สวัสดีรับเดือนแห่งสัปดาห์หนังสือกันจ้าน้องๆ ทุกคน ในเมื่อเดือนนี้เป็นเดือนพิเศษ พี่ตินก็ต้องค้นต้นฉบับเก๋ๆ มาฝากน้องๆ กันอย่างแน่นอน และหลังจากตามหาอยู่นานมาก ในที่สุด เราก็ได้ผลงานของน้องไข่มุกสีขาว หรือนามปากกาคือ WhitePearl เจ้าของผลงานชื่อยาวมาก นั่นคือ Dragon mind สมการรักล็อกหัวใจคุณชายมังกร จาก สำนักพิมพ์ Gals ในเครือบงกชพับลิชชิ่ง ฟังจากชื่อผลงานก็รู้แล้วว่าต้องสนุกสนานและมีหนุ่มหล่อน้ำลายหกแน่ๆ
แต่จะเป็นจริงอย่างที่เราคิดหรือไม่ ไปคุยกับนักเขียนดีกว่า จะได้รู้พร้อมๆ กันไปเลยจ้า
แต่จะเป็นจริงอย่างที่เราคิดหรือไม่ ไปคุยกับนักเขียนดีกว่า จะได้รู้พร้อมๆ กันไปเลยจ้า
พี่ติน : แนะนำตัวกันก่อนเลย
WhitePearl : สวัสดีค่า~ ชื่อ ‘มุก’ นะคะ ^^ อายุก็กำลังกรุบกริบ เลขสองนิดๆ กำลังน่ารัก จะเรียกพี่จะเรียกน้องตามสะดวก แต่ขอสงวนคำว่าป้านะคะ อันนี้แอบสะเทือนใจ Y__Y
พี่ติน : นามปากกานี้ ท่านได้แต่ใดมา...
WhitePearl : นามปากกาคือ WhitePearl ค่ะ แปลตรงตัวเลยค่ะ ‘Pearl’ มาจากชื่อเล่นที่แปลว่า ไข่มุก ส่วน ‘White’ ก็คือสีขาว ไม่ใช่เพราะตัวขาวหรืออะไรหรอกนะคะ (ฮา) มันมีความหมายว่ามุกอยากให้งานเขียนของมุกมีความบริสุทธิ์และสว่างสดใสเหมือนสีขาวน่ะค่ะ
พี่ติน : ที่มาที่ไปของหนังสือเล่มนี้ Dragon’s Family ทำไมต้องครอบครัวมังกรด้วย ไม่เอาตัวอื่นบ้าง
WhitePearl : ต้องเกริ่นก่อนว่านิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเซ็ทโปรเจ็กต์ของทางสนพ.บงกชน่ะค่ะ เขียนร่วมกับพี่ๆ นักเขียนอีกสามคน คือ จีนี่_เจลรี่_ดีดี้, เซอาร่า และ Rainnie So. แรกเริ่มเดิมทีเราก็ได้รับโจทย์มาว่า อยากได้เป็นเรื่องราวของแฝดสี่พี่น้อง หลังจากนั้น เหล่าๆ นักเขียนก็ระดมสมองกันหาโลเคชั่นและเรื่องราวต่างๆ ได้มาว่าพ่อของครอบครัวนี้เป็นชาวญี่ปุ่นค่ะ สี่หนุ่มของเราจึงจะเป็นลูกครึ่ง และสาเหตุที่ได้ลูกสุดแสนพิเศษนั้นมาจากการที่คุณแม่ที่ทำยังไง๊ยังไงก็ไม่มีลูกเสียที จึงไปขอพรจากเทพเจ้าทั้งสี่ทิศของญี่ปุ่นที่เป็นที่เคารพ และเทพเจ้านั้นคือ ‘เทพเจ้ามังกร’ ค่ะ นั่นคือสาเหตุว่าทำไมจึงมาเป็นครอบครัวมังกรได้ ^^
พี่ติน : ได้ลูกชายจากเทพเจ้ามังกรแบบนี้แต่ละคนต้องแซบแน่ๆ พูดถึงตัวละครในครอบครัวมังกรมาทีละตัวหน่อยซิ มีใครบ้าง หนุ่มๆ ของเรา
WhitePearl : ตระกูลซาคาโมโตะก็จะประกอบด้วยสี่พี่น้อง ริวจิน เซริว โอริว และริวอิจิ โดยแต่ละคนก็จะมีความสามารถพิเศษติดตัวที่แตกต่างกัน จะเป็นอะไรนั้นก็ขออุบไว้ก่อนนะคะ อิอิ
‘ริวจิน’ ก็จะเป็นฝาแฝดคนโตสุด เขาเป็นนักศึกษาแพทย์ ดีกรีสมองระดับอัจฉริยะ ฉลาด เก่ง ยิ้มยาก และไม่ชอบสุงสิงกับใคร
คนต่อมาคือ ‘เซริว’ นายแบบสุดเซอร์ของเรา ใช้ความหล่อเป็นอาวุธมีดนตรีเป็นเครื่องประดับ
ตามด้วยคนที่สาม ‘โอริว’ นักชิมอาหารที่มีภัตตาคารเป็นของตัวเอง พูดเก่ง เสน่ห์นี่ล้นเหลือ
และคนสุดท้าย น้องคนสุดท้องของตระกูล ‘ริวอิจิ’ เขาเป็นพวกบ้าพลังค่ะ (ฮา) ชอบเสียงดังโวยวาย แต่เรื่องกีฬานี่ขอบอกว่า เขาเหมาทุกรางวัล ของทุกประเภทกีฬามากองเล่นในตู้ประดับที่บ้านหมดแล้วค่ะ
‘ริวจิน’ ก็จะเป็นฝาแฝดคนโตสุด เขาเป็นนักศึกษาแพทย์ ดีกรีสมองระดับอัจฉริยะ ฉลาด เก่ง ยิ้มยาก และไม่ชอบสุงสิงกับใคร
คนต่อมาคือ ‘เซริว’ นายแบบสุดเซอร์ของเรา ใช้ความหล่อเป็นอาวุธมีดนตรีเป็นเครื่องประดับ
ตามด้วยคนที่สาม ‘โอริว’ นักชิมอาหารที่มีภัตตาคารเป็นของตัวเอง พูดเก่ง เสน่ห์นี่ล้นเหลือ
และคนสุดท้าย น้องคนสุดท้องของตระกูล ‘ริวอิจิ’ เขาเป็นพวกบ้าพลังค่ะ (ฮา) ชอบเสียงดังโวยวาย แต่เรื่องกีฬานี่ขอบอกว่า เขาเหมาทุกรางวัล ของทุกประเภทกีฬามากองเล่นในตู้ประดับที่บ้านหมดแล้วค่ะ
พี่ติน : ขอเนื้อเรื่องแบบย่อๆ ให้ไวๆ เอารวบรัดได้ใจความ
WhitePearl : เรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของ ริวจิน นักศึกษาแพทย์สุดขรึม ที่จะต้องรับอาสาเป็นผู้ดูแล(จำเป็น)ให้กับ สวีทดรีม คุณหนูสุดแสนเอาแต่ใจที่ไม่เคยยอมลงให้กับใคร เมื่อสองคนสุดขั้ว คนหนึ่งเหตุผลสุดโต่งยึดมั่นในวิทยาศาสตร์ อีกคนหนึ่งก็เอาแต่ความรู้สึกตัดสินในการกระทำทุกอย่าง จึงเกิดเป็นความขัดแย้งและโต้เถียงเล็กๆ ที่น่ารักขึ้นมา แถมริวจินยังได้รับรู้เรื่องที่ถูกเก็บซ่อนเอาไว้ของสวีทดรีมอีกด้วย จะเป็นเรื่องอะไรนั้น...ตามอ่านในเล่มเอาคงจะสนุกกว่าให้มุกเล่านะคะ >//<
พี่ติน : ตอนคิดพล็อต มันแว่บเข้ามาในหัวหรือ หรือว่ายังไง แล้วแต่งเติมพล็อตต่อยังไงให้สนุก
WhitePearl : เพราะของมุกเป็นเล่มแรกของเซ็ท สิ่งที่มุกคำนึงถึงเป็นอย่างแรกเลยคือ เราจะปูเรื่องไปถึงเรื่องของพี่น้องคนอื่นได้ยังไง? นั่นคือพ้อยต์ที่ทำให้ได้โลเคชั่นกับพล็อตหลักมาค่ะ พล็อตต่างๆ ของมุกส่วนใหญ่จะได้แบบมโนขึ้นมาเอง ไม่ค่อยหยิบยกมาจากชีวิตจริงหรือสิ่งที่พบเห็นเท่าไหร่ >,<
เมื่อได้พล็อตหลักแล้ว ก็หาปมที่จะทำให้เรื่องข้นขึ้น และเสริมพล็อตย่อยๆ เข้าไป เพื่อดึงพล็อตหลักกับปมให้เชื่อมกัน เพิ่มบทกุ๊กกิ๊กเข้าไปให้นิยายสมูทขึ้นค่ะ แต่สิ่งสำคัญเลยคือ จะต้องไม่หลุดไปจากหลักเหตุผลและความเป็นไปได้ค่ะ
เมื่อได้พล็อตหลักแล้ว ก็หาปมที่จะทำให้เรื่องข้นขึ้น และเสริมพล็อตย่อยๆ เข้าไป เพื่อดึงพล็อตหลักกับปมให้เชื่อมกัน เพิ่มบทกุ๊กกิ๊กเข้าไปให้นิยายสมูทขึ้นค่ะ แต่สิ่งสำคัญเลยคือ จะต้องไม่หลุดไปจากหลักเหตุผลและความเป็นไปได้ค่ะ
พี่ติน : ผลงานของเราจะว่าไปมันคือรักโรแมนติก ผสมด้วยแฟนตาซี...? อย่างนั้นใช่ไหม มันมีจุดเด่นอย่างไรบ้าง
WhitePearl : จุดเด่นของเซ็ทนี้ก็คือ พ่อหนุ่มตระกูลมังกรของเราจะมีความสามารถพิเศษเฉพาะตัวค่ะ โดยแต่ละคนก็จะแตกต่างกันไป อย่างริวจินก็จะสามารถอ่านใจได้ ฟังดูแบบ โอ้โห! มันเป็นเรื่องราวที่หลายคนอยากทำได้จริงมั้ยละคะ ถ้าเราอ่านใจคนที่เราคุยอยู่ได้คงจะดีไม่น้อย จะได้รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเราอยู่ แต่บางที...ความสามารถพิเศษแบบนี้ก็ไม่ได้ทำให้มังกรของเราอยู่อย่างมีความสุขเสมอไป โดยเฉพาะเมื่อต้องมาอยู่กับคนคิดเยอะอย่างสวีทดรีมนี่ ริวจินถึงกับต้องปวดหัวเลยล่ะค่ะ (ฮา)
พี่ติน : อ่านเล่มนี้แล้วเราจะได้อะไรกลับคืนไปบ้าง
WhitePearl : อย่างแรกเลยก็คือได้ความเพลิดเพลิน น่ารัก อ่านไปอมยิ้มไป สนุกสนานเฮฮา แถมบทเฉือนอารมณ์นิดๆ ให้ลุ้นกันเล่นๆ มุกอยากให้นิยายเล่มนี้อ่านสบายๆ ไว้คลายเครียดแต่ก็จะแฝงข้อคิดหรือแง่มุมอะไรต่างๆ ไว้ในเล่มด้วย อย่างน้อยก็อยากให้คนอ่านเห็นว่า คนสองคนที่มีความคิดต่างกันสุดขั้วขนาดนี้ จะมาอยู่ด้วยกันได้ยังไง มันไม่ใช่ปรับใช้แค่เรื่องของความรัก มันยังเอามาใช้ในเรื่องของการดำรงอยู่ในสังคมด้วยได้ อย่าง น้อย เราจะต้องรู้จักเข้าอกเข้าใจผู้อื่นและรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นค่ะ ความคิดที่ต่างกันถึงจะจูนกันได้และอยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุข
พี่ติน : เออ ข้อคิดนี้ดีนะ ตรงกับสถานการณ์บ้านเมืองเราในตอนนี้เลย น่าเอานิยายเรื่องนี้ไปให้คนใหญ่คนโตในบ้านเมืองเราอ่านบ้างนะ
...อันตราย...เปลี่ยนเรื่อง... พี่ติน : ถ้าหนังสือเล่มนี้เป็นอาหาร คิดว่าจะเป็นเมนูอะไร รสชาติแนวไหน
WhitePearl : ถ้าจะให้เปรียบ...มุกคิดว่าเป็นเหมือนเครปเค้กชาเขียวค่ะ งงล่ะสิ อิอิ ก็เวลาทานมุกก็จะราดสตรอเบอร์รี่ด้านบน ทำให้เวลากินจะเปรี้ยวนิดๆ เหมือนความเปรี้ยวจี๊ดของการปะทะกันระหว่างสวีทดรีมกับริวจิน เรื่องราวต่างๆ ก็เหมือนชั้นเครปที่สอดแทรกความหวานของครีมเอาไว้ ปมกับรสขมๆ ของชาเขียว เหมือนกับเรื่องราวของคนทั้งคู่ที่ผ่านอุปสรรคมากมาย และเติมเต็มความหวานให้กันทีละนิด แต่ยังไงสวีทดรีมก็ยังเก็บงำปมในใจของเธอไว้ ซึ่งก็คือความขมของชาเขียวนั่นเอง เมื่อทานหมดก็จะอร่อย เหมือนความฟินหลังจากอ่านนิยายจบนั่นแหละค่ะ รสชาติของทุกอย่างมันจะกลมกล่อมได้อย่างพอดี ^^
พี่ติน : โอ้ย บรรยายซะหิวเลย /ไม่ใช่ๆ คิดว่าคนอื่นจะชอบอะไรในเรื่องของเรา
WhitePearl : อัน นี้แอบตอบยากนะคะ(หัวเราะ) มันแล้วแต่คนจะชอบนะคะ ส่วนตัว มุกอยากให้ชอบโดยภาพรวมหรือทั้งหมดของเรื่องมากกว่า เพราะนิยายเล่มนึงนั้น มันไม่ได้แบ่งเป็นสัดเป็นส่วนว่านี่คือฉาก นี่คือบทบรรยาย นี่คือปม นี่คือคาแรกเตอร์ของพระเอกผู้หล่อเหลา แต่ทุกอย่างมันมาผสมกันอย่างพอดีจนลงตัว ถึงจะออกมาเป็นนิยายเล่มหนึ่งได้ เพราะฉะนั้นถ้าชอบก็อยากให้ชอบกันทั้งเรื่องเนอะ ถ้าชอบและติดตามนักเขียนไปด้วยก็จะดีไม่น้อย ช่วงนี้ขาดแคลนแรงใจ >,<
พี่ติน : พูดถึงสนพ. ที่สังกัดอยู่ Gals ของบงกช บอกอเป็นอย่างไร และเรารู้สึกอย่างไรกับสนพ. นี้
WhitePearl : อบอุ่นและเป็นกันเองมากเลยค่ะ พี่อุ๊ บก.ของเรา คอยดูแลนักเขียนทุกคนอย่างดี ไม่ใช่กับแค่เรื่องนิยายเท่านั้น มีอะไรคุยกันได้เสมอ แถมพี่เขาก็ยังช่วยให้คำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องต้นฉบับและการปรับปรุงงานเขียนของเรา ให้ดีขึ้นตลอดเวลา เรียกได้ว่าไม่ปล่อยให้เราหยุดอยู่กับที่หรือถอยหลังไป ถือเป็น ‘บ้าน’ หลังเล็กๆ ที่อบอุ่นมากเลยแหละค่ะ
พี่ติน : ความรู้สึกที่ได้รับเลือกเป็น Book of the Month จากทีมงานเด็กดี
WhitePearl : ความรู้สึกแรกเลยคือตกใจ ฮ่าๆ มุกเองก็เขียนงานมาเยอะแล้วเพิ่งจะได้เป็น Book of the Month ก็มาเรื่องนี้แหละ ดีใจมากๆ ค่ะ และก็รู้สึกขอบคุณอะไรหลายๆ อย่าง ขอบคุณทางสำนักพิมพ์ที่คอยดูแลอย่างเสมอมา จนมาถึงจุดๆ นี้ได้ ขอบคุณทางทีมงานเด็กดีที่ให้โอกาสนักเขียนตัวน้อยๆ เป็นหนึ่งแรงใจดีๆ ที่จะผลักดันให้ปั้นงานเขียนใหม่ๆ ออกมาโลดแล่น
พี่ติน : แนะนำน้องๆ ที่อยากเขียนหนังสือบ้าง การเขียนหนังสือมีจุดยากตรงไหน ข้อควรระวังอะไรบ้าง เขียนอย่างไรให้ออกมาดีที่สุด
WhitePearl : จุดที่ยากที่สุดของการเขียนคือการเขียนให้จบเรื่องค่ะ มันใช้กำลังใจอย่างมากเลยนะที่จะเข็นนิยายให้จบเรื่องนึงได้ มีนักเขียนหลายคนที่ท้อถอยและเลิกล้มไปก่อน จนผลงานที่เขาตั้งใจสร้างสรรค์ค้างเติ่งอยู่กลางทางไม่สามารถเข็นไปจนสุดการเขียนนิยายไม่ใช่เรื่องยาก แต่การเขียนให้จบนี่แหละยากที่สุด แม้กระทั่งนักเขียนที่ออกผลงานมาแล้วหลายเล่ม การที่จะปิดต้นฉบับสักเล่มก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน
แต่ถ้าเริ่มเขียนได้แล้ว สิ่งที่อยากให้ระวังคือ การเขวกลางทางค่ะ เวลาที่เราเขียนงานนั้น ไม่มีทางที่จะเขียนวันเดียวจบ หลายครั้งที่เขียนๆ อยู่แบบนี้ แต่พอเขียนไปเขียนมาอยากได้แบบนี้ เปลี่ยนคาแรกเตอร์เปลี่ยนฉากเปลี่ยนอารมณ์ซะงั้น มันจะทำให้งานเขียนไม่ลื่นไหลและคนอ่านไม่อินไปด้วย จะเขียนให้ดี เราควรวางทุกอย่างให้ชัดเจนก่อนลงมือเขียน ตั้งแต่คาแรกเตอร์ บุคลิก อุปนิสัย พล็อตหลัก พล็อตรอง ปมเรื่อง ถ้าทุกอย่างถูกระบุไว้ชัดแล้ว เราจะเขียนได้ง่ายขึ้นและไม่ออกนอกเส้นทางค่ะ
ส่วนใครที่เขียนอยู่และกำลังท้อ มุกอยากให้ทุกคนสู้ๆ อย่าท้อถอย เมื่อไหร่ที่ท้อ ให้นึกถึงวันแรกที่เราเริ่มเขียน ความรู้สึกดีๆ ของการที่ได้โลดแล่นไปในจินตนาการของตัวเอง และแรงเขียนมันจะมา หมั่นฝึกฝนฝีมือ เขียนบ่อยๆ อ่านที่ตัวเองเขียน แล้วเราจะรู้เองว่าเราจะต้องปรับแก้อะไร
พี่ติน : อยากบอกอะไรกับคนอ่านเรื่องครอบครัวมังกร
WhitePearl : ก็ นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเซ็ทของตระกูลมังกร จะอ่านแยกเล่มเดียวก็ได้ แต่ถ้าอ่านครบสี่เล่มจะสนุกมากๆ ทุกเล่มจะมีคนในครอบครัวคนอื่นๆ ไปโลดแล่นให้หายคิดถึงกันอย่างจุใจ ก็ขอฝากเซริว โอริว และริวอิจิด้วยนะคะ ><
พี่ติน : ก่อนจากกันไป ลากันก่อนนะ ขอมายไอดี แล้วก็ขอลิงค์นิยายด้วยค่ะ
WhitePearl : ว้า จะต้องจากกันแล้วเหรอ เสียใจ T^T คือมุกพูดมาก พี่อตินบอกว่าพี่จะต้องไปทำอย่างอื่น...เอ๊ะไม่ใช่! แซวเล่นนะคะ >,< ก็ก่อนจากกันไป จะทิ้งร่องรอยไว้ให้นักอ่านตามตัวไปเม้าท์กันต่อได้ ถ้าใครยังไม่จุใจ อุอิ จะตามไปโวยวาย เอ้ย! ทักทายในมายไอดีหรือหน้านิยายก็ได้ค่ะ มุกเปิดเช็คทุกวัน แล้วไว้คุยกันนะคะ บ้ายบายค่า
MyiD หน้านิยาย
คุยสนุกดีมากจ้ะน้องมุก
เชื่อแล้วละว่ายายสวีทดรีมนางเอกของหนูคงไม่ธรรมดาแน่ๆ
ว่าแต่ไอ้ตรงประโยคท้ายเนี่ย...พี่ว่ามันก็สมจริงใช่ย่อยนะ 5555555555555
อตินเอง
ติดตามบทความวิจารณ์หนังสือได้ที่นี่
.jpg)
3 ความคิดเห็น
เย้ >___