เหตุใดเราถึงไม่สนุกกับการเขียนนิยาย

         พี่แบงค์เคยได้ยินน้องๆ นักเขียน Dek-D.com บางส่วนบ่นให้ฟังว่า ก่อนหน้านี้เคยเขียนนิยายได้เรื่อยๆ เรียกได้ว่าเขียนได้ทุกวันตลอดวันก็ไม่เหนื่อย แต่พอเริ่มเขียนไปได้หลายตอน กลับรู้สึกว่าเขียนอะไรไม่ออกเลย เขียนๆ ไปแล้วก็รู้สึกว่า เอ๊ะ มันยังไม่ใช่นะ หรือไม่ก็เขียนๆ ไปแล้วชักเบื่อ เรื่องไม่ยอมคืบหน้าสักที แบบว่าพักนี้เปลี่ยนไป รู้สึกเขียนนิยายไม่สนุกเหมือนเมื่อก่อนเลย

         "ไม่สนุกกับการเขียนนิยาย" นับเป็นสัญญาณอันตรายมากๆ สำหรับนักเขียนทุกคน เพราะการเขียนนิยายเป็นงานที่เราเลือกเพราะใจรักใจชอบ ไม่มีใครมาบังคับ ถ้าเราไม่สนุกกับนิยายที่เขียน คนอ่านก็คงรู้สึกไม่สนุกตามแน่ๆ เพราะตัวหนังสือที่ปรากฏออกมามันสื่อถึงความตั้งใจได้จริงๆ ซึ่งสาเหตุที่ทำให้เราไม่สนุกกับการเขียนนิยาย มีดังนี้

             1. ตามกระแสนิยมเกินไป : แบบว่าเห็นนิยายบน Top 5 เขาเขียนแนวโรงเรียนเวทมนตร์ เกมออนไลน์ หรือทะเลทรายแล้วมีคนอ่านคนเม้นท์กันเยอะ ก็เลยพยายามจะดึงจุดเด่นของเรื่องนั้นมาใช้บ้าง แรกๆ อาจจะเขียนได้ แต่เขียนไปนานๆ จะรู้สึกเบื่อ เนื่องจากขาดความเป็นตัวของตัวเองเพราะต้องทำให้ได้ "เหมือน" อย่างเขา
           (ทางแก้ - พยายามปรับเปลี่ยนมุมมองการดำเนินเรื่องหรือพล็อตให้แตกต่าง เป็นไปอย่างที่ใจเราอยากเขียน)

             2. วางโครงเรื่องหรือตัวละครซับซ้อนเกินไป : นิยายที่วางแผนไว้ว่าจะมีหลายภาคจบ (ส่วนมากจะเป็นนิยายแนวแฟนตาซี) แน่นอนว่าต้องมีพล็อตเรื่องและความสัมพันธ์ของตัวละครต่างๆที่ซับซ้อน และด้วยความซับซ้อนนี่เอง ที่ทำให้น้องๆ ซึ่งยังไม่เชี่ยวชาญด้านงานเขียนอย่างเพียงพอก็รู้สึกเหนื่อยที่จะเขียนต่อ เขียนแค่ภาคเดียวหรือยังไม่จบภาคก็เบื่อแล้ว
           (ทางแก้ - ลดความซับซ้อนลงมาอีกนิด บางทีนิยายที่ดีไม่จำเป็นต้องยาวเป็นสิบๆภาค หรือซับซ้อนเกินจนคนอ่านคาดไม่ถึงหรือตามไม่ทัน)

             3. เปลี่ยนแปลงพล็อตกระทันหัน : เคยเป็นมั้ย วางโครงเรื่องไว้ลงตัวแล้ว แต่เขียนๆ อยู่ก็มีไอเดียใหม่ปิ๊งเข้ามา แล้วเราก็คิดว่า เอ๊ะ เข้าท่าแน่ะ ว่าแล้วก็หักพวงมาลัยเลี้ยวไปอีกทิศที่เราว่าดี แต่กลับกลายเป็นว่าพอเบนเส้นทางปุ๊บ เรื่องราวทั้งหมดก็ผิดเพี้ยนเปลี่ยนไปจนไม่อาจเรียกให้กลับมารเส้นทางเดิมได้อีก เหมือนเรื่องกระต่ายกับเต่าที่พี่เคยยกตัวอย่างให้ดูเมื่อฉบับที่แล้ว
           (ทางแก้ - จำไว้ว่าถ้าพล็อตลงตัวดีอยู่แล้วก็ไม่ควรเปลี่ยนแปลง แต่ก็ยังไม่สายที่เราจะย้อนกลับไปเขียนจุดเดิมก่อนที่เราจะกลับไปใช้พล็อตเดิมที่วางเอาไว้)

             4. ไม่อาจจดจ่อสมาธิอยู่กับนิยายที่เขียนได้ : ไม่ว่าจะด้วยภาระหน้าที่การเรียนก็ดี ไม่สบายก็ดี หรือมีบางสิ่งที่หันเหความสนใจอย่างหนัง เกม การ์ตูน อินเทอร์เน็ต สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วเป็นสิ่งยั่วยุให้ใจเราวอกแวก ไม่ยอมเขียนนิยายให้จบเสียที
           (ทางแก้ - ควรจะแยกแยะและแบ่งเวลาให้เหมาะสม เวลาเล่นก็คือเวลาเล่น เวลางานก็เวลางาน หรือถ้าลำบากจริงๆ แนะนำว่าควรฝึกนั่งสมาธิ หรือเลือกอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่สงบ ปราศจากสิ่งยั่วยุดังกล่าว จะช่วยได้มาก)

             5. คาดหวังหรือตั้งใจมากจนเกินไป : เมื่อนิยายมีผู้เข้ามาอ่านกันเยอะมากขึ้น ก็จะคิดว่า โหย มันเป็นภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องให้ผู้อ่านได้อ่านนิยายของตัวเองทุกวันหรือทุกอาทิตย์ ก็จะใส่ความตั้งใจลงไปมาก หรือนิยายบางเรื่องที่ไม่อาจดึงเรตติ้งให้สูงแข่งกับคนอื่นได้ ผู้เขียนบางคนก็จะกระตือรือร้นทำทุกวิถีเพื่อให้ตัวเองติดอันดับ ซึ่งทั้งสองประเภทนี้ต่างก็ต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมาก แต่ถ้าหากความอดทนของผู้เขียนมีจำกัดล่ะ แน่นอนว่าก็คงรู้สึกเบื่อ ไม่เข้าใจว่าทำไมการเขียนนิยายถึงเหนื่อยอย่างนี้
           (ทางแก้ - แนะนำว่าควรเขียนอย่างใจเย็น ต่อให้เป็นงานประกวดหรือเขียนเป็นอาชีพ ก็อย่าได้กดดันตัวเองว่าจะต้องทำให้ได้ การรีบร้อนมากจนเกินไป อาจส่งผลต่อสุขภาพจิต ทำให้เกิดความเครียด คิดว่าเป็นงาน จนพานให้รู้สึกไม่อยากจะเขียนอีกต่อไป)

          อย่างที่พี่แบงค์ได้บอกไปครับ ที่น้องๆ ชอบเขียนนิยายก็เพราะว่ามันสนุก แล้วเราจะทำให้สิ่งที่เราชอบต้องกลายเป็นสิ่งที่ไม่สนุกเพราะเราเครียดกับมันมากไปทำไม จริงมั้ยล่ะครับ