
สวัสดีค่ะชาว Dek-D พบกับเด็กพลังบวกที่จะพาน้องๆ ไปรู้จักกับเด็กหรือวัยรุ่นที่จะมาสร้างแรงบันดาลใจให้เราหันมาใช้เวลาว่างทำกิจกรรมดีๆ เพื่อตนเองและผู้อื่นกันค่ะ
การที่เด็กรุ่นใหม่เติบโตมาพร้อมสมาร์ทโฟนและอินเทอร์เน็ต เป็นเหตุผลสำคัญให้วงการหนังสือเริ่มเข้าสู่ช่วงขาลง แต่โชคดีที่สถานการณ์ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นเมื่อสื่อออนไลน์และสื่อสิงพิมพ์ยังคอยกอดคอพยุงกันอยู่ อย่างที่เราเห็นหนังสือรูปแบบ E-Book หรือมีการรีวิวหนังสือผ่านโซเชียลหรือเว็บบล็อกยอดนิยมต่างๆ โดยผู้ที่รีวิวต้องรักการอ่าน ช่างสังเกต และคิดได้อย่างเป็นระบบพอสมควร ซึ่งความสนุกก็ไม่ต่างจากการสเตตัสดีๆ ที่ทำให้เราได้เมาท์ ได้เชิญชวน และที่สำคัญคือได้รู้ว่าคนอื่นจะคิดเหมือนเรารึเปล่า! เดี๋ยววันนี้เราจะพาไปรู้จักกับนักรีวิวหนังสือที่รีวิวมาตั้งแต่ Bloggang ยังบูม และผลงานของเขาไม่ใช่น้อยๆ เลย ถ้าอยากรู้แล้วว่าการรีวิวหนังสือสนุกยังไง ให้อะไรกับเราบ้าง และสร้างสีสันให้วงการนักอ่านยังไง ตามมาเลยค่าา ><
การที่เด็กรุ่นใหม่เติบโตมาพร้อมสมาร์ทโฟนและอินเทอร์เน็ต เป็นเหตุผลสำคัญให้วงการหนังสือเริ่มเข้าสู่ช่วงขาลง แต่โชคดีที่สถานการณ์ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นเมื่อสื่อออนไลน์และสื่อสิงพิมพ์ยังคอยกอดคอพยุงกันอยู่ อย่างที่เราเห็นหนังสือรูปแบบ E-Book หรือมีการรีวิวหนังสือผ่านโซเชียลหรือเว็บบล็อกยอดนิยมต่างๆ โดยผู้ที่รีวิวต้องรักการอ่าน ช่างสังเกต และคิดได้อย่างเป็นระบบพอสมควร ซึ่งความสนุกก็ไม่ต่างจากการสเตตัสดีๆ ที่ทำให้เราได้เมาท์ ได้เชิญชวน และที่สำคัญคือได้รู้ว่าคนอื่นจะคิดเหมือนเรารึเปล่า! เดี๋ยววันนี้เราจะพาไปรู้จักกับนักรีวิวหนังสือที่รีวิวมาตั้งแต่ Bloggang ยังบูม และผลงานของเขาไม่ใช่น้อยๆ เลย ถ้าอยากรู้แล้วว่าการรีวิวหนังสือสนุกยังไง ให้อะไรกับเราบ้าง และสร้างสีสันให้วงการนักอ่านยังไง ตามมาเลยค่าา ><
แนะนำตัวกันก่อน
“สวัสดีครับ ชื่อ 'จักร - จักรี ปานสมัย' (จริงๆ ชื่อ ‘บาส’ แต่ไม่มีใครเรียกแล้ว เพราะชื่อจักรสั้นกว่า T^T) ตอนนี้อายุ 18 ปีครับ เรียนที่คณะมนุษยศาสตร์ ภาควิชาวรรณคดี ม.เกษตรศาสตร์ นิสัยส่วนตัว คิดว่าผมเองเป็นคนพูดมาก ขี้สงสัย ใส่ใจรายละเอียด เลยทำให้ชอบอ่านนิยายและชอบการรีวิวครับ”
“นามปากกาของผมคือ ‘อุ้มสม’ ครับ มีที่มาจากวรรณคดีเรื่อง ‘อุณรุฑ’ คำว่าอุ้มสมเป็นชื่อเทพที่ทำให้คนรักกัน (อารมณ์เหมือนคิวปิด) ผมรู้สึกว่าชื่อนี่เก๋ดี แล้วตัวเองก็อยากเขียนนิยายรักด้วย นอกจากนี้ยังเป็นชื่อตัวละครในนิยายเรื่อง มณีแดนสรวง ของคุณหมอพงศกร ผมเลยเลือกเป็นนามปากกาครับ”
Photo Credit: Phinyo Photography
จากนักอ่าน...สู่นักรีวิวหนังสือไฟแรง
“ผมชอบอ่านตั้งแต่เด็กครับ ด้วยความที่เป็นคนต่างจังหวัด ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่น เวลาว่างๆ เลยชอบดูละคร ชอบอ่านหนังสือ ส่วนคุณแม่ก็ชอบเอาหนังสือมาให้ผมอ่านด้วย ทีนี้พอผมเข้าไปในเว็บ Bloggang เพื่อหาอ่านนิยายที่น่าสนใจ มันก็จะชอบขึ้นรีวิวของคนอื่นขึ้นมาด้วย พอช่วง ม.2 - ม.3 เราเลยอยากลองเขียนรีวิวบ้างครับ เพราะช่วงนั้นผมก็อ่านนิยายเยอะพอสมควรเลย ส่วนช่วงหลังๆ ประมาณ ม.ปลาย ก็เริ่มหันมารีวิวลงเว็บ Dek-D จริงจัง สรุปแล้วหนังสือที่ผมเคยรีวิวไปทั้งหมดมี 275 เรื่อง โดยเน้นรีวิวเรื่องพล็อต ตัวละคร และสำนวน”
“ส่วนมากผมจะรีวิวนิยายไทยของสำนักพิมพ์ที่เห็นกันบ่อยๆ เช่น สถาพร, อรุณ, คำต่อคำ ฯลฯ หลักๆ เป็นแนวรักดราม่าแบบเล่มเดียวจบ และเน้นรีวิวเรื่องพล็อต ตัวละคร สำนวน ส่วนมากผมชอบอ่านงานนักเขียนรุ่นเก่าๆ ครับ อย่างท่าน ว.วินิจฉัยกุล และปิยะพร ศักดิ์เกษม ส่วนใน Dek-D ก็ตามหลายเรื่อง รวมทั้งนิยายของของพี่อตินด้วย เพราะเป็นแนวดราม่าครับ”
เชื่อว่าจักรคงไม่ได้รีวิวทุกเรื่องที่เคยอ่าน เราอยากให้เล่าหน่อยว่ามีวิธีเลือกยังไงบ้าง? “ตอนไฟแรงผมรีวิวทุกเล่มที่อ่านจริงๆ ครับ 55555 คืออย่าง ม.ต้นเนี่ย รีวิวไป 164 เรื่อง แต่ช่วงหลังอาจลดลงบ้างเพราะเวลาน้อยลง เรียนหนักขึ้น เป็นเด็กกิจกรรมด้วย ผมเลยเลือกจะหยิบแค่เล่มที่ชอบและอยากชวนให้อ่านจริงๆ มารีวิวครับ”
ว่าด้วยกระแสตอบรับ
“ช่วงนั้น Bloggang ยังบูมอยู่ครับ มีนักเขียนนักอ่านเยอะ เราเองก็เขียนสม่ำเสมอจนมีคนติดตามอ่านเยอะ อย่างช่วงนั้นมียอดวิว 10,000-20,000 คน” เราได้โปรโมตไหม? “ไม่เลยครับ เว็บบล็อกนั้นคนอ่านเยอะอยู่แล้ว แต่เราไม่มีแฟนเพจ ไม่มีฐานที่แน่นอน”
จักรคิดว่าเพราะอะไรคนถึงสนใจอ่านงานเรา? “ผมรีวิวมาเยอะด้วยแหละ แล้วก็มีเทคนิคคือรีวิวให้เป็นกลางที่สุด ถ้าอยากติก็เลี่ยงคำพูดแรงๆ คนที่อ่านเขาจะบอกว่าผมสำนวนเหมือนผู้ใหญ่ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเด็กเขียน อาจเป็นเพราะผมอ่านนิยายสำนวนผู้ใหญ่ๆ มาเยอะ”
“คนที่มาอ่านมาตอบเราจะมีทั้งคนที่อ่านเหมือนเรา เห็นด้วย แล้วมาคุยกันเพิ่มเติม กับอีกแบบคือเขาไม่เคยอ่านเรื่องนี้มาก่อน พอมาอ่านรีวิวเราแล้วสนใจเลยไปหาอ่านบ้าง ส่วนคอมเมนต์ติช่วงนึงที่ผมเขียนรีวิวละเอียดยิบ บางคนเลยบ่นว่ามันดูเหมือนสปอยล์เรื่องเกินไป ผมก็รับมาปรับๆ ให้ดีขึ้นครับ”
ได้เป็นเพื่อนกับนักอ่านและนักเขียน!
บางคนอาจคิดว่าหนอนหนังสือหรือนักเขียนจะต้องจมอยู่กับตัวเองในโลกส่วนตัว ก้มหน้าอ่านหนังสือจนไม่คุยกับใคร แต่จักรเล่าให้ฟังว่าคอนเนกชั่นเขากว้างขึ้นเพราะมีหนังสือเป็นตัวเชื่อม “การรีวิวทำให้ผมรู้จักเพื่อนๆ พี่ๆ นักอ่านเยอะมากครับ พวกเขาชอบอ่านหนังสือเหมือนๆ กัน จนทุกวันนี้สนิทกันหลายคน”
“อีกเรื่องที่ผมภูมิใจมากคือนักเขียนเจ้าของเรื่องเขาก็มาอ่านบทความรีวิวของเรา ทำให้ผมได้เป็นเพื่อนกับนักเขียนหลายคน อย่าง ‘คุณหมอพงศกร จินดาวัฒนะ’ ที่เขียนเรื่องกี่เพ้า รอยไหม บุรำปรำปรา ฯลฯ น่ะครับ และผมเคยเจอท่าน ว.วินิจฉัยกุล ในงานหนังสือด้วย ท่านบอกว่าท่านเคยอ่านงานที่ผมรีวิว แล้วพอผมซื้อเล่มใหม่ไป ท่านก็บอกว่ารออ่านรีวิวนะ โอกาสแบบนี้ไม่ได้หาง่ายๆ ครับ เหมือนเป็นไฟให้เราอยากเขียนต่อไปเรื่อยๆ”
เล่าสู่กันฟัง...สิ่งที่ได้จากการรีวิว
“อย่างแรกเลยคือผมภูมิใจที่มีคนอ่านครับ และพอนักเขียนบางท่านได้อ่านรีวิวของเรา เขาก็นำไปปรับปรุงงานเขาได้จริงๆ นอกจากนี้ยังทำให้ผมมีวิจารณญาณในการเสพสื่อมากขึ้น เข้าใจสารที่นักเขียนต้องการสื่อ นำไปใช้ในการเรียนได้ งานช่วงแรกผมจะรีวิวตามความรู้สึก แต่พอโตขึ้นเรื่อยๆ ก็เริ่มจับหลักมากขึ้น ทั้งฉาก ความสมเหตุสมผล บทสนทนา ฯลฯ แต่ไม่ใช้ศัพท์ยาก ความแตกต่างที่ชัดมากๆ คือตอนแรกเขียนรีวิวสั้นมากยังกับเขียนสเตตัสในเฟซบุ๊ก แต่หลังๆ เขียนยาวขึ้น เป็นเหตุเป็นผล ใส่ใจรายละเอียดมากขึ้น เริ่มพูดรู้เรื่องมากขึ้น! 5555 ผมชอบความไฟแรงของตัวเองตรงที่มันทำให้เห็นพัฒนาการนี่แหละครับ”
“อีกอย่างคือผมชอบอ่านนิยายแนวพีเรียด (Period) ทำให้ได้ซึมซับประวัติศาสตร์ ได้เจอพวกคำโบราณและคำราชาศัพท์บ่อยมากๆ ถ้ามีเนื้อเรื่องตรงไหนตงิดๆ ก็ไปเสิร์ชหาข้อมูลเพิ่ม”
ทิ้งท้ายจากชายนักรีวิว
“อยากฝากบอกน้องๆ เยาวชนรุ่นใหม่ว่า ถ้าว่างๆ อยากให้อ่านหนังสือกันครับ เพราะมีหลายประเภทให้เลือกอ่าน ผมเชื่อว่าการอ่านคือการเปิดประตูสู่โลกกว้าง และจะให้อะไรดีๆ กับเราเยอะมาก อย่างเช่นวรรณกรรมไทยที่มีเสน่ห์ตรงสะท้อนภาพสังคมไทยจริงๆ นักเขียนบางท่านมีกลเม็ดดึงให้เราสนใจ ในปัจจุบันได้ก้าวผ่านความเป็นนิยายน้ำเน่ามามากแล้ว อย่างตัวผมเอง ผมอยากทำงานในวงการวรรณกรรม อาจเป็นนักเขียนหนังสือ บทความ หรือนิยาย ถ้าเป็นรีวิวก็อาจเป็นบทความตีแผ่นิยาย เอาความรู้ในวรรณคดีหรือวรรณกรรมร่วมสมัยมาพูดถึง เพราะอยากให้คนสนใจงานเขียนของไทยมากขึ้น”
“สุดท้ายนี้ผมอยากชวนให้คนมาเขียนรีวิวเยอะๆ เพราะมันจะเป็นแนวทางให้คนที่ไม่เคยอ่านนิยาย หรือคนที่ชอบอ่านอยู่แล้วแต่อยู่ในภาวะที่ไม่รู้จักอ่านเล่มไหนอีกดี ได้หันมาสนใจหลังจากได้อ่านงานของเราครับ”
เรียกได้ว่าน้องจักรเป็นหนึ่งในคนที่คอยซัพพอร์ตวงการหนังสืออยู่ห่างๆ จริงๆ ค่ะ เพราะแค่เขารีวิวหนึ่งครั้งหนึ่งเล่ม ก็ทำให้คนสนใจตามไปอ่านอีกไม่รู้ตั้งกี่คน ถ้าน้องๆ คนไหนทั้งชอบอ่าน ชอบเมาท์ และเข้าใจสารที่นักเขียนอยากสื่อแล้วล่ะก็ ลองเรียบเรียงคำพูดออกมาแชร์กับเพื่อนนักอ่านคนอื่นๆ บ้าง อาจทำให้ได้เปิดโลกใบใหม่ที่น้องไม่เคยเห็นมาก่อน และดีไม่ดีอาจได้เข้าถึงนักเขียนที่ตัวเองเป็นแฟนคลับอยู่เหมือนกับเด็กพลังบวกในวันนี้ก็ได้! ^^ สำหรับใครที่อยากแวะเข้าไปอ่านการรีวิวของวัยรุ่นสำนวนผู้ใหญ่ใจเย็นคนนี้ สามารถเข้าไปอ่านและติดตามได้ที่ Bloggang และ Dek-D ของน้องได้เลยค่าา~







2 ความคิดเห็น
เงอะะะะะะะะะ เฟบไว้ตั้ง300กว่าเรื่อง แต่งประมาณ50+ เรื่อง 55555555555555555
โห้ อย่างเท่อ่ะ รีวิวได้ไงตั้งเยอะแยะ เป็นหนอนนักอ่านจริงๆ มีไอดอลอีกละ55555555