อย่าใจอ่อนกับเพื่อน! เทคนิคปฏิเสธที่วัยรุ่นควรรู้ ผู้ใหญ่ควรแนะ!

"เพื่อนป่ะล่ะ ถ้าทำให้ไม่ได้ก็เลิกเป็นเพื่อนกัน"

เกียจคำนี้มากกกก

คือเรื่องลอกการบ้านอะ เราเป็นงี้

เพื่อน : ขอดูการบ้านหน่อยสิ

เรา: ไหนตรงไหนทำไม่ไ..

เพื่อน: โอ๊ย ไม่ต้องอธิบายยืดยาว เอามาดูเลย เดี๋ยวครูมา ยังไงมันก็ทำไม่ทันอยู่แล้ว

เรา: เงิบ

เราเพิ่งย้ายโรงเรียนมาอ่ะ คำปฏิเสธแบบนุ่มนวลหรือแบบแข็งๆใช้มาหมดแล้ว

ไม่ได้ผลเลย! งานทุกอย่างโยนมาที่เรา เพราะเราเป็นเด็กใหม่ T T

อยากกลับโรงเรียนเก่า ฮืออออ 

เรื่องขอลอกการบ้านอีกอย่าง พอเราจะอธิบายก็เมิน จนเราเบื่อ ต้องให้ในที่สุด เวลามีงานอ้างนู่นนี่ และสุดท้ายเราก็ทำคนเดียว

คนแบบนี้มีอยู่จริง และเป็นทั้งห้องด้วย น่าเบื่อมาก ชีวิตวัยเรียนอันแสนไม่น่าจดจำ T T

เราเป็นพวกใจๆมั้ง เวลาคบกันก็บอกอยู่แล้วว่า เออ กุตรงๆนะ

คนอื่นอาจไม่ชอบ แต่มันจะสบายทีหลังเวลาจะทำอะไร

อย่างเช่นเรื่องงาน ในมหาลัยงี้ ถ้าพูดด้วยเหตุผล(จริงๆ)ชนิดว่าคนในกลุ่มได้รับประโยชน์ทั้งหมด มันก็ยากที่จะค้าน ที่จะไม่เห็นด้วย เห้อะๆๆๆ 

ส่วนกรณีเพื่อนชวนไปเที่ยว ไม่อยากไปก็บอกไปเลยว่าไม่อยากไป ไว้มื้อหน้าเอ็งอยากไปที่ข้าอยากไป ข้าจะเสนอตัวไปเอง แม้เอ็งไม่รับเชิญ 555+ 

มันอยู่ที่ว่าคบเพื่อนแบบไหนด้วยนะ บางคนคบเชิงอิงกลุ่ม บางคนคบเดี่ยวๆเอาสบายใจ

ถ้าเป็นคนเดี่ยวเชิงสบายใจแบบเลือกเอง ก็สบาย เพราะคบกันด้วยใจ เข้าใจกันได้ ประมาณว่า เพื่อนเป็นของเพื่อนแบบนี้ เพื่อนสนิทเราคนนึง เรารักม๊ากกก แบบว่าปิดเทอมเนี่ยคิดถึงมาก เพราะอยู่ด้วยแล้วสนุก แต่อีกฝ่ายดูไม่คิดถึงเหมือนที่เราคิดถึงเลย เราก็เลยชอบตัดพ้อว่า โอยยย เหงา แกไม่รักเราเลยยยย 555+  ทั้งๆที่รู้ว่า ก็เพื่อนเป็นของเพื่อนแบบนี้ จะให้ทำไง ปลงสิจ๊ะ 555+

ส่วนการคบเชิงอิงกลุ่ม ก็เหมือนคบแบบเซฟตี้ ให้มีงาน มีอิทธิพลเชิงกลุ่ม เห็นเชิงกลุ่มมีดราม่าบ้าง เหมือนประเด็นที่่ว่า พวกมุงอยากไปแต่กุไม่อยาก ถ้ากรณีเป็นแบบนี้ เราต้องหาจุดยืนของเราค่ะ ในกลุ่มสังเกต จะมีอยู่คนนึง อยู่ในตำแหน่งที่ กุไม่ตามใคร แล้วไง คนอื่นในกลุ่มเกรงใจกันหมด เพราะเขามีจุดยืนที่ชัดเจน อาจจะเป็นชนิดที่ว่า พอบอกว่าไม่ไป เพื่อนๆก็จะเข้าใจในทันที แถมไม่โกรธด้วยนะเออ 555+ 

อยู่ที่การวางตัวมากกว่านะเราว่า ถ้าคุณวางตัวให้ข่มไม่ได้ ก็ไม่มีใครทำอะไรคุณได้

คนสมัยนี้ติดคิดมาก ก็จะกลัวคนอื่นโกรธหรือไม่พอใจ

แต่เอาจริงๆ มีคนบอกเราว่า "ถ้าเพื่อนกันจริง เรื่องแค่นี้โกรธ ก็ไม่ต้องไปเรียกว่าเพื่อนหรอก" 

สำหรับผม ไม่ก็คือไม่ ไม่ต้องอธิบายยืดยาว ถ้าเรื่องแค่นี้ไม่เข้าใจกัน แล้วมาโกรธมางอลกันด้วยเรื่องแค่นี้ ก็ไม่ง้อ โตๆกันแล้วมันไม่ใช่เรื่อง 
ส่วนเรื่องลอกการบ้าน  มัธยมอะให้ลอกไปเหอะชีวิตจริงไม่มีใครมานั่งอธิบายขนาดนั้นหรอก ลอกให้แต่ได้ส่ง   บอกไป1รอบ ว่าเดี๋ยวทำข้อสอบไม่ได้หรอก ถ้าหลังจากนั้นยังขอลอกอีกก็แล้วแต่เถอะ บอกไปละเตือนไปละไม่เชื่อก็แล้วแต่

เราเป็นคนที่ใจอ่อนมากเลยอะ โดยเฉพาะเวลาเพื่อนยืมมือถือ  

เราเป็นพวกใจอ่อนมาก เพื่อนขอลอกการบ้านเราก็ให้ ที่จริงเราจะสอนเพื่อนนะแต่เพื่อนมันไม่เอาจะลอกอย่างเดียวแล้วเราก็ไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ เลยต้องให้ลอกไปตามระเบียบ แต่ไม่รู้ทำไมเวลานึกถึงเรื่องนี้แล้วมันหงุดหงิดขึ้นมาทุกที

คือเรื่องลอกการบ้านอะ เราเป็นงี้

เพื่อน : ขอดูการบ้านหน่อยสิ

เรา: ไหนตรงไหนทำไม่ไ..

เพื่อน: โอ๊ย ไม่ต้องอธิบายยืดยาว เอามาดูเลย เดี๋ยวครูมา ยังไงมันก็ทำไม่ทันอยู่แล้ว

เรา: เงิบ

เราเป็นพวกใจๆมั้ง เวลาคบกันก็บอกอยู่แล้วว่า เออ กุตรงๆนะ

คนอื่นอาจไม่ชอบ แต่มันจะสบายทีหลังเวลาจะทำอะไร

อย่างเช่นเรื่องงาน ในมหาลัยงี้ ถ้าพูดด้วยเหตุผล(จริงๆ)ชนิดว่าคนในกลุ่มได้รับประโยชน์ทั้งหมด มันก็ยากที่จะค้าน ที่จะไม่เห็นด้วย เห้อะๆๆๆ 

ส่วนกรณีเพื่อนชวนไปเที่ยว ไม่อยากไปก็บอกไปเลยว่าไม่อยากไป ไว้มื้อหน้าเอ็งอยากไปที่ข้าอยากไป ข้าจะเสนอตัวไปเอง แม้เอ็งไม่รับเชิญ 555+ 

มันอยู่ที่ว่าคบเพื่อนแบบไหนด้วยนะ บางคนคบเชิงอิงกลุ่ม บางคนคบเดี่ยวๆเอาสบายใจ

ถ้าเป็นคนเดี่ยวเชิงสบายใจแบบเลือกเอง ก็สบาย เพราะคบกันด้วยใจ เข้าใจกันได้ ประมาณว่า เพื่อนเป็นของเพื่อนแบบนี้ เพื่อนสนิทเราคนนึง เรารักม๊ากกก แบบว่าปิดเทอมเนี่ยคิดถึงมาก เพราะอยู่ด้วยแล้วสนุก แต่อีกฝ่ายดูไม่คิดถึงเหมือนที่เราคิดถึงเลย เราก็เลยชอบตัดพ้อว่า โอยยย เหงา แกไม่รักเราเลยยยย 555+  ทั้งๆที่รู้ว่า ก็เพื่อนเป็นของเพื่อนแบบนี้ จะให้ทำไง ปลงสิจ๊ะ 555+

ส่วนการคบเชิงอิงกลุ่ม ก็เหมือนคบแบบเซฟตี้ ให้มีงาน มีอิทธิพลเชิงกลุ่ม เห็นเชิงกลุ่มมีดราม่าบ้าง เหมือนประเด็นที่่ว่า พวกมุงอยากไปแต่กุไม่อยาก ถ้ากรณีเป็นแบบนี้ เราต้องหาจุดยืนของเราค่ะ ในกลุ่มสังเกต จะมีอยู่คนนึง อยู่ในตำแหน่งที่ กุไม่ตามใคร แล้วไง คนอื่นในกลุ่มเกรงใจกันหมด เพราะเขามีจุดยืนที่ชัดเจน อาจจะเป็นชนิดที่ว่า พอบอกว่าไม่ไป เพื่อนๆก็จะเข้าใจในทันที แถมไม่โกรธด้วยนะเออ 555+ 

อยู่ที่การวางตัวมากกว่านะเราว่า ถ้าคุณวางตัวให้ข่มไม่ได้ ก็ไม่มีใครทำอะไรคุณได้

คนสมัยนี้ติดคิดมาก ก็จะกลัวคนอื่นโกรธหรือไม่พอใจ

แต่เอาจริงๆ มีคนบอกเราว่า "ถ้าเพื่อนกันจริง เรื่องแค่นี้โกรธ ก็ไม่ต้องไปเรียกว่าเพื่อนหรอก" 

"เพื่อนป่ะล่ะ ถ้าทำให้ไม่ได้ก็เลิกเป็นเพื่อนกัน"

เกียจคำนี้มากกกก

เราบอกตรงๆเลยถ้าไม่อยากทำ ไม่อยากไป

ก็ตอบว่า " ไม่ " งี้เลยอะ แล้วตอบไปว่าทำไมไม่อยาก

เพราะเพื่อนจะได้รู้แน่นอนไงว่าไม่ต้องรอไม่ต้องถามต่ออะไรให้มันยืดยาว

จะได้ไปชวนคนอื่นได้ด้วย แล้วเพื่อนเราก็ไม่ได้โกรธนะ

แต่ถ้าใครจะโกรธเพราะเรื่องแค่นี้ก็โกรธไปเลย  (แต่ยังไม่เคยเจอนะ)

เช่นเดียวกันถ้าเราชวนเพื่อนไปไหน แล้วมีคนไม่อยากไปเราก็ชอบให้พูดตรงๆ อ่า 

ไม่ต้องมาบอกว่า อุ๊ย ชั้นก็อยากไปนะ บลาๆๆๆๆๆๆ แล้วสุดท้ายไม่ไปเงี้ย =__= 

แบบนี้มันน่าหงุดหงิดกว่า 555555555 

เพราะเราไม่ชอบรอ ชอบเอาที่มันแน่ๆ ไปเลย

เรารู้สึกว่าการตอบตกลงหรือปฎิเสธตรงๆ มันเป็นการแสดงความจริงใจกับเพื่อนด้วยนะ

(คหสต นะคร้าบบบบบ TwT)

ปฏิเสธไปเลยจนหน้าสตั๊น อิอิ

เราเพิ่งย้ายโรงเรียนมาอ่ะ คำปฏิเสธแบบนุ่มนวลหรือแบบแข็งๆใช้มาหมดแล้ว

ไม่ได้ผลเลย! งานทุกอย่างโยนมาที่เรา เพราะเราเป็นเด็กใหม่ T T

อยากกลับโรงเรียนเก่า ฮืออออ 

เรื่องขอลอกการบ้านอีกอย่าง พอเราจะอธิบายก็เมิน จนเราเบื่อ ต้องให้ในที่สุด เวลามีงานอ้างนู่นนี่ และสุดท้ายเราก็ทำคนเดียว

คนแบบนี้มีอยู่จริง และเป็นทั้งห้องด้วย น่าเบื่อมาก ชีวิตวัยเรียนอันแสนไม่น่าจดจำ T T

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆค่า

เพื่อนของยืมตัง - - 

*เวลายืมช่างง่าย จะทวงคืนนี่ลำบากเหลือหลาย 

มันลำบากมากเวลาเพื่อนขอยืมเงิน 

เวลาเพื่อนชวนไปดูหนัง

เรา : ไม่มีตังค์อ่ะ //แล้วมันก็จะไปชวนคนอื่นเอง -0-

#บอกตรงๆ ใช้ได้กับเพื่อนบางคนและบางสถานการณ์

เพื่อนของลอกการบ้าน เราถามไปเลยว่า อ้าว แล้วอยู่ที่บ้านแกทำไรอยู่อ่ะ แล้วก็โยนการบ้านให้ =_= เราพูดคล้ายๆกับต่อว่าทางอ้อมจนมันไม่กล้าขอลอกอีกเลย แต่มันไปลอกเพื่อนสนิทเราแทน _._

จริงมากมาายเลยค่ะ

ชอบมาแบบ "ไปน้า น้าๆๆๆๆๆ" พอไม่ก็จะ "เอ้อ"

น่ารำคาญมาก แล้วคือ แค่เข้าห้องน้ำก็ยังจะให้พาไป

กระเพาะปัสสวะอยู่ติดกันหรือเจ้าค่ะ ปฏิเสธก็โกรธ

เลยตอกกลับเลย "แกเคยพาเขาไปป่ะล่ะ ??"

สำหรับผม ไม่ก็คือไม่ ไม่ต้องอธิบายยืดยาว ถ้าเรื่องแค่นี้ไม่เข้าใจกัน แล้วมาโกรธมางอลกันด้วยเรื่องแค่นี้ ก็ไม่ง้อ โตๆกันแล้วมันไม่ใช่เรื่อง 
ส่วนเรื่องลอกการบ้าน  มัธยมอะให้ลอกไปเหอะชีวิตจริงไม่มีใครมานั่งอธิบายขนาดนั้นหรอก ลอกให้แต่ได้ส่ง   บอกไป1รอบ ว่าเดี๋ยวทำข้อสอบไม่ได้หรอก ถ้าหลังจากนั้นยังขอลอกอีกก็แล้วแต่เถอะ บอกไปละเตือนไปละไม่เชื่อก็แล้วแต่

เพื่อน: เธอๆ ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนเราหน่อยจิ เราปวดฉี่ไม่ไหวล่ะ

เรา: ก็-เจ็บฉี่-ก็ไปฉี่ดิ ชวนกูทำไม กูไม่ได้เป็นท่อปัสาวะเดียวกับของ-หนิ

เพื่อน : เออ จำไว้เราจะสั่งให้พวกเพื่อนๆในห้องโกรธเธอให้หมดทุกคนเลย

เรา: โกรธก็โกรธไปดิ กูไม่แคร์เดี๋ยว-ก็รู้ใครจะโกรธใครกันแน่

ผลสรุป คือ ไม่มีใครโกรธใครขู่ไปงั้นๆแหละ

เพื่อนชอบมาขอให้เราช่วย พอเราไม่ช่วยก็บอกว่า "อย่างงี้เรียกว่าเพื่อนอ่อ"

                เกลียดมากเลยเวลาเพื่อนพูดอย่างงี้เราก็เลยบอกไปเลยว่า

                      เลิกเป็นเพื่อนไปเลยดิพูดเเบบนี้