สวัสดีค่า พบกับคอลัมน์เด็กพลังบวกที่จะพาน้องๆ ไปรู้จักวัยรุ่นสุดเจ๋งที่จะเป็นแรงบันดาลใจให้น้องๆ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ทำกิจกรรมดีๆ เพื่อตัวเองและสังคมค่ะ ...เดี๋ยวเรามาดูกันดีกว่าว่าวันนี้จะได้เจอกับใคร ><
พอพูดถึงประเทศ "อินเดีย" อาจไม่ใช่ที่เที่ยวยอดฮิตในหมู่คนไทยสักเท่าไรนัก เพราะภาพตามเน็ตตามทีวีอาจทำให้บางคนมองอินเดียในแง่ลบ ทว่าหลังจากที่เพจหนึ่งได้แชร์เรื่องเล่าในมุมมองที่ตลก น่ารัก และแปลก ด้วยสำนวนกวนๆ ตรงไปตรงมาพร้อมภาพประกอบ ก็เหมือนช่วยไฮไลต์ให้อินเดียมีสีสันน่าเที่ยวขึ้นมาหลายเท่าตัว คราวนี้เราเชื่อว่าต้องมีคนที่คิดเหมือนกันว่า เอ๊ะ...ถ้าเราเจอแบบนั้นจริงๆ จะยังมีอารมณ์มาเล่าติดตลกได้เหมือนเขาไหม?
ด้วยความสงสัย เราจึงไปคว้าตัวแอดมินสาวสวยหน้าคม นักศึกษา ป.โท เจ้าของเพจ "ตามติดชีวิตอินเดีย" ที่ครองยอดไลก์มากกว่าสองแสน มาเปิดใจคุยเจาะประเด็นให้ชัดไปเลยว่า ทำไมต้องเลือกไปอินเดีย? ประเทศนั้นเป็นอย่างที่คนพูดกันไหม? แล้วถ้าเจอเรื่องแย่...ทำไมเธอถึงเก็บมาเล่าเรียกเสียงหัวเราะได้ขนาดนี้? ไปตามอ่านกันด่วนๆ เลยจ้าา
ด้วยความสงสัย เราจึงไปคว้าตัวแอดมินสาวสวยหน้าคม นักศึกษา ป.โท เจ้าของเพจ "ตามติดชีวิตอินเดีย" ที่ครองยอดไลก์มากกว่าสองแสน มาเปิดใจคุยเจาะประเด็นให้ชัดไปเลยว่า ทำไมต้องเลือกไปอินเดีย? ประเทศนั้นเป็นอย่างที่คนพูดกันไหม? แล้วถ้าเจอเรื่องแย่...ทำไมเธอถึงเก็บมาเล่าเรียกเสียงหัวเราะได้ขนาดนี้? ไปตามอ่านกันด่วนๆ เลยจ้าา
Photo Credit: เฟซบุ๊กแฟนเพจ ตามติดชีวิตอินเดีย
แนะนำตัวสักนิด
"สวัสดีค่ะ ชื่อ 'ขิม' พัทธมญส์ กาญจนพันธุ์ อายุ 26 ปี ตอนนี้กำลังเรียนต่อ ป.โท บริหารธุรกิจ ที่ Koshys College เมืองบังกาลอร์ ประเทศอินเดียค่ะ (เป็นดาวมหา'ลัยด้วยนะ~) นิสัยส่วนตัวขิมเป็นคนง่ายๆ ไม่คิดมาก อยากทำอะไรทำ อยากไปไหนก็ไป แล้วก็ชอบเล่าชอบบ่นด้วยค่ะ 5555"
หลายคนอาจได้ยินข่าวแว่วๆ มาว่าก่อนหน้านี้เธอป่วยจนลุกเดินไปไหนมาไหนไม่ได้อยู่พักนึง ตอนนี้เราเลยจะมาอัปเดตให้ฟังว่าเธอเกือบจะหายดีเป็นปกติแล้ว มีแค่เจ็บแปล๊บๆ เวลาเดิน ระหว่างนี้ต้องออกกำลังกาย ทำกายภาพบำบัดไปด้วย และรอดูอาการอีกครั้งตอนฤทธิ์โบท็อกซ์หมดในอีก 3-4 เดือนข้างหน้า ยังไงเราก็ขอเอาใจช่วยอีกแรงนะคะ ^^"
จากเรื่องเล่าบนสเตตัส สู่การเปิดเพจ "ตามติดชีวิตอินเดีย"
ก่อนอื่นเราอยากให้ขิมเกริ่นถึงเพจที่ตัวเองเป็นแอดมินสักนิด "เปิดเพจมาได้ปีกว่าแล้วค่ะ แรกๆ เราบ่นเราเล่าลงสเตตัสเฟซบุ๊ก เพื่อนอ่านแล้วติด คอยถามตลอดว่ามีอะไรมาเล่าอีกไหม พอเรื่องเล่าเยอะมากก็เปิดเพจเล่าเรื่องตลกรายวันเลย จนดังเพราะมีคนเอาไปแชร์ลงทวิตเตอร์ แรกๆ มีแต่เพื่อนไลก์เพจกันเอง คำสบถคำหยาบเยอะเลย แต่พอมีคนมาอ่านเยอะขึ้น ต้องเลี่ยงมาใช้คำกลางๆ เพราะมีคนหลายวัยอ่าน"
เก็บข้าวเก็บของ...มุ่งหน้าสู่ดินแดนภารตะ
ขิมเล่าเหตุผลที่เธอเลือกไปอินเดียว่า "ขิมอยากเรียนภาษาอังกฤษเลยลองเสิร์ชหาหลายๆ ที่ดู เห็นว่าถ้าเป็นอเมริกาหรืออังกฤษ คอร์สเรียนสั้นๆ จะมีค่าใช้จ่ายสูงมาก ในขณะที่อินเดีย คอร์ส 3 เดือน จ่ายแค่ 5 หมื่น ราคานี้รวมทุกอย่างแล้วยกเว้นแค่ค่ากิน จ่ายน้อยอยู่นานกว่าเราเลยโอเค เพราะเราเป็นคนง่ายๆ ลำบากหน่อยก็ไม่มีปัญหา ช่วยเซฟค่าใช้จ่ายทางบ้านด้วย ประกอบกับเคยดูซีรี่ส์อินเดีย รู้สึกเขาเป็นคนตลกมาก ถ้าเราไป ต้องเจอคนตลกๆ แน่ๆ"
ช่วงแรกๆ ปรับตัวนานแค่ไหน? "ใช้เวลาปรับตัวเดือนนึงค่ะ ร้องไห้ในห้องพักด้วยตอนนั้น 555 ก่อนหน้านี้มันมีข่าวข่มขืนซึ่งดังมาก เลยทำให้กลัว ไม่ค่อยกล้าออกไปไหน มองแง่ร้ายไปหมด คิดว่าถ้าเขาไม่เป็นคนธรรมดาที่ตลกๆ ก็คงเป็นโจรเป็นคนเลวไปเลย แต่มาเจอจริงๆ เขาเป็นคนดีมาก ต้อนรับดี ไม่คิดมากแถมยังตลกอีก อยู่แล้วสนุก ทำให้จากที่ตอนแรกจะอยู่แค่ 3 เดือน กลายเป็นอยู่ยาว 5-6 เดือน จนถึงตอนนี้จบปี 1 แล้ว ต้องเรียนต่ออีกปีนึงค่ะ"
วิธีคิดแบบ "ช่างมัน(บ้างก็ได้!)"
"อินเดียพร้อมจะแหกทุกกฎในโลกนี้ เข้าแถวอยู่ก็มีคนแซงได้ ถ้าคนที่ส่งอาหารเดลิเวอรี่หาบ้านเราไม่เจอ เขาก็โทรมาเรียกเราไปรับหน้าปากซอย ไม่งั้นเขาจะแคนเซิล หรือถ้าเป็นเรื่องเรียน เราคิดว่าเรามีหน้าที่แค่จ่ายเงินแล้วเรียน แต่ปรากฏว่าเราต้องมาไปนู่นไปนี่เพื่อเดินเรื่องให้เสร็จขั้นตอน อยู่ไปนานๆ จะคิดว่า โอเคมันหน้าที่เรา เพราะคนอื่นก็ต้องทำเหมือนกัน"
เธอเล่าอีกว่า "ที่นี่มีเรื่องแปลกที่หาไม่ได้ในประเทศเราด้วย อย่างขิมเคยกดมือถือในซูเปอร์มาร์เก็ต อยู่ๆ มีคนชะโงกหน้ามามองแล้วถามว่า "ภาษาไรอะ?" "คุยกับใคร?" "คุยเรื่องอะไร?" แรกๆ งงนะ แอบไม่พอใจ ใครเขาถามเรื่องส่วนตัวกัน แต่หลังๆ มองว่าตลกแทน ใครถามตอบหมด ตอบเสร็จเขาก็ชวนคุย ขนาดมีป้าแปลกหน้าขึ้นรถเรามาแล้วบอกให้ไปส่งอีกที่นึงหน่อย อะๆ ป้ากล้าขอเราก็กล้าให้ เราก็ขับไปให้จริงๆ นะ พอถึงที่ป้าก็ยิ้ม ลูบหัวด้วย เห็นไหมว่าถึงจะแปลกก็มีมุมให้อมยิ้ม 5555"
"คือถ้าอยู่นานๆ ไปจะรู้ว่าเขาไม่มีเจตนาแอบแฝงเลย เวลาเขาอยากพูดอะไรเขาก็พูด ไม่มีการมองหน้าหาเรื่อง มีแต่มองเพราะอยากรู้ ในขณะที่คนไทยขี้เกรงใจ ขี้อาย ดังนั้นถ้าใครเป็นคนเข้มงวด อยู่ที่นี่ไม่รอดนะ เพราะจะประสาทเสียซะก่อน"
"คือถ้าอยู่นานๆ ไปจะรู้ว่าเขาไม่มีเจตนาแอบแฝงเลย เวลาเขาอยากพูดอะไรเขาก็พูด ไม่มีการมองหน้าหาเรื่อง มีแต่มองเพราะอยากรู้ ในขณะที่คนไทยขี้เกรงใจ ขี้อาย ดังนั้นถ้าใครเป็นคนเข้มงวด อยู่ที่นี่ไม่รอดนะ เพราะจะประสาทเสียซะก่อน"
นี่แหละ แปลกสุดเท่าที่เคยเจอ!
"ขิมว่าเป็นเรื่องผู้ชายอินเดียที่มาแอ๊วแบบแปลกๆ อย่างเราเดินอยู่ข้างถนน เขาขี่มอ'ไซค์อยู่ก็โชว์ปล่อยแฮนด์ เอามือประสานตรงคอข้างหลัง เราหันไปดูก็อึ้งสิ เจอแบบนี้บ่อยมาก เคยมีครั้งนึงทำแบบนี้จนเขาเกิดอุบัติเหตุด้วยนะ"
แล้วขิมซึมซับความแปลกเขามาบ้างไหม? "ซึมซับมาเยอะมากกกก เรากลายเป็นอยากพูดอะไรก็พูด เดินไปกลางถนนอยากร้องเพลงก็ร้อง เสียงดังด้วย 55555 เราก็คิด 'เออดีอะ ถ้าที่ไทยคงโดนถ่ายคลิปไปแล้ว' แต่ที่นี่ไม่มีใครสนใจ อีกอย่างคือขิมติดนิสัยปากไว บางเรื่องไม่น่าถามก็ถาม"
คิดบวก + หาจุดตลกได้ในทุกเรื่อง
ถ้าใครเคยอ่านเรื่องเล่าฮาๆ บนเพจเธอ อาจหัวเราะและสงสัยไปด้วยว่า ถ้าเราเจอเองจริงๆ จะมีอารมณ์มาเล่าแบบขำๆ เหมือนแอดมินเพจนี้ไหม พูดถึงตรงนี้เธอจึงเล่าว่า "ปกติขิมชอบเล่าชอบบ่นอยู่แล้ว แต่เพิ่งมาเล่าเยอะตอนอินเดียนี่แหละ พยายามหามุมดีๆ ตลกๆ มาเล่า แล้วใส่ดีเทลเยอะเพื่อให้เห็นภาพว่า 'เฮ้ย จริงๆ อินเดียตลกนะ' เพราะเรื่องสังคมเขายังเป็นอะไรที่ใหม่สำหรับคนไทย อีกอย่างคือเราอาจเป็นคนตลกด้วย เลยหาจุดตลกได้ในทุกเรื่อง ในขณะที่ถ้าบางคนเจอเองอาจหัวเสีย ส่วนคอมเมนต์ที่เคยเจอเรื่องคล้ายเราเขาก็มาแชร์ด้วย บางคนเล่าฮากว่าเราอีก 55555"
"บางเรื่องที่ทำยังไงก็ไม่ชิน ก็มีเหมือนกัน เคยขับรถแล้วไม่หลบให้คนย้อนศร เขาก็เบรกมาด่าแล้วถุยน้ำลายใส่หน้า (แต่หลบทัน) เจอเรื่องแบบนี้เยอะมาก ไม่รู้ทำไมต้องตะคอกต้องด่าแรงขนาดนั้น แต่ก็พยายามคิดว่าคนที่แสดงพฤติกรรมแบบนั้นอาจไม่ได้มีโอกาสเหมือนเรา บางบ้านไม่มีทีวีด้วยซ้ำ เลยไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด เราเลยจัดการสรุปเองเลยว่า เขาเป็นอย่างนั้นแต่เราซวยเอง ถ้าคนอื่นมาเจอก็ต้องหนักใจเหมือนเรานี่แหละ ทะเลาะไปก็ได้ไม่คุ้มเสีย เหนื่อยเปล่า ต้องปล่อยๆ ไป เราเลือกมาเอง เราก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเจออะไรแย่ๆ บ้าง จะมาหวังให้ทุกคนดีทั้งหมดเป็นไปไม่ได้ คนเรามีหลายแบบ เราแค่ไปเจอมุมมืดแค่นั้นเอง"
คิดบวกกับสังคมอินเดียเรียบร้อยแล้ว ตัดภาพมาที่เพจบ้าง เคยเจอคอมเมนต์แย่ๆ บ้างไหม? "คอมเมนต์แง่นั้นมีประมาณ 1% ได้นะคะ บางคนถามว่าเราไปพูดเหยียดคนอินเดียรึเปล่า คือเราเปล่านะ แค่บ่นเป็นรายบุคคลไป อาจจะเพราะใช้คำบ้านๆ เกินไปจนเขาตีความผิดด้วย หรือไม่ก็ไม่เข้าใจจุดประสงค์ ใครที่เข้าใจจะหัวเราะตลกๆ ไป ถ้าเจอคอมเมนต์แย่มาส่วนใหญ่เราจะไม่สนและไม่ลบ เพราะเราคิดว่ามีคนรักก็ต้องมีคนเกลียด"
และไม่ใช่แค่ขิมที่มองบวก เพราะเพื่อนอินเดียที่เธอเก็บสตอรี่มาเล่า เขาก็คิดบวกเหมือนกัน "เพื่อนที่อินเดียเขาตื่นเต้นที่ตัวเองดัง อารมณ์แบบมีคนรู้เรื่องฉันเยอะ~ อย่างที่บอกค่ะ คนอินเดียไม่คิดมาก^^"
ทิ้งท้ายสวยๆ สไตล์สาวขิม
"ปกติทุกคนจะคิดว่าอินเดีย เหม็น - สกปรก - อันตราย ขิมไม่อยากให้เหมารวมค่ะ เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคน คนดีๆ คนน่ารักมีเยอะมากจริงๆ ถ้าใครมีโอกาสอยากให้มาอินเดียสักครั้งในชีวิต เราจะได้เจอความแปลกและความหลากหลายในประเทศเดียว ถ้าทำใจปลงๆ คิดว่าเรามาเพื่อเปิดโลกเปิดประสบการณ์ มาเจออะไรใหม่ๆ เราก็จะได้อะไรใหม่ๆ กลับไป แต่ถ้าเราตั้งความหวังว่าทำไมเขาทำแบบนั้นแบบนี้ มันจะไม่สนุก ดังนั้นเราต้องปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปเองค่ะ ขอบอกว่าถึงอยู่ไทยไปอีกสักร้อยปีก็จะไม่ได้เจอแบบในอินเดียแน่นอน"
"สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณที่ติดตามเพจตามติดชีวิตอินเดียนะคะ ไม่คิดว่าจะมีคนมาติดตามการบ่นของเราเยอะขนาดนี้ >< และอยากบอกว่าคนที่ติดตามว่าอย่าคิดอะไรมากนะ เพจนี้เป็นเพจเล่าเรื่องชีวิต ไม่อยากให้คาดหวังสาระความรู้มากมาย อ่านเอาขำๆ ดีกว่า บางครั้งที่เผลอใช้คำพูดกระทบกระเทือน อยากให้รู้ว่าเราไม่ได้ตั้งใจจะว่าใครจริงๆ"
พอฟังเรื่องเล่าของเธอแล้ว รู้สึกเรื่องแปลกๆ ที่เคยเจอมาดูซอฟต์ลงไปทันทีเลยใช่ไหมคะ 5555 ถึงเธอจะบอกว่าทั้งหมดคือเธอต้องการบ่น แต่การมองหาจุดตลกได้ในทุกเรื่อง รวมทั้งวิธีคิดแบบ "ช่างมัน" ถือว่าสุดยอดและน่าเอาเป็นแบบอย่างมาก เพราะเดี๋ยวนี้คนที่ใจร้อนและอารมณ์เสียกับเรื่องเล็กๆ มีเยอะทีเดียว สำหรับใครที่เพิ่งรู้จักเพจนี้ครั้งแรก และอยากอ่านสตอรี่แปลกๆ สำนวนกวนๆ ที่ทำให้เข้าถึงอินเดียไปอีกขั้น อย่าลืมแวะไปแตะปุ่ม Like ที่เพจ "ตามติดชีวิตอินเดีย" และถ้าใครอยากอ่านเรื่องแบบละเอียด เรียงต่อกันเป็นไทม์ไลน์ อย่าลืมตามหาหนังสือ "ตามติดชีวิตอินเดีย" มาอ่านนะคะ ^_^
อย่าลืมย้อนอ่านเด็กพลังบวกคนก่อนหน้านะคะ ><
“จักร” เด็กหนุ่มหนอนหนังสือวัย 18
กับผลงานรีวิวหนังสือมาแล้วเกือบ 300 เรื่อง!


.jpg)







4 ความคิดเห็น
ขิมคือคนที่ควรเปิดคอร์สสอน positive thinking ที่แท้ทรู 55555
น่ารักกกกกก <3
ตามพี่ขิมมาสักพักแล้ว พี่เขาคิดบวกมาก คิดบวกจนยอมใจเลยค่ะ 5555
แต่ชอบเรื่องเล่าของพี่นะ ตลกดี อ่านแล้วไม่เครียด
ขอให้หายไวๆ ค่ะ!
ชอบพี่ขิมมากกกกกก ทั้งจากเรื่องเล่า แล้วก็ภาพประกอบ อ่านแล้วรู้สึก สนุก อบอุ่น เปิดโลก ปรับเปลี่ยนมุมมองเรากับอินเดียไปเยอะเลย