ

พอมันไม่ได้อย่างนั้นก็รู้สึกขัดใจตัวเอง เลยกลายเป็นว่าคิดตอนเขียนเลย

หรือไม่ก็คิดตอนเวลาว่างๆ พอมีโอกาสแตะคอมก็รีบพิมพ์เลย

พี่ติน : ถ้าพูดถึงนามปากกา Serenata มันสำคัญอย่างไรสำหรับตัวเรา...

พอพูดถึง แล้วอยากให้คนนึกถึงอะไรขึ้นมาก่อนเลย

Serenata : นามปากกา Serenata มันก็เหมือนอีกตัวตนนึงของเราค่ะ

เป็นใครอีกคนที่อยู่ในตัวเรา ซึ่งเราไม่สามารถแสดงออกมาได้เวลาใช้ชีวิตประจำวัน

เป็นตัวตนที่ทำให้เรามีความสุข ได้ระบายความเพ้อฝันของเราออกมา

และก็เป็นสิ่งที่ช่วยพัฒนาความคิดและจินตนาการของเราให้กว้างไกลยิ่งขึ้น

ถ้าพูดถึงนามปากกานี้ก็อยากให้นึกถึงนิยายของซีต้าค่ะ ไม่จำเป็นต้องนึกถึงซีต้า ว่าเป็นใครมาจากไหน

แค่เห็นแล้วคิดว่า ‘อุ๊ย หนังสือของคนนี้เราอ่านนะ หรือว่าหนังสือของคนนี้สนุก น่าติดตามดี’

หรือว่าประทับใจอะไรสักอย่างเกี่ยวกับนิยายของซีต้า เท่านั้นก็พอแล้วค่ะ

แค่คนรู้จักนามปากกาแม้ว่าจะแค่เห็นผ่านตาก็ดีใจแล้ว

พี่ติน : พูดถึงหนังสือ “Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก”  

Serenata : กว่าจะมาเป็นหนังสือเล่มนี้ ซีต้าต้องใช้ความพยายามหาข้อมูลมากๆ

เพราะว่าซีต้าไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเกาหลีเลย แต่ว่าต้องมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับเกาหลีก็เลยต้องเต็มที่กับมัน

เพราะไม่อยากให้ข้อมูลอะไรผิดๆ หรือว่ามั่วขึ้นมาเอง เพราะฉะนั้นสิ่งต่างๆ หรือเหตุการณ์ต่างๆ

แม้แต่ช่วงเวลาที่เกิดเรื่องราวซีต้าก็ต้องหาข้อมูลทั้งหมด นับว่าเป็นนิยายที่ซีต้าหาข้อมูลเยอะที่สุดเลยก็ว่าได้

ถ้าใครมีหนังสืออยู่ในมือลองไปเปิดกันดูได้ว่าเรื่องนี้มีเชิงอรรถอยู่หลายจุดเลย

และถ้าได้อ่านแล้วคงจะรู้สึกถึงความเป็นเกาหลีจริงๆ เพราะซีต้าเขียนเองยังรู้สึกเลยว่ามันเกาหลีจ๋ามาก

อย่างกับตัวเองเป็นคนเกาหลีแน่ะ -o-

พี่ติน : พูดถึงสำนักพิมพ์บงกชบุ๊คส์ เล่าหน่อยนะ

Serenata : สำนักพิมพ์บงกชบุ๊คส์ก็ไม่ใช่สำนักพิมพ์ที่ใหญ่โตอะไร

บางคนอาจจะไม่รู้จัก บางคนอาจจะรู้จักแต่ไม่เคยติดตามหนังสือของสำนักพิมพ์นี้

ก็อยากจะให้คนอ่านทุกคนๆ หรือบางส่วนลองติดตามกันดูบ้างนะคะ ไม่ใช่แค่นิยายของซีต้า

แต่ว่ารวมถึงนักเขียนคนอื่นๆ ด้วย ไม่อยากให้คนอ่านยึดติดกับสำนักพิมพ์ใหญ่แล้วละเลยสำนักพิมพ์อื่นน่ะค่ะ

นักเขียนทุกคนไม่ว่าจะจากสำนักพิมพ์ไหนก็อยากได้รับการสนับสนุนจากคนอ่านทุกคนนะคะ

พี่ติน : อยากให้พูดถึงหนังสือที่ตัวเองเขียน ลองเล่าให้เพื่อนๆ ฟังคร่าวๆ

เอาแบบให้เล่าสั้นๆ แต่ได้ใจความ และน่าสนใจที่สุด  

Serenata : ซีต้าเป็นพวกเล่าเรื่องไม่เก่งซะด้วยสิ แต่จะพยายามนะคะ ก็เรื่อง Oh Host! นี้

เริ่มต้นจากโซฮีถูกพ่อวานให้มาเฝ้าร้านอาหารที่โซล แต่ว่าระหว่างที่ตามหาร้านของพ่ออยู่ก็ถูกดักจี้

โชคดีที่มีคนมาช่วยเอาไว้ แต่นั่นก็ทำให้โซฮีเจอเรื่องเลวร้ายยิ่งกว่า

เพราะว่ามันกลายเป็นการก่อหนี้แบบไม่รู้ตัว ทำให้ต้องไปพัวพันกับร้านขนมจีนพิลึกที่ตกดึกจะเปลี่ยนเป็นโฮสต์คลับ

แถมยังมีโฮสต์นิสัยประหลาดอีก 12 คน พ่วงด้วยผู้จัดการสุดสวยแต่เป็นผู้ชายอีกหนึ่งที่มีนิสัยขึ้นๆ ลงๆ

ตามปัจจัยที่เรียกว่า ‘เงิน’ แล้วหัวใจสาวน้อยที่ต้องไปตกอยู่ในดงผู้ชายหล่อ

แต่สารพัดจะหาเรื่องกลั่นแกล้งจะเป็นยังไงกันนะ ขอรับรองว่าเรื่องนี้อ่านแล้วต้องสงสารนางเอก

ถึงขนาดอยากให้เอาคืนหนุ่มโฮสต์แบบสาสมกันเลยทีเดียว แล้วก็...เรื่องนี้ไม่ใช่มีแค่ความสนุกเท่านั้น

ยังมีประโยคที่สุดแสนจะประทับอีกต่างหาก Believe in the first snow fall of a season

การเชื่อในหิมะแรกมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้กันนะ ว่าแต่พระเอกล่ะ คือใคร

พี่ติน : กว่าจะมาเป็น Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก

ต้องใช้แรงบันดาลใจอะไรบ้าง เนื้อเรื่องต่างๆ คิดมาจากอะไร สร้างพล็อตอย่างไร

ยากไหม ใช้เวลาในการเขียนนานแค่ไหน

Serenata : แรงบันดาลใจเหรอ ก็อย่างที่บอกแหละค่ะว่าเรื่องนี้จุดเริ่มต้นมาจากวิชาที่เรียน

ส่วนอื่นๆ ก็มาจากความเพ้อฝันและความคิดที่ว่าทำยังไงเรื่องมันถึงจะสนุก ตลก และคนอ่านชอบเท่านั้นเองค่ะ

บางทีความคิดหรือเนื้อเรื่องแต่ละจุดก็มาแบบไม่รู้ตัว ไม่มีที่มาที่ไปด้วยซ้ำ

มันเหมือนกับเป็นไปเองน่ะค่ะ สำหรับเรื่องนี้ซีต้าคิดว่ามันเป็นนิยายที่สุดจะแปลกประหลาดมากๆ

เลยทีเดียวที่มันออกมาจากสมองไม่มีหยุดแบบนี้ แล้วที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็คือซีต้าใช้เวลาเขียนเรื่องนี้แค่ 2 อาทิตย์

ทั้งที่ปกตินิยายจำนวนหน้าเท่านี้ซีต้าเขียน 3 เดือน นับว่าเป็นนิยายที่เขียนเร็วที่สุดในชีวิตเลย

อาจเป็นเพราะว่ามันเป็นเรื่องเกาหลีด้วยมั้งคะ ก็เลยไม่ค่อยติดกรอบวัฒนธรรมหรือว่าคิดมากเหมือนกับนิยายไทย

ส่วนเรื่องเขียนยากมั้ยนี่ ไม่ยากค่ะ แต่ว่าต้องหาข้อมูลเยอะมาก เล่นเอาปวดหัวเลย

พี่ติน : อยากขอบคุณใครบ้าง สำหรับหนังสือ Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก  

Serenata : ถ้าจะขอบคุณก็ต้องคงต้องเริ่มขอบคุณคนที่ทำให้ซีต้าได้ฤกษ์เขียนนิยายเรื่องนี้สักที

เพราะว่าซีต้าดองจนเปื่อยมากๆ (ประมาณ 2 ปี) เพราะคิดคาแรกเตอร์ไม่ออก

ขาดสามคนสุดท้ายที่คิดจนหัวแทบระเบิดแล้ว จนซีต้าได้มารู้จักซูเปอร์จูเนียร์แบบจริงๆ จังๆ

แล้วก็ทำให้ซีต้าต้องตกใจมาก เพราะว่าคาแรกเตอร์ของตัวละครของซีต้ามีบางจุดที่เหมือนกับสมาชิกในวงนี้

แถมจำนวนตัวละครผู้ชายยังเท่ากับสมาชิกอีก ช่างเป็นเรื่องที่พอดีกันมากมาย

ซีต้าก็เลยขอยืมจุดเล็กจุดน้อยของสมาชิกในวงอีกสามคนมาเป็นคาแรกเตอร์ที่เหลือเพื่อที่จะได้แต่งเรื่องนี้ให้จบ

ก่อนที่มันจะเหลือแต่ซากเพราะดองมากเกินไป เพราะฉะนั้นก็ขอขอบคุณ พี่อีทึก ฮยอกแจ แล้วก็รยออุค

นะคะที่มาช่วยให้ซีต้าเขียนนิยายเรื่องนี้จบได้สักที แล้วก็ขอบคุณสำนักพิมพ์บงกชบุ๊คส์ที่ช่วยดูแลต้นฉบับ

หาคนวาดปกสวยๆ แล้วก็ตีพิมพ์ให้ สุดท้ายก็ขอบคุณคนอ่านทุกๆ คนที่ช่วยกันซื้อหนังสือเล่มนี้นะคะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

พี่ติน : พูดกับคนที่อ่านเรื่องของตัวเอง อยากบอกอะไรพวกเขาบ้างไหม   

Serenata : หวังว่าอ่านเรื่องนี้แล้วจะติดตามกันต่อไปนะคะ

หรือถ้ายังไงช่วยอุดหนุนนิยายเรื่องเก่าๆ ที่ตีพิมพ์แล้วก็ดีค่ะ แหะๆ ^^

พี่ติน : แนะนำน้องๆ ที่อยากเขียนเรื่องบ้าง อยากบอกว่าอะไร

Serenata : งานเขียนไม่ใช่เรื่องยากค่ะ แต่การเขียนเรื่องให้ดีเป็นเรื่องยาก

เพราะฉะนั้นหมั่นฝึกฝนการเขียนของตัวเองไปเรื่อยๆ นะคะ อย่าเพิ่งท้อไปซะก่อน

มีจินตนาการอะไรก็ใส่เข้าไปเลยค่ะ แต่อย่าลืมคิดถึงพื้นฐานของความเป็นจริงด้วยนะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเว่อร์เกิน ^^”

พี่ติน : ลิงก์มายไอดี... หรือ Hi 5 ให้ใครๆ เข้าไปทักทาย

Serenata : http://my.dek-d.com/jomyung มายไอดีตอนนี้เหมือนจะร้างไปแล้วค่ะ ^^”

http://sleeping-beautyz.hi5.com

พี่ติน : ถ้า Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก

ได้เป็นละคร อยากให้ใครเป็นนักแสดง (จะเป็นนักร้องดาราเกาหลีอะไรก็ได้นะ)  

Serenata : อันนี้ไม่ต้องตอบทุกคนคงจะตอบแทนได้แล้วมั้งคะเนี่ย ว่าต้องเป็น Super Junior

ก็เล่นคาแรกเตอร์มาชนกันแบบไม่ตั้งใจซะขนาดนี้

พี่ติน : เล่าเรื่องการสร้างตัวละครที่สร้างขึ้น มีแรงใจมาจากอะไรไหม

Serenata : ตัวละครที่สร้างขึ้นมา มาจากความอยากส่วนตัวทั้งนั้นเลยค่ะ

อย่างเช่น ผู้ชายที่ชอบสีชมพู ชอบแบบเป็นชีวิตจิตใจ แต่ว่าแมนเกินร้อย ชีวิตจริงมันหาได้ยากมาก

เพราะว่าถ้าชอบแบบนี้ก็คงจะโดนว่าว่าเป็นเพศอื่นแน่ๆ หรือผู้ชายหน้าหวาน หน้าสวย

อันนี้ก็เห็นได้แต่ก็ไม่มากเหมือนกัน แล้วยิ่งมาเป็นพระเอกหรือตัวเด่นๆ ในเรื่องยิ่งเป็นไปได้ยากก็เลยจัดไป

ส่วนตัวละครที่หื่นๆ หน่อยนี่ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่มีในเกือบทุกเรื่องของรักวัยรุ่นอยู่แล้ว

เพราะฉะนั้นก็ขาดไม่ได้เพราะว่าคอยสร้างสีสันให้ พวกบ้าพลังหรือโหดๆ ก็เหมือนจะเป็นยี่ห้อของซีต้าไปแล้ว

เพราะว่าซีต้าเป็นพวกนี้ด้วยมั้ง =[]=; แล้วสำหรับตัวละครที่เรียกได้ว่าเกือบจะเป็นใบ้ก็อ้างอิงมาจากตัวเองนั่นแหละค่ะ ^^

พี่ติน : คิดยังไงกับชื่อเรื่องนี้ ทำไมตั้งแบบนี้นี่ มันเก๋มากมายนะ

Serenata : อ่า ชื่อเรื่องตอนที่คิดพล็อตนี้ได้ (ย้อนความไป 2 ปีที่แล้ว)

มันไม่ใช่ชื่อนี้หรอกค่ะ เป็นชื่ออะไรก็จำไม่ได้แล้ว (บ่งบอกถึงความจำที่สั้นนัก)

เพิ่งจะมาคิดชื่อใหม่ได้ก็ตอนปลายปีที่แล้วแหละค่ะ คิดได้ก็รีบจดเอาไว้ กลัวลืม ^^”

Oh Host! ก็จะคล้ายๆ เป็นคำอุทานประมาณว่า โอ้ นั่นโฮสต์เต็มเลย ส่วนชื่อไทย

จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก ตอนนั้นนึงถึงคำที่มันจะให้ความรู้สึกว่าโดนกักตัวเอาไว้

แต่จะใช้คำว่า กั๊ก มัด อะไรพวกนี้ก็มีคนใช้เยอะแล้ว เลยลองคิดๆ ดูแล้วก็ได้คำว่า จำกัด มา

พอได้คำว่าจำกัดมาก็เลยได้วรรคแรกมาด้วย จากนั้นก็คิดต่อว่าแล้วจะจำกัดไว้ที่ไหนล่ะ

เลยพยายามนึกแล้วก็นึกไปถึงฉากในหนังว่าเวลามีเหตุร้าย

ตำรวจก็จะล้อมพื้นที่แล้วเอาป้าย caution มาตั้งหรือล้อมรอบบริเวณนั้น เลยนึกถึงคำว่า พื้นที่ ขึ้นมาได้อีกคำน่ะค่ะ

แล้วเพื่อให้ประโยคหน้ากับหลังมันเชื่อมกันจะได้จำง่ายๆ ก็เลยลองๆ นึกคำที่มันจะลงตัวกันพอดี

ก็เลยได้ออกมาเป็นชื่อเรื่องนี้น่ะค่ะ บอกตรงๆ ว่าชื่อเรื่องเป็นอะไรที่คิดยากมากๆ

บางทีคิดเป็นเดือนๆ ยังคิดไม่ออกเลยค่ะ พอได้ชื่อออกมาถูกใจแบบนี้แล้ว

ก็รู้สึกดี ภูมิใจ แล้วก็ดีใจถ้าอีกหลายๆ คนจะชอบ

พี่ติน : ความรู้สึกที่ Oh Host! จำกัดหัวใจอันตราย ในพื้นที่เสี่ยงตายความรัก

ได้รับเลือกเป็น Book of the Month จากทีมงานเด็กดี

Serenata : ตกใจค่ะ ออกแนวงงๆ ว่า เอ๊ะ ได้เหรอ แต่ก็ดีใจค่ะที่เว็บเด็กดีเลือกเรื่องนี้เป็น Book of the Month

พูดแล้วก็เขิน เพราะว่ามีน้องที่อ่านเรื่องนี้คนนึงบอกว่า อยากให้เรื่องนี้เป็น แล้วเรื่องนี้ก็น่าจะเป็น ทั้งที่ตัวเองไม่เคยคิดเลย

พี่ติน : ให้ถามอะไรพี่อตินได้ 1 คำถาม... อยากถามอะไร

Serenata : ทำไมคำถามมันเยอะจังคะพี่ ^^;

พี่ติน : คิดว่านิยายของหนูมีจุดเด่นอะไรที่แตกต่างจากนิยายแบบเดียวกันในตลาดซึ่งมีมากมาย ณ ตอนนี้

Serenata : เรื่องความสนุกคงจะไม่แตกต่างจากเรื่องอื่นหรอกค่ะ เพราะนิยายแต่ละเรื่องก็มีความสนุกเหมือนกัน

เพียงแค่นำเสนอและสนุกมากน้อยต่างกันเท่านั้น แต่ว่านอกจากจะสนุกแล้วเรื่องนี้ยังมีปมที่น่าคิด

น่าติดตาม แล้วก็มีความน่าประทับใจ รวมทั้งตอนจบที่อาจจะคาดไม่ถึงกันอีกด้วยค่ะ

เพราะฉะนั้นต้องติดตามนะคะ แล้วก็อย่าไปเปิดอ่านด้านหลังก่อนล่ะ มันจะทำให้อ่านแล้วไม่ลุ้น

พี่ติน : ถ้าหากมาอ่าน คิดว่าคนอ่านจะได้รับอะไรจากหนังสือของเราแน่ๆ

Serenata : ได้ความงงค่ะ ไม่ได้พูดเล่นนะคะ เพราะว่าตัวละครเยอะมาก จำกันไม่หวาดไม่ไหว

แล้วตัวละครทุกตัวก็มีบทบาทของตัวเอง ใช่ว่าจะเน้นแค่ตัวเด่นๆ แล้วตัวอื่นๆ โยนทิ้ง

ซีต้าให้ความสำคัญกับตัวละครทุกตัวค่ะ และนอกจากความงงเพราะตัวละครเยอะแล้ว

ยังต้องงงว่าพระเอกคือใครกันแน่อีกค่ะ เพิ่มด้วยปมที่ออกจะดูแปลกๆ

และบุคคลลึกลับที่นางเอกอยากจะรู้ให้ได้ว่าเป็นใครอีก แต่ว่าก็ได้ความซาบซึ้ง อบอุ่น

มุมมองความรัก รูปแบบความรักต่างๆ มาด้วยค่ะ มีคนอ่านเคยบอกว่าอ่านนิยายของซีต้าแล้วได้พัฒนาสมอง

เพราะว่าต้องคิดตามตลอดเวลา ซีต้าคิดว่าคนอ่านคนอื่นๆ ก็คงจะได้ตรงนี้กันแหละค่ะ

พี่ติน : แล้วพี่ตินเรียกว่าเสือชีต้า รับได้ไหมเนี่ย ชอบปะ

Serenata : เรื่องซีต้าเป็นชีต้านี่มีหลายคนพูดอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ว่าจะเรียกยังไงก็ได้ ไม่ซีเรียส

แล้วอีกอย่างก็ชอบด้วย เพราะว่าชีต้ามันวิ่งเร็ว ท่าทางองอาจ เป็นที่หนึ่ง ให้ความรู้สึกว่าอยู่เหนือคนอื่นด้วย

ดูน่าชื่นชมมากๆ ถ้าหากว่าเราจะเป็นได้แบบมันก็คงจะดี แล้วซีต้าก็เป็นประเภทชอบกรีฑาอยู่แล้ว

โดยเฉพาะวิ่ง 100 เมตรโปรดปรานมาก ตอนเรียนมัธยมเวลามีกีฬาสีก็แข่งประจำ ได้เหรียญด้วย >_<

เลยคิดว่าตัวเองก็คล้ายชีต้าหน่อยๆ นึงนะ ^^"

พี่ติน : คิดยังไงกับเว็บเด็กดีดอทคอม

Serenata : เป็นเว็บที่มีอะไรหลากหลายมากค่ะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ในเว็บก็มีหมด

แล้วก็เป็นพื้นที่ที่เปิดกว้างให้ทุกคนได้เข้ามาทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำและมีประโยชน์ต่อคนอื่น

เช่น การเขียนบทความ เขียนนิยาย หรือแม้แต่การให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องการเรียน

เรียกได้ว่าเป็นสวรรค์ของคนที่มีความคิดสร้างสรรค์มารวมตัวกันเลยก็ว่าได้

พี่ติน : สิ่งที่ชอบที่สุดในเว็บคือ คอลัมน์ไหน สไตล์การตกแต่งเว็บ หรือว่าเว็บบอร์ด??? มีอะไรที่ชอบมากๆ บ้าง

Serenata : ก็ต้องเป็นคอลัมน์ Writer สินะคะ เป็นนักเขียนนี่นา ซีต้าชอบเว็บบอร์ดมากกว่าค่ะ

ยิ่งตรงส่วนของบทความนี่ชอบมากค่ะ โดยเฉพาะที่เพิ่งเปลี่ยนใหม่แล้วคอมเมนท์หรือโหวตในตอนได้

รวมทั้งมีจำนวนคนเข้าชมให้ดูอีกด้วย เพราะก่อนหน้านี้จะไม่รู้เลยว่า

ตกลงคนที่เข้ามาในบทความได้อ่านกันจริงๆ รึเปล่า หรือว่าเข้ามาอ่านตอนเดียวแล้วก็เลิกอ่าน

ทำอย่างนี้ทำให้ประมาณได้ค่ะว่ามีคนอ่านนิยายของเราเท่าไหร่กันแน่

พี่ติน : เว็บเด็กดีให้อะไรกับเราบ้าง

Serenata : สิ่งที่สำคัญเลยก็คือ ให้โอกาสได้เป็นนักเขียนค่ะ เพราะว่าเว็บนี้ทำให้ได้รู้จักคนมากขึ้น

ได้รู้จักสำนักพิมพ์มากขึ้น ได้รู้จักคนอ่านมากขึ้น ทำให้เราได้เห็นจุดบกพร่องของตัวเอง

ทำให้ได้รับคำแนะนำหรือได้รับคำปรึกษาในเรื่องต่างๆ จากคนที่รู้หรือผ่านประสบการณ์มาก่อน

บอกตรงๆ ว่าถ้าไม่รู้จักเว็บนี้ ก็อาจจะยังไม่มีนักเขียนที่นามปากกาว่า Serenata ก็ได้ค่ะ

พี่ติน : อยากให้มีอะไรเพิ่มเติมในเว็บ

Serenata : เท่าที่มีอยู่ตอนนี้ก็ดีแล้วนะคะ

พี่ติน : คิดว่าอยากดูแลคอลัมน์ไหนมากที่สุด ถ้ามีโอกาส

Serenata : คอลัมน์ Writer ค่ะ (ไม่พ้นอันนี้เลยจริงๆ ^^a)

พี่ติน : อยากบอกอะไรเพื่อเป็นกำลังใจกับคนทำเว็บบ้างไหม

Serenata : ขอบคุณที่ช่วยกันทำเว็บนี้ขึ้นมานะคะ เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เปิดโอกาสให้คนหลายคนได้ทำในสิ่งที่ตัวเองฝัน

และทำให้ประสบความสำเร็จขึ้นมาได้ การทำให้คนคนนึงมีความภาคภูมิใจแบบนี้เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากนะคะ

 และเว็บเด็กดีก็เป็นตัวแปรสำคัญเลยค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

พี่ติน : อยากบอกอะไรเพื่อนๆ ที่เข้ามาเล่นในเว็บบ้าง ให้ใช้เว็บในทางไหนอย่างไร...

Serenata : คนที่เข้ามาเว็บนี้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม อยากจะให้ใช้เว็บอย่างสร้างสรรค์

คิดถึงความสมควรถูกต้องก่อนจะทำอะไรลงไปนะคะ ทั้งเรื่องล่อแหลม คำหยาบคาย หรือดูหมิ่นคนอื่น อย่าทำนะคะ

เพราะว่ามันไม่ได้เดือดร้อนแค่ตัวเองแต่ว่าทำให้คนอื่นๆ เดือดร้อนกันไปหมด ปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้องนะคะ

พี่ติน : บอกลาเพื่อนๆ ก่อนจากกันไป 

Serenata : ขอบคุณทุกคนที่สนใจและตามอ่านบทสัมภาษณ์นี้มาจนจบนะคะ คงจะปวดตามากพอดู

เพราะว่าซีต้าตอบยาวมาก ยังไงก็ขอฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ

หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับการอ่านนิยายเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ

ว้า ฟังจากคำถามของน้องชีต้าแล้ว...

ครั้งต่อไป พี่ตินสัญญาว่าจะถามให้น้อยลงจ้ะ

นักเขียนคนต่อไป หายกังวลได้เลย....

อตินเอง