อยู่กลางใจ แต่ใกล้โจร

หอพักที่ดีควรจะ...

 เดินทางง่าย

      รถเข้าถึง เรือเข้าถึง ไม่ใช่ว่าเดินทางง่ายก็จริง แต่กว่าจะย่างเท้าเข้าสู่ความเจริญได้ต้องผ่านด่านอรหันต์มากมาย เช่น ต้องเดินเท้าฝ่าระเบิดชีวภาพ (อุนจิน้องหมา - -'') ต่อด้วยมอร์เตอร์ไซค์รับจ้าง ต่อด้วยสองแถว นั่งเรือข้ามฟาก แล้วไปต่อรถเมล์ปุเลงๆ ไปขึ้นรถไฟฟ้า.... เฮ้อ กว่าจะถึงที่หมาย เหนื่อยตายกันพอดี หอพักที่ดี นอกจากเดินทางง่ายไปมาสะดวกแล้ว ต้องประหยัดเวลา และค่าเดินทางด้วยนะคะ และที่สำคัญการเดินทางซับซ้อนหลายขั้นตอนนี้ ยิ่งเป็นช่องว่างให้มิจฉาชีพเข้ามาฉกฉวยโอกาสจากเราได้มากขึ้นด้วย อันตรายมากๆ ค่ะ

หากินง่าย

      ไม่ได้พูดถึงการประกอบอาชีพเสริมแต่อย่างใด แต่พี่จูนหมายถึงที่พักของน้องๆ นั้น วันๆ ไม่ใช่จะหาของกินได้แค่ร้านสะดวกซื้อใต้ตึก ร้านหมูปิ้ง ลูกชิ้นทอดปากซอย ส้มตำรถเข็น หรือแม้แต่ต้องตุนข้าวสารอาหารแห้งติดห้องไว้เสมอ เพราะจะสะดวกสบายมากกว่าถ้าหอพักของน้องๆ อยู่ใกล้ตลาดย่านของกินนานา นั่น...พอนึกภาพออกแล้วใช่มั้ยคะ ตลาดสดที่มีทุกสิ่งให้เลือกสรร ติดแอร์ธรรมชาติ เดินดูอาหารไป ดมกลิ่นไป เพลิดเพลิน อิอิ... และที่สำคัญ ย่านนี้แหละผู้คนพลุกพล่าน ปลอดภัยไร้กังวล

{pic-desc}

ห่างไกลรังโจร

        จากประเด็นที่แล้ว มิจฉาชีพอาจอยู่ใกล้เรานิดเดียว วันดีคืนดีก็มีบุพเพสันนิวาสชักนำให้พบกัน ดังนั้น ก่อนเข้าอยู่ สอบถามและสังเกตกันสักนิดว่า "คนที่พักอยู่นั้น เป็นใครกันบ้าง" ไม่ต้องละเอียดขนาดไปสอบถามชื่อสกุล ขอดูบัตรประชาชน แต่ควรหูไวตาไว เพราะคนที่ติดยาเสพติด ดูมีลับลมคมใน หรือมีท่าทางไม่น่าไว้วางใจนั้น สังเกตกันได้ง่ายมากค่ะ หากเป็นไปได้ก็สอบถามคนที่อยู่ที่นั่นด้วยว่า หอพักนี้เป็นอย่างไรบ้าง น้องๆ อาจจะได้คำตอบที่ตรงข้ามกับที่เจ้าของหอบอกเราก็ได้ อิอิ