สวัสดีครับ...วันนี้ประสบการณ์แอดมมิชชั่น พี่ลาเต้ มีบทสัมภาษณ์ของน้องที่ทั้งสาว และสวย จากรั่วแม่โดมมาฝากกันครับ...โดยเป็นเรื่องของการเรียนในระดับมหาวิทยาลัยในสาขาวิชาที่เราชอบ...ไว้ให้น้องๆที่ได้อ่านเก็บไปเป็นข้อคิดในการเลือกคณะนะครับผม...จะเป็นอย่างไรกันบ้างนั้นไปตามอ่านกันเลย...

 

“ก่อนตัดสินใจเลือกเรียน โฆษณา ตอนนั้นก็มีแต่ความอยากรู้ ว่าเขาเรียนกันยังไง และก็คิดเสมอว่า เรียนโฆษณามันต้องสนุกแน่นอน”
       
          นั่นคือความคิดของสาว “ปัด-กันตพร ล่องประเสริญ” นักศึกษาชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ไม่แตกต่างจากเด็กนิเทศฯ อื่นๆ เธอหวังว่าเรียนด้านโฆษณาแล้วจะต้องสนุก
       
          “เรามองภาพแค่ขั้นปลายว่า โอเคมันคงได้ใช้ความคิดสร้างสรรงานต่าง ๆทฤษฎีก็คงมีไม่มากและหากเราได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำก็คงจะไม่หนักหนาอะไร แถมมีความสุข ปัดว่าคนที่เรียนโฆษณามันได้ฝึกกระบวนความคิด ”
       
          ด้วยภาพของงานโฆษณาที่เราเคยได้ชมนั้น มักจะอยู่ดูสวยงามอยู่บนจอบันเทิง ไม่ว่าจะเป็นโฆษณาในทีวี สื่อสิ่งพิมพ์ มัลติมิเดีย หรือแม้แต่กิจกรรมการประชาสัมพันธ์ต่างๆ งานเหล่านี้ล้วนต้องกลั่นออกมาจากไอเดียที่แปลกและสดใหม่เท่านั้น จึงทำให้งานที่ต้องอาศัยจินตนาการดูเป็นงานที่อิสระ สนุก เป็นตัวของตัวเอง
       
          “เราคิดว่ามันจะสนุก แต่วงเล็บนะค่ะว่า เฉพาะคนที่คิดสิ่งนั้นออกมาและทำมันได้  คือคนที่เรียนโฆษณาหนูว่ามีสองแบบ คือ แบบที่เป็นคล้ายพรสวรรค์ในความคิดสร้างสรรค์ต่างๆ และแบบที่สองคือ แบบคนที่เรียนมาและต้องแสวงหา นำหลายๆอย่างมาผนวก ประยุกต์กัน อาจารย์สอนวิธีคิดงาน ภายใต้โจทย์ บอกเงื่อนไข ว่าต้องทำอย่างไร งานจึงจะน่าสนใจ มันต้องมีอะไรบ้าง แต่ไม่ได้คิดงานให้ คือสอนให้คิดแต่ไม่ได้คิดให้”
       

          ทีนี้คำถามจึงมีอยู่ว่า แล้วทำอย่างไรล่ะ? จึงจะมีความคิดแปลกใหม่ตามที่อาจารย์ต้องการให้ลูกศิษย์นักโฆษณามีคำตอบ
       
          “หากคิดไม่เป็น หรือ รู้วิธีคิดแต่ไม่สามารถคิดได้ อาจารย์บอกว่า ก็ให้ทำบ่อย ๆจนเกิดความเคยชิน จับจุดได้ และเรียนรู้ด้วยตัวเอง สิ่งนี้จึงทำให้เด็กที่เรียนโฆษณามีชิ้นงานเยอะ ส่วนใหญ่ก็เป็นงานที่จะต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์ แต่ไม่ใช่ว่าคิดจนเกินความจริงนะ ต้องสามารถอ้างอิงได้ ด้วยหลักการและเหตุผลของความคิดนั้นต้องสอดคล้องและตอบโจทย์”
       
          สิ่งที่ปฎิเสธไม่ได้บนตลาดวงการโฆษณาวันนี้ ก็คือ โฆษณาชวนเชื่อ ที่มักมีอิทธิพลเหนือบุคคลอื่น โน้มน้าวให้เห็นด้วยกับทางเลือกจนเกิดการตัดสินใจซึ้อ สำหรับปัดบอกนักศึกษาสาขาโฆษณานอกจากจะสร้างสรรค์เป็นแล้วควรรู้เรื่องจริยธรรม จรรยาบรรณของนักโฆษณาสอดแทรกไว้
       
          “การนำเสนออะไรเพียงด้านใดด้านหนึ่งเพื่อให้การโน้มน้าวประสบผลสำเร็จ จริงๆแล้วต้องบอกว่ามันสำเร็จก็จริง แต่ว่ามันไม่ได้อยู่ในพื้นฐานของนักโฆษณาที่ดี เพราะสิ่งที่คนที่เรียนสาขาโฆษณาจะได้รับ นอกจากหลักการแนวคิดบวกการตลาดในด้านต่างๆ ก็คือทุกอย่างต้องอยู่บนพื้นฐานของจริยธรรมและจรรยาบรรณ คือเราต้องสร้างสรรค์ให้เกิดประโยชน์และไม่เป็นผลลบ”
       

          ในฐานนะว่าที่ “นักโฆษณา” กับตำแหน่งครีเอทีฟที่เธอฝัน ปัดบอกอนาคตหากมีโอกาสได้ทำงานตามสายที่เรียนมาจริงๆก็อยากที่จะมีผลงานสักชิ้นออกไปเพื่อสังคม ไม่ใช่ยัดเยียดโฆษณาให้กับผู้ดูมากเกินไป
       
          “หลายตำแหน่งในงานโฆษณาที่เด็กที่เรียนโฆษณาอยากจะเป็น ปัดเองอยากที่จะเป็นครีเอทีฟได้คิดสร้างสรรค์งาน เพราะอยากจะมีผลงานออกมาสักชิ้นเพื่อสังคม”
       
          สุดท้ายปัดแนะนำไปยังน้องๆที่สนใจอยากจะเรียนสาขาโฆษณาเหมือนอย่างเธอบ้างว่า หากใครชอบแล้วคิดจะเรียนอย่างจริงจัง เจอโฆษณาอะไรก็คงต้องเก็บเกี่ยวตรงนั้นมาเป็นความรู้ได้ทุกอย่าง
       
          “ก่อนอื่นคือให้ค้นหาตัวเองว่าชอบอะไรด้านไหนอย่างแท้จริง แล้วทำมัน และหากคิดว่าจะเรียนโฆษณาจริงๆแล้ว การฝึกฝนอย่างเดียวมันก็ไม่พอ จริงๆแล้วเรียนโฆษณา หรือการคิดงานมันต้องมาจากการรับสื่อ รับสารด้วย เจอป้ายโฆษณาที่ไหน เจออะไรเราก็ต้องเก็บเกี่ยวมาไว้ทั้งนั้นเพื่อจะได้อัพเดทโลกให้ทัน เพื่อประกอบกับการคิดงานให้ได้ประสิทธิภาพ”
       
          สำหรับงานโฆษณา การสร้างสรรค์น่ะคงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ว่าการทำงานโฆษณาให้อยู่ในจรรยาบรรณและขอบเขตที่ ไม่ทำร้ายคนดู นี่สิ ยากกว่า จริงมั้ยครับ...พี่ลาเต้ ก็ว่าอย่างนั้นและครับผม...อิอิ...สุดท้ายนี้ พี่ลาเต้ ต้อง ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์พร้อมรูปถ่ายที่สวยงามจาก ผู้จัดการออนไลน์ นะครับผม...เยี่ยมมากๆ...

พพี่ลาเต้ขอขอบคุณข้อมูลดีๆจากผู้จัดการออนไลน์พ