บุก "ไฮสคูลหญิงล้วน" ณ นิวซีแลนด์ หรู ไฮโซ ... จริงเหรอ ?

         สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com .... เจอกับ พี่เป้ และเล่าประสบการณ์เด็กนอกกันเช่นเคยทุกๆ วันพฤหัส ^^ น้องๆ เคยดูพวกซีรีส์ฝรั่งเช่น Gossip Girls แล้วสงสัยมั้ยคะว่า ในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยในเมืองนอกนั้น พวกผู้หญิงฝรั่งเค้ามีแบ่งกลุ่มหรือมีเรื่องตบตีกันบ้างมั้ย ?? ถือเป็นเรื่องน่าสงสัยเหมือนกันเนาะ ว่าแล้วก็มีประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ จากไฮสคูลหญิงล้วนในนิวซีแลนด์มาฝากค่ะ !! ไปดูกันดีกว่า สังคมโรงเรียนที่มีแต่ผู้หญิง เค้าจะดุเด็ดเผ็ดมันส์กันมากน้อยแค่ไหน ??

         สวัสดีค่าาาาาาาาา เพื่อนๆ ชาวเด็กดี เราชื่อจุฑามาส หมื่นขันธ์ ชื่อเล่นชื่อ "แคท" นะคะ เพื่อนสนิทเรียกว่าแคท เพื่อนในห้องเรียกจุฑามัส =.='' (ฝรั่งได้อีกน้อ) ตอนนี้เราเรียนอยู่ที่ Auckland Girls' Grammar School แล้วก็เพิ่งจบมาหมาดๆ เองค่ะ โรงเรียนแคทเป็นโรงเรียนหญิงล้วนใจกลางเมืองโอ๊คแลนด์ ที่นิวซีแลนด์ โรงเรียนมีอายุมากกว่า 120 ปี มีจำนวนนักเรียน 1400+ จาก 70 กว่าประเทศทั่วโลกค่ะ ถ้าเดินเข้าไปโรงเรียนอันดับแรกที่จะเจอคือตัวอาคารเรียน (A block) สำหรับแคทแล้ว..มันให้รู้สึกเหมือน Harry Potter นะ.. แต่ถ้าวันไหนมีฝนตกแล้วมันมืดๆ ล่ะก็ มันก็จะทำให้เรารู้สึกเหมือนเราอยู่ปราสาทร้าง

         การเรียนที่นี่เป็นเรื่องที่ทรหดมากกกกกกกกกสำหรับแคท เพราะภาษาอังกฤษมันเป็นภาษาที่สองของเรา กว่าจะเรียนเข้าใจ กว่าจะปรับตัวเข้ากับมันได้ก็ต้องใช้เวลาพอควร บวกกับความที่ว่าแคทเป็นคนไม่ค่อยพูดด้วย (อยู่ไทยก็พูดน้อย) แต่พอผ่านมาปีที่สองมันก็เริ่มเข้ารูปเข้ารอยค่ะ ภาษาอังกฤษก็พัฒนามาบ้าง มีเพื่อนมากขึ้น

         ปีที่แล้วแคทเรียนแผนวิทย์-คณิตธรรมดานี่แหละค่ะ แต่พอมาปีนี้เรารู้แล้วว่าเราจะเรียนอะไรในมหาลัย เราอยากเป็นอะไร ก็ลงมันไปเลยค่ะ อังกฤษ เลข ฟิสิกส์ เคมี แล้วก็เทคโนโลยีอาหาร แต่ที่ไม่ชิลก็คือ ฟิสิกส์กับเคมีนี่แหละ เพราะเราไม่มีเบสิกมาก่อน เรียนไปก็ใช่ว่าจะเรียนดีนะ งงตั้งแต่ต้นจรดปลาย แล้วแคทก็เลยกลายเป็นแกะดำในคลาสเคมีกับฟิสิกส์ไปเลยค่ะ แคทเกลียดเคมีมาก เพราะมันต้องจำเยอะ อะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องจำหมด อาจารย์ก็สอนซัก 10/50 นาที นอกนั้นก็ให้งาน ให้ "โฮมเวค" (สำเนียงอาจารย์) นักเรียนสอบไม่ผ่าน อาจารย์ก็ได้แต่พูดว่า "I'm very disappointed!!'' อ้าวววววว จิ๊บหายล่ะสิ ส่วนฟิสิกส์นี่ก็พอไปไหวค่ะ มี e-book ในเว็บนะ เอ้า...ไปโหลดมา การบ้านวันนี้ make notes นะ อ้าวววววก็ทำมาส่ง แล้วก็พอจะเดาออกล่ะค่ะ ว่าอาจารย์ทั้งสองไม่ค่อยชอบแคท แต่เห็นแคทเป็นแบบนี้ ผลสอบออกมาก็ได้ Merit กับ Excellent นะ (ฟลุ๊คเว่อร์) แต่ยังไงเราก็เป็นแกะดำในสายตาอาจารย์อยู่ดี :(

         กับเรื่องเพื่อน..ตอนมาแรกๆ แทบจะไม่มีเพื่อนค่ะ มีก็มีแต่พวกเกาหลี จีน ญี่ปุ่น คือ...เค้าก็พูดแต่ภาษาของเค้าล่ะนะ ถ้าเราไม่สนใจภาษาเค้า ก็อย่าหวังเลยว่าเราจะได้เค้าเป็นเพื่อน อีกอย่างพวกเค้าก็ไม่ได้สนใจภาษาไทยอะไรเลย แต่พอมาปีที่สอง แคทก็มีกลุ่มของแคทเอง  ทีนี้เริดกว่าเดิม มีเวียดนาม จีน บราซิล อัฟกานิสถาน เขมร ญี่ปุ่น คืออยู่ด้วยกันก็ตกลงกันว่าต้องพูดภาษาอังกฤษนะ (เพื่อนส่วนใหญ่ก็พูดอังกฤษปร๋อทั้งนั้น)

        แต่ก่อนเคยคิดนะว่า..มานิวซีแลนด์ทั้งที เราต้องมีเพื่อนเป็นคนกีวีก็คือพวกฝรั่งผมบลอนด์ ตาสีฟ้า จมูกโด่งๆ โอ้ยยยยฝันไปเถอะค่ะ ถ้าเราไม่เข้าหาพวกนั้น ก็ไม่มีทางที่เค้าจะมาหาเรา บางทีเค้ารังเกียจเอเชียตาดำๆ อย่างเราซะด้วยซ้ำ แคทก็เลยมีเพื่อนที่เป็นกีวี-เอเชียน (คนเอเชียเกิดที่นี่) แล้วก็พวก Polynesian (ซามัว ตองกา เมารี ฟิจิ) อินเดีย แล้วก็แอฟริกันเยอะมาก คือแคทคบใครก็ได้อ่ะค่ะ ขอให้เค้าพูดอังกฤษชัด แล้วก็ช่วยเหลือเราได้ ในบางครั้ง...เค้าก็ขอความช่วยเหลือเราเรื่องวิชาเลข (โหยยยยย ห่วยแตกพอกันแหละค่ะ) บางครั้งขอขอยืมโน้ตบ้างล่ะ ถามการบ้าน มาเซย์ไฮเราแล้วก็ไปแอดเราใน Facebook - -" เออ..แบบนี้ก็มีนะ

        "ไฮสคูลหญิงล้วน" ชื่อมันแลดูหรู ไฮโซ โก้ แต่สำหรับแคทแล้วมันเป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก ออกจะรำคาญด้วยซ้ำ ตอนเช้าๆ เดินไปโรงเรียน พอหยุดตรงไฟจราจร แคทก็มักจะได้ยินเด็กมันตะโกนเรียกเพื่อนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม Christine!!!! Taylor!!!! แคทรู้สึกว่าแบบ ...นี่ ไปเจอกันที่โรงเรียนก็ได้นะหนู อายชาวบ้านเค้ามั่ง มายืนตะโกนอะไรขนาดนี้

        พอยืนรอหน้าห้องเรียน ก็จะได้ยินเสียงผู้หญิงคุย ซุบซิบกันโน้นนี่ เรื่องผู้ชายมั่งล่ะ / คุยกับใครบนเฟสบุค / อุ๊ย ฉันไปตัดผมมานะ / อุ๊ย เธอปัดมัสคาร่ามาด้วยหรอ? โอ้ยยยยยยยยย ขี้หูขี้ตาอะไรก็ชมกันไปโหม๊ดดดดดด ... ถ้าถามว่ามีเรื่องทะเลาะตบตีกันมั้ย? เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีเลยค่ะ เพราะถ้ามีเค้าก็จะเชิญไป have a cup of tea กับผ.อ.โดยตรง 555+ (หนึ่งชั่วโมงต่อมาทางโรงเรียนอาจจะโทรเเจ้งผู้ปกครองให้ทราบ)

        ส่วนเรื่องแบ่งกลุ่มแล้ว..มันมีแน่นอนค่ะ อย่างเช่น เด็ก Polynesian จะเหยียดเด็กเอเชีย / เด็กเอเชีย (ที่อยู่ที่นี่นานแล้ว) เหยียดเด็กเอเชียที่มาใหม่ / หรือแม้แต่เด็กเอเชียที่เหยียดเด็กเมารีก็มีเยอะค่ะ ... แต่แคทชินแล้วล่ะ ถ้าเราไม่ไปยุ่งอะไรกับเค้า เค้าก็ไม่มายุ่งกับเรา ส่วนคำว่า "เชิดหยิ่ง" ยกโล่ให้ "เด็กกีวี" ผมบลอนด์ ตาน้ำข้าวไปเลยค่ะ พวกเค้าจะมีกลุ่มของเค้า เค้าจะไม่มายุ่งกับเด็กเอเชีย (ยกเว้นคาบวิชาคณิต -..-" ) ส่วนเราก็จะไม่ไปยุ่งกับเค้าเช่นกัน ดังนั้นคำว่า "เพื่อนคนกีวี" ของแคทคือเป็นใครก็ได้ค่ะ ขอให้เขาพูดภาษาอังกฤษได้เหมือนเจ้าของภาษา

        ส่วนเรื่องน่าประทับใจก็มีหลายเรื่องค่ะ ทั้งเรื่องงานวัน International week ที่แคทให้เพื่อนๆ คนไทยด้วยกันขึ้นไปรำบนเวที (เพราะแคทอยู่ใน International Committee) เพื่อนๆ ใส่ชุดไทยรำกันหมด สวยสง่างามมาก ยกเว้นแคท!! แต่สุดท้ายก็ได้รับเสียงปรบมือนะคะ ... อีกเรื่องก็เป็นเรื่องที่มีนักเรียนไทยกับคณะอาจารย์จากโรงเรียน ''โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรพ์'' ไปเยี่ยมค่ะ (ประมาณว่าน้องเยี่ยมพี่) คือเป็นอะไรที่ประทับใจมากๆ เลยค่ะ  เพราะปกติก็มีแต่นักเรียนจากญี่ปุ่นมาเยี่ยม ตอนนั้นน้องๆ คนไทยเค้าก็ยืนๆ อยู่กับกลุ่มของเค้าน่ะแหละ แคทก็คุยกับเพื่อนแคทแถวนั้น (แอบมองบ้าง อะไรบ้าง) จนสุดท้ายแล้วก็แกล้งเดินผ่าน แล้วพูดว่า"ชุดนักเรียนสวยดีนะคะ"  หลังจากนั้นก็เริ่มทำความรู้จักกัน แล้วก็ติดต่อกันทางเฟสบุคค่ะ ที่สำคัญก็คือ..น้องๆ ก็ได้โชว์เซิ้งหรืออะไรซักอย่างนี่แหละค่ะ ใน Senior assembly ก็ได้รับเสียงปรมมือถ้วนหน้าเช่นกัน

         ส่วนเรื่องสุดท้ายที่ทั้งภูิมิใจ แล้วก็ทำให้น้ำตาตกก็คือ เรื่องได้รางวัลนี่แหละค่ะ เพราะแคทได้รับทุนครั้งแรก..และครั้งสุดท้าย ฮ่าๆๆๆๆ เอาของขวัญให้เพื่อน กอดเพื่อนแสดงความยินดี แล้ววันนั้น (8/11/2011) ก็เปรียบเสมือนวันเรียนจบของนักเรียนด้วยค่ะ มันคือวันแห่งความภาคภูมิใจ เป็นวันที่แคทร้องเพลงโรงเรียนได้ชัด และดังมากที่สุดแล้วมั้ง? แคทก็เข้าไปกอดอาจารย์หลายท่านเหมือนกัน โดยเฉพาะ Ms.Lim (อาจารย์วิชาเทคโนโลยีอาหาร) ยื่นทิชชู่ให้ คืออาจารย์คนนี้เป็นอาจารย์คนโปรดของแคทเลยล่ะค่ะ เค้าเคยเป็นอาจารย์ประจำชั้นแคทด้วย แล้วที่อึ้ง ทึ่ง ช็อก ไปกว่านั้นก็คือ.. อาจารย์สอนฟิสิกส์ชาวอินเดียที่แคทคิดว่าเค้าไม่ชอบแคท ก็เดินเข้ามาแสดงความยินดีกับแคท (กอดด้วยนะ) จนลืมไปว่า..เฮ้ย!! อาจารย์ we don't like each other นะ ฮ่าๆๆๆ

         แต่ก่อนมาครั้งแรก..เรารู้สึกอยากจะย้ายโรงเรียน ไม่อยากอยู่ เกลียดทุกอย่าง ครู อาจารย์ เมารี กีวี พวกเด็กเกาะ ฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่อง ท้อ อยากกลับบ้าน แต่มาถึงวันนี้..แคทกลับรู้สึกผูกพันกับโรงเรียนอย่างบอกไม่ถูก ยังไม่อยากเรียนจบเลย มันเร็วเกินไปมั้ย? ฮ่าๆๆ  คิดถึง อาจารย์ และเพื่อนๆ ทุกคนที่ Auckland Girls' Grammar School นะ :)

 Who let the lion out?  >>  A.G.G.S

         โอ้ววววววววว จริงๆ ก็แซบไม่น้อยนะคะเนี่ย !!! แต่ไม่ค่อยชอบเลยที่มีแบ่งกลุ่มโดยเหยียดเชื้อชาติ นี่มันหยามกันชัดๆๆ !!! (เลือดรักชาติพุ่ง) แต่ก็ยังโอเคที่อย่างน้อยไม่มีการลงไม้ลงมือกัน 555+ ..... ส่วนใครมีประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ แบบนี้อยากแบ่งปันเพื่อนๆ บ้าง ก็ส่งมาได้ที่ pay@dek-d.com แล้วไว้เจอกันค่ะ