ชวนส่อง คุณเป็นนักเขียนสายไหนกัน!?

สวัสดีค่ะชาวนักเขียนเด็กดีทุกคน ระหว่างที่พี่กำลังเสิร์จหาข้อมูลเล่นๆ พี่ก็บังเอิญเจอกับ infographic นึงที่น่าสนใจ มันเป็นภาพกราฟฟิกที่เกี่ยวกับบุคลิกภาพนักเขียน แสดงให้เห็นถึงลักษณะการเขียนนิยายของเรา ไม่ว่าจะเป็นการสร้างบทสนทนา การบรรยาย การพรรณนา ความยาวเรื่อง รวมไปถึงแนวนิยายที่เขียน! ซึ่งพี่น้ำผึ้งคิดว่ามันต้องเป็นประโยชน์กับชาวนักเขียนเด็กดีแน่นอน เพราะงั้นกลเม็ดเคล็ดลับฉบับนี้เลยขอนำเสนอเรื่องของ “บุคลิกภาพของนักเขียนทั้ง 16 แบบ” 
 

 

ภาพกราฟฟิกนี้เหมือนกับแบบทดสอบบุคลิกภาพ MBTI หรือ Myers-Briggs Personality Types ซึ่งแบ่งคนในโลกออกเป็น 16 กลุ่ม หากน้องๆ ไม่คุ้นเคยกับคอนเซปท์นี้ สามารถอ่านรายละเอียดฉบับเต็มๆ ได้ที่นี่ จิ้ม แต่ถ้ามันยาวไปไม่ (อยาก) อ่าน มา พี่น้ำผึ้งจะอธิบายให้ฟังสั้นๆ คือไอ้เจ้า MBTI เนี่ยเอาไว้ วิเคราะห์วิธีที่เราโต้ตอบกับโลกใบนี้ วิธีการรับข้อมูล การตัดสินใจและการวางแผนการใช้ชีวิต ซึ่งมันช่วยให้เรารู้จักตัวเองได้ดีขึ้นเยอะ ไม่เพียงแค่นั้นบางบริษัทยังมีการใช้เเบบทดสอบนี้เพื่อคัดพนักงานด้วย โดยลักษณะที่ว่าอยู่ในตารางข้างล่างนี้แล้ว
 

ทำแบบทดสอบได้ที่ไหน?

แบบทดสอบสำหรับใครคนไหนที่ไม่เคยทำแบบทดสอบ MBTI และไม่รู้ว่าเราเป็นคนประเภทไหนกันแน่ใน 16 แบบนี้ พี่น้ำผึ้งขอส่งต่อลิงค์ให้น้องๆ ไปทำค่ะ โดยน้องๆ สามารถทำแบบทดสอบเวอร์ชั่นภาษาไทยได้ที่นี่ จิ้ม  ส่วนใครที่แม่นภาษาอังกฤษก็สามารถทำเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษได้เลยที่นี่ จิ้ม หรือใครอยากทำทั้งสองเวอร์ชั่นก็ไม่ว่ากันค่ะ :D
 

 

เมื่อดูจาก infographic ด้านบน เราเห็นหมวดหมู่สี่หมวดหมู่ พร้อมกับหมวดหมู่ย่อยอีกสองหมวดเหมือนกับการทดสอบของ Myers-Briggs สามารถสรุปเป็นตารางได้ดังต่อไปนี้
 

นอกจากจะแสดงลักษณะการเขียนนิยายแล้ว ภาพ infographic เวอร์ชั่นต้นฉบับยังแสดงให้เห็นถึงเเนวนิยายที่เหมาะกับคนที่มีบุคลิกนั้นด้วย อารมณ์ประมาณว่าเขียนนิยายแนวนี้สิ เหมาะกับการสไตล์การเขียนของเรานะ ถ้าเขียนได้รับรองว่าปังแน่นอน

เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ถ้าอย่างนั้นเรามาพูดถึงความหมายของบุคลิกภาพการเขียนของเราก่อนเลยดีกว่า หวังว่าน้องๆ จะได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับตัวเราในฐานะนักเขียนจากกระบวนการนี้นะ พร้อมแล้วเริ่มกันเลย!

 

(via: pexels.com)
 

บทสนทนา (Dialogue)

สำหรับหัวข้อนี้ เราไม่ได้ดูแค่เฉพาะบทสนทนาที่เราใช้เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงบริบทและบทบาทของบทสนทนาในเรื่องด้วย

Expressive (E)  : บทสนทนาลักษณะนี้มีความสำคัญสำหรับเรื่องราวที่มีการขับเคลื่อนด้วยตัวละคร เราเขียนบทสนทนานี้ขึ้นมาไม่ใช่เเค่เพราะให้นิยายมีบทสนทนาเท่านั้น แต่ยังเผยให้เห็นตัวตนของตัวละครผ่านคำพูดของพวกเขา บทสนทนาของเราจึงดูอุดมสมบูรณ์และมีพลัง

Stoic (S) : บทสนทนาลักษณะนี้มักพบในเรื่องราวที่ขับเคลื่อนด้วยพล็อตเรื่องและไอเดีย เป็นบทสนทนาที่ตัวละครพูดในสิ่งที่ตั้งใจและมีความหมายเหมือนกับที่พูด เช่น ถ้าพูดว่า “ฉันรักคุณ” หมายความว่าตัวละครรู้สึกรักจริงๆ บทสนทนานี้จึงเหมาะกับคนที่ต้องการนำเสนอพล็อตและไอเดียของเรื่อง มากกว่าจะเน้นไปที่ตัวละคร
 

การบรรยาย (Descriptions)

นี่แทบจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับการเขียน แม้บนโลกนี้จะมีลักษณะการพรรณนาที่หลากหลาย ขึ้นอยู่กับความถนัดของแต่ละคน แต่สำหรับบุคลิกภาพนักเขียนทั้ง 16 แบบนี้ มีการบรรยายอยู่เพียงแค่สองประเภท นั่นคือ

Detailed (D) : การบรรยายแบบใส่ใจรายละเอียด พรรณนาซะหมด ตั้งแต่สถานที่รอบๆ ลักษณะและความรู้สึกตัวละครทั้งหมด ประมาณว่าถ้ามีมดตัวเล็กๆ เดินผ่านก็อาจเผลอใส่ลงไปในฉากนั้น หรือบอกแม้กระทั่งว่าตัวละครมีปานตรงไหนในร่างกาย (ทั้งที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่อง) พูดง่ายๆ ก็คือใส่ใจกับทุกสิ่งทุกอย่าง โดยการบรรยายลักษณะนี้มักพบในนิยายประเภทแฟนตาซี ประวัติศาสตร์หรือนิยายเเนวสร้างโลกใหม่ รวมไปถึงการให้ความสำคัญกับสภาพแวดล้อมด้วย ในฐานะที่เป็นนักเขียนที่เชี่ยวชาญเรื่องการบรรยาย พวกเขาสามารถสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่และสร้างในสิ่งที่ทำให้นักอ่านลืมความเป็นตัวของตัวเอง (และเข้าไปอยู่ในโลกของนิยาย)

Concise (C) :  สำหรับการบรรยายประเภทนี้ นักเขียนจะบรรยายให้สั้น กระชับ ฉับไว ไม่ยืดเยื้อ พวกเขาเปิดกว้างให้นักอ่านได้ใช้จินตนาการอย่างเต็มที่ นักเขียนจะบรรยายทุกสิ่งทุกอย่างแค่คร่าวๆ ส่วนที่เหลือเป็นหน้าที่ของนักอ่านเองว่าจะจินตนาการสถานที่หรือลักษณะตัวละครให้เป็นแบบไหน นักเขียนประเภทนี้จะจะมุ่งเน้นไปที่การบอกเล่าเรื่องราวในมือ มากกว่าจะเน้นไปยังการบรรยาย
 

ความยาวของเรื่อง (Prose)

ตรงส่วนนี้เราขอพูดถึงเรื่องของความยาวเรื่อง ไม่ว่าเราจะเขียนหนังสือแบบไหน เช่น หนังสือสอนทำอาหาร นวนิยายเเนวต่างๆ หรือแม้กระทั่งหนังสือพัฒนาตัวเอง ความยาวของเรื่องเป็นส่วนสำคัญ เราแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ

Hefty (H) : เราเรียกมันว่างานประพันธ์แบบหนักๆ กล่าวคือ งานเขียนประเภทนี้มักมีข้อมูลและซับซ้อนมากๆ จึงต้องใช้พื้นที่ในการบรรยายเยอะ นั่นหมายถึงตัวเรื่องมีความยาวมาก คนที่เป็นนักเขียนประเภทนี้จะไม่กลัวงานใหญ่ๆ ชอบเขียนอะไรเยอะๆ เป็นอีปีกแฟนตาซีเลยทีเดียว ยกตัวอย่างเช่น Game of Thrones, The Lord of the Ring และ Harry Potter นักเขียนประเภทนี้ต้องการต้นฉบับที่สามารถใช้เป็นหมอนได้เมื่อรู้สึกหมดแรงหลังจากเขียนมันจบ

Breezy (B) : มักเป็นงานประพันธ์แบบสบายๆ อ่านแล้วไม่หนักหน่วง ความยาวเรื่องไม่มากไม่น้อยนัก โดยนักเขียนประเภทนี้จะต้องเขียนให้นักอ่านรู้สึกอิ่ม อยากอ่านต่อไปและสามารถอ่านจบได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ไม่ใช่กว่าจะอ่านจบก็ใช้เวลาหลายสัปดาห์ แบบนี้ก็ไม่ใช่นักเขียนสายนี้แล้ว นอกจากนี้ชาว Breezy ยังมีทักษะความสามารถในการจัดเก็บข้อมูลเป็นจำนวนมากและนำเสนอมันออกมาในรูปแบบประโยคหรือคำพูดสั้นๆ
 

การดำเนินเรื่อง (Motion) 

การดำเนินเรื่องในที่นี้หมายถึงการวางพล็อต ความก้าวหน้าของเรื่อง ความตึงเครียด และการเติบโตของตัวละครในเรื่องที่กำหนด

Patient (P) : การดำเนินเรื่องสำหรับนักเขียนประเภท Patient มักจะเป็นเเนวไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน เน้นเรื่องของการเก็บบรรยากาศและความรู้สึกรอบๆ ไปก่อน นักเขียนประเภทนี้มีทักษะการสร้างตัวละครและความสัมพันธ์ที่ทำให้นักอ่านตกหลุมรักได้ง่ายมาก แถมอินไปกับตัวละครด้วย พวกเขามักทำให้นักอ่านอยากใช้เวลาอยู่กับตัวละคร ประมาณว่าแค่ให้ตัวละครเดินไปช็อปปิ้งที่ร้านขายของชำ นักอ่านก็เอนจอยแล้ว! บางทีซีนนั้นไม่จำเป็นสำหรับเนื้อเรื่องเลยสักนิด แต่นักอ่านให้อภัย เพราะเรารักตัวละคร ยะฮู้

Kinetic (K) : สไตล์การดำเนินเรื่องของชาว kinetic จะออกแนวเล่นใหญ่ ในที่นี้หมายถึงมีจุดไคลแม็กซ์อลัง แอ็คชั่นมาเต็ม หรือจุดหักมุมที่ทำให้น้ำตานักอ่านตก ถ้าหากว่าเราเขียนนิยายสไตล์นี้ บอกเลยว่าจะต้องทำให้นักอ่านสงสัยอยู่ตลอดเวลาว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้

 

(via: pexels.com)
 

ทีนี้เมื่อเราเข้าใจความหมายของตัวอักษรแต่ละตัวแล้ว เราก็ลองมาจับผสมปนกันแล้วดูว่าเราเหมาะกับประเภทไหน เช่น พี่น้ำผึ้งเป็นพวกชอบให้นักอ่านรู้จักตัวละครผ่านคำพูดของพวกเขา (E) และยังชอบบรรยายแบบพรรณนาเวิ่นเว้อ (D) แต่ดันชอบเขียนอะไรสั้นๆ (ฺB) และนักอ่านของพี่มักบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าตกหลุมรักตัวละคร ต่อให้สิ่งที่เขียนไม่เกี่ยวกับพล็อตก็จะอ่าน ฉะนั้นพี่จึงเหมาะกับ P มากๆ เมื่อมารวมกันจึงเป็น EDBP จากนั้นมาดูกันว่านักเขียนแต่ละประเภทเหมาะกับงานเขียนแบบไหน

อะ...แต่ขอกระซิบนิดนึงก่อน จริงๆ แล้วบุคลิกการเขียนของเราสามารถเปลี่ยนได้ตามใจฉันด้วยนะ เช่นแต่ก่อนพี่ชอบบรรยายเวิ่นเว้อ แต่พอโตขึ้นลองเปลี่ยนแนวทางการเขียนก็กลายเป็นคนชอบเขียนอะไรสั้นๆ (C) พี่ก็จะกลายเป็นนักเขียนประเภท ECBP ทันทีเลย

เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
ถ้าพร้อมแล้วไปส่องแนวนิยายที่เหมาะกับเราดีกว่า Let’s go!
 

ECHP: กีฬาและนันทนาการ นิยายแนวทหาร นิยายอิงประวัติศาสตร์ และแนวพีเรียด

EDHP: ชีวประวัติ นิยายแนวทหาร แนวประวัติศาสตร์และแนวพีเรียด

SDHP: อาหาร สุขภาพ ฟิตเนสและวิทยาศาสตร์

SCHP: ธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ การเรียน และหนังสือพัฒนาตัวเอง

ECBP: นิยายแนวไซไฟ ลึกลับ และวรรณกรรมเยาวชนแฟนตาซี

EDBP: นิยายแฟนตาซี ไซไฟ และวรรณกรรมเยาวชน

SDBP: เรื่องขบขำ ทำอาหาร และเรื่องราวสำหรับเด็ก

SCBP: ศาสนา ศิลปะการแสดง และหนังสือพัฒนาตัวเอง

ECBK: นิยายแฟนตาซี ลึกลับ ตื่นเต้นเร้าใจ

EDBK: นิยายลึกลับ เขย่าขวัญ สั่นประสาท สืบสวน และโรแมนติก

SDBK: นิยายโรแมนซ์ อีโรติก และนิยายคลาสสิค

SCBK: เรื่องราวสำหรับเด็ก วรรณกรรมเยาวชน และนิยายคลาสสิค

ECHK: อาชญากรรม นิยายอิงประวัติศาสตร์ และแนวทหาร

EDHK: แอ็คชั่น ผจญภัย นิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี

SDHK: นิยายคลาสสิค อาชญกรรม และชีวประวัติ

SCHK: นิยายอิงประวัติศาสตร์ อาชญากรรม และนิยายคลาสสิค
 

อ้าว แล้วถ้าแนวนิยายมันยังไม่ใช่ เราจำเป็นต้องเขียนตามนั้นหรือเปล่า? คำตอบก็คือไม่ค่ะ มันเป็นเพียงแค่แนวโน้มของประเภทงานเขียนหรือนิยายที่เหมาะกับเราเฉยๆ ประมาณว่าเรามีสิทธิ์เเจ้งเกิดและปังมากเมื่อเราเขียนนิยายแนวนี้ แต่ถ้านั่นไม่ใช่สิ่งที่น้องๆ ถนัดก็อย่าฝืนตัวเองเลยค่ะ เขียนในสิ่งที่เรารักและใส่ใจกับมันก็พอแล้ว 

อย่างไรก็ตามก่อนจากกันวันนี้ หลังจากที่อ่านความหมายของตัวอักษรแต่ละตัวจบ น้องๆ เป็นนักเขียนประเภทไหนคะ อย่าลืมคอมเมนต์บอกพี่ด้วยนะ อยากรู้จริงๆ ส่วนวันนี้พี่น้ำผึ้งขอลาไปก่อน สวัสดีจ้ะ ^ ^

พี่น้ำผึ้ง :)

 

ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพจาก 
https://rootedinwriting.com/