สวัสดีค่ะ ก่อนคืนก็ต้องขอบคุณทุกความเห็น ทุกเสียงตอบรับนะคะ วันนี้มีคนถามมาหลายคนค่ะ ว่าเตรียมตัวยังไง บอกก่อนเลยว่า พลับไม่ได้เก่งเหมือนเทพที่สถิตย์อยู่จุฬาฯ หรือศิริราชย์ พลับเป็นแค่คนที่มีเป้าหมายในชีวิตคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นอาจจะไม่ใช่แนวทางที่เจ๋งที่สุดก็ได้ แต่ก็แชร์เผื่อบางคนอยากรู้กันค่ะ 

พลับเองเรียนพิเศษครั้งสุดท้ายตั้งแต่ปีที่แล้ว ส่วนปีนี้ไม่ได้เรียนค่ะทำโจทย์อย่างเดียว เอาหล่ะ เรามาดูกันซิว่า การซิ่ว2ปี หรือสอบหมอ3ปี พลับทำอะไรมาบ้าง

ฟิสิกส์ >>ไม่ได้เรียนพิเศษค่ะ ตอนแรกๆงงกับฟิสิกส์มาก แต่พอทำโจทย์ไปเรื่อยๆจะพบว่า สูตรในฟิสิกส์มีไม่เยอะอย่างที่คิด บางเรื่องมันแค่เปลี่ยนตัวแปรให้เรางงเล่น แท้ที่จริงมันก็สูตรเดียวกันนั่นแหละ พลับนั่งกลับสูตรเล่นไปเรื่อยๆเพื่อหาว่าเชื่อมโยงกันยังไง ทำโจทย์แยกบทของสำนักพิมพ์Hi-ed ที่เขียนโดยอาจารย์ช่วง ตอนแรกทำข้อคี่อย่างเดียวทุกบท พอรู้สึกว่าไม่แม่นเลยก็เลยทำข้อคู่จนครบ แล้วก็ทำโจทย์15พ.ศ.จบไปรอบครึ่ง ทำตะลุยโจทย์เทพฟิสิกส์ไป2/3 แล้วก็เพิ่งมาเปิดเจอเฉลยฟิสิกส์7วิชาสามัญของIdeal Physicsซึ่งเฉลยไว้ดีและเข้าใจง่ายมาก (ตัวอย่างคลิป https://www.youtube.com/watch?v=w9ZpItDJNwg) แต่เพิ่งไปเจอตอนก่อนสอบไม่กี่วันเองค่ะ และตอนนั้น เหมือนฟิสิกส์ก็ยังงงๆอยู่บ้าง สุดท้ายได้คะแนนมาแค่ 48 คะแนน - -"

เคมี>>เรียนเคมีอ.อุ๊คอร์สของม.ปลายมาทุกคอร์สเลยค่ะยกเว้นคอร์สเอ็น คอร์สตะลุยโจทย์ก็ได้ไปเรียนรอบสด อาจารย์สอนเข้าใจง่ายดีค่ะ แต่ฝึกทำโจทย์10ชุดที่อยู่ในตะลุยโจทย์คงไม่พอ พลับทำผ่าข้อสอบเจาะโจทย์วิชาเคมีทั้งเล่ม เผยข้อสอบตอบโจทย์เคมีครึ่งเล่ม(ทั้งสองเล่มของครูกุ๊กค่ะ) ทำ15พ.ศ.ครบ ได้คะแนนมา 68 คะแนน พลับว่าเคมีปีนี่ไม่ยากนะ แต่เก็บได้เท่านี้แหละ (ก็เพราะไม่ใช่เทพไง 555)

ชีวะ>>เรียนคอร์สเอ็นของBio-beam ค่ะ ซึ่งขาดเรียนเยอะมากด้วย(ช่วงนั้นโดดไปทำกีฬาสี - -) เรื่องเกี่ยวกับสัตว์นี่ว่าง ขาวสะอาดเชียว เลยไปยืมหนังสือของเพื่อนหมอคนนึง ซึ่ง....เข้าใจละว่าทำไมเขาติดตั้งแต่ปีแรก คือเขาตั้งใจเรียนและจดดีมาก ต่างจากพลับลิบลับ 555 นั่นแหละค่ะ ก็เอามาอ่าน อ่านจบ1บท ก็ทำโจทย์บทนั้นทันที ดูว่ายังไม่แม่นหรือปล่าว ถ้าไม่แม่นก็ทวนใหม่  ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ (คำเตือน:อย่าลืมถ่ายแบบฝึกหัดของที่เรียนพิเศษตอนที่ยังขาวสะอาดไว้นะคะ เผื่อเอามาทำอีกรอบ ไม่งั้นเวลาตอบก็เขียนไว้หน้าข้อ แต่ถ้าใครขยันลบ หรือคิดว่าทำรอบเดียวจบก็...ไม่ต้องปฏิบัติตามค่ะ:P) แล้วก็สำหรับวิชานี้ควรหาหนังสือสรุปดีๆไว้สักเล่มค่ะ เพื่อที่จะสรุปเอาทุกอย่างลงไปในนั้น(ถ้าเล่มนั้นๆมีเนื้อหาไม่ครบ) ตอนแรกพลับเลือกใช้พี่เต๊นท์ค่ะ จดมันทุกอย่างลงไป วาดรูปประกอบสวยงาม ตอนนี้พี่เต๊นพลับจึงเน่าและเยินมาก แต่พอมาปีนี้ พลับใช้หนังสือคอร์สCOMAของBio-beam ซึ่งเป็นหนังสือที่สรุปได้สั้นจริงๆ แต่ปีหลังเริ่มโปรขึ้นละค่ะ ก็เลยใช้เล่มนี้ตลอด เพื่อหาบางอย่างที่อยู่ดีๆก็ลืม โดยที่ไม่มีน้ำมีแต่เนื้อล้วนๆเลยค่ะ พลับทำ15พ.ศ.รอบครึ่ง ทำโจทย์ของคอร์สCOMAไปเกือบหมด(บางส่วนที่ซีร็อกไว้ดันหาย - -) และหนังสือที่อยากแนะนำคือ อ่านขาดชีววิทยาค่ะ เขาอ่านขาดจริงๆ ดักเราทุกมุม จนแบบ ถ้าไม่แน่นก็ตายค่าา สรุปแล้วชีวะได้คะแนน 67 คะแนน เกินคาดนิดหน่อย เพราะปีนี้แอบยากค่ะ = =

เลข>>ตอนแรกก็ไม่เรียนเลยนะ เพราะคิดว่าเรียนแบบที่เรียนพิเศษทั่วไปต้องไม่รู้เรื่องแน่เลย(คือเมื่อก่อนเป็นคนขี้สงสัยอ่ะค่ะ ชอบสงสัยอะไรที่คนทั่วไปไม่ส่งสัยกัน)คิดว่าจะหาคนสอนตัวต่อตัว ซึ่งพอเรียนแล้วก็ไม่รู้เรื่อง สุดท้ายตอนปี1รอบแรก พลับไปเรียนเลขที่Oplusค่ะ เรียนคอร์สAdmission2 กับคอร์สตะลุยโจทย์ เรียนแบบเร่งสปีดวันละเกือบ8ชั่วโมง ไม่ถึงเดือนก็จบ2คอร์สค่ะ ซึ่งเข้าใจเลขมากขึ้นจริงๆ แต่ก็ยังไม่แม่นค่ะ ก็ทำโจทย์ในบทที่เรายังไม่แม่น แล้วก็mix testที่เขามีมาให้ ทำsyntax กับvaccine ของพี่ณัฐ ไปเล่มละเกือบๆครึ่งเล่ม ทำเกือบครบ15พ.ศ. แล้วก็ทำตะลุยโจทย์คณิต พิชิตข้อสอบแพทย์(รัชพล ธนาภากรรัตนกุล) ทำไป4/5 ค่ะ ซึ่งคะแนนที่ออกมาก็ตามคาดค่ะ คือได้พอๆกับที่ทำในหนังสือตะลุยโจทย์คณิตเลย ได้ 52 คะแนนค่ะ (งี้แหละ ไม่ค่อยเก่งเลข ได้เท่านี้ก็หรูละ55)

อังกฤษ>>พลับเคยเรียนกับครูพี่แนนEnconceptค่ะ แต่จำไม่ได้ว่าคอร์สอะไรบ้าง ที่แน่ๆmemolodyที่เป็นmedleyนี่ช่วยได้เยอะเลย แล้วก็ท่องศัพท์4หน้าของครูสมศรีค่ะ พลับทำครบAx22 แล้วก็หนังสือภาษาอังกฤษ7วิชาของสำนักพิมพ์พ.ศ.ค่ะ ที่จริงช่วงหลังๆนี้ปกติพลับทำอังกฤษได้ดีนะ ปกติก็จะ65ขึ้นไปอย่างน้อยๆก็ไม่ต่ำกว่า60 แต่ตอนสอบ7วิชาครั้งล่าสุดก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร อยู่ดีๆก็ไม่มีสมาธิ แล้วก็รนเฉยเลย สุดท้ายทำได้แค่ 53.75 (มีอะไรมาดนใจเพื่อที่จะได้อยู่มศวปะเนี่ย 555)

ภาษาไทย>>เรียนคอร์สเทอร์โบ ของอาจารย์ปิง ดาว้องค่ะ บอกเลยว่าคอร์สนี้ต้องเรียนรอบสด เพราะมันสนุกมากกกกก!! นอกจากเรียนจะสนุกแล้ว ยังได้พักกว่า1ชั่วโมงทุกวันไปเดินเล่นหาอะไรกินที่เยาวราชอีกต่างหาก(ขอขอบคุณกัปตันกรเด็กย่านเยาวราชที่พาเที่ยวหาของอร่อยกินทุกวัน555)นอกเรื่องมาเยอะละ เอาเป็นว่าภาษาไทยเป็นอะไรที่ใช้เซ้นเพราะมีไวยากรณ์ที่ออกน้อยมาก ส่วนใหญ่จะจับใจความ เพราะฉะนั้น คนจับใจความเก่งๆก็ได้ไป แต่เรื่องจะหาอ่านไวยากรณ์ได้ที่ไหน ขอแนะนำmini Thai bookของดาว้องอีกเช่นเคยค่ะ อาจจะหาไม่ได้ตามท้องตลาด แต่ลองถามคนที่เรียนดาว้องดูน่าจะมีค่ะ วิชานี้ได้ 78 (พลาดด้วยความลังเลไป2ข้อ - -) 

สังคม>>เรียนจากคอร์สเทอร์โบเช่นกันค่ะ(ความจริงลงคอร์สเอ็นไว้นะคะ แต่ลูกพลับก็โดดอย่างสนุกสนานอีกตามเคย =w=) แล้วก็อ่านเพิ่มเติมหนังสือสรุปสังคมม.ปลาย ของพี่บอล เขียนดีนะคะ แต่พลับอ่านไม่ค่อยละเอียดมาก เน้นทำโจทย์ค่ะ ทำจนจบเล่มเลย แล้วก็ทำข้อสอบย้อนหลังอีกนิดหน่อย สรุปได้คะแนนสังคมมา 66 เกินคาดมากๆ (การติดตามข่าวสถานการณ์จะมีส่วนช่วยได้นิดหน่อยค่ะเรื่องความรู้รอบตัว)

ช่วงก่อนสอบไม่กี่อาทิตย์ พลับก็ตามค้นหาข้อสอบ7วิชาในอินเตอร์เน็ต ซึ่งพบว่า มันมีอยู่จริงค่ะ!!! มันคือข้อสอบจริงๆที่หลุดออกมา พลับทำข้อสอบเหล่านี้เป็นลำดับสุดท้าย คะแนนที่ออกมาติดประมาณวชิระค่ะ แต่นั่นแหละ ด้วยความกดดัน (ผสมอากาศร้อนๆ และฝุ่นจากการก่อสร้างที่ทำร้ายคนเป็นภูมิแพ้อย่างพลับในห้องสอบ) ก็ทำให้คะแนนลดลงจากคาดนิดหน่อย แต่เท่านี้ก็ดีใจแล้วค่ะ 555

หลายๆคนคงสงสัยว่า ก็ทำข้อสอบเยอะนะทำไมได้เท่านี้ บอกตามตรงว่าความรู้เดิมพลับไม่ค่อยแน่น (ผลแห่งกรรมของการเป็นเด็กไม่ตั้งใจเรียน-..-) แต่ถ้าจะเรียนพิเศษใหม่หมดเลย ก็คงจะเสียเวลามากไปหน่อย ก็เลยนั่งทำโจทย์ดีกว่า ตอนทำโจทย์ก็คะแนนประมาณนี้แหละค่ะ บวกลบนิดหน่อย สอบออกมาจึงเป็นแบบนี้ เคล็ดลับของการอ่านเองทำโจทย์เองคือ พอทำโจทย์เสร็จแล้วก็มาดูค่ะว่าเรื่องไหนที่ยังไม่แม่นหรือจำไม่ได้ ก็พยายามทำความเข้าใจกับมันซะ หาสมุดปล่าวๆสักเล่ม จดสิ่งที่ไม่รู้ลงไป แล้วเอาติดตัวไว้ค่ะ ไม่ว่าจะไปไหนก็เอาไปท่องด้วย วิธีนี้คือการอุดรอยรั่วค่ะ เพราะพอทำข้อสอบเสร็จเราก็จะเห็นรอยรั่ว ถ้าเราค่อยๆพยายามอุดมันไปเรื่อยๆ สุดท้ายรอยรั่วก็จะหมดไปค่ะ

วิธีที่พลับทำปีนี้ เน้นความถึกเป็นหลัก ทำข้อสอบเสร็จก็ตรวจและเอามาเขียนคำตอบลงในชุดคำถามเลย ตรงไหนพลาดก็วงตัวใหญ่ๆ เขียนตัวใหญ่ๆจะได้ไม่พลาดอีก โดยเฉพาะพวกคำนวนที่จะดูคำตอบจนเข้าใจแล้วค่อยมาแสดงวิธีทำในชุดคำถาม เรียกได้ว่าหนังสือนี่เละเลยจ้าา 

สุดท้ายนี้ อยากให้คนที่อยากจะเข้าคณะที่เป็นเป้าหมายให้ได้ ตั้งใจเรียนและเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆค่ะ เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่าข้างหน้าจะมีอะไรมาบั่นทอนการอ่านของเราไหม แต่แรกพลับก็ไม่ใช่เด็กที่ตั้งใจเรียนมากขนาดนั้น มัวแต่ทำกิจกรรม ซึ่งเป็นตัวอย่างที่"ไม่ดี" แต่พอเข้ามหาลัยมันเห็นสัจธรรมมากยิ่งขึ้นค่ะ เราปรับตัวมากขึ้น อ่านหนังสือได้มากขึ้น ขยันมากขึ้น จนถึงตอนนี้พลับชอบอ่านหนังสือมากต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ อ่านถึงตรงนี้แล้ว อะไรที่คิดว่าดีก็ลองเอาไปใช้ดูได้ค่ะ พลับเผยทั้งหมดของพลับแล้วจริงๆ เพราะฉะนั้นอะไรที่ไม่ดีก็อย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง มันเป็นตัวอย่างที่ผิดค่ะ 555 (หลายคนคงผิดหวังสินะ พลับไม่ใช่เด็กดีตั้งใจเรียนแบบที่ทุกคนเข้าใจนะ หึหึหึ ;P) ขอให้ทุกคนโชคดี และประสบความสำเร็จในชีวิตค่ะ :') 

ปล.ใครที่มีข้อสงสัยเพิ่มเติม หรือมีปัญหาชีวิตจริงๆ แอดเฟสมาคุยกันได้ที่puffyplub แต่จะขอรับเฉพาะคนที่ทักอินบล็อคมาเพราะมีปัญหาก่อนนะคะ ถ้าตอบช้าอย่าโกรธกันนะ บางทีอาจจะยุ่งๆอยู่แต่จะพยายามตอบค่ะ^^   

ปล.2 ไม่ได้แนะนำนะว่าชีวิตนี้ทั้งชีวิตต้องซิ่วไปเรื่อยๆจนกว่าจะติด คืออยากให้ลองเปิดใจ แล้วใช้ใจนำทางว่าเป้าหมายในชีวิตคืออะไร มันอาจจะมีสิ่งอื่นที่เราทำได้ดีกว่านี้ก็ได้ เพราะฉะนั้นก่อนจะซิ่วคิดให้ดีๆ นึกถึงพ่อแม่ นึกถึงค่าใช้จ่าย นึกถึงเวลาที่เสียไป ถ้าเกิดมั่นใจจริงๆว่าทางนี้ที่ใช่ จึงก้าวเดินต่อ ถึงแม้ว่าจะล้มบาง ถอยหลังบ้าง แต่มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้รสชาติแห่งชีวิต และบทเรียนของชีวิต ดีกว่ายืนอยู่กับที่เฉยๆเนอะ ^^" 

.

"อาชีพแพทย์นั้นมีเกียรติ แพทย์ที่ดีไม่ร่ำรวย แต่ไม่อดตาย ถ้าใครอยากร่ำรวยควรเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่แพทย์ อาชีพแพทย์ต้องยึดมั่นในอุดมคติ คือ เมตตา กรุณา" คำสอนของสมเด็จฯ พระบรมราชชนก ทรงสอนนิสิตเตรียมแพทย์ปริญญารุ่นที่ 2